18

“แม่ขาไปไหน”

สาวน้อยที่เพิ่งรู้ว่าแม่ไม่อยู่ เห็นแม่ขึ้นแท็กซี่ไปเงยหน้าถามป้าวรรณ อุไรวรรณนิ่งนิดหนึ่งก่อนจะตอบเจ้าแมวน้อยเสียงอ่อน

           “แม่ขาไปธุระจ้ะลูก”

           “ไปซื้อหนมเหรอ?”

           “เปล่าลูก ไปธุระไปนานเลย คืนนี้นะนายนอนกับป้ากับพี่หนมโก๋อีกนะ”

ลูบหัวหลานตัวเล็ก ความลับที่ทยิดาบอกกล่าว ทำให้ยิ่งสงสารสองแม่ลูกสุดหัวใจ พ่อของนะนายใจร้ายมากจริงๆ ฮึ่ม!

         โกรธแทนน้องละหนึ่ง พอทยิดายอมคายความลับ อุไรวรรณก็ทำตัวเป็นนักสืบ สมัยนี้อะไรๆ ก็พอจะหาได้ในอากู๋ พอเซิร์ชชื่อนามสกุลเขาปุ๊บ มันก็ขึ้นมาปั๊บ เธอถึงกับทำตาโต โอ้โห มิน่า...ระดับนี้ถึงได้กล้าฟาดหัวน้องสาวเธอมาตั้งสิบล้าน!

         มิน่ายัยหนูนะนายถึงน่ารักนักหนา พ่อก็หล่อแม่ก็สวย ตาสวยๆ นั่นเธอว่าละม้ายเหมือนพ่อ เพราะมันคมหวาน...มองไปมองมายัยตัวเล็กดันหน้าเหมือนพ่อมากกว่าแม่ แล้วน่ะ...เธอก็ดันหวังดีไปตั้งชื่อจริงให้แทงใจทยิดาเล่นว่าปานทิวาอีก

           สืบมาหลายวัน พบว่า ปพลยังโสด...แต่เธอก็ไม่ได้ไปเล่าอะไรให้กับทยิดาฟัง ฟังความต้องฟังสองฝ่าย ฝ่ายชายยังไม่ได้มาแก้ตัวใดๆ ว่าเพราะอะไร เธอก็จะลองสืบดูก่อน ถ้าเกิดว่าไอ้หมอนี่ไม่ได้เลวร้ายมากมายขนาดที่น้องเธอโกรธเกลียด เรื่องมันอาจจะเคลียร์กันได้ จะยังไงเธอก็อยากให้ทยิดากับยัยหนูมีคนมาปกป้องดูแล

           เขารั้งตำแหน่งท่านรองของวีอาร์ โสด ไม่มีแฟน ไม่มีข่าวคราวผู้หญิงเลย...ในเฟซบุ๊กนานๆ ก็เคลื่อนไหวทีหนึ่ง มีแต่คนที่ชื่อปณิตาน่าจะเป็นแม่เขาแหละ แท็กมาบ่อยๆ เวลาไปนั่นไปนี่หรือมีกิจกรรมครอบครัว จะว่าไปวันนี้ก็ส่องสักหน่อย ว่าไอ้หมอนั่นเคลื่อนไหวอะไร วันที่ทยิดาเล่าให้ฟังว่าเจอ พอไปส่องก็เจอข้อความโพสต์ขึ้นเป็นรูปพระอาทิตย์ พร้อมแคปชั่น...เจอแล้วดวงตะวันของผมที่หายไป...ถ้ามันเป็นตามที่เธอเข้าใจ ก็คือหมอนี่ยังมีเยื่อใยกับน้องสาวของเธออย่างมาก ขณะที่ทยิดานั้นไม่ต้องสืบว่ายังโกรธยังแค้นมากขนาดไหน

           ไม่เคยเปิดใจให้ใคร แม้แต่น้องชายเธอยังกินแห้ว ก็คงเพราะมีข้อเดียวนั่นแหละ

           ผู้หญิงเรารักมากก็แค้นมาก แล้วถ้าฝังใจจนไม่ยอมมีใคร ใจมันก็ยังรักอยู่นั่นแหละ

           ลองไปเปิดเฟซของปพลดู แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นรูปของยัยนะนายในชุดกระต่ายสีชมพู อยู่ในกรอบรูปสีขาว มือของปพลถือรูปนี้แล้วถ่าย...พร้อมกับขึ้นอีโมจิรูปหัวใจไว้เป็นแคปชั่น

           อุ๊ย...

           จะบอกน้องดีไหมนะ ว่าตอนนี้อดีตสามีเจอลูกสาวแล้ว...

           ฉันจะเอายังไงดี

           อุไรวรรณคิดอย่างสับสน มองหลานสาวที่นั่งคุยกับน้องม่วงม่วง ตุ๊กตาหมีแคร์แบร์ตัวโปรด พร้อมกับถอนใจ จะยังไงเธอก็อยากให้หลานของเธอมีพ่อ พ่อที่จะซัปพอร์ตหลานน้อยของเธอและน้องสาวนอกไส้ของเธอได้แบบเปลี่ยนชีวิตกันเลยละ

           “พาน้องไปไหนหนมโก๋”

เสียงของแม่เอ่ยทัก เมื่อลูกชายคนเดียวกลับมาถึงบ้าน โยนกระเป๋าไว้ตรงโต๊ะหนังสือของตัวเองแล้ว ก็จูงน้องพากันเดินออกไปยังจักรยานสีแดงคันเก่ง

           “พานะนายไปซื้อขนมเซเว่นฮับ”

           “หนมเว่น”

ยัยตัวเล็กพูดทวนประโยคท้าย พักนี้กำลังเริ่มอยากพูดเลียนคำศัพท์ใหม่ๆ  พี่หนมโก๋พูดอะไร จะต้องมีส่วนร่วม

           “อย่าเอาเงินไปซื้อของเล่น ของหลอกเด็กนะหนมโก๋ โควตาซื้อของเล่นเดือนหน้าหมดแล้วนะคะคุณลูก”

ทำสายตาบางอย่างใส่พ่อตัวยุ่ง ทางนั้นยิ้มให้กับอุไรวรรณที่กำลังง่วนเตรียมข้าวเย็น

           “หนมโก๋อยากกินขนมป๊อกกี้ ไม่ได้ซื้อของเล่น นะนายอยากกินใช่ไหม”

หยิกแก้มน้องอย่างเอ็นดู วันนี้พี่หนมโก๋ก็มาแต่งตัวให้น้องก่อนรถโรงเรียนจะมา อยากเอาน้องไปอวดเพื่อนโดยเฉพาะยัยบริ๊งค์ ว่าเขามีน้องสาวน่ารักมาก เหมือนตุ๊กตาเดินได้

           “กินฉิ ป๊อกกี้”

ยิ้มให้พี่ชาย แล้วเดินไปไหว้ย่อป้าวรรณ ที่หันมามองอาการนั้นพลางหัวเราะ ท่านี้แม่ตัวน้อยจำมาจากทีวี ตอนดูรายการนางงามกับป้าวรรณ

           “อะไรลูก”

           “ไหว้ฉวยๆ ของตังค์ฉิบบาทค่ะ จาเอาไปซื้อป๊อกกี้”

           “ใครสอนน่ะ”

มองไปทางพ่อตัวแสบ ที่ยักไหล่แล้วแบมือ

           “หนูไม่เกี่ยว แม่อย่ามามองด้วยสายตาแบบนี้นะ ไม่เคยสอนให้น้องไปขอตังค์”

           พูดแบบนี้ ตัวบงการล่ะ ได้แต่ส่ายหน้า แล้วควักเงินให้หลานไปห้าสิบบาท บอกพ่อพี่ชายว่าให้ดูของมีประโยชน์ให้น้องนะ คนรู้มากเกินอายุตะเบ๊ะ เลียนท่ามาจากอาโน่ที่เคยทำให้ดู อุไรวรรณกลั้นขำไว้จนแก้มตุ่ย กับพ่อตัวแสบมักจะต้องทำหน้าเคร่งไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นจะได้หน้า ยิ่งทำทะลึ่งตึงตังใส่

           “เอ้าซ้อนดีๆ จับเอวพี่ดีๆ นะ จะไปแล้วนะ”

เขาจัดท่าให้น้องนั่งซ้อน จักรยานของเขาเพิ่งจะเอาล้อเสริมออก บินเหนือเพิ่งจะขี่แบบสองล้อได้คล่อง

           “ไปเลย ไปกินป๊อกกี้”

           สองพี่น้องพากันขี่จักรยานออกมาหน้าหมู่บ้าน เนื่องจากต้องกอดเอวพี่ ม่วงม่วงตุ๊กตาตัวโปรดเลยต้องนั่งหน้ารถไปด้วย ร้านสะดวกซื้อตั้งอยู่หน้าหมู่บ้านไม่ไกลมาก เวลายังไม่มืดมาก อุไรวรรณไว้ใจว่าเด็กๆ อยู่ในสายตายามของหมู่บ้าน ที่ช่วยระแวดระวังลูกบ้านเป็นอย่างดี เวลามีเด็กเล็กออกมาซื้อของ ก็จะคอยเมียงมอง ช่วยดูแลให้อยู่ในสายตา

           ยามทักแม่แมวน้อยกับพี่ชาย แล้วมองสองพี่น้องไปด้วย เด็กสองคนนี้เขาเห็นมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ ทั้งคู่รักเหมือนลูกหลาน ถามไถ่ทักทายพ่อหนมโก๋บอกว่าไปเซเว่นฮับ ลุงยามเลยยืนตรงป้อม มองดูเด็กๆ ไว้ จะได้คอยมองให้อยู่ในหูในตา คนแถวนี้ไม่ค่อยมีคนแปลกหน้าส่วนมากรู้จักกันหมด แต่ก็ไม่ควรประมาท

           รถตู้คันหนึ่งจอดอยู่ที่หน้าร้านสะดวกซื้อ พอเห็นจักรยานสีแดงที่มีเด็กชายมีเด็กน้อยใส่ชุดแมวซ้อนมาด้วยกัน เขาก็เปิดเลื่อนประตูออก

           ตามองตามสองพี่น้องที่จูงกันเข้าไปในนั้น น้ำตาของเขาคลอ มองจับจ้องแทบไม่กะพริบตา

           นะนาย นะนายลูกพ่อ...