تسجيل الدخولمشاركة
17. คืนแรกในฐานะแฟน
تاريخ النشر:
2026-11-12 01:01:06
أحدث فصل
พี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม? 18. วันรับปริญญาหรือวันรวมตัวแฟนเก่า
เช้าวันรับปริญญาของคีตะเริ่มต้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างดี ปั้นชาถูกปลุกด้วยเสียงเคาะประตูรัว ๆ ตอนตีห้าครึ่งก๊อก ๆ ๆ ๆเธอลืมตาขึ้นด้วยสีหน้าคนพร้อมฆ่า “ใคร”“ผม” เสียงคีตะดังอย่างสดใสเกินเวลา ปั้นชาคว้าหมอนมาปิดหน้า“กลับไป”“พี่ครับ วันนี้ผมรับปริญญา”“รู้”“ตื่นได้แล้ว”“นายรับ ไม่ใช่ฉัน”“แต่แฟนบัณฑิตต้องสวย”ปั้นชาลืมตา “ฉันสวยตอนนอนก็ได้”ด้านนอกเงียบไปครู่หนึ่ง “จริง”เธอถอนหายใจ “คีตะ”“ครับ”“ถ้ายังไม่ไป ฉันไม่ไปงาน”เสียงฝีเท้าวิ่งหนีทันที “ไปแล้วครับ!”ปั้นชาหลับตาอีกครั้ง ไม่ถึงสิบวินาทีโทรศัพท์ก็สั่นKeeta : รักนะครับเธอจ้องหน้าจอ แล้วพิมพ์กลับPancha : บล็อกนะอีกฝ่ายส่งสติกเกอร์ร้องไห้กลับมา ปั้นชาหลุดยิ้ม ก่อนโยนโทรศัพท์ลงข้างตัวแล้วลุกขึ้นแต่งตัว วันนี้เธอเลือกเดรสสีอ่อนเรียบ ๆ ทรงสวย ผมยาวตรงปล่อยลงมาเหมือนเดิม แต่งหน้าไม่หนัก คิรินที่ยืนรออยู่ชั้นล่างในชุดเชิ้ตกับกางเกงสแลคมองขึ้นมาแล้วเลิกคิ้ว“สวย”“ขอบคุณ” คีตะที่ยืนอยู่ข้างเขาในชุดครุยหันมาทันที“เดี๋ยว”“อะไร”“พี่ชมแฟนผมก่อนผมอีก?”คิรินหันไปมองน้องชาย “แล้ว?”“มันผิดลำดับ”“มึงตื่นมาตั้งแต่ตีสี่ ทำไมไม่ชม”คีต
พี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม? 17. คืนแรกในฐานะแฟน
หลังจากตกลงคบกันอย่างเป็นทางการ ชีวิตในบ้านไม่ได้เปลี่ยนไปมากเท่าที่ปั้นชาคิดคีตะยังพูดมากเหมือนเดิม ยังกวนเหมือนเดิม ยังชอบเคาะประตูห้องเธอทั้งที่มีเหตุผลแค่สิบเปอร์เซ็นต์ อีกเก้าสิบเปอร์เซ็นต์คืออยากเห็นหน้า แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปชัดที่สุดคือเขาไม่ต้องหาข้ออ้างอีกแล้ว“พี่ปั้น” เสียงดังมาจากหน้าประตูตอนเกือบสามทุ่ม ปั้นชาที่กำลังนั่งวาดงานอยู่เงยหน้า“อะไร”ประตูแง้มออก ใบหน้าคีตะโผล่มาก่อน “คิดถึง”เธอมองนาฬิกา“เพิ่งกินข้าวด้วยกันเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน”“สามสิบเจ็ดนาที”“ออกไป”“แฟนใจร้าย”“นายมีห้องตัวเอง”“แต่ไม่มีแฟนอยู่ในห้อง”ปั้นชาถอนหายใจ “เข้ามา”ประตูเปิดทันที “ขอบคุณครับ”คีตะเดินเข้ามาอย่างอารมณ์ดี ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟามุมเดิม ปั้นชามอง“มาทำอะไร”“นั่ง”“แค่นี้?”“ครับ”“แล้วทำไมไม่อยู่ห้องตัวเอง”คีตะยิ้ม “ผมบอกแล้ว”“อะไร”“คิดถึง”เธอหันกลับไปทำงาน พยายามไม่สนใจว่ามุมปากตัวเองกำลังยก ผ่านไปไม่ถึงห้านาที“พี่”“อะไร”“ผมถามอะไรได้ไหม”“ถาม”“เราเป็นแฟนกันมากี่วันแล้ว”“นายจำไม่ได้?”“จำได้”“แล้วถามทำไม”“อยากได้ยินพี่ตอบ”ปั้นชาวางปากกา หันไปมอง “สามวัน”คีตะยิ้มกว้าง “พี
พี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม? 16. คราวนี้พูดชัด ๆ ว่ารัก
แสงเช้าสีอ่อนลอดผ่านม่านห้องพักผู้ป่วยเข้ามาตรงปลายเตียง ปั้นชาลืมตาขึ้นช้า ๆ ความมึนเมื่อคืนหายไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงอาการหนักหัวกับคอแห้งเล็กน้อย สิ่งแรกที่เธอเห็นคือเพดานสีขาว สิ่งที่สองคือมือของตัวเองและสิ่งที่สาม… ผู้ชายตัวสูงที่ฟุบหลับอยู่ข้างเตียงโดยยังจับมือเธอไม่ปล่อย ปั้นชามองอยู่หลายวินาที คีตะนั่งบนเก้าอี้ ท่าทางน่าจะนอนไม่สบายเอามาก ๆ ศีรษะพาดอยู่ตรงขอบเตียง ผมสีน้ำตาลอ่อนยุ่งจนไม่เหลือทรง เสื้อยืดตัวเดิมจากเมื่อคืนยับย่น ใต้ตาคล้ำอย่างคนไม่ได้นอน มือเขากำมือเธออยู่หลวม ๆ ปั้นชาขยับนิ้ว คีตะสะดุ้งตื่นทันที“พี่?” เขาเงยหน้าพรวดจนเกือบชนราวเตียง ปั้นชามอง“เบา ๆ”“เป็นไงบ้าง” คำถามมาเร็วมาก เขาลุกขึ้นยืนแล้วโน้มมองหน้าเธอเหมือนกำลังตรวจทุกส่วน“มึนไหม ปวดหัวไหม คลื่นไส้ไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”ปั้นชากะพริบตา “ทีละคำถาม”“อ๋อ”คีตะหยุด สูดหายใจ “มึนไหม”“นิดหน่อย”“ปวดหัว?”“นิดหนึ่ง”“คลื่นไส้?”“ไม่”“เจ็บตรงไหน?”“ไม่”เขาถอนหายใจยาวเหมือนเพิ่งยกภูเขาออกจากอก ปั้นชามองหน้าเขา“นายไม่ได้นอน?”“นิดหน่อย”“โกหก”“หลับไปเมื่อกี้”“กี่นาที”คีตะมองนาฬิกา “สิบ…”เธอจ้องเขา
พี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม? 15. กับดักที่ซ่อนอยู่หลังคำว่า “งาน”
หลังจากคีตะคุยกับแพรวตรง ๆ ปั้นชาคิดว่าเรื่องทุกอย่างน่าจะจบลงแล้ว อย่างน้อยเธอก็อยากเชื่อแบบนั้น ช่วงหลายวันต่อมาไม่มีข้อความจากแพรวอีก ไม่มีคำพูดแปลก ๆ ไม่มีการทักมาหา และไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ ปั้นชาจึงกลับไปใช้ชีวิตตามปกติทำงาน นั่งวาดรูปอยู่บ้าน โดนคีตะกวนเป็นระยะและพยายามไม่แสดงออกมากเกินไปว่าตัวเองเริ่มชินกับการมีเขาวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ แล้ว เย็นวันหนึ่งขณะที่เธอกำลังแก้งานอยู่โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ชื่อบนหน้าจอคือ ‘พี่แทน’ ปั้นชามองอยู่ครู่หนึ่งก่อนรับ“ค่ะพี่”“ปั้น ว่างไหม”“คุยได้ค่ะ”“พี่มีงานใหม่ อยากให้ช่วยดูหน่อย”“ส่งรายละเอียดมาได้เลยค่ะ”“งานนี้ลูกค้าอยากคุยกับอาร์ตติสเองนะ มีไอเดียหลายอย่าง”ปั้นชาขมวดคิ้วเล็กน้อย “ประชุมออนไลน์ได้ไหมคะ”ปลายสายหัวเราะ “ลูกค้าอยากเจอตัวมากกว่า พรุ่งนี้ค่ำสะดวกไหม”เธอนิ่งไป ปกติถ้าเป็นคนอื่นปั้นชาคงปฏิเสธ แต่แทนเคยจ้างงานเธอจริงหลายครั้ง และที่สำคัญงานก่อนหน้านี้ก็ไม่มีปัญหาเรื่องเงินหรือรายละเอียดงาน“ที่ไหนคะ”“ร้านเดิมที่เคยไปแต่รอบนี้มีห้องส่วนตัว ลูกค้ามาสามสี่คน”ปั้นชาคิดก่อนตอบ “ได้ค่ะ”“โอเค เดี๋ยวพี่ส่งโลเคชัน”หลังวางสายปั้นชากำ
พี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม? 14. คนเก่าที่ไม่ยอมเป็นอดีต
ปั้นชาจ้องข้อความในอินสตาแกรมอยู่นานกว่าที่คิด ‘เรื่องนี้ พี่น่าจะควรรู้ค่ะ’ ประโยคสั้น ๆ แต่ทำให้ความรู้สึกดี ๆ เมื่อครู่หายไปแทบหมด เธอไม่ได้ตอบทันทีแค่กดเข้าไปดูโปรไฟล์ของอีกฝ่ายอีกครั้งบัญชีส่วนตัว รูปโปรไฟล์เป็นผู้หญิงหน้าหวาน ผมยาวสีน้ำตาลอ่อน ใบหน้าดูเด็กกว่าปั้นชาหลายปี ไบโอระบุชื่อมหาวิทยาลัยเดียวกับคีตะ คณะบริหารปีสาม ชื่อ ‘แพรว’ ปั้นชายังไม่ทันตัดสินใจว่าจะรับคำขอติดตามดีไหม อีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาอีก’ถ้าพี่ไม่สะดวกคุยก็ไม่เป็นไรนะคะ หนูแค่คิดว่าถ้าพี่กำลังจะจริงจังกับคีตะ พี่ควรได้รู้บางอย่างก่อน‘ปั้นชาขมวดคิ้ว คำว่า ‘จริงจัง’ ทำให้เธอรู้สึกแปลก เพราะแม้แต่เธอกับคีตะเองยังไม่ได้เรียกความสัมพันธ์นี้ว่าอะไรเลยแล้วผู้หญิงคนนี้รู้ได้ยังไงนิ้วเธอแตะหน้าจอ สุดท้ายพิมพ์สั้น ๆPancha : เรื่องอะไรคะข้อความถูกอ่านแทบจะทันที แต่เธอเงียบไปพักใหญ่เหมือนกำลังเลือกคำตอบPraew : หนูเคยคบกับคีตะค่ะปั้นชานิ่งหัวใจเหมือนสะดุดหนึ่งจังหวะ เธอรู้ว่าคีตะเคยมีผู้หญิงเยอะรู้ตั้งแต่ก่อนมาอยู่บ้านนี้ เห็นกับตาเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นคำว่า ‘เคยคบ’ ไม่ควรทำให้รู้สึกอะไรแต่กลับทำให้ใจรู้สึกไม่ค่อยดีนักPa
พี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม? 13. เค้กหนึ่งชิ้น กับคนแปลกหน้าหนึ่งคน
หลังกลับจากเหนือได้สามวันชีวิตในบ้านก็เริ่มกลับเข้าสู่จังหวะเดิม แต่คำว่าเดิมของปั้นชาไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เมื่อก่อนเธอตื่นเช้าทำงานกินข้าวคนเดียวบ้างกับคิรินบ้าง แล้วพยายามหลบเสียงกวนจากคีตะให้มากที่สุด ตอนนี้สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาคือผู้ชายตัวสูงที่ชอบโผล่หน้ามาถามคำถามไร้สาระทุกเช้า“พี่ปั้น”ปั้นชายังไม่เงยหน้าจากแท็บเล็ต “อะไร”“วันนี้ผมหล่อไหม”“ไม่รู้”“มองก่อน”“ไม่”“โห”คีตะยืนพิงกรอบประตูห้องทำงานเธอในชุดนักศึกษา เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนผูกเนกไทลวก ๆ ผมสีน้ำตาลอ่อนเซ็ตอย่างตั้งใจผิดกับคนที่เคยตื่นสายแล้วเดินหัวฟูไปทั่วบ้าน ปั้นชายังคงวาดงานต่อ“ไปเรียน”“ยังมีเวลา”“แล้วมายืนทำไม”“มาดูคนที่จีบ”มือเธอหยุดนิดเดียวแล้ววาดต่อ “ฉันไม่ได้หายไปไหน”“รู้”“งั้น?”“ดูไว้ก่อน เดี๋ยวคิดถึง”ปั้นชาเงยหน้าบอก “นายจะไปเรียนหกชั่วโมง”“ตั้งหกชั่วโมง”“ฟังเหมือนหกเดือน”“สำหรับคนมีความรัก เวลามันเดินช้า”“เว่อร์”คีตะยิ้มกว้าง “พี่หน้าแดง”“ไม่ได้แดง”“แดง”“แสงจอ”“จออยู่ด้านหลังพี่”ปั้นชาชี้ประตู “ออก”“ครับ” เขาหันกลับแต่ก่อนออกก็หันกลับมา “พี่”“อะไรอีก”“จุ๊บก่อนไปเรียนได้ไหม”ปั้นชายกคิ้ว
قد تعجبك أيضًا
ท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น643.0K وجهات النظرรอยร้าวรัก
Sitha77.1K وجهات النظر(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก135.4K وجهات النظرท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K وجهات النظرเกิดใหม่ในยุค80ภรรยาลับของท่านนายพลจอมดุ
ปะหนัน251 وجهات النظرDeceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
SUNISAYOK218 وجهات النظرใต้บัญชาอคิราห์
มุนดัล70 وجهات النظرประธานลี่ ไว้อาลัยภรรยาที่รัก
ลี่ถิงเชิน29.2K وجهات النظر
