บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น

บุปผางามข้ามเวลามาทวงแค้น

last update최신 업데이트 : 2025-06-27
언어: Thai
goodnovel12goodnovel
9
4 평가 순위. 4 리뷰
72챕터
8.9K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

สองความทรงจำ สองแค้นกับหนึ่งร่าง ไม่ว่าจะแค้นของร่างเก่า ร่างใหม่ข้าจะสะสางให้หมดทุกบัญชี รวมถึงสิ่งที่ท่านทำกับข้าด้วย "หมิงชินอ๋อง" ท่านใจร้ายกับข้าเกินไปแล้ว!! "เยว่ชิงชิง" ถูกใส่ร้ายว่าฆ่าอาจารย์ของตัวเอง.... "กงเหรินซิน" ถูกใส่ความว่าฆ่าน้องสาวของ "หมิงชินอ๋อง" เมื่อสองวิญญาณ มีแค้นที่ต้องสะสาง แต่กลับเหลือเพียงหนึ่งเดียว ที่สวรรค์เลือก.... "ไม่ว่าจะแค้นไหน ๆ ข้าก็จะขอสะสางให้ได้ก่อนชีวิตนี้จะจบสิ้น!" นางเอกที่ไม่ใช่นางเอก 100% ดุ โหด เถื่อน ปากแซ่บ พระเอกที่เหมือนกับถูกเดบิวต์มาให้รับบทพระเอก หยิ่ง จองหอง โหดร้าย รักแรงเกลียดแรง ปากแจ๋วกับทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งกับนางเอก ขึ้นอย่างเสือ ลงอย่าง.... ไปลุ้นเอา

더 보기

1화

ตอนที่ 1   เยว่ชิงชิง Vs กงเหรินซิน

لم يكن احمد ذلك الفتى الذي ينتظر العطلة الصيفية لينام طويلًا أو ليمضي أيامه في اللهو مع أصدقائه.

كان ينتظرها لسببٍ آخر…

كان ينتظرها ليعمل.

في المرحلة المتوسطة، حين كان أقرانه يتجادلون حول الألعاب والهواتف الجديدة، كان هو يتساءل:

“كيف يمكن لفتى في الرابعة عشرة أن يكسب ماله بيده؟”

لم يكن محتاجًا.

أهله لم يبخلوا عليه يومًا بشيء.

كان الابن الوحيد، محاطًا بعنايةٍ هادئة، لا تدليل فيها ولا قسوة.

لكن شيئًا في داخله كان يرفض فكرة الاتكال الكامل.

في أول عطلة صيفية، جرّب العمل في متجرٍ صغير لبيع المواد الغذائية.

لم يعرف شيئًا عن البيع، ولا عن الحسابات، ولا عن التعامل مع الزبائن.

تعلّم سريعًا.

كان يقف خلف الطاولة بخشوعٍ يشبه خشوع الطالب في أول يوم امتحان.

يراقب.

يسأل.

يحفظ الأسعار.

ويبتسم كثيرًا.

لم تمضِ أسابيع حتى بدأ صاحب المتجر يثق به.

يسلّمه صندوق النقود أحيانًا، ويترك له إدارة المكان لساعات.

ذلك الشعور…

حين عدّ أول مبلغٍ تقاضاه بيده…

لم يكن شعور مالٍ فحسب.

كان شعور قدرة.

عمل في محل للهواتف، ثم في مخزن للمواد الكهربائية، ثم في بيع الملابس.

لم يكن يبحث عن راتبٍ أعلى بقدر ما كان يبحث عن خبرةٍ أوسع.

ومع مرور السنوات، بدأ اسمه يُذكر في السوق.

“احمد؟ نعم، ذلك الفتى المجتهد.”

في إحدى العطل، عرض عليه أحد التجار أن يشاركه في إدارة محلٍ صغير مقابل نسبة من الأرباح.

كانت خطوة أكبر مما توقع.

لكنه لم يتردد.

تحت إشراف بسيط في البداية، ثم باستقلالٍ شبه كامل لاحقًا، صار للمحل ملامح جديدة.

نظام أفضل.

ترتيب أدق.

وحضور دائم.

كبر المحل…

وكبر احمد معه.

في المرحلة الإعدادية، لم يعد مجرد فتى يعمل في الصيف.

صار شابًا له رأس مال محترم، علاقاتٌ في السوق، وأصدقاء يعرفون قيمته.

ومع ذلك، لم يهمل دراسته.

كان يعود مساءً من المحل، يغلق الباب، يتناول عشاءه بهدوء، ثم يجلس إلى مكتبه.

ينتقل من دفاتر الحساب إلى كتب الفيزياء والرياضيات، وكأن الأمرين جزءٌ من حياةٍ واحدة لا تتناقض.

لم يكن يسعى للتفوق ليثبت شيئًا لأحد.

كان يفعل ذلك لنفسه.

حين اقتربت اختبارات القبول الجامعي، خفف ساعات عمله.

للمرة الأولى، قدّم الدراسة على السوق.

اجتاز الاختبارات بهدوءٍ وثقة.

وجاءه القبول في الجامعة كما كان يتمنى.

في ذلك المساء، عاد إلى المنزل ليجد والديه ينتظرانه بابتسامةٍ مختلفة.

في الخارج، كانت تقف سيارة جديدة.

لم يكن استعراضًا.

كانت هدية فخر.

نظر إلى والده طويلًا، ثم قال بصوتٍ هادئ:

“كنت سأصل… حتى دون السيارة.”

ابتسم والده وأجابه:

“ونحن سنبقى ندفعك للأمام… حتى لو لم تطلب.”

في تلك الليلة، لم يكن احمد يفكر في الجامعة فقط.

كان يشعر أن مرحلةً كاملة انتهت، وأخرى بدأت.

لم يكن يعلم…

أن الجامعة لن تعلّمه تخصصًا فحسب.

بل ستعرّفه على شعورٍ سيغيّر مسار حياته كله.

في تلك الليلة، لم يكن أحمد يفكر في الجامعة فقط.

كان يشعر أن مرحلةً كاملة انتهت، وأخرى بدأت.

حين استلم جدول القبول لاحقًا، ابتسم دون سبب واضح.

اسمه كان في أعلى القائمة تقريبًا.

“أحمد…”

نظر إلى الأسماء التي تليه سريعًا، دون اهتمام حقيقي.

لم يكن يعلم أن اسمًا قريبًا من اسمه، في الترتيب والحروف،

سيجاوره يومًا في القاعة ذاتها.

اسم يبدأ بحرف الألف أيضًا…

إسراء.

لم يكن يعرفها بعد.

لكن القدر كان قد وضع اسميهما في السطر ذاته تقريبًا،

كما لو أن المسافة بينهما منذ البداية… حرفٌ واحد فقط.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Kom Kom
Kom Kom
อ่านจบแล้วสนุกมากค่ะ..รอติดตามเรื่องต่อไปนะคะ
2025-07-22 15:25:14
1
1
Wilaiporn Dangbuddee
Wilaiporn Dangbuddee
ไม่อัพแล้วอ่อ กำลังสนุกเลย
2025-06-06 23:11:16
1
0
dee
dee
อ่านได้4ตอน เซง
2025-03-10 01:48:24
1
0
wacharee phuenngooluerm
wacharee phuenngooluerm
บทที่ 61 - 65 หายไป?
2025-07-26 18:06:49
0
0
72 챕터
ตอนที่  2   สองแค้นในร่างเดียว
จวนสกุลกง “ข้ามิได้ฆ่านาง ข้าเองก็ถูกนัดไปที่นั่น ข้ามิได้ทำนะ ข้าไม่ได้ทำ!!”“เจ้าเป็นใคร”“ข้าจะกลับมาที่ร่างของข้าแต่กลับไม่ได้ เจ้านั่นแหละคือผู้ใด เหตุใดจึง…ฮือ…ข้ากลับไม่ได้แล้ว…”“เจ้า… คือใคร”“ข้าชื่อ “กงเหรินซิน” บุตรีคนที่สามของแม่ทัพใหญ่แห่งซานโจวกงฮั่ว ข้าเป็น… ข้า..”“เจ้าทำอะไรลงไป”เยว่ชิงชิงไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ทันทีที่สตินางดับสูญที่หน้าผาเขาตงซาน นางก็รู้สึกหายใจไม่ออกและไม่เคยรู้เลยว่าใต้เทือกเขาสูงนี้จะมีแม่น้ำอยู่แต่ทว่าภาพที่นางกำลังเห็นอยู่ในตอนนี้กลับทำให้นางต้องสงสัย“นี่มันเรื่องอะไรกัน เหตุใดข้าถึงเห็นภาพเหล่านี้”ไม่นานเยว่ชิงชิงจึงได้เข้าใจ สิ่งที่นางเห็นคือสิ่งที่พึ่งจะเกิดขึ้นก่อนที่นางจะถูกนำตัวมายังเตียงอุ่น ๆ ในห้องนอนนี้“ข้าเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของแม่ทัพกงฮั่วผู้ยิ่งใหญ่ มีทั้งบุญคุณต่อแผ่นดินและราชสำนัก แม้นข้าจะเป็นสตรีที่หัวรั้นและโง่เขลาที่หลงรักบุรุษเพียงคนเดียวอย่างโง่งมเช่น "หมิงชินอ๋อง" ทั้ง ๆ ที่เขามิเคยเหลียวแลข้าเลย ถึงขั้นรังเกียจด้วยซ้ำไป"“หมิงชินอ๋อง กงเหรินซิน กงฮั่วนี่มันเรื่องอะไรกัน โอ๊ย!!”ไม่นานเสียงเรียกของใครบางคนก็ทำใ
더 보기
ตอนที่  3  “ที่แท้ก็เป็นเขา”
“อะไรนะ! แย่แล้วทำอย่างไรดีเล่าเจ้าคะ คุณชายรองไปที่กรมคลังยังไม่กลับเลย ตอนนี้ท่านอ๋องยังพาทหารบุกจวกมาจับท่านอีก คุณหนู…”“หมิงชินอ๋อง”“ข้าเป็นสตรีโง่เง่าที่หลงรักชายเพียงคนเดียว “หมิงเว่ยเซียว” แม้ว่าเขาจะเกลียดข้ามากข้าก็ยังรักเพียงเขา”“ที่แท้ก็เป็นเขา”“คุณหนูเจ้าคะ คราวนี้แย่แน่ ๆ ท่านเคยมีปัญหากับคุณหนูซ่งอยู่หลายครั้ง ท่านอ๋องก็คิดจะเอาเรื่องมาโดยตลอดแต่ยังไม่มีโอกาส คราวนี้พระองค์ฉวยโอกาสตอนที่คุณชายรองไม่อยู่มาหาท่านที่จวนคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ ทำอย่างไรดีเจ้าคะ”“จะทำอย่างไรก็ต้องไปต้อนรับน่ะสิ”“คุณหนู แม้ว่าท่านจะชื่นชมท่านอ๋องมากเพียงใดแต่ว่าครั้งนี้…”“ข้ามิได้ทำสิ่งใดผิด เหตุใดจึงต้องกลัว”“แต่ว่า...”“ไปกันเถอะ”กงเหรินซินเดินออกไปยังเรือนหน้าซึ่งเป็นห้องโถงรับแขก เมื่อเดินเข้ามาถึงก็เห็นบุรุษหนุ่มในชุดสีขาวยืนหันหลังกอดอกอยู่พร้อมกับเหล่าทหารที่เขาพามาด้วยเมื่อนางเข้ามาเขาจึงหันมามองนางอีกครั้งแต่สายตาที่ราวกับดูถูกและเห็นคนที่เกลียดยืนอยู่ตรงหน้ามิได้ทำให้เหรินซินรู้สึกอันใด“เจ้ามาแล้วงั้นหรือ”“คุณหนูเจ้าคะ”เหรินซินหันไปมองหน้าสาวใช้ที่กระตุกแขนเสื้อนางแต่กลับไม่
더 보기
ตอนที่ 4  “อย่าแตะต้องตัวข้า”
“อย่ามาอวดดีกับข้า วันนั้นทุกคนก็เห็นว่าเจ้าอยู่กับนางเป็นคนสุดท้ายก่อนที่จะตกน้ำลงไป”“ท่านอ๋อง ไม่คิดว่าพระองค์จะทรงเขลาถึงเพียงนี้”“บังอาจ!”ตันฉินหันไปตวาดกงเหรินซินที่ไม่แม้แต่จะนึกกลัวระหว่างที่พูดออกมา แม้ว่าเขาจะรู้สึกเกลียดนางไม่มาก แต่การกระทำก่อนหน้านี้ก็รู้สึกเพียงแค่ไม่ชอบสตรีนางนี้เท่านั้น จนกระทั่งวันนี้ที่นางกล้าด่าท่านอ๋องต่อหน้าเขา“กงเหรินซิน เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้า…”“เช่นนั้นพระองค์ก็ลองไตร่ตรองดูเถิดเพคะ ข้าคงโง่มากที่นัดนางออกมาระหว่างงานเลี้ยง แล้วยังโง่ซ้ำซ้อนที่จะผลักนางตกลงไปในสระ โง่ที่สุดก็คือตกไปพร้อมกับนางด้วย มองเช่นไรก็ดูโง่มากแต่คิดไม่ถึงเลยว่า… จะมีคนโง่กว่าข้าที่มองกลนี้ไม่ออก”“คุณหนูกง!”“ตันฉิน! เจ้าออกไปก่อน”“แต่ว่า!”“ข้าบอกให้เจ้าออกไปก่อน”“พ่ะย่ะค่ะ”ตันฉินหันมามองหน้ากงเหรินซินอีกครั้ง คราวนี้เขาจงใจมองนางซึ่งอีกฝ่ายก็หันมายิ้มเยาะให้เขาเช่นกัน นางไม่จำเป็นจะต้องมีไมตรีกับคนที่พึ่งจะรู้จักก็กล่าวหาว่านางคือฆาตกร “กงเหรินซิน เจ้าบอกว่า...”“ข้าจะยอมรับก็ต่อเมื่อข้าเป็นคนทำ เรื่องก่อนหน้านั้นพระองค์เองก็เอาแต่ฟังความข้างเดียวมาโดยตลอดโดยมิได้
더 보기
ตอนที่  5  นางร้ายแห่งซานโจว
จวนสกุลกง “ข้าอยู่ที่ไหน... โอ๊ย!”“คุณหนูท่านฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ อย่าพึ่งลุกนะเจ้าคะ ท่านมีแผลเต็มตัวไปหมดเลยคุณชายรองพึ่งจะส่งท่านหมอกลับไป”กงเหรินซินจำได้เพียงลาง ๆ ว่านางถูกแส้ของจางลี่เหมยไปครั้งหนึ่งที่กลางหลัง จากนั้นก็ได้ยินเสียงพี่รองของตัวเองวิ่งเข้ามาพร้อมกับพูดอะไรบางอย่าง แต่นางก็มิได้ตอบกลับเขาก่อนจะหมดสติไปอีกครั้ง“อาเจิงเจ้าร้องไห้ทำไม”“คุณหนู ข้าทนเห็นท่านได้รับความอยุติธรรมนี้ไม่ได้จริง ๆ ตอนที่คุณชายรองพาท่านกลับออกมาจากจวนท่านอ๋อง…”“อาเจิง เจ้าเป็นห่วงข้าหรือ”สาวใช้ร้องไห้สะอึกสะอื้นซึ่งมิใช่เรื่องโกหก อย่างน้อยชาติใหม่ในการเป็นกงเหรินซินนางก็ยังมีคนที่จริงใจกับนางอยู่หนึ่งคน แม้ว่าก่อนหน้านี้อาเจิงเองก็จะไม่ได้มีท่าทีกลัวนางต่างจากคนอื่น แต่นางก็เป็นคนเดียวที่กล้าจะเข้ามาดูแลเหรินซินด้วยใจจริง“อาเจิง ข้าไม่เป็นไรจริง ๆ”“คุณหนู ตั้งแต่เล็กจนโตท่านไม่เคยบาดเจ็บ แทบไม่เคยมีแผลแต่ครั้งนี้… คุณชายรองโกรธมากถึงกับยื่นฎีกาฟ้องร้องท่านอ๋อง ตอนนี้เป็นเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ นายท่านเองก็ทราบเรื่องแล้วด้วย”“อะไรนะ เหตุใดพี่รองถึงได้ทำให้เป็นเรื่องใหญ่เช่นนี้…”“คุณชายส
더 보기
ตอนที่ 6   หอหลัวต๋า
“อะไรนะ ข้าน่ะหรืออยากเป็นพระชายาของเจ้าอ๋องหน้าโหดนั่น”“คุณหนูเจ้าคะ! พูดเช่นนั้นหาได้ไม่ นี่ท่านเป็นอะไรไปเจ้าคะเหตุใดจึงได้กล่าวถึงเชื้อพระวงศ์เช่นนั้น ท่านอ๋องเป็นถึงหมิงชินอ๋อง อ๋องแม่ทัพใหญ่คุมดินแดนบูรพาที่ผู้คนยำเกรง เป็นคนที่น่าชื่นชมและ…”“พอเถอะ ๆ เอาล่ะข้ารู้แล้วว่าเขายิ่งใหญ่ เทียมฟ้าทัดเทียมฮ่องเต้มากเพียงใด”“คุณหนูนี่ท่านมิได้ชื่นชอบท่านอ๋องแล้วหรือเจ้าคะ”“เขามาจับข้าถึงในจวน เอาไปขังไว้ในคุกใต้ดินแล้วปล่อยให้จางลี่เหมยมาทำร้ายข้า คนเช่นนี้เจ้ายังจะให้ข้าชอบเขาได้ลงอีกงั้นหรือ ข้ามิใช่คนโง่เช่นนั้นสักหน่อย”“แต่ว่าก่อนหน้านี้…”“ก่อนหน้านั้นก็คือเรื่องที่ผ่านมาแล้ว ตอนนี้ข้าตาสว่างแล้วล่ะ”“นี่ท่านตัดใจจากท่านอ๋องได้แล้วจริง ๆ หรือ ท่านแปลกไปมากเลยนะเจ้าคะ”“แปลกหรือ เจ้าจะบอกว่าก่อนหน้านั้นข้า… เฮ้อ นั่นสินะข้าพอจะเข้าใจแล้ว”นางจำได้ว่าเจ้าของร่างคลั่งรักอ๋องผู้นี้มากเพียงใด ต่อให้เขาพูดจาแรง ๆ ใส่นางหรือแม้จะโยนของที่นางให้ออกมานอกจวนต่อหน้า กงเหรินซินก็ไม่สนใจและคิดว่าท่านอ๋องเพียงแค่กริ้วเท่านั้น นางไม่เคยลดละต่อความพยายามจนเป็นที่กล่าวขานทั่วทั้งเมืองหลวง“ช่าง
더 보기
ตอนที่  7   ข้ามาเพื่อขอโทษ
“ท่านอ๋องงั้นหรือ เขามาทำอะไรที่นี่ข้าไม่อยากพบเขา ข้าไม่ไป”“ไม่ไปไม่ได้เจ้าค่ะ คุณชายรองสั่งให้ท่านออกไปพบท่านอ๋องเจ้าค่ะ”“อะไรนะ ทั้ง ๆ ที่พี่รองเป็นคนที่ถวายฎีกาฟ้องร้องเขาแต่เหตุใดจึงได้พาเขามาที่นี่กัน”“เรื่องนี้ข้าว่าคุณหนูออกไปพบท่านอ๋องก็คงจะทราบดีเจ้าค่ะ”“แค่ได้ยินชื่อก็หงุดหงิดแล้ว เหตุใดต้องไปพบหน้าเจ้าอ๋องหน้าโหดผู้นั้นด้วย”“คุณหนูเจ้าคะ!”“เอาเถอะ ไปก็ไปสิผู้ใดกลัวกันเล่า”กงเหรินซินจำเป็นต้องวางรายงานที่อ่านค้างเอาไว้ในห้อง นางเก็บเอาไว้ในกล่องอย่างดีก่อนจะเดินออกมาจากห้องที่มีอาเจิงรออยู่ ไม่นานเมื่อเดินถึงห้องโถงก็พบว่าพี่ชายคนรองกำลังนั่งสนทนากับท่านอ๋องอยู่“ท่านมาทำอะไรที่นี่”สายตาของนางบ่งบอกได้ทันทีว่าไม่ยินดีต้อนรับผู้มาเยือน หมิงเว่ยเซียวหันมามองใบหน้าที่ยังดูซีดเซียว แต่สายตากับแข็งกร้าวไม่ต่างกับวันที่เขามาพบนางครั้งก่อน“น้องสาม! อย่าเสียมารยาท”“เสียมารยาทงั้นหรือ...”“คุณหนูเจ้าคะ”กงเหรินซินถอนหายใจแรง ๆ หนึ่งครั้งเพื่อให้ผู้ที่นั่งอยู่ได้รู้ตัวว่านางมิได้ยินดีที่ได้พบเขาแม้แต่น้อย นางคำนับย่อพอเป็นพิธีเพื่อทักทายเขา“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ”“คุณหนูสา
더 보기
ตอนที่  8 เรียนมารยาท
“กงเหรินซิน นี่เจ้ากล้าปฏิเสธข้างั้นหรือ”เหรินซินมิได้ตอบเพียงแค่เบี่ยงหน้าหันไปทางอื่น จมูกงอนเชิดที่แสนดื้อดึงนั้นเหตุใดจึงได้สะดุดสายตาเขานัก เดิมทีหมิงเว่ยเซียวไม่เคยคิดจะมองสตรีตรงหน้าอย่างใคร่ครวญโดยละเอียดเลยสักครั้ง เพราะนางค่อนข้างจะน่ารำคาญทุกครั้งที่ได้พบเจอและเกือบทุกครั้งที่พบ นางก็มักจะก่อเรื่องขึ้น“เจ้าอยากจะรับหรือปฏิเสธก็มิใช่เรื่องของข้า ส่วนยานี้ข้าแค่นำมามอบให้ จะใช้หรือไม่ก็เรื่องของเจ้า”กงเหรินซินหันมามองพักตร์ที่เต็มไปด้วยความโกรธ ท่านอ๋องเสด็จกลับออกไปอย่างรวดเร็ว เพียงสองครั้งที่พบกันไม่เคยมีครั้งใดที่ทั้งคู่จะคุยกันดี ๆ เหรินซินหันไปมองยาที่วางอยู่บนโต๊ะ อาเจิงเดินเข้ามาพร้อมกับถามนางอีกครั้ง“คุณหนูเหตุใดท่านจึงได้ใช้คำพูดเช่นนั้นกับท่านอ๋องเจ้าคะ”“คำพูดข้าทำไมหรือ”“เมื่อก่อนนี้ท่านจะใช้คำเป็นทางการกับพระองค์ทุกครั้ง แต่ทำไมตอนนี้พูดราวกับ…ข้าคิดว่าท่านพูดเหมือนกับคนที่อยู่ในยุทธภพ ไม่สนกฎเกณฑ์และธรรมเนียม...”แม้แต่สาวใช้ข้างกายก็เริ่มสงสัยในความเปลี่ยนแปลงนี้ ตอนนี้นางคงต้องเริ่มปรับตัวแล้วจริง ๆ“อาเจิง”“เจ้าค่ะคุณหนู”“เจ้าพอจะรู้จักอาจารย์สอนมารยา
더 보기
ตอนที่  9   สาวใช้คนใหม่
อันเมี่ยนตระหนกเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะถูกเลือก ในรายการที่ผู้ดูแลส่งมาให้ นางนับว่าวรยุทธ์ด้อยกว่าอีกสามคนมากนักเพราะฝึกยังไม่ทันสำเร็จก็ต้องลงจากเขามาก่อน แต่สำหรับเหรินซินเพียงแค่อันเมี่ยนที่มาจากสำนักไป๋ซานนั่นก็เพียงพอที่จะเลือกนางแล้ว“คะ คุณหนูจากนี้ไปข้าน้อย…”“ไม่ต้องคุกเข่าอย่าคำนับให้มากพิธี ข้าเป็นแค่คนธรรมดามิใช่ราชวงศ์อย่าวุ่นวายเลย”“ขอบคุณเจ้าค่ะ”ผู้ดูแลพาอีกสามคนเดินออกจากห้องไปตามคำสั่งของเหรินซิน อาเจิงมองพินิจพร้อม ๆ กับคุณหนู แต่เหรินซินดูเหมือนว่าจะมิได้มองคนอื่น ๆ เลยด้วยซ้ำ เมื่อเข้ามาถึงนางก็ตรงมาที่สตรีนางนี้เลยจนทำให้อาเจิงรู้สึกประหลาดใจ“อันเมี่ยน ไหนเจ้าลองเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวเจ้ามาให้ข้าฟังสักหน่อยสิ ข้าต้องการรู้ว่าเจ้าเป็นใครมาจากไหน หวังว่าเจ้าจะไม่เริ่มต้นด้วยการโกหกนะเพราะว่าข้าต้องการคนที่ไว้ใจได้”“เจ้าค่ะข้าน้อยจะไม่โกหกท่าน ข้าเป็นคนฉีอันและเคยร่ำเรียนอยู่สำนักไป๋ซาน”“สำนักไป๋ซาน! นี่เจ้าเคยเรียนสำนักดาบและกระบี่อันดับหนึ่ง…”“อาเจิง เจ้าเงียบก่อน... ว่าต่อสิ”อันเมี่ยนก็ยังไม่ต่างไปจากเดิม นางเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับตัวนางให้กงเหรินซินฟังโดยไม
더 보기
ตอนที่  10  จัดการปัญหาแบบนางร้าย
อันเมี่ยนวิ่งเพียงสามก้าวก็จับสตรีผู้หนึ่งเอาไว้ได้พร้อมกับบิดแขนเสียงดังเพื่อให้นางหนีไม่ได้ เมื่อพบว่าคนที่ปล่อยข่าวถูกจับแต่ละคนก็เริ่มใจเสีย เหรินซินหันมามองด้วยสายตาดุดันไม่ลดละอีกครั้งเมื่อเดินเข้ามาหานาง“เจ้าสินะที่เป็นผู้ปล่อยข่าว”“ข้าไม่รู้เรื่อง อย่ามาใส่ร้ายข้านะ!”“ไม่รู้เรื่องงั้นหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าจวนแม่ทัพของข้ามีวิธีสอบสวนคนร้ายให้ยอมรับผิดแบบไม่เหมือนผู้ใด อยากจะลองสักครั้งหรือไม่เล่า”“เจ้าขู่ข้างั้นหรือ ว่าร้ายคนไม่มีหลักฐานนี่หรือคุณหนูสกุลใหญ่ กลั่นแกล้งชาวบ้าน!”“ใช่ ๆ กลั่นแกล้งชาวบ้าน”เสียงก่นด่าเริ่มดังมากขึ้น อันเมี่ยนเริ่มชักกระบี่ออกมาพาดที่คอของแม่ค้าที่จับเอาไว้โดยไม่พูดอะไร ท่าทางที่นิ่งและสายตาของพวกนางทำเอาคนที่รายรอบเงียบลงทันที“ข้าถือว่าให้โอกาสเจ้าพูดแล้วนะ หากว่าเจ้ายังไม่พูดครั้งนี้ข้าจะปล่อยให้องครักษ์สาวของข้า…”“คุณหนู! ข้าพูดแล้วเจ้าค่ะได้โปรดปล่อยข้าเถอะเจ้ค่ะ ข้าพูดแล้ว ข้ากลัวแล้ว”ผู้คนเริ่มหันมามองหน้าแม่ค้าผู้นั้นอีกครั้ง อาเมี่ยนยังไม่ยอมลดกระบี่ในมือลง แค่เห็นเพียงแสงกระบี่ในมือนางก็แทบจะเป็นลมอยู่แล้ว“อันเมี่ยน ให้นางพูดเถอะถ้
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status