Beranda / รักโบราณ / บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น / ตอนที่  10  จัดการปัญหาแบบนางร้าย

Share

ตอนที่  10  จัดการปัญหาแบบนางร้าย

last update Tanggal publikasi: 2025-05-29 01:11:50

 

อันเมี่ยนวิ่งเพียงสามก้าวก็จับสตรีผู้หนึ่งเอาไว้ได้พร้อมกับบิดแขนเสียงดังเพื่อให้นางหนีไม่ได้ เมื่อพบว่าคนที่ปล่อยข่าวถูกจับแต่ละคนก็เริ่มใจเสีย เหรินซินหันมามองด้วยสายตาดุดันไม่ลดละอีกครั้งเมื่อเดินเข้ามาหานาง

“เจ้าสินะที่เป็นผู้ปล่อยข่าว”

“ข้าไม่รู้เรื่อง อย่ามาใส่ร้ายข้านะ!”

“ไม่รู้เรื่องงั้นหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าจวนแม่ทัพของข้ามีวิธีสอบสวนคนร้ายให้ยอมรับผิดแบบไม่เหมือนผู้ใด อยากจะลองสักครั้งหรือไม่เล่า”

“เจ้าขู่ข้างั้นหรือ ว่าร้ายคนไม่มีหลักฐานนี่หรือคุณหนูสกุลใหญ่ กลั่นแกล้งชาวบ้าน!”

“ใช่ ๆ กลั่นแกล้งชาวบ้าน”

เสียงก่นด่าเริ่มดังมากขึ้น อันเมี่ยนเริ่มชักกระบี่ออกมาพาดที่คอของแม่ค้าที่จับเอาไว้โดยไม่พูดอะไร ท่าทางที่นิ่งและสายตาของพวกนางทำเอาคนที่รายรอบเงียบลงทันที

“ข้าถือว่าให้โอกาสเจ้าพูดแล้วนะ หากว่าเจ้ายังไม่พูดครั้งนี้ข้าจะปล่อยให้องครักษ์สาวของข้า…”

“คุณหนู! ข้าพูดแล้วเจ้าค่ะได้โปรดปล่อยข้าเถอะเจ้ค่ะ ข้าพูดแล้ว ข้ากลัวแล้ว”

ผู้คนเริ่มหันมามองหน้าแม่ค้าผู้นั้นอีกครั้ง อาเมี่ยนยังไม่ยอมลดกระบี่ในมือลง แค่เห็นเพียงแสงกระบี่ในมือนางก็แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว

“อันเมี่ยน ให้นางพูดเถอะถ้ายังกล้าโกหกแม้แต่คำเดียวค่อยตัดลิ้นของนางเอาไปให้เป็ดกิน”

“ข้าพูดเจ้าค่ะ พูดแล้ว!!”

“ว่ามาสิ ทุกคนที่นี่จะได้ฟังไปพร้อมกัน”

แม่ค้าผู้นั้นหมดเรี่ยวแรงเพราะกลัวตาย นางทรุดเข่าลงกับพื้นพร้อมกับพูดตะกุกตะกักออกมา

“ขะ ข้ารับเงินสกุลจางมาเพื่อที่จะให้กระจายข่าวใส่ร้ายท่านเจ้าค่ะ”

“หา!!”

“อะไรนะ”

“นี่นาง… ใส่ร้ายคุณหนูกงจริงหรือนี่”

กงเหรินซินจับกระบี่ในมืออันเมี่ยนมาพาดที่คอของแม่ค้าผู้นั้นอีกครั้ง

“เจ้าอย่าได้คิดใส่ร้ายผู้อื่น หากยังไม่พูดความจริงข้าจะไม่่ให้โอกาสเจ้าแล้ว!!”

“คะ คุณหนู!! ข้าไม่กล้าโกหก ข้าพูดความจริงเจ้าค่ะคุณหนูจางว่าจ้างข้ามาสามสิบตำลึงเพื่อให้ร้ายท่านว่าพยายามฆ่าคุณหนูซ่งในวัง และสั่งลงโทษนางที่ทำร้ายท่านเจ้าค่ะ ข้าพูดเรื่องจริง นี่คือตั๋วเงินที่นางจ่ายข้ามาเป็นหลักฐานได้เจ้าค่ะ”

อันเมี่ยนจับตั๋วเงินมาให้กงเหรินซิน ผู้คนเริ่มหันมาตกใจเมื่อสิ่งที่เข้าใจมาโดยตลอดว่ากงเหรินซินคือคนเลว บัดนี้ความจริงเริ่มกระจ่างแล้ว

“เอาคืนให้นางไป”

อันเมี่ยนทำตามคำสั่ง เมื่อตั๋วเงินถูกคืนไปให้แม่ค้าผู้นั้นถึงได้สำนึกได้

“คุณหนูกง ทะ ท่านไม่จับข้าไปส่งทางการหรือเจ้าคะ”

“จับเจ้างั้นหรือ จับไปทำไมกัน”

“ขะ ข้าใส่ร้ายท่านตามคำสั่งของคุณหนูสกุลจาง อีกทั้งยังทำท่านเสียชื่อท่านไม่เพียงไม่จับข้าส่งทางการยัง… คืนเงินให้ข้าอีกด้วย”

“ข้าแค่อยากรู้ความจริงจากเจ้าเท่านั้น ตอนนี้เจ้าก็พูดออกมาแล้วข้าก็ไม่ได้อยากเอาความอะไร อีกอย่างเงินนั่นก็เป็นของเจ้า นับว่าครั้งนี้เจ้าทำตามที่ถูกจ้างมาสำเร็จแล้ว ข้าไม่ได้ต้องการมัน เรื่องสุดท้ายต่อให้ข้าจับเจ้าส่งทางการก็เสียเวลาเหตุใดข้าต้องทำด้วย นี่ก็แค่เรื่องไร้สาระทั้งนั้น แต่ว่า…”

“คุณหนูกงเจ้าคะขอเพียงไม่จับข้าส่งทางการ ข้ายินดีที่จะทำคุณไถ่โทษ บอกมาเถิดเจ้าค่ะ”

“ข้าหวังว่าจากนี้เจ้าจะพูดแต่ความจริง ไม่เห็นแก่เงินพวกนี้แล้วเที่ยวปล่อยข่าวเท็จให้คนเข้าใจผิด ส่วนพวกเจ้า!!….”

กงเหรินซินชี้กระบี่ไปที่เหล่าบรรดาพวกขี้นินทาทั้งตลาด ที่เริ่มไม่กล้าสู้หน้านางอีกทั้งยังกลัวกระบี่ในมือ

“ในเมื่อพวกเจ้ากล้าที่จะพูดข่าวเท็จ ตอนนี้ก็รู้แล้วว่าเรื่องจริงเป็นอย่างไรข้าหวังว่าเรื่องนี้… จะถูกพูดถึงไปทั่วเช่นกัน”

“ได้ ๆ ข้ารับปากว่าจะพูดเรื่องจริงขอรับ คุณหนูกงอย่าได้ห่วง”

“ใช่แล้ว ยังดีที่คุณหนูมีคุณธรรมไม่เอาเรื่องป้าเจา อีกอย่างสกุลกงก็มีบุญคุณกับพวกเรา แม่ทัพกงยิ่งใหญ่ข้าน้อยผิดไปแล้วที่หลงเชื่อข่าวลวง”

“ใช่แล้ว ๆ จากนี้พวกข้าจะออกหน้าแทนคุณหนูเอง”

“เช่นนั้นข้าขอบคุณทุกท่านที่เข้าใจ เรื่องใดที่ข้าทำข้าจะยอมรับผิด แต่เรื่องใดที่ข้าไม่ได้ทำต่อให้ตายก็ไม่มีทางยอมรับ หากข้าล่วงเกินผู้ใดก่อนหน้านี้ต้องขออภัยทุกท่านด้วย”

กงเหรินซินหันมาคำนับให้กับเหล่าบรรดาพ่อค้าแม่ค้าในตลาด ทุกคนรู้สึกแปลกใจกับท่าทางของนางที่ไม่เคยให้เกียรติใครมาก่อน แต่นี่นางถึงกับยอมก้มหัวขอโทษคนธรรมดาอย่างแม่ค้าและผู้คนในตลาด เรื่องนี้คงเป็นเรื่องเล่าลือกันไปอีกนาน 

“คุณหนู ขอบคุณที่ไม่เอาเรื่องพวกเรา”

“หากไม่มีอะไรแล้วข้าคงต้องขอตัวก่อน เรื่อง “ต่อจากนี้” ก็ขอฝากพวกท่านด้วย”

ทุกคนรับปากมั่นเหมาะเพราะท่าทางที่นอบน้อมของกงเหรินซินที่ถูกเวลาและจังหวะ ข่าวเรื่องจางลี่เหมยใช้เงินปล่อยข่าวลือให้ร้ายคุณหนูกงเริ่มแพร่กระจายดุจไฟไหม้ป่าที่มิอาจหยุดยั้ง บรรดาจวนขุนนางใหญ่รวมถึงจวนอ๋องก็ทราบเรื่องในเวลาไม่นานเช่นกัน

จวนท่านอ๋อง

“อะไรนะ เจ้าบอกว่ากงเหรินซินน่ะหรือยอมก้มหัวให้กับแม่ค้าในตลาดเพราะเรื่องนี้”

“ท่านอ๋อง คือที่กระหม่อมจะรายงานคือเรื่องที่คุณหนูจางใช้เงิน…”

“นั่นข้ารู้แล้ว ข้ามิได้แปลกใจเพราะเรื่องต่ำช้าเช่นนี้มีเกิดขึ้นบ่อย ๆ อยู่แล้ว แต่ข่าวลือที่แพร่กระจายกลับเปลี่ยนจากดำเป็นขาวภายในพริบตาอย่างที่กงเหรินซินทำในวันนี้เป็นเรื่องที่ข้าคิดไม่ถึง”

“เรื่องนี้กระหม่อมคิดว่านางรับมือได้ดีมากจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ”

“พี่เว่ยเซียว”

ท่านอ๋องส่งรายงานกลับไปให้ตันฉินอย่างรวดเร็ว สตรีร่างบางใบหน้างดงามราวกับภาพวาด ที่เพียงแค่เดินก็เหมือนจะล้มเสียให้ได้เดินเข้ามายังห้องอักษรที่เขาและองครักษ์คุยกันอยู่ ท่านอ๋องหันไปตำหนิตันฉินเล็กน้อยที่ลืมปิดประตู

“จินหรูเจ้ายังไม่ค่อยแข็งแรง เหตุใดจึงต้องมาทำเรื่องเหล่านี้อีก”

“ข้านอนพักมาร่วมเดือนแล้ว บัดนี้อาการทุกอย่างหายเกือบจะปกติแล้วจึงอยากชงชาต้นฤดูวสันต์มาให้ท่านได้ชิมเพคะ”

“อ่อ ได้สิ”

“ซ่งจินหรู” เดินมานั่งข้าง ๆ เพื่อจะได้รินน้ำชาให้กับท่านอ๋อง เมื่อรับจอกชามาก็เริ่มจิบทันที

“อืม รสชาติดีมากจริง ๆ ขอบใจเจ้ามาก”

“มิได้เพคะ การได้ดูแลท่านเป็นหน้าที่ของจินหรูอยู่แล้วเพคะ”

ท่านอ๋องหันไปมองนางพร้อมกับยิ้มน้อย ๆ ให้กับความน่าเอ็นดูนี้ แต่เมื่อซ่งจินหรูกำลังจะตักขนมและนำมาป้อนเขาเองกับมือ หมิงเว่ยเซียวจึงได้รีบรับจานนั้นมา

“ข้ากินเองได้ไม่ต้องลำบากหรอก”

ผู้ที่พึ่งถูกปฏิเสธหน้าหงอยลงไปเล็กน้อย แต่ก็ยังยินดีที่จะรินน้ำชาให้ท่านอ๋องอีกครั้ง

“หม่อมฉันได้ยินสาวใช้พูดถึงเรื่องที่ในตลาดเล่าลือกัน เป็นเรื่องจริงหรือเพคะที่คนก่นด่าคุณหนูกงไปทั่ว หรือว่าผู้คนจะรู้แล้วว่านาง…”

ท่านอ๋องหันมามองหน้าของซ่งจินหรูนางจึงหยุดพูดในทันที เมื่อมองไปที่องครักษ์ จึงได้ทราบว่าซ่งจินหรูยังไม่ทราบเรื่องที่กงเหรินซินจับตัวคนร้ายที่สร้างข่าวลือเสียหายได้แล้วในวันนี้

“เจ้าคิดเช่นไรกับเรื่องนี้งัั้นหรือจินหรู”

“ข้าคิดว่า… เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นนางน่าสงสัยจริง ๆ เพคะเพียงแต่ว่านางก็ตกน้ำไปด้วยเช่นกัน ท่านคิดว่านางจะแสร้งทำเป็นตกน้ำไปพร้อมกับข้า เพียงเพื่อจะกลบเกลื่อนความผิดในเรื่องนี้หรือไม่เพคะ”

“เจ้าคิดเช่นนั้นหรือ วันที่เกิดเรื่องขึ้นเจ้าไปที่นั่นได้อย่างไรกันแน่ แล้วเหตุใดจึงได้ตกน้ำ เจ้าจำได้แล้วหรือยัง”

ซ่งจินหรูหันมามองพักตร์ท่านอ๋อง และเริ่มทำท่าเวียนศีรษะอีกครั้งเมื่อถูกถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ตัวนางเริ่มสั่นนิด ๆ 

“หม่อมฉัน…จำไม่ได้เลยเพคะว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น รู้แต่เพียงว่าไปพบคุณหนูกงที่นั่น จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลยเพคะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น    ตอนพิเศษ 5 เยือนสำนักไป๋ซาน

    สามวันถัดมา“เสด็จแม่ ยังอีกไกลหรือไม่เพคะ”“ไหนว่าเจ้าจะไม่บ่นอย่างไรเล่าเซียนเอ๋อร์ นี่แค่ทางขึ้นเขาเองเจ้าก็บ่นเสียแล้ว”“ข้าแค่รู้สึกเวียนหัวเพราะรถม้ามันโยกนี่เพคะ”“มานั่งตักพ่อเถอะจะได้นิ่มหน่อย มาสิ”หมิงชิงเซียนขยับไปนั่งตักบิดาซึ่งทั้งกว้างและนิ่มเมื่อท่านอ๋องวางตำราลงและหันมามองหน้าพระชายาที่แง้มหน้าต่างและเริ่มมองออกไปข้างนอก“เจ้าคงไม่คิดที่จะอยู่ที่สำนักไป๋ซานนานนักหรอกนะ ถึงอย่างไรตอนนี้เจ้าก็เป็นพระชายาหมิงชินอ๋อง หาใช่สตรีอันดับหนึ่งในยุทธภพไม่”“ท่านกังวลเกินไปแล้ว ข้าแค่อยากจะมองดูรอบ ๆ เท่านั้นว่าต่างไปจากเดิมหรือไม่”“เสด็จพ่อ ลูกจะต้องมาฝึกที่นี่จริง ๆ หรือเพคะ”“เจ้าอยากจะมาหรือไม่เล่าเซียนเอ๋อร์”“ลูกเองก็ไม่รู้ แต่ลูกอยากจะเก่งเหมือนเสด็จแม่เพคะ”“เจ้าเป็นลูกของแม่ก็ต้องเก่งและยอดเยี่ยมเหมือนแม่เจ้าอยู่แล้ว ยอดหญิงอันดับหนึ่งในใต้หล้ามีเพียงเสด็จแม่ของเจ้าเท่านั้น”“แต่เหตุใดบางคืนข้าถึงได้ยินเสียงท่านแม่ร้องแปลก ๆ เล่าเพคะ”เหรินซินหันมามองพักตร์ท่านอ๋องในทันทีเมื่อได้ยินเสียงบุตรสาวกล่าวขึ้นมา ท่านอ๋องนึกขำเมื่อเห็นใบหน้าของพระชายาที่เริ่มแดงจัดจนถึงใบหู“เซ

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น   ตอนพิเศษ 4 รักล้นดวงใจ

    แปดปีต่อมา“ชิงเซียน ได้เวลาอาบน้ำแล้ว”“เพคะเสด็จแม่ แต่ว่าข้ายังอยากฝึกดาบอยู่”“วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ น้าอันเมี่ยนของเจ้าเหนื่อยแล้วอีกเดี๋ยวเสด็จพ่อเจ้าก็จะกลับมาจากในวัง จะถูกตำหนิเอาได้นะ”“ก็ได้เพคะ”“ข้าพานางไปเองเพคะ”“ฝากเจ้าด้วยนะอาเจิง”“เพคะพระชายา”อาเจิงพา “หมิงชิงเซียน” บุตรสาวของท่านอ๋องในวัยสี่ขวบครึ่งไปอาบน้ำตามคำสั่งของพระชายากงเหรินซิน ไม่นานเมื่อทั้งคู่เดินไปท่านอ๋องก็กลับเข้ามาในตำหนัก พระองค์เดินตรงมาหานางที่นั่งรออยู่ศาลาริมสวนซึ่งชิงเซียนใช้ฝึกดาบกับอันเมี่ยน“ท่านพี่”“เหตุใดเจ้าถึงได้มานั่งที่นี่คนเดียว เซียนเอ๋อร์เล่าไปไหนแล้ว”“ข้าให้อาเจิงพานางไปอาบน้ำแล้วเพคะ เหตุใดวันนี้ท่านพี่จึงกลับเร็วนักเล่าเพคะ”“รีบกลับมาหาเจ้าน่ะสิ เตรียมของทุกอย่างแล้วหรือ”“เสร็จเรียบร้อยแล้วเพคะ อากาศเริ่มเย็นลงอีกแล้วคิดว่าครั้งนี้คงไม่หนาวเท่าปีก่อน หยางเอ๋อร์จะได้ไม่ลำบากมาก”“เจ้าก็เอาแต่เป็นห่วงบุตรชายของเจ้า เขาไปฝึกที่สำนักไป๋ซานร่วมปีแล้วน่าจะชินกับอากาศแล้วกระมัง อีกอย่างยังมีอาจารย์อย่างเฉินกวนคอยส่งข่าวมาให้ไม่ขาด ยังเป็นห่วงอีกหรือ”“แต่หยางเอ๋อร์ยังเด็กนะเพคะ เส

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น    ตอนพิเศษ 3 รักที่เร่าร้อน

    “อ๊าา…. อ๊าา ไม่ไหวแล้ว มันจุกมาก อื้อ….”เหรินซินทั้งกัดฟัน ทั้งอ้าปากระบายความเสียวออกมาเมื่อท่านอ๋องจับบั้นท้ายนางกระแทกลงมาถี่ ๆ เพื่อรับมังกรยักษ์ที่สอดอยู่ด้านใน ไม่นานร่างเล็กก็ถูกเขาจับพลิกให้นอนตะแคง ขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นมา อ้อมกอดของพระสวามีกระชับเข้ามาจนชิดและถูกเขากระแทกอีกครั้ง พร้อมกับหน้าอกที่ถูกนิ้วสากหนานั้นบดขยี้ที่ยอดจนแตะทางสวรรค์ไปอีกครั้ง“อ๊าา….”ครึ่งชั่วยามถัดมา“ท่านพี่เพคะ พอแล้วได้หรือไม่ข้าขอพัก อ๊าา!!”หน้าต่างทุกบาน รวมถึงประตูถูกลงกลอนจนหมดสิ้น บัดนี้เหรินซินได้หลงกลท่านอ๋องเพราะคำพูดหวาน ๆ นั่นเสียแล้ว ใครจะคิดว่าหลังจากที่เปิดประตูให้พระสวามีเข้ามา นางจะไม่ได้พักและแทบจะหายใจไม่ทันอยู่แล้วกับศึกรักที่โหมกระหน่ำ จนเผาไหม้ทุกอย่างที่ขวางหน้าเช่นนี้“อ๊าา ท่านพี่ อย่าเลียนะ! เราพึ่งจะ อ๊าา….”แต่ท่านอ๋องมิได้ใส่ใจ ลิ้นของเขายังคงซอกซอนเข้าไปยังร่องรักที่เปียกชื้นทั้งน้ำของเขาและนาง เหรินซินเหงื่อไหลท่วมและแทบจะสิ้นเรี่ยวแรงแต่ก็มิอาจทัดทานความปรารถนาของท่านอ๋องที่มีต่อนางได้“อ๊าา….”เป็นอีกครั้งที่นางถึงฝั่งสวรรค์ แต่ท่านอ๋องก็มิได้เว้นช่วงให้นางพักเลยจร

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น   ตอนพิเศษ 2 โอบกอดด้วยรักแท้

    ท่านอ๋องเดินไปยังเรือนหลังที่ตอนนี้เริ่มเงียบลงแล้วหลังจากที่รอสาวใช้ของเหรินซินเดินออกมา เว่ยเซียวที่หลบอยู่ด้านหลังก็ค่อย ๆ ไปที่ประตูแต่ปรากฏว่าประตูถูกลงกลอนเอาไว้“อะไรเนี่ย ปิดประตูงั้นหรือ”“ท่านคิดว่าจะเข้ามาในห้องข้าได้ง่าย ๆ งั้นหรือ”“เจ้า! ร้ายนักนะอาซิน”เสียงของเหรินซินดังออกมาจากด้านในเขาจึงรู้ว่าติดกับเข้าแล้ว พระชายาของเขามิใช่คนโง่ที่จะไม่รู้แผนการตื้นเขินเช่นนี้ แต่ในเมื่อพ่อตาสอนมาแล้วทุกอย่าง เช่นนั้นคืนนี้เขาจะไม่มีทางยอมแพ้เป็นอันขาด“อาซิน… เปิดประตูให้ข้าเข้าไปหน่อยสิ ข้าอยากจะคุยกับเจ้าจริง ๆ นะ อีกอย่าง…”“ท่านกลับไปดื่มสุรากับพี่ใหญ่และท่านพ่อจะดีกว่า มายืนอยู่ตรงนี้ก็ไม่มีความหมาย หม่อมฉันไม่มีทางเปิดประตูให้พระองค์”“เจ้ากลายเป็นคนใจร้ายเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน เจ้าจะยอมให้สามีของตัวเองถูกยุงกัดตายอยู่ตรงนี้งั้นหรือ หากเจ้าไม่เปิดข้าก็จะยืนเฝ้าอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนทั้งนั้น คอยดูสิว่าข้าจะตายก่อนหรือว่าเจ้าจะใจอ่อนก่อน”“เช่นนั้นก็เชิญท่านอ๋องยืนเฝ้ายามหน้าประตูต่อไปนะเพคะ จะได้รู้ว่าเหล่าองครักษ์ต้องลำบากเพียงใด”“เดี๋ยวสิ! นี่กงเหรินซินมันจะเกินไปแล้ว อย่าใ

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น   ตอนพิเศษ 1พระชายาโกรธ

    สองเดือนถัดมา“ยอดไปเลย ข้าพึ่งจะเคยเห็นกระบวนท่าของ “กระบี่วารีพิสุทธิ์” เต็มตาก็วันนี้เอง เว่ยเซียวท่านเริ่มสงสัยตั้งแต่เมื่อใดว่านางมิใช่ซินเอ๋อร์แต่เป็นเยว่ชิงชิง"“ครั้งแรกที่ข้าเห็นนางแอบฝึกที่โรงฝึกของพวกเจ้าข้าก็เริ่มสงสัยว่านางมิใช่กงเหรินซิน ยอดไปเลยใช่ไหมเล่า”“เรื่องอัศจรรย์เช่นนี้ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดขึ้นจริง ๆ”“นั่นสิ ว่าแต่เจ้าเถอะตอนที่ไปสำนักไป๋ซาน ไม่เห็นเคยบอกข้าเลยว่านางคือใคร”“ตอนนั้นข้ารับปากท่านพ่อแล้วว่าจะไม่เปิดเผยฐานะของนาง และจะไม่บอกว่าตัวเองเป็นใคร ได้แต่เฝ้ามองนางห่าง ๆ และคอยช่วยเหลือในสิ่งที่ข้าพอจะช่วยได้ ทั้งกระบี่ที่ท่านพ่อสั่งทำแล้วมอบให้และเงินที่ฝากเอาไว้กับอาจารย์โดยไม่บอกให้นางรู้”“ข้านับถือเจ้านะที่ปกปิดความลับมาได้นานขนาดนี้ หากเป็นข้าก็คงอยากจะเผยตัวตนตั้งแต่แรก”“ใช่ว่าข้าไม่อยาก เพียงแต่ว่า…”“เพราะกงเหรินซินสินะ ปากเจ้าพร่ำบ่นนางและด่านางเป็นประจำแต่ก็รักนางมากไม่ต่างกังกงอวี้หาน”“นั่นเป็นสิ่งที่ข้าเสียใจมากที่สุดในฐานะพี่ชาย ข้าควรจะดีกับนางเหมือนที่อวี้หานทำ”ท่านอ๋องตบไหล่ของจ้าวหนาน สหายและเพื่อนร่วมสำนักของเขา ท่านอ๋องพอจะรู้

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น   ตอนที่ 67  สัญญาชั่วนิรันดร์ (ตอนจบ)

    สามวันถัดมา / สุสานสกุลกง “ซินเอ๋อร์ เนี่ยเอ๋อร์ พวกเจ้าคงจะได้พบกันแล้วสินะ ฝากดูแลนางด้วยนะ”“ซินเอ๋อร์ พี่ใหญ่ไม่เคยอยากจะทะเลาะกับเจ้าเลยสักครั้ง พี่ทำผิดต่อเจ้าที่คอยเปรียบเทียบเจ้ากับคนอื่น ชาติหน้าหากมีจริงขอให้พี่ได้มีโอกาสเป็นพี่ชายที่ดีของเจ้าอีกสักครั้งเถอะนะ”ตุ๊กตาไม้ที่แกะด้วยมือของกงจ้าวหนานวางลงที่หน้าป้ายวิญญาณน้องสาวผู้ล่วงลับ เขาทำมันขึ้นมาระหว่างออกศึกและเก็บเอาไว้นานกว่าสิบปีแต่ไม่มีโอกาสได้ให้กงเหรินซิน เพียงเพราะนางเอาแต่โวยวายและโมโหทุกคนที่ไม่เข้าข้างนาง เขาจึงเก็บตุ๊กตาไม้นี้เอาไว้ตลอด กงอวี้หานเดินมาตบไหล่ของพี่ใหญ่ที่ยืนอยู่หน้าป้ายวิญญาณของน้องสาวที่ทำขึ้นมาในสุสานของสกุลกง“พี่ใหญ่ท่านอย่าคิดมากเลย ซินเอ๋อร์เองก็มิได้โกรธท่านจริง ๆ หรอก ที่นางเอาแต่ใจก็แค่อยากให้ท่านหันไปสนใจนางเท่านั้นเอง”“ข้าไม่เคยได้มีโอกาสขอโทษ หรือทำดีกับซินเอ๋อร์เลยสักครั้ง จนกระทั่ง…”“พี่ใหญ่ ตอนนี้คนร้ายก็ได้ชดใช้ให้กับน้องเล็กแล้ว ท่านอย่าได้โทษตัวเองอีกเลยนะเจ้าคะ”“เจ้าพูดถูก แม้ว่านางจะไม่อยู่แล้วแต่ตอนนี้เจ้าเองก็อยู่ในร่างของนาง ทำดีกับเจ้าก็ไม่ต่างกับทำดีกับนาง”“ใช่แล้ว

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น   ตอนที่  49   สู่จุดเริ่มต้น

    ซ่งจินหรูทรุดกายลงที่พื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง นางไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าท่านอ๋องจะคิดสงสัยเพราะว่าตลอดเวลาเขามักจะดีกับนางเสมอ อีกทั้งเรื่องที่ไปจับกงเหรินซินมาสอบสวนนั่นก็ยิ่งทำให้นางรู้สึกได้ใจว่าท่านอ๋องทำเพื่อนาง“หรือว่าทุกอย่างที่ท่านทำลงไป ทั้งเข้าข้างข้าและต่อว่ากงเหรินซิน ทุกอย่างที่เกิดขึ้น…”

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น    ตอนที่  48   “เผด็จการยิ่งนัก”

    “เรื่องนั้นหม่อมฉันเคยบอกไปแล้วว่าไม่ได้โกรธนานแล้ว”“เช่นนั้นจากนี้ไปเจ้ากับข้าก็คุยกันดี ๆ ได้แล้วใช่หรือไม่”เหรินซินไม่ตอบแต่ยิ้มและก้มหน้าลง ในชาติก่อนแม้ว่าจะเคยชอบเฉินกวน แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะทำให้นางรู้สึกหัวใจเต้นแรงจนวาบหวิวเช่นนี้ “เหตุใดจึงไม่ตอบข้า ข้าเบื่อที่จะเล่นละครแล้วแต่ก็

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น   ตอนที่  46   เลิกเสแสร้งสักทีเถอะ!

    จางลี่เหมยเบิกตากว้างและนิ่งไปทันทีเมื่อซ่งจินหรูพูดจบ “เจ้าพูดถึงเรื่องอะไร”“พี่หญิงไม่เข้าใจอย่างนั้นหรือ กงเหรินซินแม้ว่าจะชอบกลั่นแกล้งข้าแต่นางก็ไม่กล้าเอาชีวิต ท่านเป็นคนเดียวที่รู้ว่าข้าแพ้ละอองหญ้า และสิ่งที่ข้าเจอในชาดทาปากและยาทาผื่นของเจ้าก็คือผงหญ้าซิ่งฮวา จางลี่เหมยเจ้านี่ร้ายกาจมากท

  • บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น    ตอนที่ 43 สะสางคดีแรก

    “เจ้าหมายความว่า…”“หลักฐานในคดีนี้ข้าเป็นคนส่งไปให้ศาลต้าหลี่ด้วยตัวเอง แค่เอากำไลผงลวงจิตและกำไลทองของเจ้าไปไว้ที่ห้องของพี่สาวข้า คนของศาลต้าหลี่ก็แกะรอยได้จนหมด อีกไม่นานก็จะตามจนพบเจ้าโชคดีนะจางลี่เหมย”“จับคนร้ายเอาไว้! อย่าให้หนีรอดไปได้”เสียงของทหารดังขึ้นมาจากด้านนอก และเมื่อประตูเปิด นิ่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status