Home / โรแมนติก / พันธนาการรักนางบำเรอ / เขาเพียบพร้อมทุกอย่าง

Share

เขาเพียบพร้อมทุกอย่าง

last update publish date: 2026-05-28 15:18:12

 เรื่องที่แปลกสำหรับเขา แต่เธอแค่หัวเราะเมื่อได้ยินคำถาม “คุณแน่ใจได้ยังไงว่าหนูเป็นคนแรกคะ”

“ก็เธอไม่เก่ง” ตติยากรหน้าซีด ใบหน้ากังวล

“คุณจะให้เงินหนูและจ้างต่อหรือเปล่าคะ หนูขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อน ถ้า ถ้ายังไงหนูจะเรียนรู้ให้มากขึ้นเพื่อที่คุณจะได้มีความสุข”

เธอเฉลยคำตอบด้วยตนเอง เขากอดรัดร่างสวยบนเตียง “แน่นอนอีกสามยก ดูว่าจะผ่านบททดสอบแรงๆ ฉันได้แค่ไหน เรียนรู้เร็วแค่ไหน”

เขาอยากเล่นกับด้วยเพราะเธอดูเป็นคนไม่มีจริต หญิงสาวอ่อนละลายในอ้อมกอดหลังจากนั้น ตั้งใจเรียนรู้ จนเขาหมดเรี่ยวแรง

“กินยาเลยนะคะ”

ตอนเช้ายังปลุกเขาเพื่อถามเรื่องยาคุมฉุกเฉิน เขามองคู่นอนคนใหม่ที่ดูท่าจะยืนยาวกว่าคนอื่น และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะเธอไม่เคยจู้จี้จุกจิกเกินหน้าที่ ไม่เคยเรียกร้องอะไรมากมาย เงินเขาให้ด้วยความเสน่หาซึ่งเธอก็รับและถามย้ำทุกครั้ง ต้องทำอะไรเพิ่มอีกเพราะเขาให้มากกว่าที่ตกลงกันไว้

หนึ่งปีเท่านั้นที่ตกลงจะให้เธอมาปรนเปรอตัณหา แต่ตอนนี้ผ่านมาปีกว่า เขายังไม่เบื่อ กลับต้องการทุกวัน

ภาพเธอกับผู้ชายคนนั้นที่จับมือถือแขนกันลอยเข้ามาในความทรงจำ ชายหนุ่มอารมณ์ขุ่นมัว แต่ถ้าเธอนอกกายเขา นายภาสกรที่ถือคติไม่ใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร จะไม่เลี้ยงดูอีกต่อไป…ถ้าจะไปก็บอกเขาดีๆ อย่าให้จับได้ว่ากำลังสวมเขาให้ ได้เจอดีแน่

“คุณบีขา ช่วยเพชรหน่อยดูเหมือนว่าตะคริวจะกินขาค่ะ”

ชายหนุ่มว่ายน้ำไปหาเพชรสุดา แต่เริ่มรู้ทันว่าหญิงสาวโกหก แม้ขึ้นจากสระก็เลี่ยงไม่ได้ต้องพาไปที่ห้อง แต่คนอย่างภาสกร ถ้าไม่ต้องการก็หาทางฉิ่งได้อย่างง่ายดาย

“ไปแล้วหรือคะ”

 หญิงสาวมองเขาตาละห้อย ภาสกรแอบหัวเราะคนเดียวเมื่อออกมานอกห้อง

กลับมาที่ห้องนอนเขากลับหัวเราะไม่ออก ครุ่นคิดว่าทำไมถึงปล่อยสาวสวยให้หลุดมือไป ทั้งที่ควรรวบรัดเธอเป็นของเขา เรื่องที่แม่หวังจะได้สำเร็จ

หวังแต่งเข้าบ้าน มันชักจะยังไงเสียแล้ว

ภาพเพชรสุดาที่เคยเห็นในข่าวทางโซเซียล เมื่อเจอตัวจริง แรงดึงดูดทางเพศเขากลับไม่ก่อเกิด

อกโตๆ หน้าขาอวบอูมของนักศึกษาต่างหากที่ทำเขาน้ำลายล่อทั้งด้านบนและด้านล่าง

ตั้งแต่วันนั้นที่ร่างในชุดนักศึกษาเปียกปอน สายตาของเขามองเห็นเนื้อในของเธอและจ้องอย่างเสียมารยาท

ความปรารถนาชัดเจนจนไม่อยากเก็บไว้ ผู้หญิงมอมแมมตกน้ำคนนั้นต้องเป็นของเขา สะโพกผายรับกับเอวคอด เขาจินตนาการไปไกลแสนไกล ยิ่งได้ลิ้มชิมอย่างใจปรารถนายิ่งครึ้มอกครึ้มใจที่ตัดสินใจไม่ผิด

คิดขึ้นในกางเกงก็รัดตึง ภาสกรหาเหล้าเข้าปากเพื่อมอมตนเอง ว่าแต่จะอาการหนักหรือหายก็สุดจะเดา

คุณหญิงนพคุณจับจ้องลูกชายด้วยความสงสัย ตติยากรรู้ว่าอาจทำความยุ่งยากใจให้ชายหนุ่ม เพราะช่วงเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมาเธออยู่กับเขาในเงามืดเท่านั้น  เธอกำลังจะเอ่ยปฏิเสธเพื่อตัดปัญหา แต่มีผู้หญิงสวยราวนางฟ้าเดินออกมาจากร้านกาแฟ ตรงมาที่รถ ภาสกรหันยิ้มให้ฝ่ายนั้น และตอบแม่เขาเสียเอง

“ไม่ครับ ไปเถอะครับ ส่วนเรื่องรถ ผมดูแล้วไม่มีรอยถลอกหรอกครับ”

“ไปค่ะ ร้อนมาก”

“โชคดีไปนะหล่อนที่พวกฉันรีบ คราวหน้าก็เดินดีๆ ล่ะ รถมันแพงรู้ไหม”

ตติยากรกำลังอึ้ง สับสน ในหัวตื้อเพราะเทพบุตรของเธอ กว่าจะรู้ตัวว่าเขาพูดอะไรออกมา รถคันหรูก็วิ่งไปจนลับสายตา

เขาก็ทำถูกแล้ว หญิงสาวรีบข้ามถนนเดินอย่างเหม่อลอย เมื่อไหร่จะเลิกเหม่อนะ ถ้าเป็นแบบนี้ไม่นานคงโดนรถกินเป็นแน่

เดินมาสักพักเธอมองหาต้นดอกรักใกล้ชายหาดมาร้อยเป็นพวงมาลัยเหมือนตอนเธอเป็นเด็ก ร้อยมาลัยแต่ดวงตาสีถ่านยังตามมาหลอกหลอน สายตาเย็นชาที่ทำให้ใจเย็นเยียบ

สักวันหนึ่งก็จะเป็นแค่คนเคยรู้จัก จะเป็นคนที่แปลกหน้าต่อกัน เธอต้องฝึกให้ชิน

สักวันเธอจะรักฉัน คำนี้ที่เคยหวังเธอจะหยุดคิด

เธอจะโกรธเขาไม่ได้…

ติด ติด ติด มือถือที่เงียบมาหลายวันเพราะไม่มีคนโทรหามีสายเข้า ตติยากรกดรับโดยที่ไม่ดูว่าเป็นใคร

“มาที่นี่ทำไมหรือ มากับใคร”

หญิงสาวลุกขึ้นกำมือถือแน่น ไม่คิดว่าภาสกรจะโทรมา “บ้านติยาอยู่ที่นี่ค่ะคุณบี บังเอิญจริงๆ ที่เจอคุณ”

“นั่นน่ะสิ เธอคงไม่ตามฉันมาหรอก ฉันแอบตกใจนะเนี่ย”

“เปล่าค่ะ เปล่าจริงๆ เที่ยวให้สนุกนะคะ”

ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรที่ดีกว่านี้ แม้ใจจะเจ็บปวดที่เห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เธอก็คงต้องฝืนทำร่าเริง เพื่อไม่ให้ขายหน้า บางครั้งศักดิ์ศรีกินไม่ได้แต่ต้องฝืนทำ

“ก็โอเค การดูตัวราบรื่นดี ฉันก็หวังว่าจะสนุก คุ้มที่ทิ้งงานมา”

“ถูกใจก็ดีสิคะ แม่คุณจะได้สบายใจ”

“อือ ฉันก็หวังอย่างนั้น”

“คุณบีคะทางนี้ค่ะ อาหารมาแล้ว น่ากินเชียว”

คงเป็นผู้หญิงที่เขาว่าดีคนนั้น สายตัดไปไม่บอกกล่าว คนใจเศร้าหมองเดินไปเข็ญรถแม่…อากาศสดชื่น ลมเย็นที่ต้องผิวตั้งแต่ก้าวออกจากบ้านกลายเป็นมลพิษ ทุกอย่างทำให้หายใจไม่ออก มีเพียงความร้อนรุ่มในใจ แม้ห้ามตนเองว่าอย่าหึงหวงเขา แต่หัวใจรักไปแล้ว และไม่ว่ายังไงหัวใจอาภัพดวงนี้ต้องรับให้ได้ ความสุข ความทุกข์ไม่ได้อยู่กับคนเราชั่วนิรันดร์ ก่อนก้าวเข้าไปในชีวิตเขาเธอรู้เรื่องนี้ดีทุกอย่าง

ภาสกรเป็นคนดีเขาต้องเจอผู้หญิงที่เพียบพร้อมเท่าเทียมกัน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   ตลอดไป (อวสาน)

    “จะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหมคะที่รับนางบำเรอคนนี้ไปอยู่ในชีวิต คุณจะไม่อายคำนินทาใช่ไหมคะ”“อาย อับอายแน่แกรู้ก็ดีอย่าทำเป็นไร้เดียงสา นางบำเรอหิวเงิน”ไม่ทันภาสกรจะพูดอะไรอังคณาที่เข้ามาในบ้านจู่โจมเข้าทำร้ายตติยากรดีที่ภาสกรเข้าขวางไว้ทัน“มาได้ยังไง ออกไปเดี๋ยวนี้ยายอัง”“หลีกไปนะอังจะฉีกอกมัน พี่จะได้รู้ว่าข้างในใจมันมีผัวชาวบ้านอยู่”“เหลวไหล”“พี่หลงมันจนหน้ามืดก็แค่พลอยเปื้อนโคลนทะเลแถวนี้เท่านั้น ทำไมไม่เลือกคุณเพชร”“ออกไปเดี๋ยวนี้ อย่าให้ต้องพูดซ้ำ ฉันกับเพชรเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น ตอนนี้ฉันจะแต่งงานกับติยา แกเองต้องนับถือเขาเป็นพี่สะใภ้”“กรี๊ดด!”“กลับไปเถอะ ไปดูแลคนของเธอ”ภาสกรพยายามใจเย็น ตติยากรมองใบหน้าจริงจัง รู้สึกว่ากำแพงที่เธอกั้นขวางภาสกรค่อยๆ ทลายลง เธอเดินไปจับมือหนา พูดให้อังคณาได้ยิน“ฉันรักคุณบีคนเดียวเท่านั้น นับแต่ได้เป็นของเขาก็รักเพียงเขาคนเดียว เธอกลับไปเถอะ ฉันไม่มีทางกลับไปรักผู้ชายใจโลเลอย่างนิพลอีก”“ใช่สิมีตัวเลือกอย่างนายที่ชื่อธนูด้วย ฉันสืบมาแล้ว พี่บีรู้หรือเปล่าคะ”อังคณายังยุไม่เลิก เด็กๆ ทั้งสามเห็นท่าไม่ดีหยิบน้ำใส่กะละมังมาเทใส่เท้าอังคณา ฝ่า

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   ใจอ่อนยวบ

    “ไม่มีทาง คนอย่างฉันไม่ใช้ของรวมกับใคร อังคณาร้องไห้วิ่งออกจาคอนโดโตมร ด้วยความรีบร้อนจึงโดนรถชนเข้าจังๆ กว่าจะไปถึงมือหมอ อังคณาก็ต้องสูญเสียลูกในท้องไป ซึ่งเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าตนตั้งท้อง นิพลรีบมาหาอังคณาเพราะรู้เรื่องลูก นั่งร้องไห้ด้วยความเสียใจก่อนจะเดินออกจากหน้าห้องพักฟื้นคนป่วยลากันซะที เวรกรรมที่ส่งผลกลับมาช่างเจ็บปวดนัก นางชื่นชีวาไม่กล้าบังคับลูกอีก เพียงแต่อยากให้โรงแรมมีแขกมาพัก จึงไปหาภาสกรที่บ้าตติยากรจ๋าไล่ให้กลับเพราะไม่ชอบขี้หน้า ตติยากรเองไม่อยากคุย นางชื่นชีวากลับมานั่งกุมขมับ“แม่อย่าห่วงเลย ไม่มีแขกก็ขายซะ ผมทำงานอย่างอื่นก็ได้”“พูดแบบนี้ได้ยังไง ลูกไปคุยกับแฟนเก่าลูกนะ ให้เขาพูดกับคุณภาสกรอะไรนั่น โรงแรมของเราจะขายง่ายๆ แม่เสียดาย เพื่อนจะหัวเราะเยาะ”“ไม่มีทางผมเกลียดขี้หน้ามัน”“แม่ไม่อยากเสียโรงแรมไปให้ใคร”นางชื่นชีวาหน้าเศร้าสลดประหนึ่งกำลังญาติสักคนกำลังจะเสีย นิพลคิดหนักเดินหนีแม่ แต่ก่อนไปก็หาข้ออ้าง“แม่ครับ ผมกำลังเสียใจเรื่องลูก อย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้ได้ไหม”นางชื่นชีวาหน้าตึง เพราะคิดว่าเสียไปก็แก้ไขให้กลับมาไม่ได้ สู้คิดเรื่องที่กำลังจะเผชิญไม่ดี

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   เมีย

    “หันมาทางนี้สิจะนอนหันก้นให้ทำไมเดี๋ยวก็โดนอีกหรอกนะ”ตติยากรแกล้งหลับตา เธออายที่ให้ความร่วมมือเขาจนเขายิ้มอย่างผู้ชนะ“อย่าแกล้งหลับ เดี๋ยวจับให้ตื่นไม่ได้นอนนะ น้องมาแย่เลยนะ”“คุณเจ้าเล่ห์นัก ติยาบอกแล้วไงไม่ต้องการ”หญิงสาวลืมตัวหันทำหน้าตาไม่พอใจ“ทำหน้าแบบนี้น่ารักเมื่อก่อนเอาแต่ตามใจฉัน จนฉันเคยตัว”มือแข็งแรงลูบไหล่เนียน“อย่ามาแตะอีกนะและออกไปเดี๋ยวนี้”ร่างใหญ่ไม่ถอย ใบหน้าคมเข้มยื่นใกล้มากขึ้น“จะหมดความอดทนอีกรอบนะ คราวนี้จะจัดให้หนักกว่าเมื่อครู่”ดวงตาหม่นแหงนมอง เสียงเขาอ่อนลง“บอกแล้วไงล่ะ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป”“อย่ามาโกหกเลย คุณคงอยากเอาชนะธนูใช่ไหม ตอนนี้เขากลับไปแล้ว”“แคร์มันขนาดฟังเสียงรถตลอดเลยเหรอ”ดวงตาคมแกล้งทำเป็นโกรธ เธอใบหน้าสลดก็ตลกแต่ยังทำขึงขัง“แคร์มันทำไม มันไม่โง่จนไม่รู้ว่าเธอเป็นของฉัน ของดีๆ ทำไมฉันต้องปล่อย”“อย่ามาทำปากหวาน”ตติยากรรวบผ้าห่มจะวิ่งลงจากเตียง แต่คำพูดคนข้างหลังทำให้ชะงัก“คุณแม่จะมาหาเธอพรุ่งนี้”“อย่า…”“ฉันจะให้คุยกันนะ”“แล้ว แล้วคนของคุณ”“หึงเพชรเหรอ ขอโทษนะ ที่ผ่านมาฉันแค่สับสน ตอนนี้เขาไปเมืองนอกแล้ว แม่บอกว่าไปคุยกับท่านแล้

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   นางบำเรอจะกลายเป็นเมียแต่ง

    “ท่านประธานมาทำอะไรที่นี่ค่ะ แอบมาตรวจงานหรือไง”ทว่าเสียงเด็กที่มาช่วยงานในโรงแรมเรียกแขกของโรงแรมก็ทำให้นางชื่นชีวาหันกลับมาอย่างงงงวย“เธอว่าอะไรนะ ใครท่านประธาน”ผู้จัดการทั่วไปที่มาช่วยงานตามคำสั่งว่าที่สะใภ้ส่งมายิ้ม“คุณภาสกรเป็นญาติผู้พี่คุณอังคณาค่ะ ท่านเป็นเจ้าของโรงแรมพี เอส เค รอยัลที่ดิฉันทำงานไงคะ คุณชื่นชีวาไม่รู้จักเหรอคะ”นางชื่นชีวาตกใจ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนที่คิดว่าเป็นแขกจนปากเกือบถึงรูหู“ฉันจะไปเดินเล่นแถวชายหาด เธอไปทำงานเถอะ ให้เรียบร้อยโดยเร็วจะได้กลับไปทำงานที่โรงแรม”ภาสกรไม่สนใจเสวนากับชื่นชีวาอีก เขาเดินคิดตลอดทางเดิน ถ้าโรงแรมที่นี่ปรับปรุงเสร็จ จะส่งน้องสาวมาอยู่ที่นี่ดัดสันดานเสียบ้าง เผื่อนิสัยใจคอจะดีขึ้นหนึ่งเดือนผ่านไปตติยากรเหนื่อยจะไล่ภาสกรเพราะเขาเอาตัวเองเข้ามาเป็นคนในครอบครัวอย่างไม่แคร์ว่าเธอไม่ต้องการ บ้านของเธอ น้องของเธอเปลี่ยนไปหมดบ้านมีคนมาซ่อมแซม จัดโน่นนี่ตลอดเวลา สามแสบก็มีรถรับส่งไปกลับโรงเรียนร่างสูงกำลังเดินมาหาตติยากรเดินหนีขึ้นข้างบน แต่แล้วเปลี่ยนใจวันนี้จะคุยให้รู้เรื่อง“อ้าววันนี้ไม่วิ่งหนีเหรอ”ร่างใหญ่ชนร่างบอบบางจังๆ เขา

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   พันธนาการ

    ตติยากรพยายามไม่มองภาสกรที่ช่วยต้อนรับแขกเข้าในงาน เธอวุ่นวายใจกับเรื่องนี้แต่เก็บไว้ ธนูนั้นตามติดเธอแจ หญิงสาวอึดอัดใจนัก เด็กๆ กลายเป็นสองฝ่าย หนึ่งและสองอยู่กับธนู ส่วนสามไปอยู่กับคุณบีเพื่อนบ้านต่างซุบซิบอยากรู้ว่าภาสกรคือใคร แม่นิพลเข้ามา พูดนินทาว่าคงเป็นหนุ่มเมียเผลอ จ๋ามาบอกแต่ตติยากรพยายามไม่สนใจ“อยากบอกให้รู้ว่ารวยมาก ให้หน้าหงายไปเลย” จ๋ายังบ่น ตติยากรเดินไปต้อนรับแขก ไม่ลืมบอกจ๋า “พี่อย่าเสียมารยาทเลย พูดได้พูดไป”“เหนื่อยก็พักบ้างนะ เสิร์ฟน้ำฉันให้เด็กๆ ที่หามาช่วยแล้วไง”“มีเงินทำอะไรก็ได้สิคุณน่ะ”“เดี๋ยวนี้ได้ทีด่าฉันตลอดนะ เสร็จงานเมื่อไหร่ฉันจะเอาคืนเธอ”ตติยากรเผลอตอบโต้ และแพ้พ่ายอย่างเคย เธอเดินหนีและพึมพำอย่างหงุดหงิด “คิดว่าตนเองเป็นใคร”“ทำไมพูดอย่างนี้ ใครๆ ก็ดูออกเธอเป็นของฉัน”“ติยาไม่ใช่สิ่งของนะคะ ลาออกจากการเป็นคู่นอนมาหลายเดือนแล้วด้วย ทำไมคิดว่าติยาต้องกลับไป”ในที่สุดก็ห้ามความคิดที่วุ่นวายไม่ได้ร่างสูงเดินมาใกล้ “เรื่องนี้เราจะรู้กันอีกไม่นาน” หญิงสาวถอยห่าง แต่เขาก้มลงมากระซิบที่ใบหู“อย่าทำให้โกรธนะกำลังมาง้อ และเวลานี้ไม่ใช่จะมาทะเลาะกัน ให้งา

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   ทำเป็นไม่ได้ยิน

    “ติยา”“ขอบคุณมากค่ะ กลับไปเถอะค่ะ พรุ่งนี้ติยาต้องตื่นแต่เช้า”หญิงสาวพูดตัดบทเดินหนี ไม่อยากให้ธนูได้ยินอะไร ไม่ใช่เพราะแคร์แต่เธออายที่อาจทะเลาะกับเขา แต่ชายหนุ่มกลับไม่หยุด“ผมจะอยู่เป็นเพื่อนนะ”ภาสกรนั้นเปลี่ยนใจเมื่อเห็นท่าทีสนิทสนมของผู้ชายที่รับหญิงสาวมาที่วัด เรื่องอะไรเขาจะปล่อยให้คนอื่นมาใกล้ชิดคนของเขาตติยากรลืมตัวดึงมือใหญ่ให้ตามเธอไป ชายหนุ่มจับมือกลับ เธอสะบัด ธนูยืนมองด้วยใจที่แป้ว“คุณจะทำแบบนี้ทำไม อย่าให้ฉันต้องเสียมารยาทกับคนที่เคยชุบชีวิตฉันเลยนะ ฉันไม่อยากได้ชื่อว่าเนรคุณ เราจบกันแล้ว อย่ามาทำให้ฉันนึกถึงเรื่องเก่าๆ ที่ทำร้ายหัวใจฉัน”“ไม่เคยรักฉันบ้างหรือ บอกมาสิว่าไม่เคยรัก บอกต่อหน้าแม่เธอ ถ้าเธอพูดออกมาว่าไม่เคยรัก”“ถ้าพูดคุณจะไปหรือ”หญิงสาวจ้องดวงตาคม แม้ไม่กล้าสู้สายตาคมกล้านัก ทว่าวันนี้เธอต้องทำ“ว่าไง อย่าโกหกแม่เธอนะ”“ไม่เกี่ยวกับแม่ ฉันไม่เคยรักคุณ กลับไปได้หรือยัง”ร่างสูงยังยืนนิ่ง หญิงสาวงง “ไปสิคุณบี บอกแล้วไงคะ”“แค่ให้ตอบ คำตอบเป็นอย่างไรฉันไม่สนใจหรอก ฉันจะเอาเธอมาเป็นของฉันอีกครั้ง”ตติยากรอ้าปาก “พูดอะไรของคุณ ติยาไม่เคยเป็นของคุณ”“จะให้

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   ถูกทิ้งเหมือนไม่มีค่า

    “นายจะรู้อะไรยังเป็นเด็ก”แฝดหนึ่งเสนอ แฝดสองยิ้มเยาะ ส่วนแฝดสามไม่สนใจใครแกะของเล่น ตติยากรมองน้องทั้งสามด้วยความกลุ้มใจ อยากจะบอกน้องว่างานนะหายาก และอยากบอกว่าของขวัญพวกนี้จะเป็นชิ้นสุดท้าย ต่อไปอาจจะไม่มีของดีๆ แพงๆแบบนี้ แต่ทุกคนก็เดินไปนั่งคนละทิศ ตติยากรถามหาแม่ จ๋าบอกว่ายังอาการเหมือนเดิม ห

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   ความรักช่างน่าเวทนา

    “ติยามาผูกเนคไทให้หน่อย”หญิงสาวรีบเดินไปในห้องนอน มองใบหน้าหล่อเหลาซึ่งจมูกโด่งไม่ต่างลูกผสมทางตะวันตก และสบตาคู่คมที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ถ้าเป็นเรื่องอื่นเธอคงยินดีกับเขา แต่เรื่องนี้เธอคิดคำพูดยาวๆ ไม่ออก“หลายคืนนับจากนี้เธอจะได้นอนเต็มอิ่มนะ ไม่มีฉันมากวนใจ”“จะไปไหนกันหรือคะ” ถามเร็วเพราะคว

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   คำพูดทำร้ายใจ

    นัยน์ตาสีนิล ใต้แนวคิ้วดำยาวน่ามอง ส่งประกายวิบวับเมื่อร่างอวบลงจากร่าง เธอดูอ่อนล้าแต่อย่าหวังจะได้ไปเรียนวันนี้เพราะเขายังไม่อิ่ม แค่พักเติมน้ำ ภาสกรดื่มน้ำ มองร่างที่นอนบนเตียง“เรียนกี่วิชาวันนี้”“สามค่ะ”“ขอดูตารางเรียน”“คุณบีติยาไม่ใช่เด็กนะคะ”เขาไม่เคยทำแบบนี้ หญิงสาวรู้สึกแปลกๆก็อยากรู้

  • พันธนาการรักนางบำเรอ   ไม่นานคงต้องไป

    นัยน์ตาสีนิลใต้แนวคิ้วดำยาวน่ามองส่งประกายวิบวับเมื่อร่างอวบลงจากร่างเธอดูอ่อนล้าแต่อย่าหวังจะได้ไปเรียนในวันนี้แต่ยังไม่อิ่มยังคงพักเติมน้ำ ภาสกรดื่มน้ำมองดูส่วนประกอบของเครื่อง“เรียนกี่วิชาวันนี้”“ตาค่ะ”“ขอดูระดับเรียน”“คุณบีติยาไม่ใช่เด็กนะคะ”เขาไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นเลยวิธีการที่จะหาที่ไหน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status