LOGINShare
1
publish date:
2025-12-15 18:39:24ชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า เรือนร่างงดงามอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม ผิวสีแทนของเขาน่ามองยิ่งนัก ช่วงขาเพรียว สะโพกสอบแข็งแรง ใบหน้าของเขาคมสันหล่อเหลา เรือนกายแข็งแกร่งแสนเซ็กซี่ ดวงตาคมเข้มยามทอดสายตามองนั้นดูอ่อนหวานเร่าร้อนจนคนถูกมองแทบละลาย
หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มถูกโอบกอดในอ้อมอกของชายหนุ่มอย่างทะนุถนอม เขาบรรจงจุมพิตดูดดื่มเหมือนจะสูบเลือดสูบเนื้อไปจากเธอจนหมดสิ้น ลิ้นของเขากระหวัดรัดรึง คลุกเคล้าในโพรงปากอ่อนนุ่มหวานล้ำ ริมฝีปากของเธอถูกบดขยี้จนต้องเผยอร้องครวญครางเสียงหอบกระเส่าออกมาไม่ขาดสาย
เขาปลดปล่อยริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ เพียงชั่วครู่ก็ประทับลงมาใหม่ บดคลึงครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างหิวกระหาย หัวใจของเขาเต้นระรัว มือหนาฟอนเฟ้นอกอวบหนักเบา อุ้งมือใหญ่เริ่มเลื่อนลงไปสำรวจสัดส่วนความเป็นสาว เธอร้องครางด้วยความทรมานอันมากล้น นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปในกลีบบุหงาแสนสวย ก่อนที่ริมฝีปากจะเลื่อนลงไปคลุกเคล้าอย่างหิวกระหาย
ชายหนุ่มหอบหายใจอย่างรุนแรง เขาพลิกกายขึ้นทาบทับพาคนใต้ร่างไปยังดินแดนแห่งความสุขในทันที!!!
“เพลง” เสียงหนักๆ ทำให้คนเหม่อลอยสะดุ้งจากภวังค์ความคิด
“ค่ะ บก.” เพลงพิณนั่งตัวลีบเมื่อเห็นสีหน้าของบรรณาธิการวัยห้าสิบเศษกำลังมองเธอไม่วาง
“ไปหาไอเดียร์ เที่ยวเปิดหูเปิดตาบ้างสิ เขียนแบบนี้ไม่ว่าหรอกนะ แต่มันเหลือครึ่งหน้าได้ไง ก็รู้อยู่ว่าสำนักพิมพ์ทำนิยายประเภทไหน”
“ค่ะ หนูจะกลับไปแก้มาใหม่” เพลงพิณคอตก พักนี้เธอเขียนฉากรักไม่ค่อยออก สงสัยจะเขียนเยอะไป ไม่ก็เอาแต่อุดอู้อยู่แต่ในห้อง ไม่ได้เปิดหูเปิดตาอย่างที่เพื่อนรักบอกเอาไว้
“พี่เข้าใจ ไม่ต้องรีบหรอก เราเขียนหนังสือมาเยอะแล้ว ไปเที่ยวพักผ่อนเสียบ้าง เผื่อสมองจะแล่น เพลงว่าดีไหม”
“ค่ะ” เพลงพิณรับปากคอตกเมื่อเดินออกจากห้องทำงานของบรรณาธิการผู้ให้โอกาสเธอตั้งแต่ก้าวแรกของการเป็นนักเขียน
กรี๊ด!!!!
“โอ๊ย! ไอ้เพลง แกกรีดร้องทำไมของแกย่ะ ใครลากหล่อนไปข่มขืนหรือก็ไม่ คนจะหลับจะนอน”
เฌอร์รินสาวประเภทสองที่สวยหยด ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าเคยเป็นผู้ชายมาก่อนโวยวายเสียงดัง เอามือปิดหูแทบไม่ทัน ก่อนจะบ่นเพื่อนสาวคนสนิทด้วยความหงุดหงิด เพราะถูกรบกวนเวลานอนในวันหยุดสุดสัปดาห์
“ฉันคิดนิยายไม่ออกอะแก” เพลงพิณเอามือเท้าคางทำปากยื่นใส่เพื่อนรัก
“ฉากไหนที่แกคิดไม่ออก ฉากรักสยิวกิ้วของแกนะรึ” เฌอร์รินเอ่ยถาม ทำหน้าเมื่อย ยืนหัวยุ่งมองเพื่อนรักที่ไม่ยอมหลับยอมนอนอย่างระอา เพลงพิณเป็นคนนอนดึก หรือกลางคืนไม่นอน เป็นมนุษย์ค้างคาวออกหากินตอนกลางคืน กลางวันหลับอุตุ ปลุกไปเถอะ ตื่นยากตื่นเย็นเหลือเกิน นอกจากจะนอนเต็มที่แล้ว ถึงจะลุกมาทำโน้นทำนี่
“ใช่แล้ว บก.บอกว่าฉากรักฉันหายไปไหนหมด”
“ครั้งก่อนแกก็บ่นยายเพลง”
“บ่นไง จำไม่ได้แล้ว” เพลงพิณทำหน้าเอ๋อ...
“แกบ่นเป็นหมีกินผึ้งอะ บอกว่าฉากแกมันดิบไป แกให้ฉันอ่านพระเอกตบนมนางเอกแทบแบนแล้วปล้ำไม่หยุด เกินมนุษย์มนาจะทำได้”
“จริงเหรอ”
“จริง พระเอกปล้ำนางเอกวันนึงเป็นสิบ” เฌอร์รินทำหน้าเมื่อย
“สองรอบก็คงหมดแรงล่ะ” เพลิงพิณทำหน้าแหยๆ
“ก็ตอนนั้นสมองแกแล่นเพิ่งเขียนนิยาย คืนนึงพระเอกแกสิบรอบยังไหว แกมีผัวจริง อาทิตย์นึงไม่รู้มันจะทำการบ้านหรือเปล่า”
“แกชอบพูดลามกยายเฌอร์”
“หรา... นังเพลง ทุกวันนี้แกก็ไม่หมกมุ่นเลยนะ วันๆ นึกแต่ฉากเอากันท่าอะไรบ้างของพระเอกนางเอกแก”
“ยายเฌอร์มันเป็นศิลปะ แกไม่เข้าใจหรอก พูดแต่ว่าเอากัน ฉันโกรธแกแล้วนะ”
“เข้าใจว่าแกชอบเขียนและแอบหื่น” เฌอร์รินค้อนเพื่อน
“บ้า!” เพลงพิณแหวใส่เพื่อนหน้าแดง
“พูดเรื่องจริงทำมาเป็นรับไม่ได้”
“ก็ช่วงนี้มันคิดไม่ออกนี่นา”
“แหงแหละ แกเล่นเขียนทุกกระบวนท่า แกเขียนนิยายอีโรติกมากี่ปีแล้วเพลง”
“ห้าปี” เพลิงพิณตอบแบบเซ็งๆ
“เออ... ห้าปีของแก อาจจะทำให้แกเบื่อกับการที่แกต้องเขียนซ้ำซากทุกๆ เรื่อง มันไม่เหมือนเวลาแกเขียนเล่มแรกๆ ไง”
“ก็รู้ไง แต่มันเป็นงาน”
“แล้วแกจะทำยังไงย่ะ ชวนไปหาประสบการณ์ก็ไม่เอา”
“แหวะ... ทำยังกับว่าถ้าฉันไปนอนกับผู้ชายจริงๆ จะเขียนฟินงั้นแหละ” เพลิงพิณมุ่ยหน้าใส่เพื่อนรัก เฌอร์รินเบ้หน้าใส่เพื่อน
“ถามจริงๆ เลยนะแก” เฌอร์รินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง หล่อนเป็นชายไม่จริงและเป็นเพศที่สามที่รักเพื่อนเหลือเกิน
“ถามอะไร”
“แกคิดฉากนั้นได้ไง ไม่เคยมีผัว”
“ก็ ก็...” เพลงพิณดึงนิ้วตัวเองไปมาอย่างเขินๆ
“มันเป็น...”
“ฟินลิ่งรึ” เฌอร์รินดักคอ
“ก็เออน่ะสิ ไม่เห็นต้องมีแฟนก็คิดได้ไอ้เรื่องแบบนั้น”
“แกหื่น”
“ฉันไม่ได้หื่น”
“แสดงว่าพระเอกแกหื่น”
“ก็ประมาณนั้นแหละ เวลาเขียนเรื่องอะไร ก็กระตุกผ้าห่มไม่ให้ฉันนอนทุกที ต้องลุกขึ้นมาเขียน”
“แกคิดได้นะ นังนักเขียนติสแตก ช่างมโนคิดไปได้” เฌอร์รินทำหน้าเมื่อย เท้าสะเอวมองเพื่อนอย่างหมั่นไส้
“แกพูดมากจริง”
“ไม่ให้พูดได้ยังไง ก็แกกรีดร้องเหมือนถูกข่มขืน วันนี้มันวันอาทิตย์ ฉันจะนอน แกเข้าใจไหมนังเพลง” เฌอร์รินทำหน้าโหดใส่เพื่อน
“ไม่เข้าใจ” เพลงพิณทำหน้าบ๊องแบ๊วไม่รู้ไม่ชี้
“ฉันควรจะทำยังไงกับแกดีนี่”
“แกช่วยฉันคิดฉาก NC หน่อยสินังเฌอร์” เพลงพิณทำหน้าอ้อน
“ถามจริงเหอะ”
“ถามไร” เพลงพิณถามกลับ
“นักเขียนคนอื่นอารมณ์แบบแกไหม คิดไม่ออกอะไรแบบนี้น่ะ”
“เยอะแยะไป” เพลงพิณตอบอย่างเนือยๆ
“มันเป็นอาการเขียนไม่ออก หรือเรียกอีกอย่างว่า Writer Block!"
“อ้อ... ก็ไม่ได้ใช่มีเท่าแต่แก แล้วแกจะเครียดทำไม”
“เครียดสิ”
“คนอื่นเขียนไม่ออกเขาทำกันยังไงล่ะ”
“ไม่รู้สิ บ่นว่าเขียนไม่ออกก็ต้องเขียนออกจนได้เหมือนฉันแหละ” เพลงพิณตอบแบบกำปั้นทุบดิน เฌอร์รินเท้าสะเอวมองเพื่อน ทำกัดหัวเพื่อนให้กระจุย จริงๆ เวลานี้ หล่อนต้องนอนหลับสบายอยู่บนเตียงนุ่มๆ แต่กลับต้องตื่นมารับรู้ปัญหาเขียนฉากรักของพระเอกนางเอกนิยายไม่ออกของเพื่อนแทน
“ฉันไปนอนดีกว่า” เฌอร์รินแยกเขี้ยวใส่เพื่อน
“เฌอร์ แกอย่าเพิ่งไปดิ๊ ช่วยกันคิดฉากนั้นให้ฉันก่อน” เพลงพิณรีบเรียกเพื่อนเอาไว้
“ไม่เอาหรอก มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉัน บก.บอกแกว่าแกเขียนไม่หื่น ก็ให้บก.ช่วยสิ เค้าเป็นบรรณาธิการ”
“แกจะบ้าหรือไง เขามีงานล้นมือ และหน้าที่เขียนมันก็เป็นของฉัน”
“แกมีแฟนคลับเยอะแยะ เขียนๆ ไปเถอะ ยังไงเค้าก็ซื้อของแกนั่นแหละ”
“ถ้าฉันเขียนห่วย เป็นแฟนคลับ ก็เลิกเป็นได้นะโว้ย ฉันรักงานของฉัน ไม่มีวันจะเขียนห่วยๆ เด็ดขาด”
“ย่ะ! แม่คนมีอุดมการณ์” เฌอร์รินประชดปนแดกดันเพื่อน
“เห้อ...” เพลงพิณถอนใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะวางคางลงบนโต๊ะคอม
“แกเขียนไม่ออกก็ลอกเล่มเก่าๆ มาเขียนสิ ฉากแบบนั้นพระเอกจ้ำจี้กับนางเอกทุกเรื่อง มันจะอะไรนักหนา แฟนนิยายแกจำไม่ได้หรอก”
“ไม่ได้หรอก มันต้องคิดใหม่ทำใหม่ ให้แปลกใหม่” เพลงพิณพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“โอ๊ย! ก็แกเขียนมากี่ปีแล้วนังเพลง ท่าเบสิคยันตีลังกา แกจะหาท่าใหม่อะไรมาอีกล่ะ ห้อยหัวร่วมรักกันรึ”
“มันไม่ใช่นังเฌอร์ มันต้องแบบว่าปรับอะไรให้มันแปลกใหม่น่ะ แกไม่เข้าใจหรอก”
“เออ... ฉันไม่เข้าใจจริงๆ นั่นแหละ”
“ฉันอยากไปเที่ยวน่ะแก หาบรรยากาศ ได้เจอสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ แทนที่จะอยู่ในห้อง ฉันต้องคิดออกแน่ๆ เลยแก” เพลงพิณรีบออดอ้อนเพื่อนรักทันที
“ฉันว่างหรือไง ทำงานตั้งแต่จันทร์ถึงเสาร์ จะให้ไปเที่ยวกับแกตอนไหนล่ะ”
“ใกล้ๆ ก็ได้”
“โอ๊ย! แก อะไรรอบตัวก็เขียนได้หมด แกเบื่อก็ไปนั่งสวนสาธารณะ ไปเดินห้าง เที่ยวสวนสนุกก็ได้ ไปดูคู่รักเขาจู๋จี๋จีบกัน รับรองแกฟินแน่ๆ”
“แต่ฉันไม่อยากไปคนเดียว”
Latest chapter
บ้านไร่ไพรสวาท 47
“สงสัยเฮียต้องให้รางวัลเพื่อนเราหนักๆ แล้วล่ะ” พฤทธิ์หัวเราะอย่างถูกใจงานแต่งงานทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ก็มาถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าห้องหอ ตรีชฎาก้มลงกราบบิดาอย่างซาบซึ้งใจ ท่านจะยกที่ดินและเงินทองค่าสินสอดทั้งหมดให้เธอกับพฤทธิ์หลังจากมีลูกคนแรก ท่านไม่ได้อยากได้ที่ดินหรือทรัพย์สินพวกนั้น แค่ท่านต้องการเห็นความจริงใจของพฤทธิ์เท่านั้นดูเหมือนครั้งนี้บิดาจะยอมอ่อนลงไปมาก โดยเฉพาะกับโทธวิท ไม่น่าเชื่อว่าพี่ชายคนรองที่ไม่เอาไหนจะกอบกู้ทุกอย่างที่เป็นกิจการของที่บ้านกลับมาได้สำเร็จ จากคนมีหนี้สินกลายเป็นไม่มีหนี้สินอะไรเลยเพลงพิณสงสัยว่าสามีที่ไม่เอาไหนอย่างที่ใครๆ ว่าทำไมถึงชอบหายไปไหนโดยไม่บอกกล่าว จึงสะกดรอยตามไปดู พบว่าเขาที่ไร่สตอเบอร์รี่และมะเขือเทศของพฤทธิ์ ซึ่งครึ่งหนึ่งมีหุ้นส่วนคนสำคัญคือโทธวิท ที่เหลือเชื่อไปกว่านั้นคือเขามีฟาร์มแพะเป็นของตัวเองทำกำไรปีๆ หนึ่งมากมายจริงๆพี่สะใภ้เคยเล่าให้เธอฟังว่าตอนได้เสียกันครั้งแรก โทธวิทพาไปเที่ยวน้ำตก และบอกว่าที่ดินที่นี่เป็นของเขา แต่เพื่อนของเธอไม่เชื่อ ก็เขาดูไม่เอาไหน ที่ไหนได้ โทธวิทไปแอบซื้อเอาไว้ตั้งแต่ตอนไหนไม่ทราบ ทุกคนเลยดูอึ้งกั
บ้านไร่ไพรสวาท 46
“ผมยินดีครับ” พฤทธิ์ตอบรับก่อนกลับไป ชยุตม์เหมือนจะอารมณ์เย็นลงเมื่ออีกฝ่ายรับข้อเสนอของเขา“รู้แบบนี้ก็สบายใจแล้วใช่ไหมยายตรี” เพื่อนรักที่อยู่ข้างๆ ตรีชฎาลุ้นจนตัวโก่งว่าเหตุการณ์ทุกอย่างจะเป็นอย่างไร พฤทธิ์จะรับข้อเสนอของชยุตม์หรือไม่ แต่ไม่คิดว่าทุกอย่างจะง่ายขนาดนี้“เป็นไง นี่เป็นแผนของเฮียโทเองแหละที่คิดกับเฮียพริก” เพลงพิณเล่าทุกอย่างให้เพื่อนรักฟังตรีชฎานึกขอบคุณพี่ชายคนรองและพี่ชายคนโตถึงแม้เอกวัฒน์นั้นจะไม่ค่อยพูดและเป็นคนพูดน้อยแต่ก็รักพี่น้องเวลาที่บิดาด่าไม่ว่าจะพี่ชายคนรองหรือเธอ พี่ชายคนโตของเธอมักจะช่วยเกลี้ยกล่อมให้บิดาใจเย็นลงเสมอ และน่าแปลกที่บิดามักจะใจเย็นเมื่อพี่ชายคนโตไกล่เกลี่ยให้ อาจเพราะพี่ชายนั้นเป็นหมอมีความสุภาพเรียบร้อย ระวังคำพูดคำจา และเป็นคนใจเย็นทำให้คนอารมณ์ร้อนๆ อย่างบิดาใจเย็นลงอย่างไม่น่าเชื่อทุกอย่างดูรวดเร็วไปหมดในความรู้สึกของตรีชฎา หลังจากที่พฤทธิ์กลับไปแล้ว ครอบครัวของเขาก็มาสู่ขอเธออย่างเป็นทางการ เธอได้มีโอกาสคุยกับพฤทธิ์เลย เพิ่งมาได้คุยตอนที่บิดาเปิดรับครองครัวของชายหนุ่มนั่นเองเธอต่อว่าเขาเรื่องที่เขาโกหกว่าเธอท้อง เพราะเธอไม่ได้ท้อง
บ้านไร่ไพรสวาท 45
“ตรีก็รู้นี่ครับว่าเฮียรักตรีมากแค่ไหน เฮียอยากดูแลตรีไปตลอดชีวิต ตลอดระยะเวลาที่เฮียจีบตรี ไม่ได้จีบเล่นๆ แต่จีบจริงๆ อยากได้ตรีมาเคียงข้างจริงๆ”“ป๊าจะบังคับให้ตรีแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ตรีรู้ดีว่าป๊าเป็นคนแข็ง ยังไงก็ไม่ยอม ตรีอขอมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้ผู้ชายที่มีตรีรัก” ตรีชฎาโผเข้ากอดชายหนุ่ม ก่อนจะร้องไห้สะอึกสะอื้น หากไม่ได้แต่งงานกับเขาจริงๆ ก็ขอมอบกายใจให้ผู้ชายที่รักดีกว่า“หมายความว่ายังไงครับ” พฤทธิ์เอ่ยถามด้วยความสงสัย“ถ้าเฮียพริกไม่รังเกียจตรี ตรีขอมอบกายใจให้เฮียพริก ตรีอยากเป็นของเฮียพริกค่ะ” เธอพูดแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดพฤทธิ์เอาไว้แน่นจนชายหนุ่มตกใจ“เฮียไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวถึงขนาดนั้น เฮียไม่มีวันทำลายตรีแน่นอน เฮียอยากจะให้ตรีรักษาเนื้อรักษาตัวเอาไว้จนถึงวันแต่งงาน อย่างที่ตรีเคยพูดกับเฮียเอาไว้ เฮียไม่มีวันยอมแพ้ต่ออุปสรรคแค่นี้แน่นอน ขอให้ตรีมั่นใจในตัวเฮีย” พฤทธิ์พูดอย่างจริงจัง เขาเป็นลูกผู้ชายพอ ไม่มีวันฉวยโอกาสกับผู้หญิงเขาที่รักเด็ดขาด เขามีแผนที่จะรับมือกับบิดาของหญิงสาวอยู่แล้วอยากแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น” เธอพูดกับเขาทั้งน้ำตา“ตรีกลับไปก่อนนะคนดี เฮีย
บ้านไร่ไพรสวาท 44
“หมายความว่ายังไงครับ” พฤทธิ์เอ่ยถามด้วยความสงสัย“ถ้าเฮียพริกไม่รังเกียจตรี ตรีขอมอบกายใจให้เฮียพริก ตรีอยากเป็นของเฮียพริกค่ะ” เธอพูดแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดพฤทธิ์เอาไว้แน่นจนชายหนุ่มตกใจ“เฮียไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวถึงขนาดนั้น เฮียไม่มีวันทำลายตรีแน่นอน เฮียอยากจะให้ตรีรักษาเนื้อรักษาตัวเอาไว้จนถึงวันแต่งงาน อย่างที่ตรีเคยพูดกับเฮียเอาไว้ เฮียไม่มีวันยอมแพ้ต่ออุปสรรคแค่นี้แน่นอน ขอให้ตรีมั่นใจในตัวเฮีย” พฤทธิ์พูดอย่างจริงจัง เขาเป็นลูกผู้ชายพอ ไม่มีวันฉวยโอกาสกับผู้หญิงเขาที่รักเด็ดขาด เขามีแผนที่จะรับมือกับบิดาของหญิงสาวอยู่แล้ว“ตรีไม่“หน้าตาอิ่มเอิบเชียวนะแก” เฌอร์รินเอ่ยแซวเพื่อนรักขณะที่เธอเดินเข้ามาในห้องกับเพื่อนรักด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“กำลังมีความรักก็อย่างนี้แหละ” เพลงพิณเอ่ยล้อเพื่อนรักด้วยเช่นกัน เธอมารอฟังข่าวของตรีชฎาอยู่นานแล้ว เฌอร์รินออกไปกับตรีชฎา ออกไปด้วยกันก็จริง แต่เฌอร์รินแยกไปซื้อข้าวของ แล้วกลับมาเจอกันอีกครั้ง เข้าบ้านมาพร้อมกัน จึงไม่มีใครสงสัย“ไม่ต้องมาแซวกันเลยนะคะคุณพี่สะใภ้ เค้ายังกลัวป๊าสงสัยอยู่เลย” ตรีชฎาพูดอย่างเป็นกังวลอยู่มาก“ไม่หรอกแก อย่าคิดมากสิ
บ้านไร่ไพรสวาท 43
“หน้าตาอิ่มเอิบเชียวนะแก” เฌอร์รินเอ่ยแซวเพื่อนรักขณะที่เธอเดินเข้ามาในห้องกับเพื่อนรักด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“กำลังมีความรักก็อย่างนี้แหละ” เพลงพิณเอ่ยล้อเพื่อนรักด้วยเช่นกัน เธอมารอฟังข่าวของตรีชฎาอยู่นานแล้ว เฌอร์รินออกไปกับตรีชฎา ออกไปด้วยกันก็จริง แต่เฌอร์รินแยกไปซื้อข้าวของ แล้วกลับมาเจอกันอีกครั้ง เข้าบ้านมาพร้อมกัน จึงไม่มีใครสงสัย“ไม่ต้องมาแซวกันเลยนะคะคุณพี่สะใภ้ เค้ายังกลัวป๊าสงสัยอยู่เลย” ตรีชฎาพูดอย่างเป็นกังวลอยู่มาก“ไม่หรอกแก อย่าคิดมากสิ จริงๆ ปําแกก็ไม่เห็นจะเข้มงวดมากมายอะไร แกอายุไม่ใช่น้อยๆ แล้ว ท่านปล่อยให้แกออกไปข้างนอกไปนู่นไปนี่ได้นะ อาจจะมีบางครั้งที่อยากให้แกพาลูกน้องไปด้วย เพราะเป็นห่วงแต่ก็ไม่เป็นแบบนั้นทุกครั้งนี่นา” เฌอร์รินแสดงความคิดเห็นตามความเป็นจริง เพราะอยู่กันหลายเดือน จึงรู้ข้อเท็จจริงข้อนี้ดี“แกยังไม่รู้จักป๊าของฉันดี ถ้าแกรู้จักจริงๆ จะไม่พูดแบบนี้ ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจยังไงก็ไม่รู้”ตรีชฎาพูดด้วยความกังวลอยู่มาก บิดาของเธอไม่ค่อยเข้มงวดกับเธอเท่าที่ควร ทำให้เธอคิดว่ามันแปลก และผิดปกติ ซึ่งไปไหนมาไหนต้องมีคนขับรถ หรือจะไปไหนก็ต้องมีคนไปเป็นเพื่อน แ
บ้านไร่ไพรสวาท 42
“ฉันแกะดูได้ไหม อยากรู้ว่าเฮียพริกทำเซอร์ไพร้ส์อะไรแก” เฌอร์รินเอ่ยถาม“ลองแกะดูสิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน” ตรีชฎาพยักหน้าให้เพื่อนรัก เธอกับเพื่อนไม่มีความลับกันอยู่แล้ว“ว้าว... ชาคาโมมายกับชาหญ้าหวานนี่นา เฮียพริกเขียนจดหมายแนบมาด้วย บอกว่าให้แกชงดื่มก่อนนอนหรือหลังทานอาหารแล้วครึ่งชั่วโมง แก้ปวดท้องประจำเดือน แก้อาการนอนไม่หลับทำให้ผ่อนคลาย แก้ปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัวด้วยนะ ฉันเคยได้ยินว่าชาคาโมมายหรือหญ้าหวานเป็นสมุนไพรที่ดีมีประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง เฮียพริกของแกโคตรน่ารักเลย ใครได้เป็นแฟนถือว่าโชคดีนะนี่” เฌอร์รินชมว่าที่เพื่อนเขยไม่ขาดปาก“ยิ้มหน้าบานเชียวนะแก ลายมือผู้ชายคนนี้สวยนะ ดูสิเขียนตัวบรรจงยิ่งกว่าคัดไทยเสียงอีก ท่าทางจะเป็นผู้ชายเรียบร้อยน่ารัก เสมอต้นเสมอปลาย และมีความยุติธรรม” เพลงพิณวิจารณ์แล้วอมยิ้ม“แกรู้ได้ยังไง แค่เห็นลายมือก็พูดไปโน้นแล้ว” ตรีชฎาทำหน้างง“ลายมือเขาเรียบร้อยบ่งบอกว่าเป็นคนเรียบร้อย ลายมือบางคนเล็กแคบหรือยุ่งเหยิง บ่งบอกว่าขี้เหนียว มันก็ดูได้หลายอย่างนะ”“แกเก่งนะ ไปหัดดูมาจากไหน ยังกับหมอดูแนะ” ตรีชฎาถามอย่างสงสัย“เคยอ่านเจอน่ะ ฉันมั่วๆเอา
บ้านไร่ไพรสวาท 8
“แล้วเธอล่ะเป็นใคร เข้ามาอยู่ในงานนี้ได้ยังไง”“ฉันก็เป็นเพื่อนกับลูกสาวเจ้าของไร่นี้ยังไงล่ะ ฟังแล้วอึ้งไปเลยใช่ไหม” เพลงพิณพูดอย่างอวดๆ แต่คนตรงหน้ากลับบิดปากมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า“เป็นเพื่อนลูกสาวเจ้าของไร่แต่ทำท่าเหมือนเป็นเจ้าของไร่เสียเอง”“อนาคตก็ไม่แน่” เฌอร์รินพูดบ้าง“หมายความว่ายังไง”
บ้านไร่ไพรสวาท 4
“แฟนนิยายแกก็ยังน่ารักนะ”“บางคนก็หายไปเลย แต่ก็มีหน้าใหม่เข้ามา เด็กโตขึ้นทุกวัน”“ฉันเห็นเด็กๆ ชอบอ่านการ์ตูนหรือนิยายอะไรที่ปกเป็นการ์ตูนน่ะแก ข้างในเคยไปเปิดดูในร้าน ภาษาอะไร อ่านแล้วชวนปวดหัว”“ก็ตามวัยน่ะแก”“แก..”“หือ... แกเรียกทำไม ทำเสียงแบบนี้ ขนลุกว่ะ”“โอ๊ย! แกจะขนลุกทำไมฉันผ่าตัดแปลงเ
บ้านไร่ไพรสวาท 3
“มีอีก”“อะไรของแกอีก”“แกขึ้นคาน”“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง” เพลิงพิณทำหน้าไม่เชื่อ“ปีนี้แกอายุเท่าไหร่แล้ว”“สามสิบเอง”“โอ๊ย! สามสิบเองเหรอแก แกน่ะต้องบอกว่าตั้งสามสิบแล้วย่ะ กำลังจะย่างเข้าสู่วัยทอง”“แกพูดเวอร์ ไม่ใช่เสียหน่อย” เพลงพิณใจคอไม่ดี“พอแกสามสิบ ต่อไปแกจะสี่สิบไม่รู้ตัว อายุมันจะขึ้นเร็ว
บ้านไร่ไพรสวาท 2
“ก็บอกให้หาผัว”“ฉันยังไม่อยากแต่งงาน”“แกจะเก็บเงินไปไหนของแก วันๆ แทบไม่ใช้จ่ายอะไร แกไม่ต้องเปลืองค่าน้ำมันรถ ไม่มีค่าเครื่องสำอาง ค่าเสื้อผ้า เครื่องแต่งตัว ทำกับข้าวกินเองที่ห้อง เงินแกจะโดนปลวกกินแล้วนะ”“ปลวกบ้าบออะไรของแก มันอยู่ในธนาคาร”“เปรียบเปรยให้ฟังย่ะ” เฌอร์รินประชด“นะๆๆๆ แกไปเที่ย
You may also like
รวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat58.9K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn95.9K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.3K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.8K viewsกบฏรักหัวใจปรารถนา
ลิลลี่ โจนส์21 viewsลวงรักท่านรองแสนร้าย
สาวน้อย.ช่างฝัน118 viewsเธอเป็นของลูซิเออร์และลูเซียน
R. F. Ewele61 viewsรวมเรื่องเร่า(ร้อน) เร้าอารมณ์ #2
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร122 views
