Mag-log inอีกฝั่งหนึ่งของกรุงเทพ งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่สื่อมากมายที่รอสัมภาษณ์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง แขกมากมายรวมทั้งผู้ใหญ่หลายต่อหลายคนมาร่วมงาน ฐาปกรณ์เองก็เช่นกัน..วันนี้รณภพเองก็มา...แต่เขากลับไม่เจอภัสสรดังที่ใจคิด “ คุณนี่เจ้าวิชไปไหนคะใกล้ได้เวลาแล้วนะเห็นบ่นอยากแต่งงานนักแต่งงานหนานี่ไปไหนซะหล่ะคะ ”
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ภวิชก็สามารถกลับมาพักที่บ้านได้แต่เขาไม่รอช้าที่จะเตรียมงานแต่งงานและหารือกับผู้ใหญ่ในการสู่ขอมินตรา “ แม่ครับอาทิตย์นึงแล้วนะที่ผมไม่ได้เจอเมียผมอ่ะ ” “ แกจะอดทนหน่อยไม่ได้หรือยังไงฝ่ายนั้นเขาก็มีพ่อมีแม่นะ ” “ แต่แม่ครับแม่ตั้งเงื่อนไขที่ไม่ถามผมเลยอ่ะ ” เขาหน้างอใส่ม
เซอร์ไพร์สอะไรมากมาย “ แม่จะบ่นหนูทำไมหนักหนาคะ วาวรู้แล้วค่ะ แม่ โอ๊ะ พี่วิชกรี๊ด ” สาวน้อยเมื่อทำหน้าเง้าหน้างอใส่แม่กับพ่อเสร็จความไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอเผลอกรีดร้องรีบไปกอดพี่ชายด้วยความคิดถึงภวิชเผลอกอดน้องสาว ครั้งสุดท้ายเขาจำได้ว่าเขากับน้องสาวทะเลาะกัน ทะเลาะกันรุนแรงสะด้วย “ ตาวิช / เจ้าว
“ ไม่ยุติธรรมเลยนะ แล้วนิ้วมินใครจะใส่แหวนให้ ” มินตราเผลอร้องไห้จนเธอหลับไปชายหนุ่มที่หลับใหลเขาค่อยๆ ปรือตารับแสงไฟที่สาดส่อง พื้นเพดานสีขาวทำให้เขาแสบตาหลังจากหลับไปเกือบหนึ่งอาทิตย์มือซ้ายสัมผัสถึงบางอย่างเขาค่อยๆปรับโฟกัสที่ดวงตา ให้รับแสงได้เต็มที่มือขวาค่อยๆยกมาดึงเครื่องช่วยหายใจออกอย่างรำคา
มินตราค่อยๆลืมตาขึ้นมาในเช้าอีกหนึ่งวัน คุณหญิงมณีจึงตรงเข้าไปกอดลูกสาวเอาไว้แน่น “ มินตื่นแล้วหรอลูกเป็นยังไงบ้างค่อยๆลุกนะลูก ” “ มินรู้สึกเจ็บท้องค่ะแม่ แล้วลูกมินหล่ะค่ะ แม่ ลูกมินยังอยู่ใช่ไหมคะ ”มินตราเริ่มผวาเมื่อเธอสัมผัสหน้าท้องเธอจำได้ว่าเมื่อวานเธอมีอาการตกเลือดทำไมเธอเจ็บท้องแล้วความ
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z แบบนี้ไงครับ ' เด็กน้อยเขียนอักษรภาษาอังกฤษแล้วเรียงตามตัวเลขรหัสที่เขาได้มาอย่างชาญฉลาดมินตราตบมือยิ้มหวานแล้วลูบหัวเด็กหนุ่มที่ชื่อเจ้านายอย่างน่ารัก ' แล้วมันเป็นคำว่าอะไรกันแน่ครับเจ้านาย ' ' ก็ love ไงครับแม่มินที่แปลว่ารัก ' ' แปะๆๆๆ
“ ฮิ้ว อิจฉาว่ะแก มีคนหล่อๆมาร้องเพลงให้ด้วย ” เพื่อนสาวเอ่ยปากแซวภัสสร เมื่อได้ยินศิลปินหนุ่มที่ร้องเพลง เรียกชื่อเพื่อนของเธอ “ บ้าน่าแก ” ภัสสรตีมือเพื่อนแต่ยิ้มเขินอาย ก็จะไม่เขิลได้ไง คนบ้าอะไรโครตเท่ห์เลยตอนแรกแค่ปลื้มเท่านั้นที่ช่วยไว้แต่คราวนี้ชอบเลยบอกตรงๆ....หญิงสาวคิดในใจ.....เมื่อเ
“ มิก เห้ยมึงช่วยกูหน่อยไม่ได้ไงว่ะ วันนี้ไอ้ซันไม่มาจริงๆนะเว้ย ” เพื่อนของรณภพที่เป็นนักดนตรีขอร้องให้รณภพช่วยเล่นกีต้าร์ให้เพราะเพื่อนเกิดเข้าโรงพยาบาลกะทันหันถ้าไม่มีการเล่นโฟคซองวันนี้เขาต้องโดนผู้จัดการเล่นงานแน่ๆ “ ไม่เอาเว้ย กูบอกแล้วไงว่าไม่ชอบ กูเป็นแค่บาร์เทนเดอร์ พอ! ” “ โห่ว กูก็แค่
มินตราถูกตรึงมือเข้ากับเสาปูนต้นนึง ผ้าปิดปาก......บ้า เกมส์บ้าอะไรพาเธอมาทารุณชัดๆ ' คุณวิช.. คุณหายไปไหนเนี่ยนานไปแล้วนะ.....' มินตราเกิดใจหวั่นเล็กน้อยในใจยอมรับเลยว่ากลัว เหตุการณ์ในอดีตนั้นเธอจำได้ไม่ลืม เหตุการณ์วันนั้นวันที่เธอถูกคนของเสี่ย ชัย จับไป แต่โชคดีที่วันนั้นเธอเอาตัวรอดกลับมาได้ต
“ เจ้านายครับใกล้ได้เวลาแล้วครับ ” ทัชบอกเจ้านายหนุ่มที่ยืนอยู่ริมสนามพร้อมหญิงสาวที่อยู่ด้านข้าง “ อืม รู้แล้ว ” “ คุณมินตราครับ เชิญตามผมมาทางนี้ครับ ” มินตราจู่ๆขาก็แข็งก้าวไม่ออกซะงั้นเมื่อเหตุการณ์ตรงหน้านี้ ถูกสร้างจำลองเหตุการณ์แต่กลับเป็นเหมือนสถานการณ์จริงแถมรอบๆที่ดูน่ากลัววังเวง







