รอยยุงกัด

สิบโมงเช้า

พรึ่บ!! วินาทีที่ฉันลืมตาขึ้นมาเจอกับแสงแดดที่เล็ดลอดออกมาจากหน้าต่างห้อง ฉันถึงกับต้องกุมขมับกัดฟันเพราะความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับหัวตัวเอง

“โอ๊ยยย! ปวดหัวชะมัด!” รู้สึกเหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่มาวางทับหัวไว้เลย ทำไมมันปวดหัวมากขนาดนี้เนี่ย?!!

ฟุ่บ!! ฉันค่อยๆพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งช้าๆด้วยความยากลำบาก ให้ตายเถอะ! ปวดหัวชะมัด ปวดอย่างกับหัวจะระเบิดออกมาให้ได้เลยงั้นแหละ

“หิวน้ำจัง!“ พอเริ่มมีสติขึ้นมาแล้วสิ่งแรกที่ร่างกายฉันถามหาก็คือน้ำ เพราะตอนนี้คอฉันมันแห้งผากจนแสบไปหมดแล้ว

ฟุ่บ!! ฉันลุกขึ้นมาจากเตียงเพื่อหวังจะเดินไปดื่มน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะที่ปลายเตียง แต่กลายเป็นว่าน้ำที่ตุนไว้ในขวดมันดันหมดไม่เหลือเลยสักหยด อ่า คงต้องไปหาน้ำดื่มจากในครัวแล้วล่ะ

แอ๊ดดด!! ฉันเดินกุมขมับ สะลึมสะลือลากสังขารตัวเองเปิดประตูห้องออกไปอย่างไม่ลังเล เพื่อมุ่งตรงไปหาน้ำดื่มในห้องครัวข้างนอก

“น้ำ!” เจอแล้ว! นั่นไงน้ำ! วางอยู่บนโต๊ะกินข้าวนั่นไง

ฟุ่บ!! ฉันไม่รอช้ารีบเดินตรงดิ่งเข้าไปหาน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะกินข้าวโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เพราะสิ่งเดียวที่ฉันต้องการตอนนี้ก็คือน้ำ!

“เอื้อกๆๆ! อ่าา สดชื่นจัง” ฉันยกแก้วขึ้นมากระดกน้ำทั้งหมดตรงหน้าเพื่อดับกระหาย วินาทีที่น้ำเย็นๆนั่นไหลเข้าปากลงคอไปมันช่วยให้ฉันรู้สึกสดชื่นและตื่นตัวจากเดิมได้มากเลยล่ะ

“สดชื่นมากมั้ย?“

“หืม?” เสียงใครมาดังอยู่ใกล้ๆเนี่ย

ขวับ!! ฉันหันไปมองตามต้นเสียงที่ดังมาจากข้างๆ และทันทีเห็นเจ้าของเสียงที่ดังแว่วมาเมื่อกี้ ฉันถึงกับต้องเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ อีกทั้งสติที่เลือนลางก็หน้านี้ก็กลับมาชัดแจ่วเลย!

“คุณคิมหันต์ นี่คุณมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรคะ?” ใช่แล้วล่ะ! เจ้าของเสียงที่ดังแว่วมาเมื่อกี้ ก็คืออีตาคิมหันต์ ที่กำลังนั่งเขม่นตาจ้องฉันอยู่ข้างๆตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

“หึ! เมาจนเพี้ยนไปแล้วรึไง? ฉันนั่งอยู่ตรงนี้มาตั้งนานแล้ว” อะไรนะ? เขานั่งอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้วงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง? ทำไมเมื่อกี้ฉันไม่เห็นเขานั่งอยู่เลยอ่ะ

“แล้วทำไม…”

“กระหายน้ำมากขนาดนั้นเลยเหรอเกวลิน?“ จู่ๆคนตรงหน้าก็ถามอะไรแปลกๆขึ้นมา แต่นั่นก็ยังไม่แปลกเท่าสายตาเจ้าเล่ห์ที่กำลังมองมาทางฉันอย่างไม่วางตา ไหนจะริมฝีปากที่ยกยิ้มมุมปากขึ้นมานั่นอีก ท่าทีแบบนี้ ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด!

“เอ่อ…ฉันขอโทษค่ะ”

ฟุ่บ!! ฉันถึงกลับต้องรีบถอยหลังกรูออกมาทันทีที่คนตรงหน้าเริ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ นี่เขาจะ…โกรธที่ฉันกินน้ำในแก้วเขารึเปล่านะ?

“หึ! แต่ก็เข้าใจได้ว่าทำไมเธอถึงกระหายน้ำมากขนาดนี้” เขาลุกขึ้นพร้อมกับยกยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ฉันไม่เลิก ทั้งยังพูดอะไรแปลกๆออกมาทำให้ฉันงงอีก

จ้อกๆๆ!! ฉันตั้งท่าเตรียมพร้อมจะวิ่งหนีคนตรงหน้า แต่แล้วกลับต้องมาแปลกใจจนนิ่งงัน เพราะสิ่งที่คนตรงหน้าทำคือการหันไปกรอกน้ำใส่แก้วซะเกือบเต็ม ก่อนจะยื่นมันมาวางไว้ตรงหน้าฉัน

ฟึ่บ!! เขายื่นแก้วน้ำมาไว้ตรงหน้าฉัน ด้วยสายตาที่ไม่น่าไว้ใจแบบเดิม ทั้งยังคงยกยิ้มมุมปากขึ้นมาไม่หุบ ก่อนที่เจ้าตัวจะก้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันมากกว่าเดิม ทำเอาใจฉันกระตุกวูบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

“เมื่อคืน…เธอเล่นร้องซะดังลั่นบ้านขนาดนั้น จะกระหายน้ำก็ไม่แปลกหรอก ว่ามั้ย?”

“นี่คุณ…พูดอะไรของคุณ?” เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย? ฉันจำได้แค่ว่าตัวเองเผลอดื่มน้ำในตู้เย็นไปเพราะคิดว่ามันเป็นน้ำเปล่า แต่จริงๆแล้วมันคือเหล้า! จำได้ด้วยว่าโดนผู้ชายคนนี้จับได้ว่าฉันแอบกินอาหารเย็นของเขาจนหมด แต่หลังจากนั้นฉันก็จำอะไรไม่ได้แล้ว เมื่อคืน…ฉันคงไม่ได้ไปทำอะไรแปลกๆใส่เขาหรอกใช่มั้ย? ทำไมคนตรงหน้าถึงได้มีท่าทีแปลกๆแบบนี้ได้ล่ะ?

ฟึ่บ!! แทนที่คนตรงหน้าจะตอบฉันมาดีๆ เขากลับจ้องลงมาที่คอของฉัน ทั้งยังยื่นมือข้างหนึ่งของตัวเองมาแตะบริเวณต้นคอ พลางใช้นิ้วโป้งกดย้ำไว้เบาๆ ทุกการกระทำของคนตรงหน้าแม้จะน่าตกใจ แต่สายตาเจ้าเล่ห์กับริมฝีปากที่ยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่น่าไว้ใจของเขา มันทำให้ฉันไม่กล้าขยับตัวเลยสักนิด ทำได้แค่ยืนนิ่งกลืนน้ำลายอยู่เฉยๆเท่านั้น

“หึ! ฉันชอบนะ รอยตรงนี้น่ะ”

“รอย? รอยอะไรคะ?” ฉันเอื้อมมือตัวเองขึ้นมาจับซ้ำกับที่คนตรงหน้าจับไว้เมื่อกี้ ตรงนี้มันมีรอยอยู่งั้นเหรอ?

“เธอมีที่ที่ต้องไปกับฉัน ฉันให้เวลาเธออาบน้ำแต่งตัวแค่สิบนาที อย่าสายแม้แต่นาทีเดียวล่ะ”

“เอ้า! เดี๋ยวสิ…” ยังไม่ทันจะได้ถามอะไรต่อ ผู้ชายคนนั้นก็หันหลังเดินขึ้นบันไดไปทันที ปล่อยให้ฉันยืนงงกับคำพูดของเขาอยู่ตรงนั้นคนเดียว นี่เขา…พูดอะไรของเขาเนี่ย? รอยเหรอ?

ตึก!ตึก!ตึก! คำพูดของผู้ชายคนนั้น มันคาใจจนทำให้ฉันต้องรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องเพื่อส่องกระจกดูสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้อย่างไว

“เฮ้ย! รอยอะไรว่ะเนี่ย?” ทันทีที่เห็นสภาพตัวเองในกระจกแล้วฉันถึงกับเบิกตาโพลง เพราะมันมีรอยอยู่ที่คอฉันอย่างที่อีตานั่นพูดอยู่จริงๆด้วย มันเป็นรอยแดงจ้ำๆ แล้วไม่ได้มีแค่รอยเดียวด้วยนะ แต่เป็นรอยจ้ำแดงๆรอบๆคอเต็มไปหมด ยุงกัดเหรอ? มันดูไม่เหมือนรอยยุงกัดเลยสักนิด รอยมันดูใหญ่กว่าเยอะเลย โอ๊ยยย! เกวลิน เมื่อคืนเธอไปทำอะไรมากันแน่เนี่ยยย!?