LOGINShare
บทที่ 461
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 464
เวินหร่านรู้ดีว่า การที่ประจำเดือนมาในเวลานี้มันเป็นการทำลายอารมณ์ของชายหนุ่มอย่างร้ายแรงเพียงใดทว่าเธอก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะประจวบเหมาะขนาดนี้เธอรีบก้าวลงจากเตียงแล้ววิ่งตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วจัดการเปลี่ยนกางเกงตัวสะอาดใหม่อย่างเร่งรีบครั้นพอก้าวเท้ากลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง กลับพบว่าซางเลี่ยรุ่ยจัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนผืนใหม่เสร็จสรรพเธอถึงกับนิ่งเงียบ ไม่ได้เอ่ยปากพูดสิ่งใดด้วยความขวยเขินอย่าบอกนะว่าเมื่อครู่นี้... เธอเผลอทำผ้าปูที่นอนของเขาเปรอะเปื้อนเข้าจริง ๆ ?“ส่งอันนี้มาให้ฉันเถอะค่ะ”เวินหร่านรีบพุ่งตัวเข้าไป ยื่นมือรับผ้าปูที่นอนผืนเก่าที่ชายหนุ่มถอดเปลี่ยนออกมา“คุณไปพักผ่อนเถอะ ผืนนี้ผมจัดการซักเอง!” ซางเลี่ยรุ่ยเสนอตัวเอ่ยปากขึ้นมาเองเวินหร่านชะงักอึ้ง แทบจะอยากคิดว่าตัวเองหูฟาดฟังผิดไปเขาที่เป็นผู้ชายอกสามศอก... ถึงขั้นยินยอมช่วยเธอซักผ้าปูที่นอนที่เปรอะเปื้อนรอยเลือดเนี่ยนะ?ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นถึงซางเลี่ยรุ่ยเชียวนะ!นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!ทว่าเธอยังไม่ทันได้เอ่ยปากทัดทานสิ่งใด ซางเลี่ยรุ่ยก็ถือผ้าปูที่นอนผืนนั้นตรงดิ่งไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 463
เมื่อได้รับสัญญาณตอบรับจากเธอ รสจูบของซางเลี่ยรุ่ยก็ยิ่งเพิ่มความดุดันบ้าคลั่งหนักหน่วงยิ่งขึ้นคลอเคลียไปด้วยเสียงดูดดึงและเสียงหายใจหอบกระชั้น จนเกิดเสียงชวนให้คนฟังใบหน้าซับสีเลือดร้อนผ่าวขึ้นมาภายในห้องโดยสารคนทั้งสองแทบจะจุดชนวนระเบิดอารมณ์บนรถเสียให้รู้แล้วรู้รอด ทว่าท้ายที่สุดเวินหร่านก็ผลักเขาออกห่างได้ทันท่วงที พลางเอ่ยปากบอกว่าไม่ได้ซางเลี่ยรุ่ยรู้ดีว่าเธอเขิน จึงเคารพในการปฏิเสธของเธอสุดท้ายเขาทำเพียงข่มใจกดจูบลงบนหน้าผากของเธอเบา ๆ หนึ่งที แล้วเอ่ยปากสั่งคนขับรถให้เร่งความเร็วเพิ่มขึ้นคนขับรถบึ่งรถตรงดิ่งไปยังคฤหาสน์ของซางเลี่ยรุ่ยด้วยความรวดเร็วทันทีที่ก้าวเท้าถึงบ้าน ซางเลี่ยรุ่ยก็ดันร่างเธอแนบชิดกับบานประตูแล้วโถมจูบอย่างบ้าคลั่งทันใดทว่าเธอกลับเบนหน้าหนีหลบเลี่ยงสัมผัสของเขา “ไม่เอาค่ะ ฉันหิวแล้ว!”ลมหายใจของซางเลี่ยรุ่ยหนักหน่วงถี่กระชั้น “พอดีเลย เดี๋ยวผมป้อนให้เอง!”เวินหร่านใช้กำปั้นทุบลงบนอกแกร่งของเขา “ฉันไม่ได้หมายถึงหิวแบบนั้นสักหน่อย ฉันหิวจริง ๆ นะคะ! ยังไม่ได้ทานมื้อเย็นเลยด้วยซ้ำ”ยามนี้เธอไม่มีเรี่ยวแรงพอจะไปร่วมบรรเลงบทรักกับเขาหรอกดวงตาค
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 462
“อื้อ...”เสียงครางเล็ดลอดออกจากลำคอของเวินหร่านถูกซางเลี่ยรุ่ยบุกรุกสอดแทรกลึกเข้ามาในเรียวปากอิ่มอย่างรวดเร็วตลอดหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ ที่ไม่ได้พบหน้ากันซางเลี่ยรุ่ยยามนี้ไม่ต่างอะไรจากสัตว์ป่าดุร้ายแทบอยากจะกลืนกินฉีกร่างเธอลงท้องไปเสียให้รู้แล้วรู้รอดเวินหร่านคิดอยากจะผลักตัวเขาออกห่าง ทว่ากลับไร้เรี่ยวแรงจะต้านทานไหวจำต้องตกเป็นฝ่ายรองรับสัมผัสจูบอันดุดันและบ้าคลั่งของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เธอแทบจะขาดอากาศหายใจยามเรียวลิ้นและคมฟันของคนทั้งสองพัวพันนัวเนีย อุณหภูมิภายในตัวรถก็พลันพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง“พะ พอแล้ว...”เวินหร่านรีบร้องบอกให้เขาหยุดลงทันทีเพราะหวาดกลัวว่าหากปล่อยให้เขาจูบต่อไปแบบนี้ มีหวังได้จุดไฟเผาตัวเองจนมอดไหม้แน่ ๆ คนขับรถก็ยังคงนั่งอยู่ข้างหน้าแท้ ๆ การที่เขามาระเริงจูบเธอในรถหรูแบบนี้ มันไม่เหมาะสมเอาเสียเลย“ไม่พอ ต่อให้ผมจูบคุณมากกว่านี้ก็ไม่มีวันพอ!”ซางเลี่ยรุ่ยยิ่งบดเบียดเน้นย้ำรอยจูบให้ลึกล้ำหนักหน่วงยิ่งขึ้น น้ำเสียงของเขาแหบพร่าอย่างถึงที่สุดเวินหร่านถูกเขาจูบจนเรือนร่างอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงต้านทานดวงตาคู่สวยฉ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 461
ตลอดหลายวันที่ผ่านมาต่างฝ่ายต่างง่วนอยู่กับธุระของตนเองแทบไม่มีเวลาติดต่อกันเลยเวินหร่านเดิมทีคิดว่าเขาน่าจะยังต้องใช้เวลาอีกสองสามวันถึงจะเดินทางกลับมาคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอในคืนนี้สีหน้าของซางเลี่ยรุ่ยหม่นหมองลง “ผมบอกไปแล้ว คุณต่างหากที่ไม่ได้ใส่ใจ”“คุณบอกตอนไหนคะ?”เวินหร่านเอ่ยถามด้วยความสงสัยเอ่ยจบเธอก็รีบก้มหน้าลงเปิดไล่เช็กดูข้อความในไลน์และประวัติการโทรทันทีช่วงหลายวันที่ผ่านมาเธอกับเขาก็แทบไม่ได้ติดต่อกันเลย เขาแอบไปบอกเธอไว้ตอนไหนกัน?ซางเลี่ยรุ่ยเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเย็นชา “วันแรกที่ผมเดินทางไปคุยงาน ผมก็ส่งข้อความทิ้งไว้ให้คุณแล้ว คุณเปิดเข้าไปไล่ดูประวัติเอาเองก็แล้วกัน”เวินหร่านพลันนึกขึ้นมาได้ในทันทีจริงด้วยสิ วันแรกที่เขาเดินทางไปทำงานต่างประเทศ เขาเคยส่งข้อความทิ้งไว้ให้เธอจริง ๆ ว่าเขาต้องไปทำงานนอกสถานที่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เธอคาดไม่ถึงเลยว่าที่เขาบอกว่าหนึ่งสัปดาห์ จะเป็นหนึ่งสัปดาห์จริง ๆ เป๊ะ ๆ ขนาดนี้ตลอดทั้งสัปดาห์ เวินหร่านมัวแต่ง่วนอยู่กับงาน จนไม่ได้ใส่ใจนับคำนวณเลยว่าวันที่ซางเลี่ยรุ่ยจะเดินทางกลับมาคือวันไหนกัน
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 460
ต่างประเทศซางเลี่ยรุ่ยโหมงานจนกระทั่งยามค่ำคืนเขาเปิดโทรศัพท์มือถือส่วนตัวขึ้นมา ด้วยความหวังตั้งเป้าเฝ้ารอคอยว่าเวินหร่านจะส่งข้อความอะไรมาหาเขาบ้างทว่าผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนกับหลายวันที่ผ่านมา เวินหร่านไม่ได้ส่งข้อความอะไรมาหาเขาเลยสักฉบับตั้งแต่เขาเดินทางมาคุยงานต่างประเทศ เธอกับเขาก็แทบจะอยู่ในภาวะขาดการติดต่อกันโดยสิ้นเชิงซางเลี่ยรุ่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกพ่ายแพ้และคับข้องใจอยู่ลึก ๆ ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงการแจ้งเตือนข้อความใหม่ก็ดังขึ้นบนจอโทรศัพท์เขารีบปลดล็อกหน้าจอเปิดดูทันที แต่กลับพบว่าเป็นรูปภาพหลายรูปที่ซางหยวนพี่สาวของเขาเป็นคนส่งมาให้【ช่วยฉันเลือกหน่อยสิ ว่ากระเป๋าใบไหนสวยที่สุด!】ซางเลี่ยรุ่ยในยามนี้ไหนเลยจะมีกะจิตกะใจไปยุ่งเรื่องไร้สาระของเธอจึงส่งข้อความตอบกลับไปอย่างส่งเดช【ถ้าลังเลเลือกไม่ได้ก็ซื้อมาให้หมดเลยสิ】ส่งข้อความเสร็จ เขาก็โยนโทรศัพท์มือถือทิ้งลงบนเตียง แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระร่างกายครั้นพออาบน้ำเสร็จเดินออกมา เสียงกระดิ่งโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาพอดีซางเลี่ยรุ่ยมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวพันเกาะกุมรอบเอวท่อนล่างเอาไว้ม
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 459
เวินหร่านเม้มริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อ “แผลแค่นี้มันยังไม่เข้าข่ายเจตนาทำร้ายร่างกายหรอก”ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องรอให้หลีลี่ช่วยแจ้งความ เธอคงเป็นฝ่ายโทรแจ้งตำรวจด้วยตัวเองไปนานแล้วหลีลี่ “แล้วมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?”เวินหร่าน “จะเกิดอะไรขึ้นได้อีกละ...”เธอเล่าเรื่องราวตื้นลึกหนาบางและสาเหตุทั้งหมดที่ทำให้เกิดปากเสียงกับพ่อเมื่อช่วงเช้าให้อีกฝ่ายฟังครั้นพอหลีลี่ฟังจบก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวไปมา “พ่อแกนี่มันเข้าตำรายามมีศึกเรียกใช้ ยามสงบไร้คนเหลียวมองชัด ๆ ! ในฐานะลูกสาว การที่แกบอกให้เขาแต่งงานกับแม่แก เพื่อคืนสถานะอันชอบธรรมให้พวกแกสองคนแม่ลูกมันก็เป็นเรื่องธรรมดามากเลยนะ ไม่ยอมให้ก็แค่นั้น ทำไมต้องลงไม้ลงมือด้วย? เป็นคนแก่ที่ไร้ทางเยียวยาจริง ๆ !”เวินหร่านถอนหายใจออกมา “บางทีในสายตาของเขา การที่ฉันบอกให้เขาหย่ากับแม่ใหญ่แล้วมาแต่งงานกับแม่ฉัน คงเป็นข้อเรียกร้องที่เกินไปมั้ง”บางทีในจิตใจของเวินจี้หลี่ คงไม่เคยคิดที่จะแต่งงานยกย่องแม่ของเธอขึ้นมาเลยสักครั้งดังนั้น คนที่น่าสมเพชจึงไม่ใช่ตัวเธอ แต่เป็นแม่ของเธอต่างหากที่น่าสมเพชยิ่งกว่าทว่าสิ่งเดียวที่เวินหร่านไม่อ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
You May Also Like
![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet185.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat105.3K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.5K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.7K viewsเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี1.2K viewsหวนรัก คืนปรารถนา
โมรียา1.6K viewsพรหมลิขิตให้ฉันรักเธอ #ป้องรักทั้งใจ
RINSP115 viewsสัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน
Marghie66 views
