MasukShare
บทที่ 52
Bab terbaru
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 412
ทำไมฟู่จิ่งเฉิงถึงพุ่งตรงมาที่ห้องทำงานของซางเลี่ยรุ่ยกันล่ะ?หรือว่าเขาจะมาตามจับชู้?แต่เขาก็ยังไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับซางเลี่ยรุ่ยสักหน่อยนี่นาเวินหร่านเงยหน้าขึ้นมองซางเลี่ยรุ่ยตามสัญชาตญาณ พร้อมกับขยับริมฝีปากถามเขาไม่เปิดเสียงด้วยความร้อนรน “ทำยังไงดี?”คาดไม่ถึงเลยว่าซางเลี่ยรุ่ยจะตวัดสายตากลับไปเอ่ยสั่งปลายสายโทรศัพท์ภายในหน้าตาเฉย “ให้เขาเข้ามาได้”“...”สายโทรศัพท์ถูกตัดขาดลงเวินหร่านหูแว่วได้ยินเสียงของเลขาดังแว่วมาจากด้านนอกประตู “เชิญด้านในเลยค่ะประธานฟู่”วินาทีนั้น สายตึงเครียดในสมองของเธอแทบจะขาดผึ่งออกจากกันด้วยความตกใจเธอทั้งโกรธทั้งร้อนรนจนอดไม่ได้ที่จะแอบตวัดเท้าเตะเข้าที่หน้าแข้งของซางเลี่ยรุ่ยแรง ๆ ไปทีหนึ่งก่อนจะสลัดตัวหลุดจากอ้อมแขนแล้วพุ่งพรวดไปยืนจัดระเบียบร่างกายหน้าโต๊ะทำงานด้วยความเร็วแสงแปลงร่างเป็นลูกน้องตัวน้อยที่กำลังยืนรายงานเรื่องงานกับเจ้านายซางเลี่ยรุ่ยรู้สึกได้ถึงความว่างเปล่าที่แล่นเข้ามาแทนที่ในอ้อมแขน ดวงตาคมเข้มหม่นแสงลงวูบหนึ่งก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมองท่าทีแสร้งทำเป็นเคร่งขรึมอย่างกะทันหันของเธอด้วยความนึกขัน
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 411
เธอเปิดโอกาสให้ผู้หญิงคนอื่นเข้ามาใกล้ชิดและมีโอกาสได้เข้าหาเขาเธอยังไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลย แล้วเขาจะมาเดือดดาลโมโหอะไรขึ้นมาทำไม?“ฉันก็แค่อยากเปิดโอกาสให้น้องใหม่ได้เรียนรู้บ้างน่ะค่ะ”เวินหร่านเถียงกลับอย่างมีเหตุผลเฉินเฉียนเฉียนเป็นผู้ช่วยหญิงที่เพิ่งรับเข้ามาใหม่ในตอนนี้เจียงฮ่าวมอบหมายให้เธอคอยดูแลและเทรนงานให้อีกฝ่ายเธอจึงมองว่าการแบ่งโอกาสให้พนักงานใหม่อย่างเฉินเฉียนเฉียนได้ฝึกฝนลงมือทำจริงถือเป็นเรื่องที่สมควรแล้วเธอไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าเขามีเรื่องอะไรให้ต้องโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ“แล้วคุณไม่อยากสร้างโอกาสให้ตัวเองได้เข้าใกล้ผมเพิ่มขึ้นบ้างเลยหรือไง?”ซางเลี่ยรุ่ยที่อัดอั้นก้อนเพลิงโทสะไว้ในอก เอ่ยถามออกมาด้วยความรู้สึกขัดใจจนแทบคลั่งเวินหร่านหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด “หรือว่าประธานซางกำลังคิดจะแอบใช้กฎลับกับฉันกันคะ?”ซางเลี่ยรุ่ยใช้มือรวบกระชับเอวคอดของเธอแน่นขึ้น ดึงรั้งให้แนบชิดติดร่างของเขาเขาก้มหน้าลงขบเม้มริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อของเธอเบา ๆ “ใช่ ผมอยากจะใช้กฎลับกัดกินคุณจริง ๆ นั่นแหละ!”ดวงตาคมเข้มลึกล้ำประกายแสงวับวาว ลมหายใจเริ่มติดขัดไม่เป็นจังหวะร่าง
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 410
ฟู่จิ่งเฉิงออกแรงบีบลำคอของเธอแน่นขึ้นอารมณ์ดิบเถื่อนรุนแรงปะทุขึ้นจนยากจะควบคุม“ถ้าเธอแกล้งหลอกฉันล่ะก็ ฉันไม่เอาเธอไว้แน่!”เขาเค้นเสียงลอดไรฟันขู่คำรามเวินฉีมองลึกลงไปในดวงตาของเขาที่ไร้ซึ่งไออุ่น มีเพียงความเย็นเยียบราวน้ำแข็งหัวใจของเธอบีบรัดเข้าหากันอย่างรุนแรงในที่สุดเธอก็แน่ใจแล้วว่า ฟู่จิ่งเฉิงไม่ได้รักเธออีกต่อไปแล้วจริง ๆ ทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้?ในตอนที่เธอมั่นใจว่าจะเปิดใจรับเขา และอยากจะใช้ชีวิตคู่กับเขาอย่างจริงจังแล้วแท้ ๆ เขากลับเป็นฝ่ายถอนความรักทั้งหมดนั้นคืนไปเสียอย่างนั้น“ที่นายทำแบบนี้ เป็นเพราะเจ้าของผ้าเช็ดหน้านั่น หรือว่าเป็นเพราะนังเวินหร่านกันแน่?” เวินฉีเค้นเสียงถามด้วยความเจ็บแค้นชิงชังอันที่จริงเจ้าของผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นกับเวินหร่านก็คือคนคนเดียวกันนั่นเองทว่าความลับนี้ เธอไม่มีวันปริปากเอ่ยบอกเขาเป็นอันขาดฟู่จิ่งเฉิงปรายตามองด้วยแววตาเย็นชา “มันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย?”ในสายตาของเขา เวินฉีตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับพวกต้มตุ๋นที่สวมรอยเป็นผู้อื่นเพื่อหลอกลวงความรักและความอดทนที่เคยมีให้ในอดีตได้มอดไหม้หายไปจนหมดสิ้นแล้วอย่าว่าแต่อธ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 409
เขาไม่สามารถสรรหาคำใดมาโต้แย้งได้เลยแม้แต่คำเดียวทำได้เพียงยืนมองเวินหร่านหันหลังเดินหนีหายลับไปต่อหน้าต่อตาทว่าตัวเขากลับสูญเสียสิทธิ์ที่จะก้าวเท้าตามเธอไปตั้งนานแล้วสุดท้ายจึงทำได้เพียงหันหลังกลับขึ้นรถ แล้วระบายความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดลงที่ตัวของเวินฉีแทน“พูดมาว่าทำอะไรที่นี่?”ฟู่จิ่งเฉิงใช้มือบีบปลายคางของเวินฉีไว้แน่น แววตาเต็มไปด้วยความดุดันเหี้ยมเกรียม“หรือว่าคิดจะหาเรื่องทำร้ายเธออีก?”เวินฉีเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงระคนเหลือเชื่อ “นี่นาย นายกล้ามาต่อว่าฉันงั้นเหรอ? เมื่อก่อนเวลาที่ฉันเคยรังแกเล่นงานเธอนับครั้งไม่ถ้วน นายยังไม่เคยปริปากช่วยพูดแทนเธอมันสักคำเลยนี่?”ฟู่จิ่งเฉิงคงไม่ได้คิดว่าการหันมาทำดีแก้ตัวให้เวินหร่านตอนนี้มันยังทันหรอกนะ?เขานั่นแหละที่เป็นคนทำร้ายจิตใจเวินหร่านจนบอบช้ำไม่มีชิ้นดีแถมยังเคยเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการทำร้ายเธอด้วยซ้ำมาถึงตอนนี้กลับยังมีหน้ามาทำตัวเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนดีมีคุณธรรมต่อหน้าเธออีกเนี่ยนะ“เพียะ!”ฟู่จิ่งเฉิงตวัดมือตบหน้าเธอฉาดใหญ่ด้วยความโมโหใบหน้าสะสวยของเวินฉีหันไปตามแรงตบเธออึ้งค้างไปชั่วครู่กว่าจะได้สติกลับมา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 408
ฟู่จิ่งเฉิงส่งสัญญาณทางสายตาให้เหล่าบอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ด้านหลังบรรดาบอดี้การ์ดพากันก้าวเข้าไปล้อมกรอบเวินฉีเอาไว้ในทันที“ปล่อยฉันนะ...”เวินฉีตะเกียกตะกายดิ้นรนด้วยความตื่นตระหนกแต่บอดี้การ์ดเหล่านั้นกลับลากตัวเธอมุ่งตรงไปยังรถหรูของฟู่จิ่งเฉิงอย่างไม่แยแส“เวินหร่าน ช่วยฉันด้วย แกช่วยฉันด้วย!”ยามตกอยู่ในห้วงความหวาดกลัวและไร้ที่พึ่ง เวินฉีทำได้เพียงหันมาเอ่ยปากร้องขอความช่วยเหลือจากเวินหร่านเวินหร่านยืนงงเป็นไก่ตาแตกนึกฉงนว่าพี่สาวของเธอกำลังเล่นละครฉากไหนใหม่อีกแล้วเธอกับฟู่จิ่งเฉิงมีเรื่องบาดหมางอะไรกัน แล้วทำไมต้องให้เธอมาช่วยแก้ปัญหาด้วยเล่า?ทั้งที่ตัวเวินฉีกับฟู่จิ่งเฉิงต่างหากที่เป็นคู่รักกันพวกเขาสองคนทะเลาะกันเอง มันจะมาเกี่ยวข้องอะไรกับเธอด้วย!ใครจะไปรู้ว่าเวินฉีคิดจะเล่นตุกติกวางแผนร้ายอะไรอยู่อีก?เวินหร่านไม่ได้อยากทำตัวเป็นแม่พระใจบุญ ไปยุ่งเรื่องไร้สาระที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองสักหน่อย“เธอไม่ได้ทำอะไรคุณใช่ไหม?”ฟู่จิ่งเฉิงก้าวยาว ๆ เดินตรงดิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจือความห่วงใยเวินหร่านมองสลับระหว่างเวินฉีที่ถูกบอดี้การ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 407
นึกว่าหลายปีมานี้ฟู่จิ่งเฉิงยังคงอาลัยอาวรณ์เธอไม่เสื่อมคลาย ทั้งยังพยายามทุกวิถีทางเพื่อตามหาตัวเธอกระทั่งมีช่วงหนึ่งที่เขาเคยเข้าใจผิดคิดว่าเธอคือคนคนนั้นแต่ไหนเลยจะรู้เล่าว่าเวินหร่านคนที่เขาเฝ้าตามหากลับเป็นนังสารเลวคนหนึ่งแถมลับหลังเขายังแอบไปมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้ชายรวย ๆ ตั้งนานแล้วเวินหร่านออกแรงสะบัดตัวจนหลุด ก่อนจะปรายตามองด้วยความโกรธขึง “มันเกี่ยวอะไรกับแกด้วย? ตอนนี้คนในตระกูลเวินต่างกำลังตามหาตัวแกให้วุ่น สติดีหรือเปล่าถึงมาระรานทำตัวเป็นบ้าอะไรอยู่ที่นี่?”“ก็เพราะแกนั่นแหละ!”ในดวงตาของเวินฉีเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและความเคียดแค้น “ทั้งหมดเป็นเพราะนังสารเลวอย่างแกที่ทำให้ฉันต้องกลายเป็นแบบนี้”เวินหร่านขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ “ฉันไปทำอะไรให้แกตั้งแต่เมื่อไหร่?”เวินฉีมีทั้งพ่อ แม่ใหญ่ และแม่เล็กประคบประหงม เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของตระกูลเวินมาเนิ่นนานแล้วเธอจะไปทำร้ายอีกฝ่ายได้อย่างไร?เวินฉีเบิกตากว้างจนแทบปริแตก “ในเมื่อแกก็มีคนรวยคอยเลี้ยงดูอยู่แล้วทำไมต้องมาแย่งของฉันอีก? ฉันถูกสามีทิ้งไปแล้ว ทำไมแกถึงยังไม่เลิกตอแยจิ่งเฉิงอีก?”เวินหร่านรู้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
Anda juga akan menyukai
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.6K DibacaHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.5K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น115.0K Dibacaเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.6K Dibacaหอมกรุ่นอุ่นรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์302 DibacaYou're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด
Melyssa581 Dibacaเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี28 Dibacaแอปฯรักษาใจ
นิมิตจันทร์109 Dibaca
