Share

บทที่ 2 อาชีพไอดอล Rank A

last update Tanggal publikasi: 2025-04-02 15:48:50

หลังจากที่ตบตีกับป้าแม่บ้านของตัวเองก็ผ่านมา 2 วันอย่างที่เรียกได้ว่าพลิกฟ้าคว่ำดินที่แท้จริง พอทำใจได้แล้วว่าตอนนี้เขาทะลุมิติมาอีกโลกใบหนึ่ง นายช่างหนุ่มก็อ่านทุกอย่างที่มีในห้องเพื่อทำความเข้าใจกับเซนคนนี้ให้มากขึ้น

โชคดีจริง ๆ ที่เด็กหนุ่มนี่จดไดอารี่เอาไว้ด้วย พอผนวกกับความทรงจำต่าง ๆ ที่ได้รับ ตอนนี้เขาก็เข้าใจเจ้าเด็กที่กำลังจะอายุ 18 อีกไม่นานได้อย่างถ่องแท้

วันนี้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่บ้านตระกูลดักกลาส 4 คน คาร์ค พ่อของเจ้าของร่างนี้ คุณน้านาตาลี แม่เลี้ยงและลูก ๆ อีก 2 คนก็เดินทางไปพักตากอากาศที่ทะเลเมืองครินตันที่ไม่ไกลจากเมืองโบรอนเท่าไหร่นัก และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางให้เซนไปด้วย เหลือแต่ป้าแคทเทอรีนที่ตอนนี้ดูสับสนแต่ก็ยังโทรไปหาแม่เลี้ยงนั่น พร้อมกับกระซิบความเปลี่ยนไปของเขาที่กล้าเข้าไปรื้อของในตู้เย็นมาทำกินอย่างอุกอาจ

ก็แค่ของกินไหม? ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะ

คนพวกนี้จะพิลึกเกินไปแล้ว

เอาเถอะเซนเองก็รู้ดีว่าถ้าเป็นเจ้าของร่างคนเก่าจะไม่ทำแบบนี้แน่นอน เขาจะรอให้ป้าแคทเทอรีนทำอาหารที่คุณภาพแย่ ๆ มาให้ แล้วก็กินไปอย่างไม่มีปากเสียง เอาผมปิดหน้าปิดตาเพราะพี่น้องคู่นั้นสั่งว่าห้ามตัด ห้ามเอาผมขึ้น ต้องใส่แว่นที่ไม่รู้จะใส่ทำไม เขาไม่ได้สายตาสั้นสักหน่อย

หึ มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าเจ้าพวกนี้อิจฉาเซนที่มีใบหน้าลูกรักพระเจ้า

นี่สินะ ความอิจฉาในหมู่พี่น้อง ที่ผ่านมาเซนเป็นลูกคนเดียว แถมยังอยู่แต่กับคุณย่าไม่เคยมีพี่น้องมาก่อน ความรู้สึกที่เจ้าของร่างพบเจอช่างแปลกใหม่จริง ๆ

แต่เพื่อไม่ให้ทั้งบ้านคิดว่าเซนเปลี่ยนแปลงมากเกินไป เขาจึงจำใจต้องเก็บทรงผมปิดหน้าปิดตานี้ไว้ ใส่แว่นหนา ๆ เลนส์ที่ดูใหญ่ ๆ ทั้งที่สายตาก็ปกติ สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปก็คือทัดผมข้างหน้าข้างหูหน่อยแล้วกัน มันรำคาญสายตามากจริงๆ

“คุณนายคะ คุณนายต้องจัดการนะคะ เดี๋ยวนี้มันเหิมเกริมใหญ่แล้ว ปากคอเราะรายมากเลย แถมไม่รู้ว่าทำอาหารเป็นตั้งแต่ตอนไหนนะคะ จู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาทำอาหารกินเองหมดเลยค่ะ วันนี้ยังใช้เนื้อสันนอกที่คุณนายซื้อมาทำสเต๊กให้คุณหนูเอรินมาทานด้วยค่ะ”

นาตาลีขมวดคิ้วขึ้น ตั้งแต่วันแรกที่ครอบครัวของเธอวางแผนไปพักผ่อนหย่อนใจที่ชายหาดไม่ไกลจากเมืองหลวงของจักรวรรดินัก เธอก็พบว่าป้าแคทเทอรีนโทรมารายงานความเปลี่ยนแปลงของลูกเลี้ยงขี้แพ้ของเธอแทบจะวันละ 3 ครั้ง ไม่น่าจะเรื่องการพูดจา การกินอยู่ แม้จะแปลกใจอยู่บ้างแต่ก็อดที่จะรำคาญที่ต้องได้ยินเรื่องพวกนี้ตลอดเวลาไม่ได้

“ได้บอกเซนไหมว่าเนื้อนี้เป็นเนื้อของเอรินเค้า”

“โธ่ คุณนายคะ ป้าต้องบอกอยู่แล้วค่ะ แต่เด็กนั่นไม่ยอมฟังแถมยังหัวเราะใส่อีกต่างหากค่ะ” คนรับใช้ร่างอ้วนโอดครวญ

“แถมตอนนี้ยังกล้ามาใช้คอมพิวเตอร์กลางที่ห้องนั่งเล่นชั้น 2 ของคุณชายแอชตันอีกนะคะไม่รู้เล่นอะไร แต่เล่นทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ ป้าพูดจริง ๆ สาบานได้เลย ไม่รู้จะไปทำอะไรกับข้อมูลของคุณชายน้อยหรือเปล่า”

“เขาได้ใช้เครื่องเล่นเกมรึเปล่า”

“ไม่ได้ใช้หรอกค่ะคุณนาย เด็กนั่นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเครื่องเล่นเกมที่เชื่อมกับคอมพิวเตอร์เครื่องนี้อยู่ไหน” ป้าแม่บ้านกระตุกยิ้มที่มุมปากคล้ายหยามเหยียดอีกฝ่ายกลาย ๆ

“งั้นก็ช่างเถอะ กลับไปเดี๋ยวฉันจัดการเอง”

“ค่ะคุณนาย”

เซนที่แอบฟังป้าแคทเทอรีนคุยโทรศัพท์บ้านอยู่แค่นยิ้มจากด้านหลังบันได ก่อนจะเดินขึ้นไปด้านบนเป้าหมายก็คือเปิดคอมพิวเตอร์ที่เป็นของพี่น้องแอชตันกับเอริน ที่จริงเด็ก 2 คนนี้ต่างคนต่างมีมือถือเป็นของตัวเอง แต่คอมพิวเตอร์เครื่องนี้พิเศษหน่อยเพราะต่อมาด้วยสเปกที่นับว่าแนวหน้าแถมยังแพงหูฉี่สุดๆ ของยุค

แปลก เท่าที่แอบฟังมา ยังมีเครื่องเล่นเกมต่อแยกจากคอมพิวเตอร์เครื่องนี้อีกเหรอวะ

เรื่องนี้แม้แต่เจ้าของร่างเก่าก็ไม่รู้ เดาได้ว่าเกมอะไรนั่นต้องเป็นเกมที่พิเศษมากแน่ ๆ

เขาเดินวนไปทั่วโถงห้องชั้น 2 ก็ยังไม่พบว่าเครื่องเล่นเกมที่ว่านั่นจะแอบซ่อนตรงไหนได้ ทั้งชั้น ตู้ ก็มีแต่หนังสือกับรางวัลตั้งไว้เต็มไปหมด ยกเว้นก็แต่ห้องของพวกเขาที่ล็อกเอาไว้แน่นหนา ด้านนอกก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติมอีกแล้ว

เซนเดินมานั่งลงที่เครื่องคอมพิวเตอร์ตัวเก่าอีกหนพร้อมกับโยนความสงสัยเรื่องเกมทิ้งไปก่อน ในช่วงเวลา 2 วันนี้เขาใช้เวลาอ่านข้อมูลต่าง ๆ ของดาวดวงนี้ จักรวรรดิต่าง ๆ บ้านเมือง ทุกอย่างอย่างบ้าคลั่ง

ตอนแรกเซนก็คิดว่าจะพาตัวเองออกไปสำรวจดาวอความารีนสักหน่อย แล้วก็จะได้ถือโอกาสพาเจ้าของร่างไปตรวจสุขภาพเสียเลย ยังไงก็ได้ชื่อว่ากินยามากมายขนาดนั้น ไม่รู้จะมีอะไรตกค้างรึเปล่า แต่ของแบบนั้นมันต้องใช้เงินนี่น่า พอไม่มีก็ไปไม่ได้

ให้ตายเหอะ เซน นายจะไม่มีเงินสดสักบาท แถมไม่มีแม้แต่เลขบัญชีธนาคารแบบนี้ได้ยังไง

นี่นายยังเป็นทายาทเจ้าของบริษัทรุ่น 2 อยู่จริงรึเปล่า!

เพราะแบบนี้เค้าเลยทำได้แค่ทำความรู้จักกับดาวดวงใหม่นี้ผ่านทางคอมพิวเตอร์เท่านั้น

ดาวอความารีนเป็นดาวดวงหนึ่งที่เหมือนโลกราวกับคู่ขนานโดยเฉพาะสีน้ำเงินที่เกิดจากมหาสมุทรกว้างใหญ่จนมองจากภาพในอินเทอร์เน็ตก็แทบจะแยกจากโลกไม่ออก

ในตอนแรกเซนอดคิดไม่ได้ว่าที่นี่อาจจะมีวิทยาการที่ล้ำหน้าโลกอย่างมาก หรือไม่ก็อาจจะมีเวทมนตร์หรือวิชาการต่อสู้ หรือมีซอมบี้ มีวันสิ้นโลก หรือมอนเตอร์แปลก ๆ แต่ที่ไหนได้ที่อความารีนไม่ได้มีอะไรที่วิเศษกว่าโลกนัก แถมจะเรียกได้ว่าเป็นโลกอีกใบในต่างดาวก็ว่าได้

มีเว็บเสิร์ชเอนจินที่คล้ายๆ กับ G****e แต่ที่นี่เรียก Click มีเว็บบอร์ดและมีสิ่งคล้ายกับทวิตเตอร์ที่คนชอบเล่นกันทั่วดาว อย่าง Knock Knock ที่หน้าตาเหมือนทวิต เอ้ย X ของอีลอนมัสอย่างมาก และมีแอปพลิเคชันVDOสั้นๆ เหมือนTiktok อย่าง SEE อีกด้วย ที่สำคัญยังมีแหล่งเว็บบอร์ดขนาดใหญ่ที่ลักษณะเหมือนพันธุ์ทิพย์บ้านเราอย่าง Topic อีกด้วย

และแน่นอนเซนก็เปิด Knock และ SEE ของตัวเองแล้วเรียบร้อย โดยเขาเลือกใช้ชื่อจริงภาษาไทยที่ชื่อว่า นรินทร์ ต่อด้วยตัวย่อชื่อเล่น Zayn มาผสมกัน ออกมาเป็นชื่อ NARINZ ทั้งคู่

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังเพลิดเพลินกับการทำการเรียนรู้โลกดวงใหม่ หน้าจอโฮโลแกรมก็เด้งขึ้นเอง พร้อมกับเสียงเจ้าเหมียวตัวน้อยดังขึ้น

// แจ้งเตือนจากระบบ

- ท่านยังไม่เปิดระบบสุ่มอาชีพในดาวอความารีน

- ท่านยังไม่ได้เปิดกล่องของขวัญต้อนรับชาวโลก ระดับเงิน 4 กล่อง

ต้องการดำเนินสุ่มและเปิดกล่องของขวัญเลยหรือไม่เนี๊ยว //

อ่า เกือบลืมไปเลยว่ายังมีกล่องผู้เล่นมือใหม่ที่ยังไม่ได้เปิด ให้ตายเถอะ พอได้ทำอะไรสักอย่างก็จดจ่อจนลืมเวลาอีกแล้ว

เขาเหลือบตาไปเห็นหน้าจอโฮโลแกรม ก็เห็นค่าสถานะของตัวเองที่ขึ้นเด่นหราอยู่ด้านซ้าย พร้อมกับเจ้าแมวขาวมณีที่นั่งเลียมืออยู่ข้าง ๆ อย่างสบายใจ

[ชื่อ : เซน ดักกลาส (นรินทร์ ตั้งเปี่ยมยุทธ)

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์โลก

อาชีพปัจจุบัน : นักเรียนม.ปลาย]

[สมรรถภาพร่างกาย

พละกำลัง : 2 ความยืดหยุ่น : 3

ความเร็ว : 4 ความทนทาน : 4

จิตใจ : 6 สมอง : 5]

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้เห็นค่าสถานะต่าง ๆ นี้ พูดตรง ๆ เซนรู้สึกเหมือนทะลุเข้ามาในเกมมากกว่าจะเป็นในรูหนอนซะอีก

‘งั้นสุ่มเลยแคนดี้ เสียเวลามามากแล้ว’

เซนสั่งในใจ

// ระบบสุ่มอาชีพเริ่มทำงานแล้วเนี๊ยว เนื่องจากนายท่านมาจากดาวโลก ได้สิทธิ์การสุ่ม 3 ครั้ง ต้องการเริ่มต้นเลยหรือไม่ //

‘จัดมาเลย’

พลันค่าสถานะที่หน้าจอก็หายไปปรากฏตัวอักษรมากมายขึ้นมาแทน ที่แม้จะดูแปลกตาจากภาษาที่ไม่คุ้นเคยในตอนแรก แต่ตอนนี้เขากลับอ่านและพูดได้อย่างน่าประหลาด อย่างน้อยหลังจากการค้นคว้ามาแล้วนอกจากที่จักรวรรดิที่ถือว่าเป็นทวีปกลางของดาวที่เขาอยู่แล้ว ยังมีทวีปทางใต้ที่ภาษาเหมือนภาษาอังกฤษ ทวีปทางเหนือที่ใช้ภาษาจีน

ปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ ว่าเขาโล่งใจอยู่มาก ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีภาษาที่ชายหนุ่มรู้จักอยู่แล้วซะอีก พอค้นพบแบบนี้ก็เหมือนกับว่าเซนยังไม่ได้โดดเดี่ยวมากเกินไปนัก

ในช่วง 2 วันที่ผ่านมานี้ชายหนุ่มเลยได้โอกาสเปิดเพลงภาษาอังกฤษฟังยาว ๆ ไป แม้จะทำให้ป้าแคทเทอรีนเก็บไปรายงานแม่เลี้ยงของเขาก็ตาม

สิ่งหนึ่งที่เขาค้นพบว่ามันแปลกมากก็คือ เพลงบางเพลงที่ดังมาก ๆ ที่โลกหลายเพลงกลับเป็นเพลงเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ดังอะไรในดาวแห่งนี้ก็มี บางเพลงที่มีในโลก ไม่ได้มีในดาวอความารีนไปเสียทุกเพลง บางเพลงเป็นของนักร้องชื่อดังของโลกแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับร้องด้วยนักร้องที่เขาไม่รู้จัก

ที่ดาวอความารีนแห่งนี้ก็มีนักร้องหน้าตาใหม่ ๆ ละลานตามาก ทั้งเพลงก็มีให้เลือกฟังหลากหลาย แนวเพลงใดที่โลกมีที่นี่ก็มีเหมือนกัน ทั้ง พอป ร็อก ฮิปฮอป ไอดอล อาร์แอนด์บี

// สุ่มครั้งที่ 1 ได้รับอาชีพ เกษตรกรรม Rank H อัตลักษณ์พิเศษ เพิ่มผลผลิต 5 % //

// ต้องการเริ่มต้นอาชีพนี้หรือไม่เนี๊ยว //

‘ไม่มีทางน่ะ คนที่ปลูกต้นไม้ยังตายถ้าให้ไปทำเกษตรน่าจะบรรลัยแน่ ๆ ข้ามเลยแคนดี้’

เขาโบกมือในอากาศปฏิเสธอย่างจริงจัง ถึงจะเคยอ่านนิยายแนวย้อนกลับไปทำไร่ทำฟาร์มในยุค 70 -80 อยู่บ้าง แต่คนที่ไม่มีสกิลอย่างเซน ให้ไปทำสวนผักพืชก็ตายเปล่าเท่านั้น

ไม่ใช่แค่ผักตายนะ เขานี่แหละจะตายด้วย

‘เดี๋ยว ๆ นะแคนดี้ ถ้าเกิดเราสุ่มใหม่แล้วมันแย่กว่าอันนี้แล้วเราสามารถกลับมาเลือกอันแรกได้ไหม’

// ไม่ได้เนี๊ยว ถ้าปฏิเสธอาชีพใดไปแล้ว จะไม่สามารถกลับมาเลือกอาชีพนั้นได้อีก นายท่านต้องคิดให้รอบคอบก่อนจะเลือกปฏิเสธแล้วสุ่มใหม่นะเนี๊ยว //

‘ขอถามอีกคำถาม อาชีพมีกี่ Rank แล้ว Rank G นี่มันต่ำสุดเลยรึเปล่า’

สิ่งนี้ก็นับเป็นอีกสิ่งที่แปลกมาก ตามที่ชายหนุ่มหาข้อมูลแล้ว ชาวอความารีนใช้ชีวิตเหมือนโลกราวกับแกะ เพราะฉะนั้นเป็นไปไม่ได้เลยจะมีระบบการจัดอาชีพเป็น Rank แบบนี้ เดาว่าสิ่งนี้อาจจะเป็นสิ่งพิเศษที่มีเฉพาะระบบของเขา

// อาชีพในจักรวาลมีมากมายเนี๊ยว // มันยกอุ้งเท้าขึ้นเลียก่อนจะค่อยๆ อธิบายต่อ

// ในอาชีพหนึ่งสามารถมีได้หลาย Rank เช่น เกษตรกรรม Rank G หรือ เกษตรกรรม rank A ทั้งนี้ Rank G ต่ำสุด สูงสุดคือ Rank SSS แต่ค่าการจัดระดับนี้จะปรากฏให้เห็นเพียงคนที่มีระบบกาแล็กซีแห่งชีวิตเท่านั้นเนี๊ยว มนุษย์ชาวอความารีนทั่วไปจะไม่เห็นการจัดอันดับนี้ //

อย่างที่คิดจริง ๆ แต่เอ่อ ถ้าต่ำสุดคือ Rank G งั้น Rank F ที่เหนือ G มา 1 อันดับก็โคตรจะกากเลยสิ

// ต้องการสุ่มอาชีพเพิ่มหรือไม่เนี๊ยว //

เขากัดฟันละทิ้งอาชีพเกษตรกรรม ‘ต้องการสิ สุ่มเลย!’

// สุ่มครั้งที่ 2 ได้รับอาชีพ ไอดอล Rank A อัตลักษณ์พิเศษ ไซเรนแร็ป (ชำนาญการร้องเพลง และการร้องแร็ป //

ไอดอลเหรอ ถามจริง

เซนนิ่งไปนิด ก่อนคิดจะคิดใคร่ครวญถึงน้ำเสียงของเขาในโลกก่อน ถ้าพูดตรง ๆ ก็ไม่ได้แย่นัก พอให้ร้องคาราโอเกะได้ไม่เขินเพื่อนร่วมงาน แต่เรื่องการเรียนร้องเพลง การเต้น นี่เขาไม่เคยผ่านมาเลย มากสุดก็คือเล่นกีตาร์ได้เอาไว้รอบกองไฟร้องเพลงเล่นกับเพื่อน แต่ถ้าคอร์ดยาก ๆ เพลงเทพ ๆ ก็เล่นไม่ได้แล้ว

นี่เจ้าระบบจะให้วิศวกรวัย 29 ไปเรียนร้องเรียนเต้นให้สาว ๆ ดูนี่นะ

แค่คิดก็ปวดหลังแล้ว

// ต้องการเริ่มต้นอาชีพนี้หรือไม่เนี๊ยว //

เขานิ่งคิดพร้อมกับเคาะนิ้วที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยที่สุดของบ้านตระกูลดักกลาสช้า ๆRank A ถือว่าสูงมาก แต่ก็ไม่ใช่ลำดับที่สูงสุด ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรจะการันตีว่าสุ่มในรอบสุดท้ายเขาจะได้อาชีพที่ดีกว่าการเป็นไอดอลแล้ว ดูได้จากการสุ่มได้อาชีพเกษตรกรในครั้งแรก ก็รู้แล้วว่าคนโชคไม่มีอย่างเขานั้นมันเกลือ

‘เฮ้อ แคนดี้ถามอีกนิด ฉันสามารถเปลี่ยนอาชีพในอนาคตได้ไหม’

เจ้าแมวขาวผงกหัวน้อย ๆ

// เมื่อนายท่านทำภารกิจจากทางระบบสำเร็จ นายท่านจะได้รับรางวัลตามแต่ระบบจะสุ่มให้ เช่น แต้มทักษะ หรือโอกาสสุ่มลอตเตอรี่ รวมไปถึงกล่องรางวัลระดับต่าง ๆ ด้วย

ไม่ว่าจะเป็นการสุ่มลอตเตอรี่หรือกล่องรางวัล นอกจากจะสุ่มได้แต้มทักษะ วิชา ไอเทม ยังอาจจะสามารถสุ่มอาชีพออกมาได้ด้วย รวมถึงหากนายท่านมีโชคจริง ๆ อาจจะค้นพบอาชีพเสริมจากดาวดวงนี้เพิ่มอีกอาชีพก็ย่อมเป็นไปได้เนี๊ยว//

เอ่อ ขอโทษนะ สุ่มเก่งขนาดนี้ เป็นระบบกาชารึยังไงกัน

// แต่ว่าการลอตเตอรี่เป็นของระบบอาชีพ ยิ่งอาชีพ Rank สูงเท่าไหร่ กล่อมสุ่มก็จะระดับสูงเท่านั้น นายท่านจำเป็นต้องเลือกอาชีพก่อนจึงจะเปิดฟังก์ชันลอตเตอรี่ได้เนี๊ยว //

เซนนั่งครุ่นคิดว่าควรจะสุ่มอาชีพต่อไป เพื่อลุ้นอาชีพสุดท้าย หรือว่าก็เอาอาชีพนี้แหละ ไอดอลก็ไอดอล ยังไงตอนนี้อยู่ในร่างเด็ก 17-18 ก็คงจะไม่ปวดหลังมากเท่าไหร่หรอก

เฮ้อ คิดหนักจริง ๆ ปกติโชคก็ไม่มี แล้วดูสิ สถานะในระบบก็ไม่มีค่าโชคเลยด้วย คนแบบเราอะเนอะ ข้ามรูหนอนมาก็ยังจะต้องใช้ชีวิตแบบอับโชคอีกเหรอเนี่ย

‘โอเคเลย งั้นฉันจะเลือกอาชีพ ไอดอล Rank A ก็ได้วะ’

// เริ่มอาชีพไอดอล Rank A กรุณายืนยัน //

‘ยืนยัน’

พลันหน้าจอโฮโลแกรมที่ขึ้นค่าสถานะร่างกายก็เพิ่มส่วนด้านล่างขึ้นมาใหม่

[ชื่อ : เซน ดักกลาส (นรินทร์ ตั้งเปี่ยมยุทธ)

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์โลก อายุ 17

สูง : 172 cm น้ำหนัก : 51 kg

อาชีพปัจจุบัน : นักเรียนม.ปลาย , ไอดอลฝึกหัด]

[สมรรถภาพร่างกาย

พละกำลัง : 3 ความยืดหยุ่น : 7

ความเร็ว : 6 ความทนทาน : 4

จิตใจ : 9 สมอง : 9

โชค : 5]

[สถานะอาชีพพิเศษ : ไอดอล Rank A อัตลักษณ์ ไซเรนแร็ป

หน้าตา : 15 เสน่ห์ : 13

Performance : 5 การร้อง : 10

การแร็ป : 17 การเต้น : 4

ดนตรี : 5]

โอ้ ค่าสถานะของ Rank A นอกจากสถานะอาชีพที่สูงแล้ว ค่าสมรรถภาพร่างกายก็จะเพิ่มจากเดิมด้วย เขาจำได้ว่าค่าจิตใจตอนแรกเค้าได้ 6 เท่านั้น ตอนนี้เป็น 9 แล้ว โดยเฉพาะสมอง นี่ขึ้นมาเป็น 9 จาก 5

ที่สำคัญ ค่าโชคที่จากไม่มีก็กลายเป็นมี น้ำตาจะไหล

การเลือกอาชีพนี่มีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ธรรมดาจริงๆ

ถึงอย่างนั้นเมื่อคิดว่าต่อไปในโลกใบนี้ เขาจะต้องมีอาชีพเป็นไอดอลก็รู้สึกแปลก ๆ นิดหน่อย เซนเติบโตมากับการเรียนสอบแล้วก็ทำงาน เป็นมนุษย์ที่เบสิกมาก ๆ จนบางทีก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าต้องใช้ชีวิตแบบมีสีสันในวงการบันเทิงจะเป็นยังไง

ตอนแรกยังคิดแค่ว่าเจ้าของร่างเดิมนั้นหน้าตาดี เลยแซวว่าควรไปเป็นดาราสักหน่อย ที่ไหนได้ อาจจะเป็นเพราะหน้าตาเป็นทรัพย์แบบนี้ถึงได้มีโอกาสสุ่มอาชีพเป็นไอดอลรึเปล่าหว่า

เฮ้อ แค่ข้ามรูหนอนมาในโลกที่ไม่รู้จักก็ปวดหลังพออยู่แล้ว นี่ยังถูกสุ่มให้ทำอาชีพที่ไม่เคยคิดไม่เคยฝันจะได้ทำเลยสักนิดอย่างการเป็นไอดอลอีก

ระบบกาแล็กซี พี่คิดดีแล้วจริง ๆ เหรอที่ให้วิศวกรท่านหนึ่งไปเป็นไอดอลน่ะ

ชีวิ้ตตต

โปรดติดตามตอนต่อไป 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 7 ชีวิตในโรงเรียน

    “คุณแม่คะ” เด็กหญิงผมบลอนด์ยาวเป็นลอนวิ่งเข้ามาที่ห้องนอนของพ่อแม่ที่ชั้น 3 พร้อมกับมุ่ยหน้าด้วยความน้อยอกน้อยใจ “เราจะปล่อยมันไปแบบนี้จริง ๆ เหรอคะ”“พี่ของลูกน่ะเหรอ” ผู้เป็นแม่ลูบผมปลอบประโลมลูกสาวคนเล็กในวัย12 ปีของหล่อนอย่างแผ่วเบา“พี่อะไร เขาไม่ใช่พี่ชายของเอรินสักหน่อย” เธอสะบัดหน้าพลางกอดอกอย่างไม่ยินยอม“ถึงไม่ใช่พี่แท้ ๆ แต่เขาก็มีศักดิ์เป็นพี่ของลูกนะ เอริน”“พี่ชายของเอรินมีแค่พี่แอชตันคนเดียว เอรินไม่มีพี่เป็นคนขี้แพ้น่ารังเกียจแบบนั้น” เด็กสาวในวัยแรกแย้มยืนกลางนาตาลีจุ๊ปากให้ลูกสาวเงียบเสียง “ไม่เอาสิลูก อย่าเสียงดังไป ไม่เห็นเหรอว่าพ่อกำลังให้ท้ายพี่ของลูกอยู่ ขืนพ่อเข้ามาได้ยินเข้า ค่าขนมเดือนนี้จะถูกยึดเอาได้นะ”เมื่อคิดถึงเรื่องเงินไปโรงเรียนก็ยิ่งเจ็บใจ วัน ๆ หนึ่งเธอกับพี่ชายแบ่งกันคนละ 14-15 เหรียญ วันนี้ถูกลดกลับไปเป็น 10 เหรียญอย่างเคย มันจะไปพออะไรเล่าคนแบบนั้นได้เงินไปวันละเหรียญก็ดีเท่าไหร่แล้ว นี่ยังจะมาแฉพวกเธออีกนาตาลีกระซิบลงข้างใบหูที่อ่อนนุ่มของเด็กสาว‘อดทนไว้นิดนะลูก จนกว่ามันจะโอนหุ้นบริษัทของมันมาเป็นของลูกค่อยจัดการ ตอนนี้ทำดีกับมันไว้ก่อนจะได

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 6 สุ่มอาชีพมาเป็นไอดอลงั้นเหรอ ไอดอลก็ไอดอลสิวะ!

    หลังจากที่วางระเบิดลูกใหญ่ให้แม่เลี้ยง สายตาตอนหล่อนมองมาก็ยิ่งเย็นชาขึ้นกว่าเดิม แม้จะดูเหมือนว่าเธอสงบเสงี่ยมมากขึ้นแต่รอยยิ้มนั่นกลับส่งไปไม่ถึงดวงตาถึงอย่างนั้นเซนก็ไม่แคร์หรอก ถ้าเค้ามัวแต่คิดเล็กคิดน้อยอยู่ก็คงไม่ลงมือฉีกหน้าน้านาตาลีเมื่อวานหรอกจริงไหมใครจะไปคิดว่าแค่ย้ำว่าบ้าน ‘ยากจน’ ต้อง ‘ประหยัด’ หลาย ๆ ที ผลตอบรับของพ่อเจ้าของร่างเดิมจะดีขนาดนี้ช่างเป็นผู้ชายที่หน้าบางอย่างคาดไม่ถึงแต่แบบนี้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าคนที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จยังไม่ได้ถูกเปลี่ยนมือไปทางแม่เลี้ยง และถ้าพ่อของเค้ายังคงมีนิสัยเป็นคนไม่ยอมเสียหน้าและโลภมากแบบนี้ การใช้ชีวิตในตระกูลดักกลาสก็อาจจะไม่แย่เท่าที่ผ่านมาดูสิ นอกจากพ่อจะเรียกน้านาตาลีไปคุยอย่างไม่เคยทำมาก่อนแล้ว แพลนที่จะไปเยี่ยมตายายกำมะลอของเซนกลับพับไปดื้อ ๆแถมยังสวมบทบาทเป็นพ่อที่ใจดี ทำเรื่องลาหยุดเรียนให้เซน 1 วัน พร้อมพาเขาไปเปิดบัญชีโดยให้เงิน 30,000 เหรียญเงินเป็นเงินขวัญถุงชดเชยจำนวนเงินที่หายไปตลอด 5-6 ปีที่ผ่านมา พร้อมตบท้ายด้วยการพาไปซื้อแล็ปท็อป 1 เครื่อง ก่อนจะขอตัวไปประชุมตอนบ่ายเวลาที่เหลืออีกครึ่งวันเซนจึงจัดแ

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 5 ภารกิจกับบทลงโทษที่แสนจะโหดร้าย

    // สถานีต่อไป แยกสะพานเหลือง //เสียงรถไฟฟ้าใต้ดินแจ้งเตือนขึ้นท่ามกลางผู้คนในโบกี้ที่คุยกันจอแจเบียดเสียด เด็กหนุ่มยืนกอดอกพิงผนังเย็นเฉียบด้วยท่วงท่าสบาย ๆ ตอนนี้เขากลับมามีผมยาวหน้าม้าปิดหน้าอีกครั้ง แว่นตาเห่ย ๆ ที่แม่ลูกพวกนั้นให้ใส่ก็ใส่เอาไว้เช่นเดิม พร้อมกับเสื้อผ้าที่ซักจนสีซีดจางเขาลงทุนซื้อวิกผมราคาสูงที่ถ้าไม่มามองใกล้ ๆ ก็ยากที่จะมองออกว่าเป็นวิก ไหนจะลงมือเซตให้ดูเหมือนคนไม่ตั้งใจดูแลตัวเองอีก โชคดีที่เจ้าของร่างนี้เป็นลูกรักพระเจ้า ขนาดไม่ดูแลตัวเองผมก็ยังนุ่มลื่นอยู่เลย เพราะงั้นพวกนั้นถึงพยายามให้เซนไว้ผมให้ปิดหน้าตาเข้าไว้ ดูเอาเถอะ หัวยุ่งได้แป๊บเดียวสักพักผมก็คลายมาตรงสวยอยู่ดี// ภารกิจเริ่มต้น เป็นที่สนใจของคนทั่วไป 2000 คน สำเร็จเรียบร้อยแล้ว ได้รับแต้มทักษะ 1 แต้ม กับสารานุกรมดนตรี 2 โลก ต้องการรับหรือไม่เนี๊ยว //เสียงของเจ้าเหมียวสีขาวดังขึ้น โดยที่เจ้าตัวจ้อยนอนกลิ้งไปมาในจอโฮโลแกรมอย่างเกียจคร้าน‘หือ เคลียร์แล้วเหรอ ไวกว่าที่คิดแฮะ’ เด็กหนุ่มตอบด้วยวิธีคิดในใจเช่นเคย ‘งั้นรับเลยแคนดี้’เซนล้วงมือถือขึ้นมาเปิดแอป SEE ดู คลิปแรกและคลิปเดียวตอนนี้มันมีคนวิวไ

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 4 ได้เวลาชอปปิง

    “สวัสดีค่ะ เชิญชมด้านในก่อนได้นะคะ”พนักงานหญิงที่อยู่หน้าร้านขายมือถืออย่างเป็นทางการของแบรนด์ที่มีหน้าตาคล้ายแอปเปิลกัดเอ่ยขึ้น พร้อมกับผายมือไปด้านในอย่างกระตือรือร้นในดาวอความารีนนี้ Orange เป็นหนึ่งในยี่ห้อมือถือที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในจักรวรรดิกริม และมียอดจำหน่ายอยู่ในระดับ Top3 ในทุกทวีปเด็กหนุ่มค่อย ๆ ดูมือถือที่ที่เขาหมายตา ก่อนจะจับเครื่องพลิกหน้าหลังลองน้ำหนักมือ เขาตัดสินใจมาตั้งแต่อยู่บ้านแล้วว่าจะไม่ซื้อมือถือที่มีราคาแพงที่สุด ขอเพียงเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดในราคากลาง ๆ ก็พอ เพราะแค่นี้ Orange ก็เป็นมือถือที่มีราคาแพงกว่าคู่แข่งไม่น้อย“รุ่นนี้ตอนนี้กำลังมีโปรโมชั่นนะคะลูกค้า ผ่อน 0% 10 เดือน หรือถ้าจ่ายสดจะลดลงจาก 3259 เหรียญ เหลือ 3000 เหรียญเงินถ้วน แถมฟรีหูฟัง orange ด้วยค่ะ”“งั้นผมเอารุ่นนี้สีดำ 1 เครื่อง จ่ายสดครับ”เธอได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างอย่างยินดีเมื่อเจอลูกค้าตัดสินใจเร็วไม่เรื่องมาก“ได้ค่ะลูกค้า ตามมาชำระเงินและลองเครื่องตรงที่พักรับรองด้านนี้เลยค่ะ” กล่าวพร้อมกับเดินนำไปที่โซนรับรองพิเศษที่ยังว่างอยู่เซนยื่นเงินสด 3000 เหรียญเงินให้เธอ หลังจากที่เดินมานั่ง

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 3 ไดอารี่ของแม่

    // นายท่านต้องการเปิดกล่องของขวัญต้อนรับชาวโลก ระดับเงิน 4 กล่อง เลยไหมเนี๊ยว //‘เปิดเลย เจ้าแคนดี้’ทันในนั้นกล่อง 3 มิติที่ลอยอยู่ด้านหน้าจอโฮโลแกรมก็หมุนวนเป็นวงเล็กน้อย แสงสีเงินสะท้อนออกมาจากตัวกล่องทั้ง 4 จนชายหนุ่มต้องหยีตา// กล่องที่ 1 ท่านได้รับทักษะเรียกใช้ : ดวงตาแห่งความจริง ความหายากระดับ Sกล่องที่ 2 ท่านได้รับทักษะติดตัว : อ่านแล้วจำ ความหายากระดับ Dกล่องที่ 3 ท่านได้ปลดล็อกสร้อยข้อมือมิติใส่ของ ความจุ 10 ช่องกล่องที่ 4 ท่านได้รับแต้มทักษะ 5 แต้ม //แสงสีเงินที่ระยิบระยับนั่นค่อย ๆ เคลื่อนตัวเขาหาเด็กหนุ่มที่ผอมจนลมพัดมาแทบจะปลิวได้ ก่อนที่ทักษะทั้ง 2 จะพุ่งเข้ามาในร่างกายของเขาราวกับดาวตกหากแสงอีกเส้นหนึ่งกลับเบนไปที่สร้อยข้อมือหินแล้วพุ่งลงไปที่หยกสีเขียวแอปเปิลจนเกิดประกายแสงสีเขียวสว่างคำอธิบายทักษะดวงตาแห่งความจริง ความหายากระดับ SLevel 1 : สามารถตรวจสอบวัตถุ คน สัตว์ สิ่งของ ในระยะรัศมี 3 เมตร (สามารถอัปเกรดได้)คำเตือน : ไม่สามารถตรวจสอบคนที่มี Rank อาชีพสูงกว่าท่านได้ หรือสิ่งของที่มีระดับสูงกว่าท่าน 2 ระดับได้ทักษะอ่านแล้วจำ : ความหายากระดับ DLevel 1

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 2 อาชีพไอดอล Rank A

    หลังจากที่ตบตีกับป้าแม่บ้านของตัวเองก็ผ่านมา 2 วันอย่างที่เรียกได้ว่าพลิกฟ้าคว่ำดินที่แท้จริง พอทำใจได้แล้วว่าตอนนี้เขาทะลุมิติมาอีกโลกใบหนึ่ง นายช่างหนุ่มก็อ่านทุกอย่างที่มีในห้องเพื่อทำความเข้าใจกับเซนคนนี้ให้มากขึ้นโชคดีจริง ๆ ที่เด็กหนุ่มนี่จดไดอารี่เอาไว้ด้วย พอผนวกกับความทรงจำต่าง ๆ ที่ได้รับ ตอนนี้เขาก็เข้าใจเจ้าเด็กที่กำลังจะอายุ 18 อีกไม่นานได้อย่างถ่องแท้วันนี้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่บ้านตระกูลดักกลาส 4 คน คาร์ค พ่อของเจ้าของร่างนี้ คุณน้านาตาลี แม่เลี้ยงและลูก ๆ อีก 2 คนก็เดินทางไปพักตากอากาศที่ทะเลเมืองครินตันที่ไม่ไกลจากเมืองโบรอนเท่าไหร่นัก และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางให้เซนไปด้วย เหลือแต่ป้าแคทเทอรีนที่ตอนนี้ดูสับสนแต่ก็ยังโทรไปหาแม่เลี้ยงนั่น พร้อมกับกระซิบความเปลี่ยนไปของเขาที่กล้าเข้าไปรื้อของในตู้เย็นมาทำกินอย่างอุกอาจก็แค่ของกินไหม? ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะคนพวกนี้จะพิลึกเกินไปแล้วเอาเถอะเซนเองก็รู้ดีว่าถ้าเป็นเจ้าของร่างคนเก่าจะไม่ทำแบบนี้แน่นอน เขาจะรอให้ป้าแคทเทอรีนทำอาหารที่คุณภาพแย่ ๆ มาให้ แล้วก็กินไปอย่างไม่มีปากเสียง เอาผมปิดหน้าปิดตาเพราะพี่น้องคู่นั้นสั่งว่

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 1 ผมไม่ได้ทะลุมิติ แต่ผมทะลุรูหนอนมาดาวอความารีน

    เซนเคยคิดสงสัยว่าเวลาคนที่เค้าทะลุมิติไปโลกใหม่เค้าจะรู้สึกยังไงตื่นมาก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ฝึกวิชา รำกระบี่ ร่ายกลอนที่กวียุคครูแต่งเอาไว้ จัดการบุญคุณความแค้น ประลองยุทธสร้างชื่อเสียงไปให้ก้องดังไปทั่วยุทธภพเออ มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น แต่บังเอิญว่าเขาดันไม่ได้ทะลุมิติเข้าไปในโลกเทพเซียน จ

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทนำ นี่ผมจะตายแบบ Final destination เหรอวะเนี่ย?

    “ไป ๆ มึงกลับไปทำงานเลย จะบ่ายโมงแล้ว”“เออ ๆ โทษทีที่มารบกวนตอนเที่ยงนะ” ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตพอดีตัวรูปร่างสูงโปร่งเดินอ้อมรถเก๋งสีดำของตัวเอง พร้อมกับยกมือตบไหล่ของนายช่างหนุ่มที่สวมชุดช็อปสีเทาอ่อนที่มีตราของรถยนต์ญี่ปุ่น 2 – 3 ที“ขอบคุณมากว่ะเพื่อน ดีนะรถเสียตรงแถวที่ทำงานมึงพอดี รอดไป”เซน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status