Mag-log inShare
บทที่ 10 : สิ่งที่หลับอยู่ใต้เมือง
Petsa ng paglalathala:
2026-07-21 15:32:53
Pinakabagong kabanata
บุตรแห่งความว่างเปล่า บทที่ 40 : สภาผู้เขียน (ตอนที่ 2/2)
เสียงหัวเราะยังคงดังก้องอยู่เหนือท้องฟ้า ตัวอักษรสีทองนับล้านตัวแตกสลายเป็นละอองแสง รอยแยกสีขาวค่อย ๆ ถูกความมืดกลืนกิน แสงอาทิตย์หายไป ท้องฟ้าทั้งผืนกลายเป็นสีดำสนิท สมาชิกสภาผู้เขียนทั้งสามคนเงยหน้ามองพร้อมกัน ชายคนกลางกำหนังสือสีขาวแน่น ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด "เป็นไปไม่ได้..." "ผนึกยังไม่ควรแตก" เสียงนั้นหัวเราะอีกครั้ง "ผนึก..." "ไม่มีวันขังข้าไว้ได้ตลอดกาล" ทันใดนั้น มือขนาดมหึมาที่สร้างจากความมืดยื่นออกมาจากรอยแยก มันไม่ใช่มือของมนุษย์ นิ้วทั้งห้านิ้วประกอบด้วยตัวอักษรสีดำที่บิดเบี้ยว เพียงแค่ปรากฏตัว พื้นดินทั่วโลกก็สั่นสะเทือน ผู้ถือคัมภีร์หลายคนทรุดลงกับพื้น พลังในคัมภีร์เริ่มคลุ้มคลั่ง แม้แต่คัมภีร์แห่งจุดกำเนิดของไคก็เปิดออกเอง หน้ากระดาษพลิกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดที่หน้าหนึ่ง ข้อความปรากฏขึ้นเอง "คำเตือนระดับสูงสุด" "ผู้ลบเรื่องราวกำลังตื่น" Zero รีบอ่านข้อมูล ใบหน้าของเขาซีดลง "ถ้าผู้ลบเรื่องราวตื่นเต็มที่..." "ทุกเรื่องราวจะถูกลบ" ครอว์ลดดาบลงทันที แม้แต่ Black Raven ก็หยุดต่อสู้ เพราะศัตรูที่แท้จริง... ไม่ใช่กันเ
บุตรแห่งความว่างเปล่า บทที่ 40 : สภาผู้เขียน (ตอนที่ 1/2)
รอยแยกสีขาวบนท้องฟ้าขยายตัวออกอย่างช้า ๆ เมฆทั้งหมดถูกผลักออกจากกัน แสงสีเงินส่องลงมายังสนามรบ ทั้งฝ่าย Children of Void และ Black Raven ต่างหยุดการต่อสู้โดยไม่ได้นัดหมาย ไม่ใช่เพราะคำสั่ง แต่เพราะร่างกายของทุกคนไม่สามารถขยับได้ แรงกดดันมหาศาลปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด บุคคลสามคนในชุดคลุมสีขาวค่อย ๆ ลอยลงสู่พื้น ใบหน้าของพวกเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากเรียบไร้อารมณ์ แต่ละคนถือหนังสือสีขาวเล่มหนึ่ง หนังสือไม่มีชื่อ ไม่มีลวดลาย แต่เพียงแค่เปิดออก ตัวอักษรสีทองนับไม่ถ้วนก็ลอยเต็มท้องฟ้า นักเขียนก้าวออกมาข้างหน้า เป็นครั้งแรกที่เขาคุกเข่าลงต่อหน้าผู้ใด "ขอคารวะ..." "สภาผู้เขียน" เรนเบิกตากว้าง "นักเขียน...คุกเข่า?" Zero พูดเบา ๆ "ถ้าเขาเป็นผู้เขียนเรื่องราว..." "งั้นคนพวกนี้..." ชายคนกลางของสภาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ "พวกเราคือผู้ตรวจสอบ" "ผู้รักษาสมดุลของเรื่องราว" "และผู้ตัดสินนักเขียน" ไคกำดาบแน่น "พวกคุณคือคนสร้างโลกนี้หรือ?" ชายคนเดิมส่ายหน้า "ไม่" "พวกเราสร้างกฎ" "ส่วนนักเขียน..." "คือผู้สร้างเรื่อง" ทันใดนั้น หนังสือสีขาวของชายคนกลางเปิดออกเอง ตัวอ
บุตรแห่งความว่างเปล่า บทที่ 39 : สงครามผู้ถือคัมภีร์ (ตอนที่ 2/2)
ฝูงอีกาสีดำบินปกคลุมท้องฟ้าจนแสงอาทิตย์มืดลง ลมหนาวพัดผ่านฐานบัญชาการของ Children of Void ทุกคนเข้าสู่ตำแหน่งรบ ผู้ถือคัมภีร์รุ่นใหม่ต่างจับอาวุธแน่น แม้หลายคนจะยังควบคุมพลังของตัวเองไม่ได้ ชายสวมหน้ากากอีกาก้าวลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา เขาถอดหน้ากากออกช้า ๆ เผยให้เห็นชายวัยประมาณสามสิบปี ดวงตาสีแดงเข้ม บนหน้าผากมีรอยสลักเป็นรูปปีกอีกา เขายิ้มบาง ๆ "ข้าชื่อ..." "ครอว์ (Crow)" "ผู้นำของ Black Raven" ไคชักดาบ Asterion ออกมา "นายไล่ล่าผู้ถือคัมภีร์ไปเพื่ออะไร" ครอว์มองไคด้วยสายตาเย็นชา ก่อนยกคัมภีร์ทั้งสามเล่มที่สะพายไว้ "เพื่อปกป้องโลก" ทุกคนชะงัก เรนขมวดคิ้ว "ปกป้อง?" ครอว์พยักหน้า "ยิ่งมีผู้ถือคัมภีร์มากเท่าไร" "ผู้ลบเรื่องราวก็ยิ่งตื่นเร็วขึ้น" "ถ้ากำจัดผู้ถือคัมภีร์ให้หมด..." "โลกก็จะรอด" Zero รีบเปิดคัมภีร์แห่งจุดกำเนิด ตัวอักษรหลายหน้าปรากฏขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ข้อความหนึ่ง 'จำนวนผู้ถือคัมภีร์มีผลต่อการคลายผนึก' Zero เงียบไป "เขา..." "พูดความจริง" บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันที แม้แต่ไคเองก็ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเช่นนี้ ครอว์กางแขนออก "เห็นหรือยัง"
บุตรแห่งความว่างเปล่า บทที่ 39 : สงครามผู้ถือคัมภีร์ (ตอนที่ 1/2)
เจ็ดวันหลังจากผู้ถือคัมภีร์รุ่นใหม่เริ่มปรากฏตัว โลกเข้าสู่ความโกลาหลอย่างรวดเร็ว เมืองหลายแห่งถูกแบ่งออกเป็นเขตอิทธิพลของผู้ถือคัมภีร์ บางคนตั้งตนเป็นผู้พิทักษ์ คอยปกป้องผู้คนจากสัตว์ประหลาดและพลังที่ควบคุมไม่ได้ ขณะที่อีกหลายคนใช้พลังสร้างกองกำลังของตนเอง ยึดครองเมืองและทรัพยากร รัฐบาลของหลายอาณาจักรเริ่มสูญเสียอำนาจ ผู้คนต่างหวาดกลัวว่าโลกกำลังเข้าสู่ยุคที่ "ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด" ภายในฐานบัญชาการแห่งใหม่ของกลุ่ม Children of Void ซึ่งสร้างขึ้นจากซากป้อมปราการร้างกลางหุบเขา ไคกำลังประชุมกับเรน, Zero, โนอาห์ และเอล บนโต๊ะหินมีแผนที่ขนาดใหญ่ จุดแสงสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าห้าสิบจุด Zero รายงานข้อมูล "ภายในสัปดาห์เดียว..." "เราพบผู้ถือคัมภีร์แล้ว 53 คน" "และมีอย่างน้อย 18 คน ที่ใช้พลังโจมตีผู้บริสุทธิ์" เรนกำหมัดแน่น "ถ้าปล่อยไว้แบบนี้..." "สงครามจะยิ่งขยาย" โนอาห์พยักหน้า "ที่น่ากังวลกว่านั้น..." "มีคนกำลังตามล่าผู้ถือคัมภีร์คนใหม่" ไคเงยหน้าขึ้น "อัลเทียร์?" โนอาห์ส่ายหน้า "ไม่ใช่" "มีอีกกลุ่มหนึ่ง" เขาวางตราสัญลักษณ์สีดำรูปอีกาดวงตาแดงลงบนโต๊ะ "พวก
บุตรแห่งความว่างเปล่า บทที่ 38 : ผู้ถูกเลือกคนใหม่ (ตอนที่ 2/2)
สามวันผ่านไป โลกทั้งสองไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ข่าวลือเกี่ยวกับ "หนังสือประหลาด" แพร่กระจายไปทุกทวีป มีคนที่ได้รับพลังจนสามารถควบคุมไฟ สายฟ้า น้ำแข็ง หรือเงามืดได้ บางคนใช้พลังเพื่อช่วยเหลือผู้คน แต่บางคนกลับใช้มันเพื่อยึดครองเมืองและสร้างความหวาดกลัว โลกกำลังเข้าสู่ยุคใหม่ ยุคแห่งผู้ถือคัมภีร์ ภายในห้องประชุมลับของอาณาจักรน็อกซ์ กษัตริย์ชั่วคราว อาเธอร์ กำลังฟังรายงานจากหน่วยสอดแนม "พบผู้ถือคัมภีร์ใหม่แล้วทั้งหมด 27 คน" นายทหารกล่าว "และจำนวนยังคงเพิ่มขึ้น" อาเธอร์มองแผนที่ จุดแสงสีแดงค่อย ๆ ปรากฏทั่วโลก "ส่งคนไปเฝ้าดู" "ห้ามเข้าโจมตี" "เรายังไม่รู้ว่าใครเป็นมิตรหรือศัตรู" ขณะเดียวกัน... ไคและพรรคพวกเดินทางออกจากดินแดนจันทราสีดำ ระหว่างทาง พวกเขาพบหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ถูกไฟไหม้ บ้านหลายหลังพังเสียหาย ผู้คนบาดเจ็บจำนวนมาก เรนรีบวิ่งเข้าไปช่วย "เกิดอะไรขึ้น!" ชายชราคนหนึ่งตอบด้วยน้ำเสียงสั่น "เด็กคนหนึ่ง..." "เขาเจอหนังสือสีดำ" "แล้วทุกอย่างก็..." เสียงร้องไห้ดังมาจากท้ายหมู่บ้าน ไครีบวิ่งตามไป กลางลานกว้าง เด็กชายอายุราวสิบสองปีนั่งกอดเข่า ในมือของเขามีคัมภ
บุตรแห่งความว่างเปล่า บทที่ 38 : ผู้ถูกเลือกคนใหม่ (ตอนที่ 1/2)
รุ่งเช้าหลังจากวิหารแห่งจันทราพังทลาย ท้องฟ้าทั่วโลกเปลี่ยนไป เศษกระดาษสีดำหลายพันแผ่นยังคงลอยอยู่เหนือผืนฟ้า ราวกับหิมะที่ไม่มีวันละลาย ไม่ว่าประเทศ เมือง หรือหมู่บ้านใด ต่างมองเห็นภาพเดียวกัน บางคนคิดว่ามันคือปาฏิหาริย์ บางคนเชื่อว่าเป็นลางร้าย แต่ไม่มีใครรู้ว่า... ทุกแผ่นกำลังเลือก "เจ้าของ" ของมัน ไคยืนอยู่บนหน้าผา มองเศษกระดาษปลิวผ่านเหนือศีรษะ เขายื่นมือออกไป เศษกระดาษแผ่นหนึ่งลอยเข้ามาใกล้ แต่ก่อนจะสัมผัสมือ มันก็เปลี่ยนทิศทาง ราวกับรู้ว่าไคไม่ใช่ผู้ที่มันกำลังตามหา นักเขียนเดินมายืนข้างเขา สีหน้าของเขาเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง "เริ่มแล้ว..." ไคหันไปถาม "อะไรเริ่ม" นักเขียนตอบโดยไม่ละสายตาจากท้องฟ้า "ยุคของผู้ถือคัมภีร์" เรนเดินเข้ามา "มันไม่ใช่เรื่องดีเหรอ" นักเขียนส่ายหน้า "ไม่" "เพราะผู้ที่ถูกเลือก..." "ไม่ได้เป็นคนดีเสมอไป" ภาพเปลี่ยนไปยังเมืองเล็กแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของโลก เด็กสาวอายุประมาณสิบหกปีนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุดเก่า จู่ ๆ เศษกระดาษสีดำก็ลอยผ่านหน้าต่าง ตกลงบนโต๊ะตรงหน้าเธอ ทันทีที่เธอแตะมัน ตัวอักษรสีเงินก็ปรากฏขึ้น ยืนยันผู้ถือ
Maaari mong magustuhan
ไป๋เฟิ่งมี่ข้าแค่บังเอิญหลอมโอสถได้นิดหน่อย
หลินหลินสาวน้อยนักผจญภัย6.2K viewsสวรรค์เย็นชา ข้าคือชายาปีศาจ
rasita_suin1.8K viewsข้าอุตส่าห์ปูทางให้นางเอก ไยพระเอกถึงเดินเลี้ยวมาหาข้าเล่า!
ซูเล่อเหยียน6.7K viewsหมอนวดเสียวของเมียสาว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร13.3K viewsถือพรหมจรรย์ บูชาซาตาน
KHUNLii • คุณลิ160 viewsเหตุใดข้าจึงถูกเขียนให้เป็นนางร้าย ทั้งที่ข้ามาก่อนนางเอก
นักฆ่าฝึกหัด 231.4K viewsจากผู้เล่น… สู่ผู้ถูกรักบนโลกต่างมิติ
bluuberrycream142 viewsซ่งหลิง เป็นคู่หมั้นของรัชทายาทช่างยากลำบากยิ่งนัก
ซูเล่อเหยียน1.8K views
