首頁 / วาย / บักปอบ / บทที่ 5 🔥

分享

บทที่ 5 🔥

last update publish date: 2026-06-15 15:04:16

อ๊บๆ อ๊บๆ

ความมืดสลัวก่อนรุ่งสางยังคงปกคลุมเถียงนา อากาศเย็นทำให้ร่างบางขดตัวซุกหน้าเข้าหาไออุ่นจากอกแกร่ง พิสุทธิ์ปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกร้อนผ่าวที่โคนขาท่อนเนื้อของเขาแข็งขึงจนปวดหนึบหลังจากได้ปลดปล่อยไปหลายรอบเมื่อคืนนี้

เขานอนมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับพริ้มหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ มือหนาเริ่มซุกซนไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนบีบเค้นก้อนเนื้อนุ่มนิ่มที่บั้นท้ายอย่างแรง จนจองส่งเสียงครางประท้วงในลำคอแต่อย่างั้นก็ยังไม่ยอมตื่น

พิสุทธิ์ไม่หยุดแค่นั้น เขาเลื่อนมือขึ้นมาบีบเค้นยอดอกที่ยังคงแข็งเป็นไตของจองอย่างมันเขี้ยว ทั้งบดทั้งขยี้จนจองเริ่มขยับตัวด้วยความรำคาญ ดวงตากลมโตค่อยๆ ปรือขึ้นมองภาพชายหนุ่มที่นอนจ้องเขาอยู่ด้วยสายตาหื่นกระหาย

"งือ... ปล่อย..." จองพึมพำเสียงพร่า มือเล็กพยายามผลักอกพิสุทธิ์ออก แต่คนตัวโตกว่ากลับไม่ยอม เขาจับมือจองมาวางไว้บนลำควยแข็งขึงที่กำลังผงาดง้ำอยู่ตรงหน้า

"ตื่นแล้วเหรอช่วยหน่อยมันแข็งทุกไม่แตกสักที"

จองจำยอมต้องทำตาม เขาค่อยๆ ชักรูดแท่งเนื้อร้อนผ่าวเข้าออกด้วยมือเล็กๆ ที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำลายและเมือกสวาท พิสุทธิ์ครางฮือในลำคอเมื่อได้รับสัมผัสที่คาดเดาจังหวะได้แม่นยำ จองชักรูดขึ้นลงอย่างลามก เล็บสีแดงสดขูดขีดไปตามโคนควยจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน พิสุทธิ์มองดูภาพที่จองก้มหน้าก้มตาปรนเปรอให้เขาอย่างร่านสวาท จนเขาแทบทนไม่ไหว

"พอ... ไม่เอาด้วยมือแล้ว" พิสุทธิ์ดึงมือจองออก ก่อนจะพลิกร่างบางให้หงายขึ้นแล้วหิ้วเอวคอดนั่นขึ้นมา นั่งคร่อมทับลงบนท่อนเนื้อของเขาที่ตั้งผงาดรออยู่

จองหน้าแดงก่ำความร้อนมหาศาลแทรกซึมเข้าไปในร่องสวาทที่อุ่นร้อน พิสุทธิ์ยึดสะโพกจองไว้แน่นก่อนจะกดให้ร่างบางบดเบียดลงมาจนสุดโคน

ฟุ้บบบ

"ขย่ม... ขย่มมันทีมันตื่นอีกแล้ว"

จองเม้มปากแน่น เริ่มขยับสะโพกขึ้นลงตามจังหวะที่เคยชิน กลิ่นคาวสวาทจากช่องทางรักฟุ้งกระจายออกมาเมื่อจองเริ่มร่อนเอวเป็นวงกลม บดขยี้จุดกระสันภายในซ้ำๆ พิสุทธิ์มองใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นครางกระเส่า ก้นงอนงามที่ร่อนส่ายไปมาท่ามกลางแสงเช้ามืดมันช่างเป็นภาพที่ลามกและดึงดูดใจจนเขาสติกระเจิง

"อ่า อื้ม นั่นแหละ ร่อนดีๆ" พิสุทธิ์ครางเสียงต่ำ สวนสะโพกกระแทกใส่ทุกครั้งที่จองทิ้งตัวลงมา รูสวาทที่ดูดกลืนท่อนเนื้อของเขาเข้าไปจนมิดลำมันทำให้เขารู้สึกเสียวจนแทบบ้า จองขย่มควยด้วยความลืมตัว ปล่อยให้ร่างบางเต้นเร่าอยู่บนแท่งเนื้อแข็งขึง จังหวะการขย่มที่รวดเร็วและรุนแรงทำให้เสียง 'ตับๆๆ' ดังระงมไปทั่วเถียงนา ท่ามกลางบรรยากาศที่ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนให้พุ่งพล่านจนจองแทบขาดใจคาตักของเขา

พิสุทธิ์ไม่ยอมให้จองได้พักหายใจขาเรียวยาวทั้งสองข้างของจองแยกออกกว้างจนเห็นร่องสวาทที่บวมเจ่อจากการถูกใช้งานหนัก สีของรูรักนั้นแดงก่ำและชุ่มไปด้วยน้ำรักที่ไหลนองจนกลายเป็นเมือกใส พิสุทธิ์ใช้ฝ่ามือหนาตบลงบนก้นงอนงามของจองดังเพียะ ก่อนจะกดส่วนหัวหยักบานฉ่ำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดนูนปูด จ่อเข้ากับรูร่านที่ขมิบตอดรอกระชากเอาความแข็งขึงเข้าไป

"แหกขาออกกว้างๆ ให้กูเห็นรูร่านๆ ของมึงชัดๆ เลยจอง... ขย่มให้ควยกูมันมิดจนถึงโคน มึงทำได้ใช่ไหม!"

จองกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยตัณหา มือเล็กรั้งตัวพิสุทธิ์เข้ามาใกล้ก่อนจะทิ้งสะโพกนั่งทับลงมาบนแท่งเนื้อร้อนผ่าว สวบบบ! เสียงเนื้อแน่นๆ กระทบกันดังสนั่นพร้อมกับการที่รูสวาทฉีกขยายกลืนกินดุ้นควยขนาดเจ็ดนิ้วเข้าไปจนมิดลำ ทันทีที่ส่วนหัวผ่านจุดกระสันเข้าไป จองถึงกับแหงนหน้าค้าง ร่างกายเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านจากรูรักขึ้นไปถึงสมอง

"อ๊ะ... อ๊าาา... มัน... มันลึก..ท้องจะทะลุ"

พิสุทธิ์แสยะยิ้มหื่น มือหนาคว้าเอวบางไว้มั่นก่อนจะเริ่ม 'รัว' สะโพกสวนขึ้นไปใส่จองอย่างบ้าคลั่ง ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! จังหวะกระแทกของพิสุทธิ์รุนแรงและดิบเถื่อน ทุกครั้งที่เขาเสยเอวขึ้นไป ดุ้นเนื้อแข็งๆ จะครูดไปกับผนังรูรักที่ร้อนผ่าวเหมือนเหล็กแดงๆ จองครางกระเส่าพลางร่อนเอวเด้าสวนลงมาอย่างคึกคะนอง รูสวาทที่แฉะชุ่มไปด้วยน้ำรักทำหน้าที่ดูดดึงแท่งเนื้อของเขาอย่างรุนแรง ทุกจังหวะที่ขยับ

สวบ...

"เย็ดดีจัง... รูมึงดูดควยกูแน่นจนกูจะบ้าอยู่แล้ว! ลองร่อนเอวควงให้กูดูหน่อยซิ ว่ารูหีร่านๆ ของมึงเด็ดแค่ไหน!"

ร่างบางทำตามอย่างว่าง่ายร่อนสะโพกเป็นวงกลม บดร่องเสียวเข้ากลืนกินดุ้นเนื้อรัวแรง ภายในรูที่ชุ่มน้ำรัก เสียงน้ำรักถูกบดบี้จนแตกฟองดังก้องไปทั่ว รูสวาทบวมเป่งถูกแท่งควยกระแทกจนปลิ้นเข้าปลิ้นออกอย่างน่าไม่อาย พิสุทธิ์ยิ่งเห็นยิ่งได้ใจ เขาจับขาสองข้างของจองพาดไหล่ตัวเองแล้วตะแคงเอวอัดกระแทกเข้าไปไม่ยั้ง เน้นจังหวะซอยยิกๆ ใส่จุดลึกสุดที่ทำให้จองต้องร้องเรียกชื่อเขาไม่หยุด

"เสียวไหม! อยากให้กูเย็ดเยอะๆเลยใช่ไหม มึงร่านได้ใจกูจริงๆ จอง!"

สวบบๆๆๆๆ

พิสุทธิ์เร่งจังหวะเด้าจนหน้าท้องของทั้งคู่กระแทกกันปั่บๆ ดุ้นควยตอกรูรักที่เปียกแฉะจนน้ำกามสีขาวขุ่นผสมน้ำเมือกไหลทะลักนองออกมา

ปั่บๆๆๆ

เอวสอบรัวเป็นแรงบ้าคลั่งก่อนจะกระแทกจนมิดลำฉีดพ่นน้ำรักเข้าไปในรูที่น่าสงสารจองร้องลั่นพร้อมกับกระตุกเกร็ง ร่างแกรงอัดใส่จนร่างบางทะลึ่งพรวดโยกตามแรงกระแทกของพิสุทธิ์จนทั้งคู่กอดกันแน่นท่ามกลางบทรักเถียงนาสั่นสะเทือนดังเอี๊ยดๆ จวบจนเหนื่อยอ่อนพิสุทธิ์ผลอยหลับไป

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • บักปอบ   บทที่ 8 จบ

    ในมุ้งหลังเก่าบนเถียงนา กลิ่นอายความหื่นกามจากเมื่อครู่ยังไม่จางหาย พิสุทธิ์นอนกอดจองไว้แน่น สองคนเบียดตัวชิดกันจนแทบเป็นเนื้อเดียว พิสุทธิ์ใช้นิ้วเขี่ยเล่นกับเส้นผมที่ยุ่งเหยิงของจอง ก่อนจะกดจูบลงบนไหล่เนียนที่ยังมีรอยแดงจางๆ จากอารมณ์เมื่อเช้า"ว่าไงคิดได้หรือยัง" พิสุทธิ์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบๆ "ผมไม่เคยไปไหนเลย"จองที่นอนซบอยู่กับอกแกร่งเงยหน้าขึ้นมองแววตาพิสุทธิ์ที่ไม่มีความรังเกียจเจือปนเหมือนที่คนอื่นมอง "แล้วแม่คุณล่ะ... เขาจะไม่ว่าเหรอถ้าพาคนอย่างผมไปอยู่ด้วย""แม่กูเหรอ? แม่กูเขาคนหัวโบราณ รักที่ดิน รักทุ่งนาที่นี่จะตายไป ให้แกย้ายไปอยู่ในเมืองแกก็ไม่เอาหรอก แกชอบอยู่ของแกแบบนั้นแหละ เรื่องมึงกับยายไม่ต้องห่วงกูจัดการเอง"จองฟังแล้วก็นิ่งไป ความกลัวที่จะต้องออกไปเผชิญโลกกว้างยังติดอยู่ในใจ แต่พอหันมาเห็นแววตาของพิสุทธิ์ ความกลัวพวกนั้นก็หายไปครึ่งหนึ่ง คนคนนี้ที่ยอมลุยโคลนลุยสวนมาเอาตัวเขาไปได้ ก็คงปกป้องเขาได้เหมือนกัน…แดดสายส่องลงมาจนเหงื่อซึมตามไรผม พิสุทธิ์เดินดุ่มๆ ตรงเข้าไปที่ชานเรือนกระท่อมท้ายหมู่บ้านท่าทางแน่วแน่ทันทีที่พ่อหายป่วยเพราะความดันขึ้นโรคคนแก่ที่ใช้ร่างกา

  • บักปอบ   บทที่ 7 🔥

    ปั่บๆๆๆๆทุกก้าวที่เดินมาถึงเถียงนาไม้ พิสุทธิ์ยิ่งเน้นจังหวะกระทุ้งลึก แรงกระแทกที่อัดใส่รูรักซ้ำๆ ทำให้จองที่ไร้ทางสู้ต้องเกาะไหล่เขาแน่น รูที่ถูกกระแทกจนช้ำแดงบัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักที่ไหลนองทะลักออกมาตามง่ามขาจนเปียกโชกเมื่อถึงแคร่บนเถียงนา พิสุทธิ์จับจองคลานสี่ขาเหมือนสัตว์ที่ยอมสยบ จองก้มหน้าก้มตา ปล่อยให้สะโพกส่ายร่อนไปตามแรงเย็ดอย่างน่าไม่อาย สวบบบพิสุทธิ์คว้าเอวบางเอาไว้แล้วกระแทกใส่ไม่ยั้ง สวนลำควยแข็งขึงเข้าออกลึกสุดลำจนมิดโคน เสียง ตับ! ตับ! ตับ! ดังสะเทือนไปทั้งพื้นไม้ จองร่อนตูดร่านสวาทบดขยี้แก่นกายของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย“อูยยยย... อ๊าาา... จะ... จะแตกแล้ว... มัน... มันออกมาแล้ว!”จองร้องเสียงหลง เมื่อแรงกระแทกที่พิสุทธิ์กระหน่ำใส่จุดกระสันซ้ำๆ ทำให้เขากลั้นไม่อยู่ ปัสสาวะอุ่นๆ ไหลทะลักออกมาจากช่องทางรักพร้อมกับน้ำสวาท อาบย้อมท่อนเนื้อของพิสุทธิ์จนเปียกโชกไปหมดซ่าาาาา“เยี่ยวแตกเลยเหรอวะ! ร่านจริงๆ!” พิสุทธิ์คำรามอย่างถูกใจ เขาไม่หยุดเพียงเท่านั้น ยิ่งจองปล่อยออกมาเขาก็ยิ่งตอกอัดแรงขึ้นจนจองแทบขาดใจตาย ร่างกายของจองสั่นสะท้านเป็นเจ้าเข้า น้ำรักและหยาดปัสสาวะผสม

  • บักปอบ   บทที่ 6 ไฟ

    พิสุทธิ์ตื่นมาเกือบเที่ยงข้างกายไม่มีร่างเล็กของจองในอ้อมกอดคแต่ความอิ่มเอมกับกลิ่นหอมยังติดตรึงผิวกายไม่จาง ร่างสูงลากขาสั่นๆ เดินกลับมาบ้านบทรักเมื่อคืนสูบเอาพลังงานออกไปจนหมดทำเอาหิวโหยของกินมากกว่าหนไหนพิสุทธิ์นั่งลงบนแคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน รับจานข้าวจากป้ามาถือไว้ยังไม่ตักเข้าปาก ความสงสัยที่ยังคาใจทำให้เขาสบโอกาสถาม“ป้า.. ปกติแถวท้ายหมู่บ้านนี่มีบ้านใครอยู่อ้ะ ผมได้ยินมาว่ามีบ้านเก่าๆ อยู่หลายหลัง”ทันทีที่พูดจบคนเป็นป้าก็ชักสีหน้าไม่พอใจวางพัดใบตาลลงกับพื้นทันที ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยกลับกลายเป็นความตึงเครียดขึ้นมาถนัดตา “เอ็งไปได้ยินใครพูดมาไปเดินเพ่นพ่านแถวนั้นมาเหรอ?”“เปล่า แค่ถามเฉยๆ เห็นช่วงนี้คนพูดถึงกันบ่อย” พิสุทธิ์พยายามทำน้ำเสียงให้ปกติหญิงชราถอนหายใจยาว สายตาเหลือบไปมองรอบบ้านอย่างระแวงก่อนจะลดเสียงลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ “ท้ายหมู่บ้านไม่มีใครเขาไปกันหรอกที่นั่นมันมีแต่พวกคนแก่ที่ถูกปอบสิงถึงต้องถูกเนรเทศไปอยู่ที่นั่นไง ปล่อยให้ไปอยู่รวมกันที่นั่นไม่ให้มาปะปนกับพวกเราให้ต้องระแวงว่าเป็ดไก่ใครจะหายเพราะถูกจับกิน””พิสูจน์ได้เหรอว่าพวกเขาเป็น?““พิสูจน์พิเสิทอะไรใครๆ เ

  • บักปอบ   บทที่ 5 🔥

    อ๊บๆ อ๊บๆความมืดสลัวก่อนรุ่งสางยังคงปกคลุมเถียงนา อากาศเย็นทำให้ร่างบางขดตัวซุกหน้าเข้าหาไออุ่นจากอกแกร่ง พิสุทธิ์ปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกร้อนผ่าวที่โคนขาท่อนเนื้อของเขาแข็งขึงจนปวดหนึบหลังจากได้ปลดปล่อยไปหลายรอบเมื่อคืนนี้เขานอนมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับพริ้มหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ มือหนาเริ่มซุกซนไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนบีบเค้นก้อนเนื้อนุ่มนิ่มที่บั้นท้ายอย่างแรง จนจองส่งเสียงครางประท้วงในลำคอแต่อย่างั้นก็ยังไม่ยอมตื่นพิสุทธิ์ไม่หยุดแค่นั้น เขาเลื่อนมือขึ้นมาบีบเค้นยอดอกที่ยังคงแข็งเป็นไตของจองอย่างมันเขี้ยว ทั้งบดทั้งขยี้จนจองเริ่มขยับตัวด้วยความรำคาญ ดวงตากลมโตค่อยๆ ปรือขึ้นมองภาพชายหนุ่มที่นอนจ้องเขาอยู่ด้วยสายตาหื่นกระหาย"งือ... ปล่อย..." จองพึมพำเสียงพร่า มือเล็กพยายามผลักอกพิสุทธิ์ออก แต่คนตัวโตกว่ากลับไม่ยอม เขาจับมือจองมาวางไว้บนลำควยแข็งขึงที่กำลังผงาดง้ำอยู่ตรงหน้า "ตื่นแล้วเหรอช่วยหน่อยมันแข็งทุกไม่แตกสักที"จองจำยอมต้องทำตาม เขาค่อยๆ ชักรูดแท่งเนื้อร้อนผ่าวเข้าออกด้วยมือเล็กๆ ที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำลายและเมือกสวาท พิสุทธิ์ครางฮือในลำคอเมื่อได้รับสัมผัสที่คาดเด

  • บักปอบ   บทที่ 4 🔥

    พิสุทธิ์กดสะโพกสอบเข้าหามือเล็ก ความกระหายก่อตัวขึ้นทวีคูณ กลิ่นเดิมๆ ของจองทวีความรุนแรงขึ้นยามแนบชิด พิสุทธิ์แทบคลั่งละมือจากยอดอกเล็กชูชัน ปรายสายตามองคนตัวเล็กที่นอนหอบหายใจแอ่นอกกระตุกพราดๆ อยู่บนเสื่อด้วยความกระสัน มือหนาถลกผ้าถุงลายดอกสีสดขึ้นไปกองไว้บนเอวบางของจอง เผยให้เห็นสัดส่วนช่วงล่างที่ขาวเนียนตัดกับสีหวานของร่องรักฉ่ำเยิ้มที่ไหลออกมาจากความตื่นตัว"ร่านหรือยัง..." พิสุทธิ์พึมพำเสียงแหบพร่า ก่อนจะโน้มตัวลงไปจับขาเรียวขาวทั้งสองข้างแยกออกกว้างร่องสวาทที่หุบปิดสนิทอ้ากว้างกว่าเดิมจมูกโด่งไซร้ไปตามซอกขาอ่อนที่สั่นระริก กลิ่นหอมละมุนดั่งดอกไม้กลางคืนชัดเจนขึ้นปลายลิ้นร้อนจัดละเลงลงบนรอยแยกสีหวานที่บวมเป่งจากการถูกเร้าอารมณ์ทันทีแผล่บ!"อ๊ะ! อ๊าาาา...อย่า..." จองร้องครางเสียงหลง สะโพกเล็กเด้งรับสัมผัสสยิวด้วยความไม่ประสา พิสุทธิ์ใช้ลิ้นตวัดเลียวนเวียนอยู่รอบรูสวาทที่กำลังขมิบตอดรับสัมผัสอย่างรุนแรง เขาแกล้งใช้ปลายลิ้นสะกิดติ่งสวาทที่แข็งเป็นไตก่อนจะดูดดึงมันจนจองตัวกระตุกเกร็ง"ซี๊ดดด... มึงหอมไปทั้งตัวเลยดูสิ รูฉ่ำไปหมดแล้ว" พิสุทธิ์เงยหน้าขึ้นมองภาพตรงหน้า ร่องสวาทเผยออ

  • บักปอบ   บทที่ 3 ๆ 🔥

    เสียงฝนข้างนอกเริ่มซาลง เหลือเพียงเสียงหยดน้ำที่ตกกระทบใบตองดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ภายในมุ้งหลังเก่า แสงจากตะเกียงจ้าวพายุที่หรี่ลงจนเหลือเพียงแสงสีส้มสลัวขับเน้นให้บรรยากาศดูอึมครึมและชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ"นอนบนเสื่อ ในมุ้งเดียวกันนะ" พิสุทธิ์หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ จองที่ขยับเข้าไปรออยู่ก่อนแล้ว กลิ่นหอมเย็นประหลาดที่ออกจากตัวคนตัวเล็กนั้นยิ่งได้กลิ่นใกล้ๆ ยิ่งใกล้กันก็ยิ่งปั่นป่วน"อยู่หมู่บ้านนี้ตลอดเลยใช่ไหม" เขาเริ่มบทสนทนา พยายามข่มอารมณ์ที่เริ่มพุ่งพล่าน"อื้อ" จองตอบสั้นๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นดูฉ่ำเยิ้มเมื่อต้องแสงไฟ"ไม่อยากไปอยู่กรุงเทพฯ บ้างเหรอ?""อยากสิ..เพราะใครๆ ก็ไปกันแต่ฉันต้องดูแลยาย"พิสุทธิ์ขยับเข้าไปใกล้กลิ่นหอมดอกไม้ป่ารัญจวนใจทำเอาเขาต้องโน้มหน้าไปสูดดมที่ซอกคอขาวเนียนนั้นแรงๆ หนึ่งที "มีแฟนหรือยัง?"จองส่ายหน้าเบาๆ "ย..ยัง""ไม่เหงาหรือไง หน้าตาน่ารักดีนะ ไม่มีใครมาชอบเหรอ" พิสุทธิ์ใช้มือหนาประคองใบหน้าอีกฝ่ายให้หันมาสบตา เสียงแหบพร่าต่ำลงจนคนฟังตัวสั่น"ไม่มี...""แล้วเคย... ช่วยตัวเองไหม?" ปลายจมูกโด่งไล้ไปมาข้างกกหูคำถามตรงไปตรงมาทำเอาคนตัวเล็กหน้าแดงก่ำลามไป

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status