ชายาอัปลักษณ์ของเว่ยอ๋อง

ชายาอัปลักษณ์ของเว่ยอ๋อง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-07
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
62Bab
1.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ความดีความชอบจากการรักษาฮ่องเต้ซึ่งถูกวางยาพิษจนหายเป็นปกติ ฮ่องเต้ให้นางขออะไรก็ได้ พระองค์จะยอมให้นางโดยไม่มีข้อแม้ นางจึงขอแค่ได้วิวาห์กับบุรุษที่นิสัยดีและเลี้ยงดูนางได้ เพราะนางอยากจะมีสามีเหมือนอย่างสตรีคนอื่นบ้าง กษัตริย์ตรัสแล้วย่อมไม่คืนคำ ฮ่องเต้จึงมีราชโองการให้เว่ยอ๋อง(หลีเว่ยเปี่ยว)เสกสมรสกับจางลี่ เพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจของหมอหญิงอัปลักษณ์นางนี้...

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 เจ้าสาว

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
62 Bab
ตอนที่ 1 เจ้าสาว
การเดินทางอันแสนยาวนานได้สิ้นสุดลงแล้ว บัดนี้เกี้ยวเจ้าสาวพระราชทานจากฮ่องเต้แห่งแคว้นซวิ่นได้มาถึงหน้าตำหนักฉีหลิ่วกง ซึ่งเป็นตำหนักที่ประทับของเว่ยอ๋องหรือหลีเว่ยเปี่ยว ด้วยความที่เป็นคนเรียบง่ายไม่ชอบความวุ่นวายและความหรูหรา จึงไม่ได้มีการตกแต่งตำหนักแต่อย่างใด เป็นเช่นใดก็ยังคงเป็นเช่นนั้น เหวินกงกงมิได้ประหลาดใจนักเพราะรู้นิสัยของอ๋องพระองค์นี้ดีอยู่แล้วหากทว่าถึงอย่างนั้นเจ้าตัวเองก็ยังคงสวมใส่ชุดเจ้าบ่าวเต็มยศสีแดงชาด ดูสง่างาม สมกับเป็นเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์ เป็นพระอนุชาของฮ่องเต้แห่งแคว้นซวิ่น เว่ยอ๋องเดินมารับเจ้าสาวด้วยพระองค์เอง สีหน้านั้นไม่ได้บ่งบอกว่ามีความสุขแต่อย่างใด ยังคงเรียบเฉยเหมือนไม่ได้มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นกับตนเอง“คารวะท่านอ๋อง”“สบายดีนะท่านเหวินกงกง”“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทส่งกระหม่อมมาเป็นตัวแทนพระองค์น้องส่งพระชายามาร่วมพิธีเสกสมรสพ่ะย่ะค่ะ”“เหตุใดเสด็จพี่จึงประทานชายามาให้ข้าโดยไม่ถามความเห็นเสียก่อน รู้หรือไม่ว่าข้าอึดอัดใจ แต่ก็ช่างเถอะถึงอย่างไรก็มาถึงแล้ว เชิญเข้ามาในตำหนักก่อน”“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ”ในระหว่างที่เหวินกงกงและเว่ยอ๋องกำลังสนทนากัน จางล
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 กลัวหรือไม่
“ไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับข้า” น้ำเสียงอันไร้เยื่อใยนั่นทำให้ดวงใจน้อย ๆ แตกสลาย ทั้งที่ยังไม่ได้รู้สึกรักเขาเลยสักนิด เคยโดนบุรุษปฏิเสธมาหลายต่อหลายคนแล้ว หากทว่าเขาคนนี้ทำให้นางเจ็บปวดที่สุดจางลี่ตัดสินใจยกมือขึ้นจับชายผ้าก่อนจะดึงมันออก ทำให้ใบหน้าของนางปรากฏต่อสายตาของท่านอ๋อง เมื่อได้เห็นใบหน้าชายาของตนแล้วก็เบิกตามองด้วยความตกใจ อึ้งจนไม่สามารถเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาได้ ตอนแรกเข้าใจว่าฮ่องเต้ได้คัดเลือกชายาผู้มีใบหน้างดงามมาให้ ทว่ากลับไม่เป็นอย่างที่คิด ไม่ชอบใจอยู่แล้วยิ่งไม่ชอบเข้าไปอีก พาลโกรธไปถึงฮ่องเต้เสียด้วยซ้ำ“อย่างน้อยท่านอ๋องควรจะได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของหม่อมฉัน หม่อมฉันมิใช่สตรีผู้มีใบหน้างดงาม แต่หม่อมฉันจะพยายามทำหน้าที่ชายาของพระองค์ให้ดีที่สุดเพคะ”“ข้ารู้สึกสมเพชเจ้ายิ่งนัก ใบหน้าอัปลักษณ์เช่นนี้แล้วเหตุใดจึงบังอาจมาเป็นชายาของข้า เห็นอย่างนี้แล้วข้ายิ่งจะไม่ยอมแตะเนื้อต้องตัวเจ้าแม้แต่น้อย หากยังอยากอยู่ในตำแหน่งชายาของข้าต่อไป ให้นำผ้ามาปกปิดใบหน้าอันอัปลักษณ์ของเจ้าไว้ อย่าให้ผู้ใดเห็นมันเป็นอันขาด หากไม่เช่นนั้นข้าคงต้องรู้สึกอับอายขายขี้หน้าอย่างแน่นอน”กล
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ไม่มีวันยอมแพ้
เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้รังเกียจและพูดจาเข้าหูอีกต่างหาก ทำให้จางลี่เริ่มยิ้มได้ อย่างน้อยก็มีอีกหนึ่งคนที่เห็นใบหน้าของนางแล้วเกิดอาการตื่นกลัว ทำให้ความมั่นใจเริ่มกลับคืนมา“ข้าดีใจที่เจ้าไม่ได้กลัวและรังเกียจข้าเหมือนเช่นคนอื่น จากนี้ไปข้าต้องรบกวนให้เจ้าช่วยดูแลแล้วนะ”“หม่อมฉันก็ต้องขอฝากเนื้อฝากตัวกับพระชายาด้วยเพคะ หม่อมฉันเพิ่งจะเข้ามาทำงานรับใช้ในตำหนักแห่งนี้ได้ไม่นานเช่นกันเพคะ”“อ้าวหรือ แล้วก่อนหน้านี้เจ้าอยู่ที่ไหนมาก่อน”“ครอบครัวของหม่อมฉันตายด้วยโรคระบาดกันหมด เหลือเพียงหม่อมฉันแค่เพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตรอด” ผิงเอ๋อร์ทำหน้าเศร้าลงเมื่อกล่าวถึงครอบครัว“ข้าเสียใจด้วยนะที่เจ้าต้องมาสูญเสียคนที่รักไปเร็วเช่นนี้”“ขอบพระทัยเพคะ แต่ว่าตอนนี้หม่อมฉันเริ่มทำใจได้บ้างแล้วเพคะ”“ดีแล้วล่ะ คิดเสียว่าการเกิดแก่เจ็บตายมันเป็นเรื่องธรรมชาติ เราเองก็ต้องจากโลกใบนี้ไปเช่นกัน แต่จะตอนไหนนั้นก็สุดแล้วแต่เบื้องบนเป็นผู้กำหนด ว่าแต่โรคระบาดมันคือโรคอะไรเจ้าพอจะบอกข้าได้ไหม”“หม่อมฉันก็ไม่ทราบเช่นกันเพคะ รู้เพียงว่าตอนนี้ชาวบ้านกำลังติดโรคนี้กันเยอะมาก ๆ จนต้องต่อคิวไปรักษาที่โรงหมอใจก
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 เก่งมาจากไหน
การได้รู้จักกับผิงเอ๋อร์ทำให้ชีวิตภายในแคว้นเป่ยไม่เงียบเหงาอย่างที่คิด นางผู้นั้นรับใช้อย่างใกล้ชิดและเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่าย จางลี่จึงรักและเอ็นดูได้อย่างง่ายดาย สองวันแล้วที่เว่ยอ๋องไม่ยอมย่างกรายมาหาแม้จะอยู่ภายในพระตำหนักเดียวกัน นางเห็นเขาเดินผ่านไปมาอยู่หลายต่อหลายครั้งแต่ไม่กล้าเข้าไปทักทาย เมื่อเริ่มคุ้นชินกับที่อยู่ใหม่แล้วจึงกล้าเข้าไปยังพื้นที่ส่วนตัวของเว่ยอ๋องจางลี่เดินนำหน้าตรงไปยังห้องหนังสือที่เว่ยอ๋องมักจะไปนั่งวาดภาพและเขียนกลอนในยามว่าง เดินไปจะถึงประตูทางเข้าอยู่แล้ว หากทว่ามีเด็กหนุ่มรูปงามเดินมาขวางทางเอาไว้ กางแขนกั้นทำหน้าไม่เป็นมิตร“ห้ามเข้าโดยเด็ดขาด!”“เจ้าบังอาจเกินไปแล้วนะหลิวจิง นี่พระชายานะ” ผิงเอ๋อร์รีบเข้าไปต่อว่าทันทีเมื่อผู้เป็นเจ้านายของตนนั้นถูกกระทำอย่างไม่ไว้หน้า“นี่คือคำสั่งของท่านอ๋อง ห้ามพระชายาเข้าโดยเด็ดขาด”“แต่พระชายานำชามาถวายท่านอ๋องนะ เจ้าหลีกไป”“ข้าไม่หลีก!”“แต่ไม่ควรมายุ่งวุ่นวายกับเรื่องนี้ มันเป็นเรื่องของท่านอ๋องกับพระชายา”“ข้าไม่สนใจ เพราะนี่คือคำสั่งของท่านอ๋อง”ดูเหมือนว่าเด็กรับใช้คนโปรดของเว่ยอ๋องจะไม่ยอมง่าย ๆ เห็นอย่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 อุปสรรค
“เพคะ หม่อมฉันจะออกไป แต่หม่อมฉันไม่มีทางยอมแพ้แน่นอน ถึงอย่างไรก็จะต้องออกไปช่วยรักษาชาวบ้านให้ได้”“นี่เจ้า!”จางลี่รีบเดินกลับออกไป ไม่สนว่าตอนนี้เว่ยอ๋องจะกล่าวอะไรบ้าง คนที่กำลังมองตามหลังชายาของตนได้แต่กำหมัดทุบลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดัง แววตาที่กำลังเพ่งมองนางนั้นเต็มไปด้วยไฟแห่งโทสะ“นอกจากจะอัปลักษณ์แล้วยังดื้อด้านอีก ข้าจะทำอย่างไรกับเจ้าดีนะ”อีกฟากหนึ่งภายในพระตำหนักฉีหลิ่วกง เด็กหนุ่มและสาวน้อยคู่หนึ่งกำลังนั่งสนทนากันอยู่ภายในสวนพฤกษา พยายามซ่อนตัวไม่ให้คนอื่นได้เห็นว่าตอนนี้กำลังนั่งจับมือกัน เป็นหลิวจิงและผิงเอ๋อร์นั่นเอง แท้ที่จริงแล้วทั้งสองเป็นคู่รักกัน หากทว่าภายในตำหนักแห่งนี้มีกฎห้ามให้รักกัน มันคือกฎที่เว่ยอ๋องได้บัญญัติขึ้นไว้เพื่อไม้ให้เกิดเรื่องไม่งามขึ้น หากรู้จะต้องโดนขับไล่ออกจากพระตำหนักทันที“เจ้ารู้ไหมว่าข้าอาจจะโดนท่านอ๋องลงโทษที่ปล่อยให้พระชายาเข้าไป”“เจ้าเป็นคนโปรดของท่านอ๋อง พระองค์ไม่ทำอะไรเจ้าหรอกน่า” ผิงเอ๋อร์กล่าวขณะซบศีรษะบนต้นแขนของคนรักอย่างออดอ้อน แม้จะโกรธที่โดนลากตัวมาแต่ด้วยความรักจึงยอมให้อภัยนางได้อย่างง่ายดาย เอื้อมมือไปสัมผัสที่แก้มขาวนุ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 รบกวนแล้ว
“ปะ...เปล่าเพคะ หม่อมฉันไม่มีเวลาคิดเรื่องอย่างนั้นหรอก อีกอย่างเรื่องความรักมันเป็นเรื่องต้องห้ามภายในตำหนักนี้ ไม่มีใครกล้ามีความรักหรอกเพคะ”“อ้าว! ทำไมล่ะ ความรักเป็นสิ่งสวยงามมิใช่หรือ แล้วเหตุใดจึงห้าม ท่านอ๋องห้ามหรือ”“เพคะ ท่านอ๋องสั่งห้ามให้ทุกคนภายในตำหนักนี้มีความรักในเชิงชู้สาวเพื่อป้องกันความวุ่นวาย นั่นเพราะบุรุษที่ทำงานรับใช้ในตำหนักนี้มิได้ถูกเฉือนไอ้นั่นเหมือนอย่างพวกขันทีในแคว้นเป่ยน่ะสิเพคะ”“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คนรักกันจะห้ามได้อย่างไร เหตุใดพระองค์จึงคิดว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนตัวเอง ผู้ชายอะไรจะไม่มีความอ่อนโยนเลยสักนิด นิสัยแข็งกระด้างราวกับหิน สงสัยภายในใจคงเป็นหินไปแล้วเช่นกัน” จางลี่ว่าให้พร้อมกับสีหน้าอันบูดบึ้ง“หากคิดว่าข้าเป็นคนเช่นนั้นก็หอบข้าวหอบของกลับไปยังแคว้นซวิ่นเลยสิ ข้าจะยินดีมากหากเจ้าทำเช่นนั้น”เสียงบุคคลที่สามดังขึ้น ทำให้จางลี่และผิงเอ๋อร์เบิกตามองหน้ากันด้วยความตกใจ มองไปข้างตัวก็พบว่าตอนนี้เว่ยอ๋องและหลิวจิงได้ยืนอยู่ก่อนแล้ว สีหน้าของผู้มาใหม่ยังคงฉายความเย็นชาเหมือนเช่นเคย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจกับคำพูดของนางเมื่อสักครู่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 คนเหมือนกัน
ฝีเท้าน้อย ๆ ของคนทั้งสองกำลังย่ำบนพื้นดินท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาในยามค่ำคืน บ้านเรือนของผู้คนในเขตชุมชนเมืองตอนนี้แทบจะไม่มีผู้ใดออกมาเพ่นพ่านเลยสักคน ทว่ายังคงมีแสงสว่างจากโคมไฟที่ประดับประดาตามข้างทางพอให้มองเห็นวิสัยทัศน์โดยรอบ แม้ว่าแคว้นเป่ยจะเป็นแคว้นเล็ก ๆ ที่อยู่ใต้อาณัติของแคว้นซวิ่น ทว่ากลับเต็มไปด้วยวัฒนธรรมที่งดงาม ความเรียบง่ายของผู้คนนั้นทำให้เมืองนี้มีเสน่ห์ มองตามถนนสายหลักไปก็เจอกับภูเขาลูกใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่อีกฟาก ทำให้ทัศนียภาพในยามค่ำคืนช่างงดงามยิ่งนักตามซอกถนนอันคับแคบมีคนเร่ร่อนและขอทานกำลังนอนหลับให้เห็นบ้างประปราย คนเหล่านั้นไม่มีที่นอนนุ่ม ๆ รองรับกายา ไม่มีอาภรณ์ที่หนาพอจะให้ความอบอุ่น เห็นแล้วจางลี่ก็นึกสงสาร อาการไอที่พวกเขากำลังแสดงออกมาให้เห็นนั้นทำให้นางรู้ทันทีว่ากำลังไม่สบาย“ช้าก่อนผิงเอ๋อร์”“มีอะไรหรือเพคะพระชายา”“อย่าลืมที่ข้าบอก ออกมาข้างนอกให้เรียกว่านายหญิงอย่างใดเล่า”“อ้อ บ่าวลืมไปเจ้าค่ะนายหญิง”“ตรงโน้นมีคนไม่สบาย ข้าจะเข้าไปช่วยรักษาให้เขา”มองตามไปก็พบว่าเป็นขอทานที่แต่งตัวมอมแมมน่ารังเกียจ เมื่อเห็นว่าพระชายากำลังจะเดินเข้าไป
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ข้าจะไป
“ตายหมดแล้วขอรับ ตายด้วยโรคระบาดบ้านี่ล่ะ พอพวกท่านตายก็โดนยึดบ้านไป เพราะท่านพ่อกับท่านแม่ได้นำไปจำนองไว้กับหมอฉินเพื่อเป็นค่ารักษา แต่ท้ายที่สุดแล้วพวกท่านก็ไม่รอด” สีหน้าของเด็กชายเศร้าลงเมื่อกล่าวถึงครอบครัวของตน นั่นทำให้ผิงเอ๋อร์รู้สึกสะเทือนใจเพราะชีวิตสองพี่น้องนี้ช่างคล้ายกับนางเหลือเกิน“อย่าได้เศร้าไปเลย หากพวกเจ้าใฝ่ดีสักวันพวกเจ้าจะได้มันกลับคืนมา แต่ตอนนี้ต้องรักษาตัวให้หายดีเสียก่อนนะ”“ขอรับนายหญิง”“อ่ะนี่เงินเอาไว้ซื้ออาหารกินนะ ช่วงนี้พวกเจ้าต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรง พวกเจ้าต้องเข้มแข็งให้มาก ๆ เข้าใจหรือไม่”“เข้าใจแล้วขอรับ นายหญิงช่างมีจิตใจงดงามเหลือเกิน ข้าน้อยยังไม่เคยเห็นใครใจดีอย่างนี้เลย มีแต่คนหน้าเนื้อใจเสือเอาเปรียบชาวบ้านตาดำ ๆ เท่านั้น”“เห็นตัวอย่างที่ไม่ดีแล้วห้ามทำตามเด็ดขาดเข้าใจไหม เอาไว้วันหลังข้าจะมาติดตามอาการป่วยของพวกเจ้าอีกนะ ข้าไปล่ะ”“ขอบพระคุณอีกครั้งขอรับนายหญิง”“หายไว ๆ นะ”นั่นคือประโยคสุดท้ายที่จางลี่กล่าวกับเด็กชายสองคนนั้น ขณะเดินไปนั้นนางได้ยินเสียงสะอื้นไห้ของคนที่เดินอยู่ข้างกันจึงรีบหันไปมอง“เจ้าเป็นอะไรหรือผิงเอ๋อร์”“บ่าวสงส
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 กลับเถิด
เดินมาไม่นานก็ถึงเรือนหลังหนึ่ง ถูกสร้างขึ้นมาอย่างใหญ่โตสมกับฐานะหมอผู้มีชื่อเสียง ส่วนโรงหมอนั้นเปิดอยู่ด้านล่าง ทว่าตอนนี้นั้นไม่เปิดทำการ ประตูทุกบานถูกปิดไว้อย่างแน่นหนา มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งรอเพื่อจองคิวรักษาในวันพรุ่งนี้ เห็นอย่างนั้นจางลี่ก็เข้าไปถามไถ่อาการเพื่อเก็บเป็นฐานข้อมูลไว้“มีใครอยู่ข้างในไหม เปิดประตูให้ข้าที” นั่นคือเสียงของจางลี่ที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าประตูพร้อมกับสาวใช้คนสนิท“...”เมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากด้านใน จึงเพิ่มระดับการเคาะประตูให้ดังขึ้น ทำอย่างนั้นอยู่นานจนในที่สุดประตูก็ถูกเปิดออก“เจ้าจะเคาะทำไมนักหนาคนจะหลับจะนอน” บ่าวรับใช้ต่อว่าให้ด้วยสีหน้าที่ไม่เป็นมิตร“ข้าอยากจะพบท่านหมอฉิน”“รอพรุ่งนี้ ท่านหมอเข้านอนแล้ว คนอื่นยังรอได้แล้วทำไมพวกเจ้าจะรอไม่ได้”“ข้าไม่ได้มารักษา แต่ข้ามีเรื่องอยากจะถามสักเล็กน้อย”“ถ้าไม่มารักษาก็รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้ เสียเวลาจริง ๆ เลย”“นี่เจ้า! รู้หรือเปล่าว่านายหญิงของข้าเป็นใคร” ผิงเอ๋อร์ทนไม่ไหวรีบแทรกเสียงเข้าไป“เป็นใครก็ช่างข้าไม่สนใจหรอก”“วาจาสามหาวยิ่งนัก เดี๋ยวข้าก็เอามีดกรีดปากซะหรอก”“ช่างเถอะผิงเอ๋อร์ เ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ข้าเจ็บ
เช้าวันต่อมาจางลี่ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อทำการต้มยาสมุนไพรเพื่อนำไปถวายเว่ยอ๋อง เพราะได้ยินข่าวจากผิงเอ๋อร์ว่าพระองค์นั้นทำงานหนักทุกคืนเป็นประจำ ตอนนี้นางเดินถือถาดถ้วยยาตรงไปยังห้องบรรทม ทว่ากลับมีหลิวจิงเจ้าเดิมเดินเข้ามาขวางทางไว้“ห้ามเข้าเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ”“ข้าจะนำยาสมุนไพรบำรุงพระวรกายเข้าไปถวายท่านอ๋อง”“พระชายารู้อะไรมางั้นหรือ เหตุใดจึงนำยาสมุนไพรมาถวายท่านอ๋องเช่นนี้” สีหน้าคนถามนั้นฉายความระแวงต่อสตรีที่ยืนตรงหน้าจางลี่ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถาม “รู้อะไร หมายความว่าอย่างไร ท่านอ๋องเป็นอันใดอย่างนั้นหรือ”“ท่านอ๋องไม่ได้เป็นอันใด กระหม่อมจะนำเข้าไปถวายเอง”“ข้าจะนำเข้าไปเอง เพราะมีเรื่องบางอย่างจะทูลถามท่านอ๋อง”“กระหม่อมให้เข้าไปไม่ได้เด็ดขาด”“สีหน้าท่าทางเจ้าดูเหมือนมีความลับซุกซ่อนเอาไว้ เกิดอันใดขึ้นกับท่านอ๋อง บอกข้ามาเดี๋ยวนี้”“ไม่มีอันใดจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ อย่าทำให้กระหม่อมต้องลำบากใจเลยพระชายา”“ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอน ข้าสัญญา” กล่าวจบพระชายาก็ส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มในระหว่างนั้นผิงเอ๋อร์ก็พุ่งตัวเข้ามาแทรกตรงกลาง แล้วรีบดึงข้อมือของชายหนุ่มออกไปให้พ้นทางราวก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status