บทที่ 2 หลุมพราง (4)

พลันความคิดซุกซนก็ทำให้เธอลืมตาขึ้น ภาพที่สะท้อนเพดานกระจกสีดำที่เธอกำลังร่อนสะโพกรับเรียวปากของเขาก็ส่งผลให้สองแก้มเห่อร้อนอีกครา ทว่าเธอไม่คิดถอยหนีอย่างเหนียมอาย เพราะห้วงอารมณ์ของเธอกำลังจะถึงฝั่งฝัน

ความรู้สึกที่กำลังตอดรัดทั้งที่ไม่มีสิ่งใดรุกล้ำเขามา แต่เป็นเพราะลิ้นร้อนที่กำลังทำให้เธอรู้สึกทรมานเพียงครู่ ร่างเล็กก็กระตุกเมื่ออารมณ์ได้พุ่งทะยานสู่ฝั่งฝันอีกครั้ง

เซนนิก้าผละใบหน้าออก เงยขึ้นมองหญิงสาวที่มองมา พลางโลมเลียริมฝีปากตัวเองด้วยรอยยิ้ม

“หวาน...หวานกว่าที่พี่คิด”

เขาพูดทั้งที่กำลังยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ แต่เธอสิที่อายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

เขาเป็นผู้ชายที่หน้าดานเหลือทน ผู้ชายที่เธอไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้โอนอ่อนได้มากขนาดนี้ เป็นรักแรกพบแล้วอย่างไร แต่มันก็หลายปีมาแล้วไม่ใช่หรือ

มิหนำซ้ำครั้งสุดท้ายที่เจอก็เห็นอยู่กำลังแฟนสาวผมบลอนด์ยาวสลวย

แม้ในใจเชอเอมจะแอบน้อยใจ แต่เธอก็ไม่คิดผลักไสเขาแม้แต่นิด สายตาหวานเอาแต่จับจ้องเขาทุกอิริยาบถ กระทั่งตอนนี้ที่ร่างแกร่งขึ้นคร่อม ประกบปากจูบอีกครั้งอย่างร้อนแรง

ไม่มีอีกแล้วความนุ่มนวลความอ่อนโยน

เธอชอบ ชอบมากกว่าครั้งที่อยู่ข้างล่าง ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดตอบรับอย่างไม่ลังเล มือเรียวบางลูบไปตามแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามที่เคร่งครัด ขึ้นมาโอบลำคอแล้วสอดนิ้วลากผ่านเส้นผมนุ่มของเขา ขยุ้มเบา ๆ ด้วยความซ่านสยิว

“อือ...”

เชอเอมครางแผ่วด้วยความเสียววูบที่ท้องน้อย เมื่อรู้สึกส่วนกึ่งกลางกายที่แนบลงมาระหว่างขาของเธอ รู้สึกถึงท่อนเนื้ออวบใหญ่ที่เพิ่งถอดถอยออกจากโพรงปาก พร้อมกันนั้นมือหนาเคลื่อนมากอบกุมทรวงอกอวบอิ่มเต็มมือ

หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำจนคิดว่ามันจะหลุดออกมา มือหนาไม่เพียงเคล้นคลึงทรวงอก แต่ยังสำรวจเรือนร่างของเธอไปทั่วทุกอณู เอวคอดกิ่วแต่อวบอิ่ม สะโพกงอนงามกลมกลึง เซนนิก้าไม่แปลกใจว่าทำไมแค่มองผ่านเดรสรัดรูปก็ทำให้เขาปวดหนึบที่หว่างขาได้ในทันทีเช่นนั้น

เธอเป็นผู้หญิงที่สวยยามแต่งเนื้อแต่งตัว แต่ก็ดูน่ารักในเวลาเดียวกัน จังหวะที่เธอยิ้มหรือหัวเราะ

เขาไม่ปฏิเสธ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง ด้วยใบหน้ารูปไข่แต่กลับสวยเฉี่ยว ดวงตาหวานหยดเมื่อได้สบตา ริมฝีปากอิ่มที่เขามองแล้วมองเล่า

เธอสวยตามแบบฉบับหญิงไทยได้น่าหลงใหล

หลงใหลจนเขาอดไม่ได้ที่จะสำรวจทั้งมือและริมฝีปาก เซนนิก้าถอนจูบที่เร่าร้อนออกเมื่อรู้สึกได้ว่าริมฝีปากอิ่มเริ่มบวมเจ่อเล็กน้อย ไล้ริมฝีปากแผ่วเบามาที่ข้างแก้มเนียน สูดดมความหอมจากน้ำหอมยี่ห้อดังที่ผสมผสานไปกับกลิ่นกายของสาวเจ้า ไล้มาที่ใบหูเล็กก่อนขบเม้มที่ติ่งหู ขนอ่อนบนหลังคอลุกซู่ยามลมหายใจอุ่นรินรดที่ลำคอขาวพอง

ริมฝีปากของเขายังคงทำหน้าที่ไล้จูบไปทั่วกายตามใจชอบ

เชอเอมปล่อยให้เขาได้ทำตามใจตัวเอง เมื่อบัดนี้เธอตกไปอยู่ในห้วงราคะเรียบร้อย

“อื้อ...”

เธอครางในลำคอเมื่อริมฝีปากที่เคยจูบอย่างเร่าร้อนกำลังโลมเลียทรวงอกอวบ หยอกเย้ายอดถันอย่างรู้ว่าควรเย้าเช่นไรให้เธอสะดุ้งเสียว ลิ้นร้อนกระหวัดเย้ายอดถันที่ชูชันรับเป็นอย่างดี

มือหนาที่สำรวจไปทั่วเรือนร่างบัดนี้ได้กอบกุมเนินเนื้อร้อนอีกครั้ง หยอกเย้าจนหยาดน้ำหวานไหลชุ่ม ใช้ปลายนิ้วแหวกกลีบเนื้อออก สอดใส่นิ้วเรียวทั้งสองเข้าลึก กดคลึงให้เสียดสีกับเม็ดติ่งอ่อนไหว ถอดถอนเข้าออกช้าบ้างเร็วบ้างเพื่อเล้าโลมให้เธอพร้อมที่จะรับกับความอวบใหญ่

“อ๊ะ...อ๊า”

เธอเริ่มครางไม่เป็นภาษาด้วยเสียงหวาน ทั้งปากทั้งมือของเขาช่างร้ายเสียจริง

เซนนิก้าเป็นเสือร้ายที่ล่าเหยื่อได้อย่างง่ายดาย หลอกล่อให้เหยื่อเข้ามาตกหลุมพรางได้โดยไม่ต้องพูดคำหวานหรือใช้การกระทำ เพียงแค่เขาตวัดสายตามามอง เหยื่ออย่างเชอเอมก็ติดกับดักได้แล้ว

เธอคือเหยื่อที่เร่าร้อนและหอมหวาน

เขาติดใจ

โดยเฉพาะกึ่งกลางกายที่กำลังตอดขมิบถี่ขึ้น ตอดรัดจนรู้สึกปวดหนึบจากเรียวนิ้วทั้งสองแล่นปราดไปสู่กึ่งกลางกายที่แข็งขึงขึ้น เรียวนิ้วเร่งรัวขึ้นจนในที่สุดร่างเล็กกระตุกในเวลาต่อมาพร้อมกับหยาดน้ำหวานที่ไหลเยิ้ม

เซนนิก้าผละออก ยืดตัวขึ้น มือหนาจับลงบนท่อนเนื้อร้อนระอุ รูดรั้งสองสามทีให้มันแข็งขึ้นอีกนิดแล้วถูไถหยอกเย้าเนื้อสาวที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำหวาน จนเชอเอมสะดุ้งถดถอยหนีเล็กน้อย มือหนาสอดเข้าใต้สะโพก รั้งดึงให้เธอขยับเข้ามา เตรียมมอบความอวบใหญ่ให้แก่เธอ

หัวหยักที่ถูไถหยอกเย้าเนื้ออ่อนนุ่มอยู่สองสามทีแล้วจึงสอดใส่เข้าไปเพียงครึ่งท่อนก็ต้องชะงักค้าง ดวงตาคมเบิกขึ้นเล็กน้อย มองเชอเอมที่นิ่วหน้าครางออกไป มือเรียวบางกำผ้าปูแน่นจนยับยู่ยี่

“จะ เจ็บ เอมเจ็บ”