LOGINShare
30. สำนักศึกษาหลวง..
publish date:
2026-09-01 07:33:42
Latest chapter
พระชายาสารพัดพิษ 35. ฮองเฮาทรงประชวร
เสียงก้องกังวานของขันทีอาวุโส ดังขึ้นที่หน้าประตูสำนักศึกษาหลวง พร้อมด้วยทหารองครักษ์เสื้อเหลืองนับสิบนาย เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด "มีพระราชโองการด่วน มู๋ชิงเหยารับราชโองการ!" คนในสำนักศึกษาต่างรีบคุกเข่าลงรวมถึงพวกคุณชายและคุณหนูที่ยังไม่ทันหายตกตะลึง มู๋ชิงเหยาและมู๋ชิงเย่ประสานสายตากันแวบหนึ่ง ก่อนที่จะก้าวออกมารับราชโองการอย่างสงบนิ่ง "เนื่องด้วย ฮองเฮา ทรงประชวรด้วยโรคประหลาดอย่างกะทันหัน หมอหลวงทั่วทั้งสำนักโอสถหลวง มิอาจหาสาเหตุและรักษาได้ ทรงทราบว่าคุณหนูมู๋ชิงเหยามีวิชาแพทย์พิสดาร จึงมีพระบรมราชโองการเรียกตัวเข้าวังหลวง เพื่อตรวจรักษาเป็นการด่วน จบราชโองการ..." บรรยากาศพลันเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมพัด เว่ยไป่หลิน และหลิงซีซี ที่คุกเข่าอยู่ด้านหลังแอบยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ขณะที่หนานกงจิ่งที่นั่งบนรถเข็นดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย นัยน์ตาฉายรังสีอันหนาวเย็น "อาการประชวรของฮองเฮามาได้ประจวบเหมาะยิ่งนัก รัชทายาทคงเริ่มเคลื่อนไหวแล้วสินะ" มู๋ชิงเหยากระซิบบอกพี่ชาย ฮองเฮาคือพระมารดาเลี้ยงขององค์รัชทายาท องค์รัชทายาทมีพระนามว่า หนานกงเฉิง การที่ฮองเฮาประชวรด่วนเ
พระชายาสารพัดพิษ 34. คาบเรียนวิชาขี่ม้า
ณ สนามฝึกยุทธค่ายฟ้าคำราม... นอกอาคารสำนักศึกษาหลวง สายลมปลายฤดู พัดเอาฝุ่นละอองกระจายฟุ้ง เหล่าคุณหนูและคุณชายชนชั้นสูงต่างอยู่ในชุดฝึกขี่ม้ากระชับรัดกุม ทว่าสภาพของพวกคุณหนูจากเมืองหลวงหลายคนกลับดูลนลาน แค่พยายามจะปีนขึ้นหลังม้าให้มั่นคงก็แทบหมดแรงแล้ว "วิชาขี่ม้ายิงธนู คือวิชาของบุรุษและยอดคนที่ควรเรียนรู้..." อาจารย์หวัง แม่ทัพผู้ฝึกสอนร่างกำยำกล่าววาจาฉะฉาน เหล่าคุณหนูและคุณชายชนชั้นสูงหลายคนยืนตั้งใจฟังคำบรรยาย แต่อีกส่วนน้อยที่เหลือ กลับรู้สึกลนลานและหวาดกลัว เพราะบิดา มารดา ไม่เคยให้ออกมาท่องโลกกว้าง.... "เป้าเคลื่อนที่อยู่ห่างออกไปห้าสิบก้าว บนหลังม้าที่กำลังวิ่งเต็มกำลัง ใครสามารถยิงเข้าเป้าได้ ย่อมถือว่ามีฝีมือคู่ควรแก่การปกป้องบ้านเมือง และน่ายกย่อง..." หลิงซวี๋ บัณฑิตหนุ่มผู้เคยท้าประลองหมากรุก ควบม้าสีขาวออกไปเป็นคนแรก เขาเหนี่ยวคันธนูแล้วยิงเข้าเป้าตรงกลางได้อย่างแม่นยำ เรียกเสียงฮือฮาและเสียงปรบมือจากบรรดาคุณหนูตระกูลดังรอบสนาม หลิงซวี๋หันมามองมู๋ชิงเหยา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล... "เหยาเอ๋อร์...วิชาขี่ม้ายิงธนูนี้มีความอันตรายยิ่ง หากเจ้าไม่ถนัด ข้
พระชายาสารพัดพิษ 33. บทกวี
ณ สำนักศึกษาหลวง.... แสงแดดยามเช้าทอดผ่านฉากกั้นไม้แกะสลักเข้ามายังเรือนวารีฟื้นอักษร ซึ่งเป็นสถานที่เรียนวิชาบทกวีและกาพย์กลอนของสำนักศึกษาหลวง กลิ่นหอมฟุ้งของหมึกจีนคุณภาพดีผสมผสานกับกลิ่นชาอู่หลงหอมกรุ่น อบอวลไปทั่วทั้งห้องเรียนที่มีเหล่าคุณหนูคุณชายชนชั้นสูงนั่งเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ มู๋ชิงเหยา ในชุดนักศึกษาปักลายเมฆาสีฟ้าอ่อน นั่งอยู่ตรงโต๊ะเรียนพฤกษาหลังสุดริมหน้าต่าง นางกำลังใช้พู่กันขนจิ้งจอกฝนหมึกจีนอย่างตั้งอกตั้งใจ โดยมีเสี่ยวจิ่ว เจ้าแมงมุมพิษตัวน้อย ซุกตัวอย่างเงียบเชียบอยู่ในตลับแก้วข้างเอวนาง ผู้สอนในคาบเรียนนี้คือ อาจารย์ใหญ่ฝาน ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเฮี้ยนและเคร่งครัดในกฎระเบียบวินัย เขาก้าวขึ้นไปยืนหน้าชั้นเรียนพร้อมสะบัดพัดขุนนางในมือ ก่อนจะสอดส่องสายตาอันแหลมคมไปทั่วห้อง "คาบเรียนนี้คือวิชาบทกวี วิชาบทกวีมิใช่เพียงการจับร้อยถ้อยคำให้ไพเราะ ทว่าคือการถ่ายทอดจิตวิญญาณ ตัวตน และปัญญาของผู้แต่งวันนี้เป็นคาบแรก ข้าจะทดสอบปัญญาของพวกเจ้าทุกคน โดยการให้แต่งบทกวีสี่ท่อน..." อาจารย์ฝานเอ่ยเสียงดังทรงพลัง ยังไม่ทันที่อาจารย์ฝานจะกล่าวจบ เสียงแค่นหัวเราะเบาๆ
พระชายาสารพัดพิษ 32. พิษกลืนกระดูกราตรีมืด
หลังจากความวุ่นวายเรื่องการไต่สวนจบลง บรรยากาศในสำนักศึกษาหลวงก็กลับคืนสู่ความสงบ มู๋ชิงเหยาอาศัยช่วงเวลาที่ศิษย์คนอื่นพากันแยกย้ายไปพักผ่อน นางเดินเลี่ยงหลบผู้คน เข้ามายังหอตำราต้องห้ามชั้นสาม ซึ่งเป็นสถานที่เก็บรวบรวมบันทึกโบราณและตำราวิชาแพทย์ประจำสำนัก แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างไม้แกะสลัก กระทบฝุ่นละอองที่ลอยอยู่นวลตา มู๋ชิงเหยาใช้นิ้วเรียวยาวไล่เปิดดูคัมภีร์ใบลานเก่าแก่ทีละเล่ม โดยมีเจ้าแมงมุมเสี่ยวจิ่วไต่อยู่บนเก้าอี้ข้างๆ คอยดมกลิ่นกระดาษโบราณด้วยความสงสัย จนกระทั่งมู๋ชิงเหยาเปิดมาถึงบันทึกหนังสัตว์ฉากหนา เล่มที่ถูกซ่อนไว้หลังสุดในชั้นวางตำราพิชัยสงคราม... กริ๊กๆ!!! เสี่ยวจิ่วพลันส่งเสียงขู่เบาๆ ในลำคอ ขนบนลำตัวพองขึ้นพร้อมกับดวงตาสิบแปดคู่ส่องประกายสีแดงวูบหนึ่ง มันใช้ขาหน้าชี้ไปที่อักขระโบราณหน้าหนึ่งในบันทึกหนังสัตว์ทันที มู๋ชิงเหยาขมวดคิ้วแน่น กวาดสายตามองภาพวาดต้นพืชรูปร่างประหลาด ใบเป็นสีดำสนิทราตรี ขอบใบมีหยดน้ำสีเลือดเกาะอยู่ พร้อมกับคำอธิบายโบราณที่เขียนด้วยหมึกสีชาด 'พิษกลืนกระดูกราตรีมืด' นัยน์ตาคู่สวยของมู๋ชิงเหยาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ร่าง
พระชายาสารพัดพิษ 31. ผงเกสรดอกละอองหิมะ
ณ ลานหินชั้นนอกของสำนักศึกษาหลวง....หลังจากจบคาบเรียน การไต่สวนฉุกเฉินถูกจัดขึ้นอย่างรวดเร็ว ศิษย์ทุกสำนักต่างมาห้อมล้อมดูเหตุการณ์ด้วยความตื่นตระหนก อาจารย์ใหญ่ฝาน ผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมแต่เปี่ยมด้วยความยุติธรรม นั่งเป็นประธานอยู่บนเก้าอี้ไม้ชิงชัน โดยมีเว่ยไป่หลินและหลิงซีซี ยืนน้ำตานองหน้าสะอึกสะอื้น ผิวพรรณตามลำคอและแขน ยังคงมีรอยผื่นแดงจากการเกาอย่างหนัก "ท่านอาจารย์ใหญ่เจ้าคะ ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่พวกข้าด้วยนะเจ้าคะ..." เว่ยไป่หลินร้องสะอื้นพลางชี้นิ้วสั่นระริกไปทางมู๋ชิงเหยา "แน่นอน เรื่องราวในครั้งนี้จะถูกไต่สวนอย่างยุติธรรมแน่นอน..." "มู๋ชิงเหยาผู้นี้...นางใช้วิชาสายมาร แอบปล่อยผงพิษร้ายใส่พวกข้าในห้องเรียนเจ้าคะ จนพวกข้าต้องทรมานเกือบตาย สตรีที่ใช้พิษต่ำช้าเช่นนี้ไม่สมควรอยู่ในสำนักศึกษาหลวงอันทรงเกียรติเจ้าค่ะท่านอาจารย์ใหญ่..." เว่ยไป่หลินรีบระบายความในใจออกมา หลิงซีซีรีบก้าวออกมาคุกเข่าเสริมทันที "ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ มู๋ชิงเหยาพึ่งกลับมาจากค่ายทหารชายแดนใต้ ถนัดเรื่องเดรัจฉานวิชา หากไม่ลงโทษดัดนิสัย ไล่ออกจากสำนัก วันหน้าศิษย์คนอื่นๆ คงมิอาจเล่าเรียนได้อ
พระชายาสารพัดพิษ 30. สำนักศึกษาหลวง..
ณ สำนักศึกษาหลวง... ยามเช้าตรู่ของวันแรกในการเปิดเรียน รถม้าตระกูลมู๋แล่นมาจอดหน้าซุ้มประตูหินแกะสลักอันโอ่อ่า มู๋ชิงเหยาในชุดนักศึกษาปักลายเมฆาสีฟ้าอ่อน เดินลงจากรถม้าด้วยท่วงท่าสง่างาม ทว่าเบื้องหลังเสื้อตัวกว้าง นางกลับแอบพกตลับแก้วใส่ เสี่ยวจิ่ว แมงมุมพิษตัวน้อยติดตัวมาด้วยอย่างมิดชิด และยังมีชุนเถาคอยอารักขาเดินตามเจ้านายอยู่ไม่ห่าง ยังไม่ทันที่มู๋ชิงเหยาจะได้ก้าวพ้นประตูห้องเรียนศาลาอักษร เสียงหัวเราะคิกคักแหลมสูงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ "เหอะ ข้านึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณหนูมู๋ชิงเหยา บุตรสาวท่านแม่ทัพใหญ่ที่มิชอบใฝ่เรียนนี่เอง เหตุใดวันนี้ถึงได้มาเสนอหน้าอยู่ที่สำนักศึกษาหลวงแห่งนี้ได้เล่า...หรือว่าถูกวิญญาณร้ายตัวใดเข้าสิง ถึงได้พึ่งจะสำนึกกลับตัวกลับใจ อยากไฝ่เรียนขึ้นมา..." เว่ยไป่หลินในชุดหรูหราก้าวออกมาบดบังทางเดิน เอียงคอเชิดหน้ามองมู๋ชิงเหยาด้วยสายตาเหยียดหยาม "นั่นสิพี่ไป่หลิน คนไร้การศึกษาที่ไม่แม้แต่จะอ่านตัวอักษรออกสักตัว มีสิทธิ์อันใดมานั่งเรียนร่วมห้องกับพวกเรากัน ได้ยินว่าวันๆ อยู่แต่กับพิษกับแมลง น่ารังเกียจเสียจริง ไม่รู้ว่าจิ่งอ๋องตากระตุกหรืออย่างไร ถึงได้ยอมใ
You may also like
หนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
คุณแม่แฝดสาม2.9K viewsชีวิตบัดซบเพราะมาต่างโลก เลยสร้างปาร์ตี้ไปโค่นพระเจ้าซะเลย
หัตถ์อนันต์1.9K viewsบุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง
มายารัตติกาล13.9K viewsห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ
ลิ้มอ้ายเยว่ / เจ้าโยทะกา1.7K viewsOMG!! ฉันย้อนเวลากลับมาเจอปะป๊าตอนเขาอายุ14
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.7K viewsชีวิตใหม่กับอาชีพนักปรุงยาในต่างโลก!
๐Algiz๐48 viewsทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายท้ายหมู่บ้านผู้มั่งคั่ง
กัญจารีย์3.7K viewsเสวี่ยอิ๋ง แมวร่านราคะ NC20+
0I0VIII1.2K views
