本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก / บทที่ 53

共有

บทที่ 53

作者: อาเป่า
เวินหร่าน “พี่บอกฉันมาตรง ๆ ดีกว่าว่า พี่ติดหนี้พวกแก๊งหงซิงอยู่เท่าไหร่กันแน่ เราจะได้ช่วยกันคิดหาท
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก   บทที่ 100

    เวินหร่านผิดหวังมากอย่างแน่นอนที่สำคัญคือเงินของเธอเสียไปเปล่า ๆถ้ารู้ว่าจะ “ซื้อ” เขาไม่ได้แต่แรก เธอคงไม่รีบโอนเงินไปก่อนหรอกเวินหร่านรู้สึกเหมือนถูกเขาปั่นหัวเข้าให้แล้วแต่เธอก็ไม่สามารถชี้หน้าเขาแล้วทวงถามว่าทำไมไม่ยอมให้เธอ “ซื้อ” ได้!ความคับแค้นใจนี้ทำได้เพียงกลืนมันลงท้องไปเอง“เปล่าค่ะ!”เวินหร่านเบนหน้าหนีด้วยความขุ่นเคือง ชั่วขณะนี้เธอไม่อยากเห็นหน้าเขาอีกเลย“ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว! คุณกลับไปได้เลยค่ะ!”กล่าวจบก็เอาผ้าห่มคลุมโปงปิดหน้าตัวเองไว้อับอายเหลือเกินแบบนี้ต่อไปเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเวลาต้องเจอเขาอีก?แต่เธอรออยู่ตั้งนาน ข้างกายกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆเวินหร่านอดไม่ได้ที่จะโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มอย่างลังเลผลปรากฏว่าซางเลี่ยรุ่ยยังคงนั่งอยู่บนโซฟาข้างเตียงเธอจริง ๆ“คุณ... ทำไมยังไม่ไปอีกคะ?”เวินหร่านเบิกตากว้างมองเขา พลางถามด้วยความไม่เข้าใจหรือว่าเขายังอยากจะอยู่ต่อเพื่อให้เธอ “ซื้อ” กันนะ?ทั้งที่ตอนนี้ฤทธิ์ยาของเธอหายไปแล้ว ไม่ต้องการแล้วแท้ ๆซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองเธอด้วยสายตาแน่วแน่ พลางกระซิบปลอบโยน “นอนเถอะ ผมจะอยู่ที่นี่แหละ!”เวินหร

  • บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก   บทที่ 99

    ซางหยวนอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย “นายเป็นอะไรกับเธอ?”นาน ๆ ทีจะเห็นน้องชายที่ไม่ใกล้ชิดผู้หญิงคนนี้เป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนหนึ่งขนาดนี้แต่หากผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนของน้องชาย ในเมื่อเธอโดนวางยาจนเป็นขนาดนี้ เขาก็ควรจะช่วยเธอด้วยตัวเองไม่ใช่หรือ ทำไมต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากเรียกเธอมาด้วย?แต่หากจะบอกว่าน้องชายไม่มีใจให้ผู้หญิงคนนี้เลย จากที่เธอรู้จักน้องชายดี เขาไม่มีทางมายุ่งเรื่องไร้สาระแบบนี้แน่“เธอเป็นผู้ช่วยของผม!” ซางเลี่ยรุ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยซางหยวนทำหน้าไม่เชื่อ “เป็นแค่ผู้ช่วย แล้วนายจะใจดีถึงขั้นเรียกฉันมาเพื่อเธอโดยเฉพาะเนี่ยนะ? แถมยังตั้งใจจะเฝ้าอยู่ข้างเตียงเธอตลอดอีก?”เธอไม่เชื่อหรอกว่าน้องชายจะเป็นเจ้านายที่ดีที่ห่วงใยพนักงานขนาดนี้ขนาดกับพี่สาวแท้ ๆ อย่างเธอ เขายังไม่เคยเอาใจใส่ขนาดนี้เลยซางเลี่ยรุ่ยไม่พูดพร่ำทำเพลง ไล่เธอทันที “ฉีดยาเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้ว”ซางหยวนโกรธจนเตะเขาไปหนึ่งที“ฉันว่านายแอบชอบเธออยู่แหง ๆ เลยใช่ไหม?”ซางเลี่ยรุ่ยเม้มปาก ไม่ได้ปฏิเสธซางหยวนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “ไม่นึกเลยนะเนี่ย ว่าน้องชายหน้าตาหล่อเหลาของฉันจะแอบชอ

  • บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก   บทที่ 98

    เขาจับคางของเธอไว้แน่น “พูดแบบนี้หมายความว่าคุณตกลงแล้วใช่ไหม?”ในเวลานี้เวินหร่านรู้สึกทรมานไปทั้งตัวราวกับถูกมดนับหมื่นรุมกัดกินหัวใจเธอคิดจะไม่ตกลงก็คงไม่ได้แล้วเพียงแต่ให้นอนกับเขาคืนเดียวต้องจ่ายถึงห้าล้าน เธอก็ไม่มีเงินมากมายขนาดนั้นจริง ๆ“ผ่อนชำระได้ไหมคะ?” เธอพยายามสะกดกลั้นร่างกายที่สั่นเทา พลางลองต่อรองกับเขาซางเลี่ยรุ่ยปรายตามองเธออย่างลึกล้ำ “อย่างน้อยต้องจ่ายดาวน์ก่อนห้าแสน!”เวินหร่านพูดไม่ออกเลยจริง ๆยังจะมามีเงินดาวน์อีก? นี่ไม่ใช่ซื้อบ้านสักหน่อย!เธอแค่ซื้อเขาคืนเดียวเท่านั้นผู้ชายคนนี้กำลังถือโอกาสโก่งราคาเธอมาขูดรีดเงินหยาดเหงื่อแรงงานของผู้ช่วยตัวเล็ก ๆ อย่างเธอแต่ในสถานการณ์ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ต่อให้เขาจะถือโอกาสโก่งราคา เธอก็ทำได้แค่จำยอม“ตกลง!”เวินหร่านกัดฟันแล้วตัดสินใจทุ่มสุดตัวในส่วนลึกของดวงตาซางเลี่ยรุ่ยมีประกายแห่งความปรารถนาวูบไหวเขาผลักเธอลงบนเตียงอย่างแรงเขาคุกเข่าทั้งสองข้างลงที่ขอบเตียง ร่างกายโน้มอยู่เหนือร่างเธอ ก้มหน้าลงไปใกล้ใบหน้าที่กำลังทรมานของเธอลมหายใจของทั้งสองคนสอดประสานกันในตอนนี้ แผ่ซ่านด้วยความร้

  • บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก   บทที่ 97

    เมื่อเห็นสีหน้าที่ดำมืดลงของซางเลี่ยรุ่ยในใจของเธอรู้สึกหงุดหงิดเสียใจอย่างบอกไม่ถูกบัดซบเอ๊ย นี่เธอพูดอะไรออกไปกันเนี่ย?ทำไมพอฤทธิ์ยาทำงานแล้วถึงได้โง่ลงขนาดนี้?นี่เธอไม่ได้กำลังสื่อเป็นนัยว่าบอสใหญ่เป็นหนุ่มบาร์โฮสต์หรอกหรือ?แม้ว่าในใจตอนนี้เธอจะคิดแบบนั้นจริง ๆ แต่ก็ไม่ควรพูดออกมาตรง ๆ สิ“เอ่อ... ไม่ใช่ค่ะ... ประธานซาง... ฉันไม่ได้จะบอกว่าประธานซางเป็นหนุ่มบาร์โฮสต์นะคะ... ฉันหมายความว่าฉันจะให้เงินคุณ...” เวินหร่านอธิบายอย่างตะกุกตะกักหารู้ไม่ว่าการกระทำของเธอมีแต่จะยิ่งทำให้เรื่องแย่ลง!หากเป็นผู้หญิงคนอื่นที่กล้าพูดกับซางเลี่ยรุ่ยแบบนี้ คงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้วแต่เพราะเป็นเธอ ซางเลี่ยรุ่ยจึงไม่ได้ถือสาหาความจริง ๆ ตรงกันข้าม เขากลับพยายามสะกดกลั้นความปรารถนาอันบ้าคลั่งที่พวยพุ่งอยู่ในดวงตาของเขา“คุณให้เงินผมได้เท่าไหร่?”เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเวินหร่านมองเขาด้วยความไม่อยากจะเชื่อแทบจะเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ที่เขาถามแบบนี้ หมายความว่าตกลงแล้วใช่ไหม?เธอเบียดตัวเข้าไปตามแขนเขาด้วยความตื่นเต้น โดยไม่ทันสังเกตว่าร่างกายของชายหนุ่มที่เธอแนบชิดนั้นแข็งทื่อแ

  • บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก   บทที่ 96

    ในเวลานี้ ดวงตากลมโตของเธอเปียกชื้น ใบหน้างามขึ้นสีระเรื่อกึ่งเจ็บปวดกึ่งปรารถนา เป็นภาพที่ความใคร่หลอมรวมเข้าด้วยกันช่างเป็นการยั่วยุให้คนกระทำความผิดชัด ๆ!ซางเลี่ยรุ่ยดูแล้วร่างกายร้อนผ่าว ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงรู้สึกเพียงว่าสายตาของตนไม่สามารถละไปจากร่างเธอได้เลยตัวเธอในตอนนี้ช่างงดงาม ช่างเย้ายวนจริง ๆ!ทุกการเคลื่อนไหวล้วนกระตุ้นประสาทสัมผัสที่อ่อนไหวที่สุดของเขาในฐานะผู้ชายแม้ปกติเขาจะเก่งในการควบคุมตัวเอง หรือถึงขั้นมีแนวโน้มถือศีลพรหมจรรย์แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเธอ ผู้หญิงที่เขาเฝ้าคิดถึงมานานนอนยั่วยวนอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ เขาไม่มีทางไม่หวั่นไหวได้จริง ๆแววตาของซางเลี่ยรุ่ยลึกล้ำและมืดมนเป็นพิเศษ “คุณอยากให้ผมช่วยคุณยังไง?”เวินหร่านแทบจะกลอกตาใส่ชุดใหญ่ผู้ชายคนนี้จำเป็นต้องมาทำเป็นใสซื่อต่อหน้าเธอด้วยหรือ?เธอถูกวางยาจนทรมานขนาดนี้แล้วยังต้องให้เขาช่วยยังไงอีก?“คุณนอนกับฉันสักครั้งได้ไหมคะ?”เวินหร่านคว้าฝ่ามือเขาไว้อย่างร้อนใจ เอาแก้มถูไถหลังมือเขา ดวงตาจ้องมองเขาอย่างปรารถนาถามออกไปตรง ๆในเวลานี้ทั่วร่างของเธอทั้งร้อนรุ่มและปวดแปลบ ไม่สนอะไรทั้งนั้นแล

  • บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก   บทที่ 95

    “อือ... ทรมานเหลือเกิน...”เวินหร่านเผยอริมฝีปากแดงระเรื่อ หอบหายใจถี่กระชั้นสติสัมปชัญญะเกือบจะถูกเปลวไฟแห่งความร้อนรุ่มภายในร่างกายเผาผลาญจนหมดสิ้นแต่ซางเลี่ยรุ่ยกลับยังอยู่ในห้องนี้และไม่ได้จากไปไหนเวินหร่านรู้ดีว่า การอยู่ในห้องเดียวกับผู้ชายวัยผู้ใหญ่ในสภาพเช่นนี้ ถือเป็นอันตรายอย่างยิ่งเธอใช้กำลังใจเฮือกสุดท้ายยันตัวลุกขึ้นนั่ง “ประธานซาง... คุณ... รีบออกไปเถอะค่ะ...”ซางเลี่ยรุ่ยยืนอยู่ข้างเตียงของเธอ มองลงมาที่เธอจากมุมสูงแค่นหัวเราะออกมาหนึ่งคำ “ถ้าผมไป แล้วคุณจะทำยังไง?”สภาพเธอตอนนี้ ต่อให้อยู่บนเตียงคนเดียวก็ไม่มีทางอดทนไหวแน่“ถ้าอย่างนั้น รบกวนคุณ... ช่วยโทรศัพท์ให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ...” ไปที่เบอร์รถพยาบาล?เวินหร่านร้องขออย่างติด ๆ ขัด ๆคำพูดของเธอยังไม่ทันจบ ก็ถูกซางเลี่ยรุ่ยขัดขึ้นเสียก่อน“ทำไม อยากเรียกสามีของคุณมาช่วยงั้นเหรอ?”เวินหร่าน: “...”ตั้งแต่เธอแต่งงานกับฟู่จิ่งเฉิง เขาไม่เคยแม้แต่จะอยากแตะต้องตัวเธอเลยด้วยซ้ำจะมีทางหวังพึ่งเขาในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ได้อย่างไร?เธอแค่ต้องการให้เขาช่วยโทรเรียกรถพยาบาลให้เธอเท่านั้นเพราะสภาพเช่นนี้ของเธ

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status