ตอนที่ 6 : ราชันแห่งโลกมืด

ตอนที่ 6 : ราชันแห่งโลกมืด

ภายในห้องทำงานขนาดใหญ่ที่ถูกปกคลุมด้วยโทนสีเข้มหรูหรา เสียงบานประตูไม้สักทองปิดลงเบา ๆ ที่ด้านหลัง ทว่ากลับส่งแรงสั่นสะเทือนลึกเข้าไปในความรู้สึกของนทีราวกับเสียงลั่นดาลประตูคุก ร่างโปร่งบางยืนนิ่งงันอยู่ใกล้ขอบพรมกำมะหยี่สีเข้ม ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวขาเดินต่อหรือขยับกายไปทิศทางใด นิ้วมือเรียวซีดยังคงกำหูหิ้วกระเป๋าผ้าใบเก่าเอาไว้แน่นหนาจนสั่นระริก

แสงสว่างยามสายที่สอดส่องผ่านบานกระจกหน้าต่างบานใหญ่จากพื้นจรดเพดานด้านหลังโต๊ะทำงาน ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศในห้องนี้ดูอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน แสงแดดเหล่านั้นกลับทำหน้าที่ขับเน้นให้ร่างของชายหนุ่มที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้ตัวหนาดูน่าเกรงขามและลึกลับราวกับภาพวาดของซาตานในโลกมืด

‘คิรากร อัครเดช’

ชายหนุ่มในชุดสูทสากลสามชิ้นสีดำสนิท คัตติ้งเนี๊ยบกริบรับกับช่วงไหล่กว้างและโครงสร้างร่างกายที่สูงใหญ่ทว่าเต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อของคนที่ฝึกฝนมาอย่างดี เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวกับรูปสลักหินอ่อนที่ไร้รอยตำหนิ นัยน์ตาคมกริบสีนิลสนิทคู่นั้นทอประกายความนิ่งสงบ เยือกเย็น แต่กลับแฝงไปด้วยอำนาจดิบเถื่อนที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าล่วงเกิน เส้นผมสีดำจัดถูกเซตเปิดหน้าผากอย่างเป็นระเบียบ ขับเน้นให้คิ้วเข้มและสันจมูกโด่งคมดูโดดเด่นและดุดันยิ่งขึ้น

บรรยากาศรอบกายของชายผู้นี้เต็มไปด้วยกระแสความกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาอบอวลไปทั่วทั้งห้อง มันหนักอึ้งและเย็นเยียบจนนทีรู้สึกราวกับว่ามวลอากาศรอบตัวกำลังหดตัวลง บีบคั้นจนเขาแทบจะสูดลมหายใจเข้าปอดไม่ได้ ทุกวินาทีที่ผ่านไปในความเงียบสงัดช่างยาวนานและทรมานราวกับกำลังถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น

คิรากรไม่ได้เอ่ยคำพูดใดออกมาในทันที นัยน์ตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวปรายสายตาละจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เลื่อนมาจับจ้องที่ร่างโปร่งบางของเด็กหนุ่มที่ยืนสั่นอยู่ตรงหน้าประตู สายตาของมาเฟียหนุ่มกวาดมองอย่างเชื่องช้า ทว่าถี่ถ้วนและพิเคราะห์... เริ่มตั้งแต่ใบหน้าหวานที่บัดนี้ซีดเผือดอย่างไร้สีเลือด ดวงตาคู่สวยพริ้มเพราที่แฝงไปด้วยความหวาดกลัวขั้นสุดทว่ากลับทอประกายความบริสุทธิ์สะอาดสะอ้าน ร่างผอมบางในชุดเสื้อยืดสีซีดคอกว้างกับกางเกงยีนส์ตัวเก่า และกระเป๋าผ้าซอมซ่อในอ้อมกอด

ไม่มีแววตาแห่งความกระหายหรือความโลภในสายตาของคิรากร มีเพียงความนิ่งสนิทลึกล้ำราวกับมหาสมุทรยามค่ำคืนที่ยากจะคาดเดาความรู้สึกด้านใน

ยิ่งถูกจ้องมอง นทีก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนเปลือยกายอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ความกลัวต่อชื่อเสียงอันโหดเหี้ยมของชายตรงหน้าทำให้เขารู้สึกอยากจะคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อร้องขอชีวิต ทว่าความหยิ่งทะนงและเด็ดเดี่ยวลึก ๆ ในใจที่ถูกบีบคั้นมาตลอดชีวิตกลับสั่งให้เขายังคงฝืนยืนหยัดอยู่ได้ แม้ว่าขาทั้งสองข้างจะสั่นจนแทบจะรับน้ำหนักตัวเองไม่ไหวก็ตาม

หลังจากปล่อยให้ความเงียบทำหน้าที่ทรมานจิตใจของเด็กหนุ่มอยู่ครู่ใหญ่ ริมฝีปากหยักลึกของราชันแห่งโลกมืดก็ขยับเปิดออก น้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลัง และทุ้มลึกดังกังวานข้ามผ่านความเงียบ

“อายุเท่าไหร่”

คำถามสั้น ๆ ประโยคแรกหลุดออกมาจากปากของมาเฟียหนุ่ม นทีสะดุ้งเล็กน้อย เขาพยายามข่มก้อนความประหม่าลงคอ สูดยัดลมหายใจเข้าปอดแผ่วเบาก่อนจะบังคับกระแสเสียงไม่ให้สั่นเครือจนน่าเกลียด

“ยี่สิบ... ยี่สิบครับ” นทีตอบเสียงแผ่ว ทว่าชัดถ้อยชัดคำ

คิรากรนิ่งไปเล็กน้อย แววตาคมกริบไหววับไปชั่วครู่เมื่อได้ยินคำตอบ อายุยี่สิบปี... วัยที่ควรจะได้เรียนหนังสือในมหาวิทยาลัย ได้ใช้ชีวิตสนุกสนานอยู่กับกลุ่มเพื่อนฝูงตามประสาวัยรุ่นทั่วไป ทว่าเด็กหนุ่มตรงหน้ากลับถูกนำตัวมาวางไว้ที่นี่ ในฐานะ ‘สินค้าชดใช้หนี้’ ขององค์กรมาเฟียที่ใหญ่ที่สุด

กึก...

เสียงฝีเท้าหนักแน่นทว่าเงียบเชียบของธามดังขึ้น มือขวาหนุ่มก้าวสั้น ๆ เข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงานของคิรากร ในมือของเขาถือแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำเข้มติดตัวมาด้วย ธามเปิดแฟ้มออกช้า ๆ ก่อนจะยื่นส่งมันให้แก่ผู้เป็นนายใหญ่ด้วยท่าทางนอบน้อม

“นี่คือเอกสารสัญญาเงินกู้และรายละเอียดทรัพย์สินทั้งหมดของสมบัติครับนายใหญ่” ธามเอ่ยรายงานเสียงเรียบ

คิรากรยื่นมือหนาออกไปรับแฟ้มเอกสารนั้นมา นิ้วมือยาวแข็งแรงเรียงตัวสวยงามทว่าแฝงไปด้วยพละกำลังเปิดหน้ากระดาษด้านในออกอ่าน นัยน์ตาคมกริบกวาดมองตัวเลขและข้อความทางกฎหมายที่ระบุอยู่ในสัญญาอย่างละเอียดถถี่ ตัวเลขหนี้สินรวม 50 ล้านบาท เด่นหราอยู่บนหน้ากระดาษ พร้อมกับลายเซ็นยินยอมของสมบัติและมาลี

ทว่าเมื่อคิรากรพลิกอ่านไปถึงหน้าประวัติส่วนตัวและโครงสร้างครอบครัวของผู้กู้ คิ้วหนาเข้มก็เริ่มขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำสนิททอดมองภาพถ่ายใบหน้าหวานของนทีที่ถูกแนบมาในฐานะ ‘หลักทรัพย์ค้ำประกันบุคคล’ สลับกับอ่านประวัติความเป็นมาสั้น ๆ ของเด็กหนุ่ม

‘นที... เด็กกำพร้าที่ถูกเก็บมาเลี้ยง ไม่มีสายเลือดเกี่ยวข้องกับตระกูลของผู้กู้ ไม่เคยมีส่วนรู้เห็นหรือลงชื่อในเอกสารการร่วมลงทุนใด ๆ’

ดวงตาของคิรากรวับวาวขึ้นด้วยความเย็นชา มุมปากหยักลึกเหยียดยิ้มออกมาบางเบา ทว่าเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมเพชและเหยียดหยันต่อความโลภอันไร้ยางอายของมนุษย์ ครอบครัวนั้นติดหนี้เขาจำนวนมหาศาลเพราะความโลภที่แอบยักยอกเงินองค์กรไปลงทุนมืด แต่สุดท้ายเมื่อจวนตัว กลับเลือกที่จะโยนเด็กหนุ่มกำพร้าคนหนึ่งที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ เลยมารับเคราะห์กรรมแทนเพื่อเอาตัวรอด

ราชันแห่งโลกมืดปิดแฟ้มเอกสารลงเสียงดัง ปัง! แผ่วเบาทว่าหนักแน่นในความรู้สึก เขารู้แจ้งเห็นจริงทะลุปรุโปร่งทุกอย่างผ่านเอกสารชุดนี้...

เขารู้ดีที่สุดในวินาทีนี้เลยว่า... เด็กหนุ่มหน้าตาซื่อบริสุทธิ์ที่กำลังยืนตัวสั่นเทาอยู่ตรงเบื้องหน้าของเขานี้ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องหรือรับรู้เรื่องหนี้สินจำนวนห้าสิบล้านนี้เลยแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว ทว่าเป็นเพียงลูกแกะผู้บริสุทธิ์ที่ถูกคนสารเลวผลักส่งลงสู่ลานประหารเพื่อเป็นเครื่องเซ่นสังเวยชำระความผิดแทนพวกตนเพียงเท่านั้น