بيت / โรแมนติก / ปราบพยศสามีอสูร / เป็นข้าแล้วจะทำไม

مشاركة

เป็นข้าแล้วจะทำไม

last update تاريخ النشر: 2026-05-12 07:09:50

ผ่านไปอึดใจใหญ่ กลิ่นหอมฉุยของเนื้อเป็ดย่างเกลือผสมผักชูกลิ่นก็ลอยฟุ้งไปทั่วชายป่า กลิ่นหอมนั้นเองที่กระชากจมูกหมา ๆ ของ ซือหมิง มนุษย์หมาป่าผู้คลั่งไคล้สัตว์ปีกเข้าอย่างจัง เขาซุ่มดูอยู่นานจนน้ำลายสอ ทนความยั่วยวนของอาหารรสเลิศไม่ไหว จึงยอมเผยโฉมออกมาจากพุ่มไม้หนา

“นี่คนที่ทำให้เป็ดมีกลิ่นหอม... คือเจ้าเองรึหลินเว่ย?” ซือหมิงถามเสียงพร่าพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ นัยน์ตาหมาป่าจ้องมองเป็ดย่างตาปรอย

“เป็นข้าแล้วจะทำไม?” หลินเว่ยถามกลับอย่างไม่ใยดี ถอนใจเฮือกใหญ่ที่ถูกขัดจังหวะความอร่อย

“เจ้าทำได้อย่างไร? ปกติเป็ดมันมีแต่กลิ่นสาบฉุน”

“สูตรอาหารคือเคล็ดลับ... ทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วย?”

“เจ้า!”

ซือหมิงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธขึ้งที่ถูกผู้หญิงขี้ริ้วเมิน ทว่ากลิ่นหอมของเนื้อเป็ดที่น้ำมันกำลังหยดติ๋งลงบนกองไฟแล้วส่งเสียงฉ่า มันช่างยั่วน้ำลายจนมืดบอด เขาตั้งท่าจะเดินจากไปพร้อมกับศักดิ์ศรีชายแท้ ทว่าท้องเจ้ากรรมกลับร้องโครกครากประจานความหิวโหยออกมาเสียลั่นป่า

หมาป่าหนุ่มชะงักเท้ากึก เขาลังเลอยู่ชั่วอึดใจก่อนจะกลั้นใจเดินกลับมาหยุดอยู่หน้ากองไฟอีกรอบ นัยน์ตาคมกริบที่เคยมองนางด้วยความเหยียดหยาม บัดนี้กลับสั่นระริกด้วยความอยากอาหาร

“ข้า... ข้าขอชิมสักคำได้ไหม?”

หลินเว่ยถึงกับชะงักมือที่กำลังฉีกน่องเป็ดเหลืองอร่าม นางเงยหน้ามองมนุษย์หมาป่ารูปหล่อที่เคยไล่ตะเพิดนางอย่างไม่อยากเชื่อหู นี่ไอ้หมาบ้าจอมหยิ่ง ถึงกับยอมก้มหัวขอกินเป็ดย่างของนางเชียวหรือ

สมองของหลินเว่ยคิดอ่านรวดเร็วจี๋ นางไม่อยากจะตอแยกับไอ้ผู้ชายหน้าหมาคนนี้ให้มากความ ทว่านางสำเหนียกดีว่า ในป่าอสูรที่เต็มไปด้วยอันตราย มิตรไม่อาจหาได้ง่าย แต่ศัตรูก็ไม่ควรสร้างเพิ่มโดยไร้เหตุผล

นางยื่นน่องเป็ดที่มันย่องและส่งกลิ่นหอมฉุยให้ ซือหมิงอย่างมีแผนร้าย สัญชาตญาณหมาป่าในกายชายหนุ่มทำให้เขาเผลอตัว คว้าน่องเป็ดนั้นไว้ทันทีแล้วขย้ำกินคำโตอย่างมูมมามเหมือนหมาหิวโซ

ทันทีที่รสชาติเป็ดย่างน้ำเกลือแตะลิ้น ซือหมิงถึงกับเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน นัยน์ตาที่เคยดุดันกลับฉายแววละห้อยละเหี่ยด้วยความซาบซ่านในรสชาติอัศจรรย์

“อร่อย! นี่มันอาหารวิเศษชัดๆ!” เขาอุทานออกมาไม่ทันคิด ศักดิ์ศรีที่เคยแบกไว้หนักอึ้งบนบ่า พลันละลายไปกับคราบน้ำมันเป็ดย่างที่เปรอะเปื้อนมุมปาก

หลินเว่ยคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ นางรอให้เขากัดกินจนหนำใจอีกสองสามคำ ก่อนจะเปรยขี้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าหนักแน่น

“หากเจ้าอยากจะกินอาหารวิเศษเยี่ยงนี้อีกละก็...”

พอได้ยินนางเกริ่นขึ้นมาเช่นนั้น ซือหมิงก็เริ่มได้สติคืนมาครึ่งหนึ่ง เขาชะงักมือที่กำลังจะส่งเนื้อเข้าปาก นัยน์ตาคมกริบมองนางด้วยความหวาดระแวง

“เจ้า... เจ้าต้องการอะไร? อย่าบอกนะว่า...”

ซือหมิงรีบหุบขาเข้าหากันอย่างรวดเร็วราวกับกลัวจะถูกปล้นสวาท

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ปราบพยศสามีอสูร   ตอนจบ

    เวลาผ่านพ้นไปราวกระแสน้ำไหล พายุหิมะแห่งเหมันต์ราคะพัดผ่านไปนานแล้ว ทว่าภายในถ้ำใหญ่ที่ถูกต่อเติมจนหรูหราของหลินเว่ย กลับไม่เคยเงียบเหงาลงเลยแม้แต่วันเดียว กลิ่นอายฟีโรโมนดิบเถื่อนที่เคยอบอวลไปด้วยตัณหาในอดีต ถูกทดแทนด้วยกลิ่นอายความอบอุ่นของครอบครัว และเสียงเจี๊ยวจ๊าวของสี่ทายาทอสูรตัวน้อย ที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกันจากค่ำคืนประวัติศาสตร์ครั้งนั้นทายาททั้งสี่ได้รับสายเลือดโบราณอันเข้มข้นมาอย่างเต็มเปี่ยม และนั่นคือนิยามของคำว่า “ความวุ่นวายระดับวินาศสันตะโร” ที่หลินเว่ยต้องเผชิญในทุก ๆ วัน“ไอ้ลูกเสือดาว! ลงมาจากเพดานเดี๋ยวนี้เลยนะ!”หลินเว่ยที่อยู่ในชุดลำลองเนียนนุ่มยืนค้ำเอวตวาดแหว แววตานางพญาจิ้งจอกส่องประกายดุ ยามจ้องมอง เสี่ยวนิ่ง ลูกชายคนโตที่มีหูและหางเสือดาวลายจุด กำลังใช้กรงเล็บเล็ก ๆ ปีนป่ายยึดหินงอกหินย้อยบนเพดานถ้ำอย่างสนุกสนาน โดยมีหลี่เฟยผู้เป็นบิดานั่งหัวเราะร่าอยู่ข้าง ๆ“โธ่... เว่ยเว่ย ลูกแค่กำลังฝึกทักษะการล่า เจ้าจะดุไปทำไมกัน” หลี่เฟยขยับยิ้มทะเล้น ทว่าพอหลินเว่ยตวัดสายตาพิฆาตมาให้ เสือดาวหนุ่มผู้เกรงใจเมียก็รีบเปลี่ยนสีหน้าฉับพลัน “เอ่อ... เสี่ยวนิ่ง! แม่เจ้าสั่งใ

  • ปราบพยศสามีอสูร   ปลุกเร้าอสูรหนุ่มทั้งสี่

    เขาจับเรียวขาขาวผ่องทั้งสองข้างของนางขึ้นมาพาดเกยไว้บนต้นขาแกร่ง เพื่อหนุนสะโพกผายให้ลอยเด่นขึ้นเหนือพื้นหินในท่าทางที่เปิดเปลือยไร้การป้องกัน มือขวาเอื้อมลงต่ำจับท่อนเอ็นลำเขื่องสองลำที่งอกยาวขึ้นมาจากหว่างขาอันเป็นเอกลักษณ์สายเลือดโบราณแห่งเผ่าเงือก ก่อนจะจ่อหัวหยักบานร่าสีเข้มเข้าหาช่องทางสวาททั้งสองทาง ดันตัวทะลวงพรวดเข้าไปในรูกามทั้งบนและล่างของนางพร้อม ๆ กัน“กรี๊ดดดดด...!!”หลินเว่ยหวีดร้องจนเสียงแหบพร่า ร่างระหงเบิกตาโพลงเกร็งกระตุกจนแผ่นหลังบางเหยียดตึง ความคับแน่นทวีคูณทำให้นางรู้สึกเหมือนเนื้อตัวจะปริแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ร่องรักทั้งสองรูบีบรัดรัดท่อนเอ็นยักษ์ทั้งสองท่อนแน่นหนึบจนเนื้อแดงปลิ้นบานไป่หลงแหงนหน้าคำรามห้าวในลำคออย่างพึงใจถึงขีดสุด สองมือแกร่งจับกระชับเอวคอดบางไว้มั่น แล้วกระหน่ำบั้นเอวสอบซอยเด้าเข้าออกในรูกามรัดรึงอย่างบ้าคลั่ง ไร้ความปรานีตับ ตับ ตับ! แจะ แจะ!เสียงหนอกเนื้อหนาหวดกระทบก้นเนียนและเสียงบดเบียดของเหลวหนืดข้นดังระงม ทำลายความเงียบสงัด สะโพกสอบของเงือกหนุ่มกระแทกกระทั้นรัวเร็วปานพายุบุแคม บดขยี้เนื้อในอ่อนนุ่มจนหลินเว่ยนัยน์ตากลอกกลับ เสร็จสมซ้ำแล้ว

  • ปราบพยศสามีอสูร   แรงสวาทเงือกหนุ่ม

    “ข้ารู้ว่าเจ้าอยากให้ข้าหยาบคายกับเจ้า”เงือกหนุ่มพึมพำด้วยน้ำเสียงถือดี เขาจีบนิ้วขยี้ยอดอกที่พุ่งชันด้วยความกระสัน ทรมานนางด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน หลินเว่ยเผยอริมฝีปากครางแผ่ว ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความรัญจวน แบะง่ามขาออกกว้างขึ้นในสายน้ำเพื่อบอกว่านางต้องการให้เขาแทรกตัวตนเข้ามาทำลายความทรมานตรงจุดไหนไป่หลงสอดนิ้วกลางยาวรีเข้าลึกไปในกายนางทันที รอยคลื่นเนื้อนุ่มและกระแสความร้อนระอุภายในโพรงสวาทตอดขมิบระรัวยิบ บีบรัดนิ้วมือของเขาจนเงือกหนุ่มแทบคลั่งด้วยความกระสัน“ข้างในเจ้าลื่นมาก”เขาคำรามเสียงแหบพร่าพลางดันนิ้วที่สองเบียดแทรกเข้าไปในช่องทางคับแคบและชื้นแฉะของนาง หลินเว่ยครวญครางหลับตาพริ้มด้วยความซาบซ่าน ขยับสะโพกผายเด้งควบนิ้วใหญ่ที่ชักเข้าชักออกเร็วแรงขึ้นทุกที ความสุขที่เขาปลุกเร้าทำให้นางตัวสั่นเทิ้มหายใจติดขัดภายใต้ผิวกายน้ำที่สั่นกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นและไอร้อนเข้มข้นที่ลอยคละคลุ้งตัดขาดพวกเขาจากโลกภายนอก หลี่เฟย ซือหมิง และม่อเหยียน ที่นั่งคุมเชิงอยู่ฟากตรงข้าม ต่างรับรู้ด้วยสัญชาตญาณดิบว่าเงือกหนุ่มกำลังเคี่ยวกรำตัวเมียตัวน้อยของพวกเขาอย่างไร ยิ่งเห็นร่างบางบิดเร่าทุรนทุร

  • ปราบพยศสามีอสูร   แรงรักเจ้าเวหา

    ม่อเหยียนสูดปากครางด้วยความเสียวสุดขีด ฝ่ามือหนาตะปบหมับบีบเคล้นสองเต้าขาวอวบของนางจนหยุ่นยวบเป็นรอยนิ้วมือแดงเถือก บั้นเอวสอบเร่งจังหวะตอกอัดถี่กระชั้นราวกับจะกระชากวิญญาณของคนใต้ร่างให้แหลกสลายคาอกตับ! ตับ! ตับ!...เสียงเนื้อหวดเนื้อเปียกชื้นรุนแรงขึ้นทุกที ใบหน้าที่บูดเบี้ยวด้วยความกระสันทรมานของนางจิ้งจอกสาว ยิ่งโหมกระพือเพลิงปรารถนาของอินทรีหนุ่มให้ลุกโชนบ้าคลั่ง บั้นเอวสอบของเขาทวีพละกำลังมหาศาล กระหน่ำตะบันเข้าใส่จนร่างบางสั่นไหวโยนตัวอย่างรุนแรงการสมสู่ที่ดุร้ายป่าเถื่อนเบื้องหน้า ยิ่งกระตุ้นให้สามีอสูรอีกสามตนที่เฝ้ามองด้วยใจจดจ่อบังเกิดความกระสันอยากจนแทบคลั่ง ทั้งสามนั่งหายใจหอบกระเส่าอยู่ในบ่อน้ำแร่ ยามเห็นร่องรักฉ่ำเยิ้มของตัวเมียตัวน้อยถูกอสูรอินทรีบดขยี้อย่างหยาบโลน องคชาตของพวกเขาคัดแข็งจนปวดร้าวไปหมด มือหนาของอสูรทั้งสามขยับรูดรั้งแก่นกายมหึมาของตนเองอย่างบ้าคลั่ง สะสมอารมณ์รักเข้มข้นเพื่อรอเวลาขึ้นไปรุมขย้ำร่างนุ่มนิ่มให้แหลกยับคาอก“อ่า... เว่ยเว่ย...”ม่อเหยียนกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงและเรียกชื่อนาง ลมหายใจหอบฟืดฟาดที่พ่นออกมาทางจมูกเริ่มมีเสียงดังรุนแรงขึ้น“อ๊ะ

  • ปราบพยศสามีอสูร   ไม่อาจทนต่อความกำหนัด

    กลิ่นอายคาวราคะและไอร้อนระอุภายในถ้ำแก้ว ยิ่งทวีความเข้มข้นจนแทบจะควบแน่นเป็นหยาดหยด ทันทีที่ซือหมิงฉีดพ่นน้ำเชื้ออุ่นจัดเข้าสู่โพรงสวาทอย่างสุขสม ม่อเหยียนที่เฝ้ามองภาพทารุณอันแสนหวานนั้นมาเนิ่นนานจนเส้นสติแทบจะขาด ไม่อาจอดทนต่อความกำหนัดได้อีกต่อไป เขาพุ่งตรงเข้ามากระชากไหล่หนาของหมาป่าหนุ่มให้ออกไปจากร่างขาวเนียนของหลินเว่ยอย่างใจร้อน“หมดเวลาของเจ้าแล้ว ซือหมิง... ถอยไป!”น้ำเสียงทุ้มต่ำคำรามก้อง ซือหมิงขบกรามอย่างขัดใจทว่าต้องยอมล่าถอยในที่สุด ม่อเหยียนขยับเข้าครอบครองเหยื่อสาวอย่างไม่รอช้า ฝ่ามือหยาบกร้านตะปบหมับเข้าที่สะโพกผาย จับร่างเปลือยเปล่าของหลินเว่ยให้นอนตะแคงราบลงบนม้านั่งหิน จัดท่าทางให้นางหันหน้าไปทางสามีอสูรอีกสามตนที่กำลังนั่งหายใจหอบฟืดฟาดอยู่ในน้ำ เพื่อป่าวประกาศชัยชนะม่อเหยียนแทรกกายแกร่งเข้าประชิดด้านหลัง สอดท่อนแขนล่ำสันลอดเข้าใต้พับเข่าข้างขวาของนาง ดึงรั้งยกขึ้นสูงจนเรียวขาขาวแบะอ้าออกกว้าง เผยให้เห็นรอยแยกสีแดงช้ำที่บวมเป่งและชุ่มโชกไปด้วยเมือกกามเหนียวข้น แล้วเสือกกายแกร่งแข็งโปนยัดเยียดเข้าไปในร่องสวาทพรวดเดียวสวบ...!“กรี๊ดดด...! ม่อ... ม่อเหยียน... อร๊

  • ปราบพยศสามีอสูร   ลีลาร้อนของหมาป่า

    “ฮ้า...!”นางจิ้งจอกสาวแหงนเงยใบหน้า ถอนริมฝีปากออกจากความแข็งแกร่งอย่างกะทันหัน หยดน้ำลายใสเหนียว ยืดเป็นสายเชื่อมโยงระหว่างปากอิ่มและส่วนหัวหยักของหมาป่าหนุ่มซือหมิงไม่ปล่อยให้ความรัญจวนขาดตอน เขาฉุดร่างบางให้ลุกขึ้นมา บดจูบริมฝีปากบวมเจ่อแดงช้ำของนางอย่างดูดดื่มดุดัน ขณะที่มือขวายื่นลงต่ำจับท่อนเอ็นยักษ์จ่อเข้าหารอยแยกเยิ้มฉ่ำ หลินเว่ยยกสะโพกผายขึ้นรับ ยามเมื่อส่วนหัวบานใหญ่ดุนดันแทรกผ่านเมือกกามลื่นไหล มุดหายเข้าไปในร่องรูเปียกแฉะในพรวดเดียวจนมิดโคนภายใต้ม่านหมอกไอน้ำร้อนฉ่า อสูรทั้งสามต่างจับจ้องร่างเปลือยเปล่าของหลินเว่ยที่กำลังโยกคลึงสะโพกกระแทกกระทั้นขึ้นลงอยู่บนตักแกร่งของหมาป่าหนุ่มด้วยความหิวกระหาย ยามเมื่อบั้นท้ายกลมมนหวดสับลงบนหน้าท้องแปดลูกจนเกิดเสียงเนื้อบดเบียดของเหลวดัง แจะ แจะทั้งสามยิ่งสาวรูดแก่นกายของตนเองแรงขึ้น ราวกับกำลังร่วมสมสู่กระหน่ำแทงอยู่ในร่างของนางพร้อม ๆ กัน“อ๊ะ... อ๊า... อร๊างงง...!!”หลินเว่ยกรีดร้องเสียงแหลม ร่างบางเกร็งกระตุกหยัดตึงเมื่อความเสียวซ่านแล่นปราดเข้าสู่สมอง นางกระแทกสะโพกควบขย่มลำรักอย่างรุนแรง ส่งผลให้น้ำหวานฉ่ำเยิ้มพุ่งกระเซ็นออกมาจ

  • ปราบพยศสามีอสูร   ยิงเป็ด

    “เจ้าจะดูไปทำไม?”“ข้าอยากจะเข้าป่าไปเก็บผักผลไม้ มากักตุนเป็นเสบียงสำหรับฤดูจำศีล”“หา? อย่างเจ้านี่นะ จะเข้าป่าหาเสบียง?” หลินเกออุทาน“เจ้าอย่าหาเรื่องวุ่นวายให้คนอื่นต้องตามเช็ดตามล้างนักเลยหลินเว่ย”ม่อเหยียนที่นอนเจ็บอยู่แค่นเสียงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม นัยน์ตาคมกริบของมนุษย์อินทรีจ้องมองนางรา

  • ปราบพยศสามีอสูร   เวลาวารีไม่เคยรอท่า

    เมื่อเอนกายลงบนเตียงหินที่ผ่านการปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดเอี่ยมทว่ายังคงเย็นเฉียบ หลินเว่ยก็เริ่มครุ่นคิดถึงชะตากรรมในวันข้างหน้าต่อให้ชายอสูรทั้งสี่จะหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติ ทว่าสำหรับนักวิทยาศาสตร์อย่างนาง การคลอดลูกในยุคดึกดำบรรพ์ที่ไร้ยาแลเครื่องมือแพทย์ มันไม่ต่างจากการก้าวขาเข้าป่าช้าไปครึ่งตั

  • ปราบพยศสามีอสูร   ถ้ำที่ซุกหัวนอน

    หลินเว่ยสุดจะทนกับสภาพหมูตัวเมียพอกโคลนของร่างนี้ เมื่อเหลียวซ้ายแลขวาจนมั่นใจว่าไม่มีสายตาคู่ไหนซุ่มดู นางจึงสะบัดชุดทูนิคหนังสัตว์ทิ้งลงพงหญ้า แล้วโผลงสู่ลำธารเพื่อชำระล้างความอัปยศให้หมดสิ้นดินโคลนที่พอกหนาประหนึ่งเกราะเหล็กเริ่มหลุดลอก ยามเมื่อเนื้อหนังมังสาปรากฏแก่สายตา หลินเว่ยถึงกับอึ้งตะลึ

  • ปราบพยศสามีอสูร   เกิดใหม่เป็นนางอสูร

    เมื่อนางลืมตา ความรู้สึกแรกที่จู่โจมคือความเจ็บแปลบที่ลำคอ ราวกับมีใครเอาทรายร้อน ๆ มากรอกใส่ หลินเว่ย สะดุ้งสุดตัว ทะลึ่งพรวดขึ้นมาสูดอากาศเข้าปอดจนตัวโยน แต่ทว่าอากาศที่ไหลเข้าปากกลับแห้งผากและมีกลิ่นอับชื้นของมอสและดินโคลนหลินเว่ยพยายามเค้นความทรงจำ ภาพสุดท้ายที่นางจำได้คือแสงไฟนีออนสีขาวในห้อง

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status