เฝ้าไม่ห่าง

20.00 น. ร้านเหล้า

แครอทนึกสนุกอยากปาร์ตี้ คืนนี้พวกเราจึงนัดกันมาที่ร้านเหล้าพี่ชายแครอทเป็นเจ้าของ

"แล้วก็บ่นว่าอยากลดหุ่น มาดื่มเบียร์นี่คืออะไร"

ฉันแซว มือยื่นไปคว้าแก้วเบียร์ออกจากมือเพื่อน

"ก็ฝนตก บรรยากาศมันได้" แครอทย้อน

"อากาศเย็นๆ กับเบียร์เย็นๆ ว่างั้นเถอะ" ถิงถิงเสริมให้

"ใช่สิ หรือพวกแกว่าไม่จริงล่ะ"

จริง.. ฝนตกให้ความชุ่มฉ่ำไม่พอ ยังให้ความรู้สึกเหงาแปลกๆ

ฉันนั่งจิบเบียร์เรื่อยๆ ไม่ถนัดดื่มเท่าไหร่เพราะเพิ่งหัดดื่มตอนมาคบยัยสองคนนี้ รสชาติมันบาดคอกลืนแต่ละทียากเย็น ไม่เหมือนหัวใจของฉันเลยที่มันหวานแหววกว่าเก่าเพราะใครบางคนที่เพิ่งเข้ามาในชีวิตหมาดๆ

ใครที่ว่าก็อยู่ไม่ไกล

เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วมีผู้ชายสองคนเดินเข้ามาในร้าน พวกเขานั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหลังนี่เอง ไม่คิดว่าพี่คุณจะตามมาเพราะฉันก็แค่บอกไปว่าจะมาเที่ยวกับเพื่อน เขาคงวีดีโอคอลมาไม่ได้ พี่คุณถามว่าที่ไหน ฉันก็บอกชื่อร้านไป เซอร์ไพรส์มากที่เขามา

"ขนาดยังไม่ได้นะ ถ้าได้ฉันว่าเขายกแกไปนั่งตักโน้น"

"เว่อร์!" ฉันว่าถิงถิง

"อ้างอิงจากสิ่งที่เห็นเลยจ้า ฉันว่าแกไม่น่ารอดมือพี่คุณชัวร์ๆ รุกแรงขนาดนี้ ยังไงก็เสร็จ"

รู้ดีเหมือนมานั่งในใจฉันเลยนะ ฉันก็หวั่นๆ ว่าตัวเองจะไม่รอดมือเขาเหมือนกัน ผู้หญิงไม่ต้องมีอะไรมากหรอก เจอคนหล่อแบบเขามาร้องว่าจีบ ยามอยู่ด้วยกันก็หยอดบ้างเทคแคร์บ้าง รอรับกลับมาส่งหอพัก ส่งแชทมาถามไถ่ว่าเรียนเป็นยังไง สั่งข้าวมาให้กินและพูดว่าฝันดีทุกคืน

ใจเป็นหินหรือมีเจ้าของแล้วเท่านั้นถึงจะไม่หวั่นไหว

ฉันหันไปมองโต๊ะพี่คุณ บังเอิญมากที่สบตากันพอดี..หรือว่าพี่คุณมองฉันอยู่ตั้งแต่แรกกันแน่นะ ไม่รู้ว่าแบบไหน แต่ฉันยิ้มให้เขา ยกแก้วเบียร์ขึ้นเป็นการทักทาย พอเขาทำตอบเราก็ต่างคนต่างดื่มแก้วตัวเองแล้วหันกลับมาดื่มกับเพื่อนต่อ

ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้แต่ฝนนอกร้านยังคงตกหนัก ถิงถิงร้องกลับเพราะเกรงว่าจะขับรถไม่ได้ แครอทไม่ต้องพูดถึงรายนั้นดื่มหนักมาก พี่ชายมาแบกไปนอนบนชั้นสองของร้านแล้ว ฉันเองก็เมานิดๆ แต่ก็ยังพอมีสติเลยกล่อมเพื่อนรักว่าให้นั่งรถแท็กซี่ดีกว่า

"นะ เพื่อความปลอดภัย รถค่อยมาเอาพรุ่งนี้"

"ถ้ารถฉันหายล่ะ"

"ไม่หายหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มาเอาให้"

มีคนพูดแทรกขึ้นมาพร้อมกับลำตัวของฉันถูกดึงไปพิงซบกับหน้าท้องของใครสักคน แต่กลิ่นน้ำหอมนี้ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ บอกให้รู้ว่าเป็นพี่คุณ

"เดี๋ยวให้จอมพลไปส่งเพื่อน"

"พี่จอมพลเมาไหมคะ" ฉันเงยหน้าขึ้นถาม

"ไม่เมา แต่เราน่ะเมา"

ปลายนิ้วเรียวจิ้มลงบนปลายจมูกของฉัน สัมผัสร้อนวาบชั่วขณะทำให้ฉันต้องดึงใบหน้ากลับลงมาแนบหน้าท้องแกร่งเหมือนเดิม

"ดื่มนิดเดียวเอง"

ตกลงกันได้ว่าพี่จอมพลไปส่งถิงถิง พี่คุณไปส่งฉัน พวกเราขึ้นรถด้วยความทุลักทุเลเฉอะแฉะ พอได้แอร์เย็นๆ ฉันก็เกิดหนาวเพราะเสื้อผ้าเปียกปอนจากฝน

"ทนหน่อย ไปห้องพี่นะ"

มือใหญ่วางลงบนหน้าขาของฉัน ดีนะที่ฉันใส่กางเกงยีนส์ขายาวความร้อนจากอุ้งมือจึงทำอะไรฉันไม่ได้

"ทำไมต้องไปห้องพี่อ่ะคะ"

"ก็เราเมา ต้องมีคนดูแลดิ"

"แอลดูแลตัวเองได้ พี่อย่ามาหลอกล่อแอล"

ฉันยื่นนิ้วชี้ไปจิ้มแก้มสาก มือที่อยู่ตรงขาจึงละมาจับมือฉันไปจูบแทน

อ่า.. ครั้งนี้ร้อนวูบวาบตั้งแต่ปลายนิ้วลามเลียไปจนถึงปลายเท้าเลย ดวงตาคมดุของเขาแผ่ความร้อนแรงมาคลุกเคล้าให้ฉันหายใจติดขัดด้วย พี่คุณร้ายกาจจริงๆ

"นี่พี่อยากได้แอลขนาดนั้นเลยเหรอคะ"

เพราะความเมาล่ะมั้งฉันเลยถามมันออกไป

และพี่คุณคงอยากตอบมาก เขาจอดรถนิ่งสนิทริมทางแล้วโยกตัวเข้ามาหาให้ใบหน้าอยู่ใกล้กัน

"อยาก"

"ถ้าไม่ให้ล่ะ"

เขาเงียบแล้วเอียงศีรษะเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วโป้งไล้ริมฝีปากล่างของฉัน..เหมือนที่เคยทำ

"ถ้างั้นขอจูบก่อน"

"ไม่เอาดิ จูบแล้วเดี๋ยวแอล.."

"แอลอะไร"

"แอลจะหลงพี่"

"ก็นั่นแหละคือสิ่งที่ต้องการ"

พี่คุณยกยิ้มมุมปากแล้วกดริมฝีปากแนบปากของฉันเบาบางก่อนผละออกถามเสียงพร่า "หลงยัง"

แต่ฉันจะตอบอะไรไหว ถึงนั่นจะเบาบางมากไวแบบห้าจี ทว่าฉันก็รู้สึกว่ามีความนุ่มยุ่นมาสัมผัสที่ริมฝีปาก

จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนจะเป็นลมเลยแหะ

"แอลลี่"

"หืม?"

"พี่ถามครับว่าหลงพี่หรือยัง"

ฉันส่ายหน้าพรืด

"งั้นต้องลากเข้าห้องแล้วดิ อยากให้หลงว่ะ"

นิ้วโป้งนั้นไล้ริมฝีปากล่างของฉันอีกแล้ว ครั้งนี้พี่คุณไม่หยุดแค่นั้น เขาลากปลายนิ้วชี้ลงมายังปลายคางมนเคลื่อนลงไปใช้หลังนิ้วรูดขึ้นลงตามลำคอของฉันปลุกความรู้สึกแปลกประหลาดให้ตื่นตัว

"พะ พี่อย่าขี้โกง"

"ไม่ให้โกงถ้างั้นจูบ..แล้วให้ความรู้สึกเป็นตัวตัดสิน"

ฉันเห็นด้วย เป็นฉันเองที่โผเข้าจูบเขาก่อน เพียงปากแนบสนิทมือใหญ่ของพี่คุณก็ตรึงสองแก้มนวล เขาบดริมฝีปากเข้าด้วยกันแนบแน่น ขยับดูดดึงด้วยความเร่าร้อนจนฉันตัวสั่น เราจูบกันอยู่เนิ่นนานเคล้าเสียงฝนตกและเพลงรักคลอเบาๆ

นี่คือจูบแรกของฉัน จูบที่ฉันรู้สึกหวานจับหัวใจ

และเมื่อหัวใจทำงานหนักขนาดนี้ ก็บอกความรู้สึกชัดเจนแล้วว่า..ฉันชอบพี่คุณเข้าให้แล้ว

ดูใจง่ายเนอะ แต่ทำอย่างไรได้ นี่หัวใจไม่ใช่ก้อนหินที่จะทนกับความร้อนอย่างเขาได้

"พอแล้ว พี่ทำแอลสร่างเลย" ก่อนฉันจะตายจึงรวบรวมแรงฮึดผลักใบหน้าพี่คุณออกห่าง เขาขมวดคิ้วทำหน้าดุ ทำท่าจะโน้มลงมาจูบอีก แต่ถูกฉันผลักออกอยู่ดี

"กะให้แอลตายเลยหรือไง พี่ไม่ได้จูบเบาๆ นะ"

"ก็น่ามันเขี้ยว"

"เก็บไปมันเขี้ยวตอนอื่นบ้างเถอะ พี่จูบตรงนี้หมดโควต้า ตอนอื่นก็อดนะคะ"

ดูเหมือนว่าคำพูดของฉันจะทำคนหล่อพึงพอใจ พี่คุณผละกลับไปนั่งตัวตรงแล้วขับรถต่อ มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบไล้ริมฝีปากก่อนจะเอามันมาวางบนหน้าขาของฉันไปตลอดทาง ความปรารถนาที่ชวนฉันไปห้องของเขาไม่เป็นผล เขาได้จูบไปแล้ว และฉันก็สร่างแล้วด้วย เขาเลยส่งฉันได้แค่หน้าอะพาร์ตเม้นต์เหมือนเฉกเช่นทุกครั้ง แต่ครั้งนี้อ้อยอิ่งนิดหน่อยตรงที่เขาปล้นจูบฉันอีกหนเท่านั้นเอง