LOGINShare
บทที่ 172
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 492
วันแรกที่เวินหร่านกลับเข้ามาทำงานที่บริษัทเธอก็ได้รับช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่อีกครั้งจนทำให้บรรดาเพื่อนร่วมงานหญิงทั้งหลายบนชั้นสำนักประธานบริหารต่างพากันอิจฉาตาร้อน“พี่เวิน มีทายาทเศรษฐีที่ไหนตามจีบพี่อยู่หรือเปล่าคะเนี่ย? ดอกไม้ที่ส่งมาให้พี่แต่ละครั้งแพงที่สุดในเมืองเลยนะนั่น” เฉินเฉียนเฉียนเอ่ยปากทักด้วยแววตาเป็นประกายด้วยความทึ่งเวินหร่านทำเพียงยิ้มรับบาง ๆ โดยไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเธอกลับต้องมานั่งกุมขมับหนักใจกับช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่โตที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานของตัวเองหรือว่าจะเป็นฟู่จิ่งเฉิงที่ส่งคนเอามาให้อีกแล้ว?ในจังหวะที่เธอกำลังกลุ้มใจว่าจะจัดการกับมันอย่างไรดี โทรศัพท์สายภายในบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น เป็นซางเลี่ยรุ่ยที่โทรสั่งให้เธอเข้ามาพบที่ห้องทำงานประธานเวินหร่านเดินไปเคาะประตูห้องทำงานประธานทันทีที่ซางเลี่ยรุ่ยเห็นหน้าเธอก็เอ่ยถามขึ้นทันทีว่า “คุณแม่ของคุณอาการเป็นยังไงบ้าง?”เวินหร่านถึงกับชะงักงันไปเล็กน้อยนึกว่าเขาเรียกเธอเข้ามาพบด้วยเรื่องงานเสียอีกคาดไม่ถึงว่าพอเข้ามาแล้ว เขากลับเอ่ยปากถามเรื่องส่วนตัวของเธอขึ้นมาซะอย่างนั้นแต่อย่างน้อยเขาก็แสดงความห่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 491
“เมื่อกี้หนูก็บอกไปแล้วไงคะ ว่าเขาคนนั้นคือฟู่จิ่งเฉิง!”ทุกคนในห้องต่างแสดงสีหน้าไม่เชื่อฟู่จิ่งเฉิงงั้นเหรอ?จะเป็นฟู่จิ่งเฉิงไปได้อย่างไรกัน?ยังไม่ต้องพูดถึงรูปร่างของชายหนุ่มในภาพที่ดูสูงใหญ่และล่ำสันกว่าฟู่จิ่งเฉิงอย่างเห็นได้ชัดเอาแค่เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฟู่จิ่งเฉิงกับเวินหร่าน ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ทั้งคู่กลับมาหวานชื่นกันได้ขนาดนี้? ถึงขั้นนัดเดทและจูบกันอย่างดูดดื่มเนี่ยนะ?ใครบ้างจะไม่รู้ว่าตั้งแต่เวินหร่านแต่งงานไปก็ถูกสามีเมินเฉยมาโดยตลอด?เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่ทุกคนในตระกูลเวินต่างรู้ดีกันโดยไม่ต้องพูดออกมา“เวินหร่าน แกเห็นพ่อกับแม่เป็นคนโง่หรือไง?” เวินฉีกรอกตาใส่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเวินหร่านยังคงรักษาท่าทีสงบเรียบเฉย “ก็พวกคุณเป็นคนคาดคั้นจะให้ฉันบอกไม่ใช่เหรอว่าเขาคือใคร ฉันก็บอกไปแล้วนี่ไง!”ยังจะต้องการให้เธอพูดอะไรอีก?หรือต้องให้พูดชื่อตามที่พวกเขาอยากได้ยินในใจ ถึงจะยอมอย่างนั้นสินะ?ดวงตาของเสิ่นอ้าวหลันฉายแววเยียบเย็นดุดัน “เวินหร่าน ฉันให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย ผู้ชายในรูปถ่ายคนนั้นคือใคร?”เวินหร่านสบสายตากับอีกฝ่ายตรง ๆ “บอ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 490
สีหน้าของเวินฉีแปรเปลี่ยนไปในทันที “เวินหร่าน แก...”ทว่าเธอกลับหาคำใดมาโต้แย้งไม่ได้เลยหลังแต่งงานกับฉินเยว่เชา เธอยังคงติดต่อกับฟู่จิ่งเฉิงเรื่อยมาเวินหร่านไม่เปิดโอกาสให้เธอได้แก้ตัว ก่อนจะหันไปมองผู้เป็นพ่อตรง ๆ “ถ้าการนอกใจจะต้องถูกลงโทษตามกฎประจำตระกูล เช่นนั้นคนแรกที่ควรถูกลงโทษก็ไม่ควรเป็นหนู แต่ต้องเป็นเวินฉีต่างหาก!”เวินฉีตกตะลึงอ้าปากค้าง ยืนนิ่งอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ พูดไม่ออกภายในใจอัดอั้นด้วยความโกรธเกรี้ยวระลอกใหญ่เสิ่นอ้าวหลันรีบดึงตัวลูกสาวมาปกป้องไว้ข้างหลังทันทีดวงตาตวัดมองมาที่เธอ “เวินหร่าน ตัวแกเองประพฤติตัวไม่เหมาะสมแล้วยังกล้าดึงลูกสาวฉันลงไปด้วยอีกเหรอ!” เวินหร่านไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวต่อท่าทีดุดันของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อยกลับกันเธอกลับเอ่ยถามกลับด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ลูกสาวของคุณมีความประพฤติเป็นอย่างไร ตัวคุณเองย่อมรู้ดีแก่ใจมากที่สุด”เสิ่นอ้าวหลันสำลักคำพูดจนพูดไม่ออกในใจแอบรู้สึกร้อนตัวอยู่ไม่น้อยเช่นกันลูกสาวของตัวเอง ย่อมรู้ดีที่สุดว่านิสัยใจคอเป็นอย่างไรก่อนหน้านี้ต่อให้แต่งงานกับฉินเยว่เชาไปแล้ว แต่เธอก็ยังคงทำตัวเหลวไหลไร้ความสงบเสงี่ยมนอกจ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 489
เสิ่นอ้าวหลันถุยน้ำลายออกมาคำหนึ่ง “เชื้อไม่ทิ้งแถว!”เฉิงหว่านอี๋ ผู้เป็นแม่ของเธอก็เป็นชู้ที่คอยไต่เต้าจับสามีชาวบ้านและทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ไม่เห็นเดือนเห็นตะวันมาทั้งชีวิตลูกสาวที่คลอดออกมาจะเป็นคนดีไปได้อย่างไรกัน?การนอกใจสามีและสร้างเรื่องอื้อฉาวชู้สาวเช่นนี้ออกมา ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาเสียยิ่งกว่าอะไรเวินหร่านสีหน้าเรียบเฉย “หนูบอกได้แค่ว่า หนูไม่ได้นอกใจ ทุกคนจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามใจค่ะ!”เวินฉีหัวเราะเยาะ “หลักฐานชัดเจนคาตาขนาดนี้แล้ว แกยังไม่ยอมรับอีกเหรอ?”เวินหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันไม่ได้ทำ ทำไมฉันต้องยอมรับด้วย?”ในตอนที่เธอกับซางเลี่ยรุ่ยตกลงมีความสัมพันธ์ทางกายกันนั้น เธอกับฟู่จิ่งเฉิงหย่าขาดจากกันไปนานแล้วในเมื่อตอนนี้เธอเป็นโสด การจะไปคบหากับผู้ชายคนไหนย่อมเป็นสิทธิของเธอมันเกี่ยวอะไรกับคนอื่นด้วยเล่า!“เพี๊ยะ!” เสียงดังสนั่นขึ้นหนึ่งครั้งเวินจี้หลี่ตบลงบนโต๊ะอย่างแรง“พ่อบ้าน เอาไม้เรียวประจำตระกูลมา!”พ่อบ้านที่ยืนอยู่ด้านข้างถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณท่านครับ เรื่องนี้...”เสิ่นอ้าวหลันตวาดเสียงกร้าว “ทำไม หรือว่าคำสั่งของคุณท่านจะใช้สั่งนา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 488
แท้จริงแล้ว เวินหร่านไม่อยากไปไหนเลยในตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะไปไหนทั้งสิ้นเธอทำได้เพียงเอ่ยบอกเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ฉันอยากขอลาหยุดสามวันค่ะ”เมื่อซางเลี่ยรุ่ยเห็นท่าทางใจลอยไร้จิตวิญญาณของเธอเช่นนั้น เขาก็พยักหน้ารับโดยไม่ได้คิดอะไรมาก “ได้สิ”เวินหร่านไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม เธอเม้มริมฝีปากแน่นแล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้าซางเลี่ยรุ่ยรู้สึกเป็นห่วงจนเตรียมจะก้าวเดินตามไป“คุณไม่ต้องมายุ่งกับฉัน!” เวินหร่านตะโกนขึ้นมากะทันหันท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นเพราะภาพถ่ายระหว่างเธอกับซางเลี่ยรุ่ยที่หลุดรั่วออกไป จึงทำให้แม่ของเธอถูกกระตุ้นจนต้องเข้าโรงพยาบาลในตอนนี้เธอไม่อยากเห็นหน้าเขาจริง ๆ ซางเลี่ยรุ่ยขมวดคิ้วโดยอัตโนมัติ ฝ่าเท้าของเขาคล้ายถูกตรึงไว้ด้วยสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนหยุดนิ่งอยู่กับที่ทอดสายตามองแผ่นหลังอันโดดเดี่ยวของเวินหร่านที่ค่อย ๆ เดินจากไปทว่าภายในใจของเขากลับยังคงรู้สึกเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลาหลังจากขึ้นรถแล้ว เขาออกคำสั่งให้คนขับรถขับตามหลังเวินหร่านไปตลอดทางคอยปกป้องคุ้มครองเธออยู่เงียบ ๆ เวินหร่านที่กำลังจมดิ่งอยู่กับความคิดของตนเอง จึงไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่ารถของซา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 487
สีหน้าของเวินฉีเปลี่ยนสีทันที “เวินหร่าน แกพูดว่าอะไรนะ?”เวินหร่านมองสบตาเธอ “ถ้าพูดถึงวิชาการแย่งผัวชาวบ้าน ฝีมือของพี่ก็คงไม่เป็นสองรองใครหรอก! ในเมื่อคนที่แอบกินด้วยก็ไม่ใช่คนอื่นไกล แต่เป็นน้องเขยของตัวเอง ขนาดกระต่ายมันยังไม่กินหญ้าข้างรัง แต่พี่แม้กระทั่งคนในครอบครัวก็ยังไม่เว้น แล้วที่ฉันทำ มันจะไม่เรียกว่าเหนือกว่าพี่ได้ยังไง?”เวินฉีโกรธจนจุกอกในพริบตา “แก...”เธอพุ่งตัวเข้าไปหมายจะสั่งสอนเวินหร่าน แต่กลับถูกเวินจ้าวเหลียงยื้อตัวเอาไว้เสียก่อน“หุบปากไปซะ!”เวินฉีเบิกตากว้างมองเวินจ้าวเหลียงด้วยความไม่อยากเชื่อ เอ่ยเสียงแหลมขึ้นทันที “คนที่มั่วสุมเรื่องชู้สาวตอนนี้คือเวินหร่าน แกไม่ตำหนิยัยนี่ แต่กลับมาต่อว่าฉันเนี่ยนะ?”เวินจ้าวเหลียงแค่นเสียงฮึดฮัด “พี่ก็เคยเที่ยวไปมั่วสุมมาเหมือนกันไม่ใช่หรือไง มีสิทธิ์อะไรไปว่าเธอ?”ใบหน้าของเวินฉีแดงก่ำจนกลายเป็นสีเลือดในทันที “ฉัน...”ไม่ทันที่เธอจะได้ด่าทอถ้อยคำหยาบคายใดออกมาอีก เวินจ้าวเหลียงก็ลากตัวเธอออกไปเสียก่อนเมื่อปลอดเสียงรบกวนของเวินฉี เวินหร่านจึงได้ความสงบกลับคืนมาครู่หนึ่งเธอยืดตัวขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะค
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
You May Also Like
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง171.5K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์177.1K viewsท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น639.0K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.1K viewsเมื่อไม่รักก็...ไม่รอ
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี65 viewsBAD BOSS เจ้านายร้ายหวงรัก
Ladyporn183 viewsเมียรักบนเตียง
ผัดบวบ83 viewsลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต
Ladyporn124 views
