เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่1-3
วันที่เผยแพร่:
2026-08-14 22:20:41“เรียนเป็นยังไงบ้าง ?” ชายหนุ่มถามเปลี่ยนเรื่องเพื่อให้บรรยากาศบนรถไม่เข้าสู่ความเงียบ
“ช่วงนี้ก็เรื่อย ๆ ค่ะ ใกล้จะฝึกงานแล้ว”
“ปีสี่แล้วนี่เนอะ”
“ใช่ค่ะ ปีสี่แล้ว จันทร์โตแล้วนะคะ” เธอว่าพลางเหลือบสายตามองคนทำหน้าที่สารถี หัวใจเต้นแปลก ๆ ที่ลำดับต่อไปของชีวิตหลังเรียนจบคือการได้แต่งงานกับเขา หากเรียนจบเมื่อไรผู้ใหญ่คงคุยเรื่องแต่งงานของ เราทั้งคู่อย่างจริงจังเสียที อดใจเต้นแรงไม่ได้เมื่อคิดไปว่าต่อตระการคือว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเอง
“ยังไม่โตหรอก สำหรับพี่จันทร์ยังเป็นเด็กอยู่เลย”
แม้ใครจะมองว่าชิดจันทร์โตเป็นผู้ใหญ่สักแค่ไหน แต่สำหรับคนที่เห็นเธอมาตั้งแต่เกิดอย่างเขากลับไม่คิดเช่นนั้น ในสายตาของเขายังมอง เจ้าหล่อนเป็นเด็กที่ยังไม่โตสักที
“ไม่เด็กแล้วนะพี่ต่อ ปีนี้จันทร์อายุยี่สิบสองแล้ว” คนโดนว่าไม่โต้เถียงกลับทันควันพร้อมกับเชิดหน้าขึ้น เพื่อให้เห็นว่าตัวเองนั้นโตเป็นผู้ใหญ่ ไปทุกสัดส่วน
การกระทำของชิดจันทร์เรียกให้ต่อตระการหันมอง ก่อนจะรีบดึงสายตากลับเมื่อเผลอจ้องอยู่นานเกินไป
“การเป็นผู้ใหญ่เขาไม่ได้มองกันที่อายุหรือร่างกาย แต่มองกันที่ การกระทำมากกว่า จันทร์บอกว่าตัวเองโตแล้วแต่บางครั้งยังไม่มีเหตุผลเลย คนเป็นผู้ใหญ่เขาไม่เอาแต่ใจและความรู้สึกของตัวเองเป็นที่ตั้งหรอก”
“อย่างเช่น?” ชิดจันทร์ถามกลับอย่างไม่เข้าใจ
“เหมือนอย่างที่จันทร์บอกให้พี่มารับเพียงเพราะแค่อยากเจอไง”
“จันทร์ผิดด้วยเหรอคะที่ทำตามความรู้สึกตัวเอง”
“ไม่ผิด ถ้าความรู้สึกนั้นไม่ได้ทำให้ใครลำบากหรือเดือดร้อน”
“พี่ต่อกำลังจะบอกว่าการที่จันทร์ให้มารับ มันทำให้พี่ต่อลำบาก และเดือดร้อนงั้นสิ” น้ำเสียงที่ถามออกไปสั่นไหวเล็กน้อย ซึ่งแน่นอนว่า ต่อตระการรับรู้ได้
“พี่ต่อไม่อยากมารับจันทร์เหรอคะ” ถามออกไปอีกเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังนิ่งงัน เข้าใจว่าเขามีงานมากมายต้องรับผิดชอบ แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ที่ ได้ยินแบบนั้น
ต่อตระการเห็นใบหน้าสวยหวานหมองหม่นลงก็พูดไม่ออก เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วที่เขามีความรู้สึกแบบนี้ นึกอยากใจร้ายแต่ก็ทำไม่ได้สักที สุดท้ายแล้วเขาก็ทำให้ชิดจันทร์เสียใจไม่ลง
“ไม่ใช่แบบนั้น พี่แค่เป็นห่วงว่าหากวันไหนที่พี่ไม่ว่างหรือติดธุระ จริง ๆ จันทร์จะได้ไม่ลำบาก”
“ค่อยยังชั่ว” คนหน้ามองหม่นมีความสดใสเข้ามาแทนที่ “จันทร์คิดว่าพี่ต่อรำคาญกันเสียอีก”
ชิดจันทร์ถอนหายใจโล่งอกเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้รังเกียจหรือจะผลักไสกันไปไกล ๆ อย่างที่คิด ใบหน้างามหันมองออกไปทางนอกกระจกรถพลางยิ้มกับตัวเองอย่างมีความสุข
จุดหมายปลายทางของสองหนุ่มสาวคือบ้านสวนของนิลยา ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นย่าของต่อตระการ วันนี้ท่านนัดให้ทุกคนเข้าไปทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันที่นั่น
ชายหนุ่มมองการจราจรติดขัดบนท้องถนน เมื่อคิดว่าคงไปถึงช้ากว่าเวลาที่กำหนดไว้จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหามารดาเพื่อบอกกล่าวให้รับรู้
“ว่าไงต่อ?” ปลายสายเอ่ยขึ้นเมื่อมีสัญญาณกดรับ
“รถติดมากเลยครับแม่ ผมน่าจะไปถึงช้าหน่อย”
“ต่อไปรับน้องแล้วใช่ไหม”
“รับแล้วครับ นั่งอยู่ข้าง ๆ ผมนี่แหละ” ตอบพลางมองไปทางร่าง บอบบางที่ตอนนี้กำลังปิดเปลือกตาเข้าสู่ห้วงนิทราไปเป็นที่เรียบร้อย สงสัยจะเพลียมาจากการเรียนที่มหาวิทยาลัย
เฮ้อ...เด็กหนอเด็ก
“ขับรถดี ๆ เดี๋ยวเจอกันที่บ้านคุณย่า วันนี้แม่ทำของโปรดหนูจันทร์หลายเมนูเลย”
“ครับแม่ เดี๋ยวเจอกันครับ”
ชายหนุ่มกดตัดสายพร้อมกับผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบา เขารู้ดีว่าชิดจันทร์คือศูนย์รวมความรักของทุกคน มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เจ้าหล่อนลืมตาถือกำเนิดออกมาดูโลก
“ต่อเป็นผู้ชายต้องปกป้องดูแลน้องนะลูก”
“ต่อต้องรักน้องมาก ๆ อย่าทำให้น้องร้องไห้เสียใจ”
ในวัยเด็กผู้ใหญ่มักบอกกับเขาแบบนี้เสมอ ซึ่งตัวเขานั้นก็รักและเอ็นดูชิดจันทร์เป็นอย่างมาก รักไม่ต่างจาก ‘น้องสาว’ คนหนึ่งเลยทีเดียว
ทว่าเมื่อโตขึ้นถึงได้รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างตนและชิดจันทร์ที่ผู้ใหญ่วาดหวังอยากให้เป็นนั้น ห่างไกลจากคำว่าพี่ชายและน้องสาว อยู่มากโข
“มันเป็นความต้องการของย่าทวด ท่านได้ออกปากหมั้นหมายเอาไว้ก่อนที่หนูจันทร์จะเกิดเสียอีก”
ความต้องการของย่าทวด
หมั้นหมายเอาไว้ก่อนที่ชิดจันทร์จะเกิด
แล้วยังไงล่ะ เขาต้องรับผิดชอบกับความต้องการของย่าทวดที่จากไปแล้วอย่างนั้นหรือ ชีวิตของเขา ทำไมเขาถึงจะเลือกและกำหนดเองไม่ได้!
บทล่าสุด
พื้นที่เก็บรัก ตอนพิเศษ2-4
“ว่าไงคะคนเก่ง ไหนเรียกลุงก้องก่อน ก้อง...ลุงก้อง”“ก้อน”“ก้อง” ดูปากลุงดี ๆ “ก้อง”“ก้อง”“เก่งมาก หลานลุงเก่งที่สุดเลยลูก” เสียงทุ้มเข้มบอกอย่างยินดี ที่เด็กหญิงตัวน้อยวัยหนึ่งขวบนามว่า ‘ตามฝัน’ สามารถเรียกขานชื่อของตนเองได้ ชายหนุ่มจุ๊บลงไปบนแก้มยุ้ยแล้วชูกำปั้นขึ้นไปในอากาศราวกับจะประกาศชัยชนะห่างออกไปไม่ไกลมีคุณพ่อมือใหม่นั่งมองอย่างไม่สบอารมณ์ ต่อตระการพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด เพราะก่อนหน้านี้เขาพร่ำสอนให้บุตรสาวเรียกชื่อตนอยู่บ่อยครั้ง หากทว่าเด็กหญิงตามฝันไม่เคย เอ่ยชื่อให้ได้ชื่นใจเลย“มองตาขวางทำไม?”“สมใจมึงแล้วสิ เทียวมาบ้านกูทุกวันเพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่เหรอ” ต่อตระการถามกลับ เพราะตั้งแต่เด็กหญิงตามฝันเกิด ก้องภพก็แทบจะพาตัวเองมา สิงสถิตอยู่ที่บ้านของเขาจนจะเป็นเจ้าที่เจ้าทางไปแล้วมิหนำซ้ำยังตามใจเด็กหญิงตามฝันจนทำให้ยายหนูติดแจ แค่เห็น อีกฝ่ายเดินเข้าบ้านมาก็ส่งเสียงร้องเอิ๊กอ๊ากด้วยความดีใจพร้อมกับ กางแขนให้อุ้ม ชอบใจที่เห็นหน้ามันกว่าหน้าพ่อแท้ ๆ อย่างเขาเสียอีกคิดแล้วก็น่าน้อยใจจริง ๆ ....“เข้าใจหรือยังว่ากูรู้สึกยังไงตอนจันทร์เรียกชื่อมึงได้ก่อนชื่อกู”ก้องภพถามอ
พื้นที่เก็บรัก ตอนพิเศษ2-3
ถึงแม้จะมีท่าทีไม่พอใจ ทว่าหลังจบมื้ออาหารคนเป็นพี่ชายก็จูงมือน้องสาวมานั่งลงบนโซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วง“แพ้ท้องมากหรือเปล่า ?”ตอนอยู่บนโต๊ะอาหารสังเกตเห็นว่าชิดจันทร์กินข้าวไปเพียงไม่กี่คำ“ไม่มากค่ะพี่ก้อง ยังพอกินอะไรได้บ้าง” เธอเปิดหาข้อมูลเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ บางคนแพ้ท้องถึงขั้นกินอะไรไม่ได้เลยก็มี“พี่ซื้อของแก้แพ้ท้องมาให้จันทร์เยอะเลย”หญิงสาวหยิบถุงที่พี่ชายยื่นส่งให้มาเปิดดู ก็เห็นว่ามีทั้งบ๊วยอัดเม็ด มะขามแก้ว มะม่วงดิบและของที่มีรสชาติเปรี้ยวอีกหลายอย่าง“เห็นอะไรเปรี้ยว ๆ พี่ก็ซื้อมา เขาบอกว่าคนท้องชอบกินอะไร เปรี้ยว ๆ”ต่อตระการซึ่งกำลังเดินเข้ามาสมทบได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับกลั้นขำ ออกอาการท่ามากทำมาเป็นคำรามใส่ โธ่เอ๊ย! ที่แท้ก็เป็นคุณลุงเห่อหลานเหมือนกันนี่หว่า!“ขอกินบ้างสิ”ร่างสูงหย่อนตัวลงนั่งข้างภรรยาแล้วหยิบมะม่วงดิบแบบสำเร็จรูปขึ้นมาแกะ จากนั้นก็หยิบใส่ปากเคี้ยวตุ้ย ๆก้องภพที่เห็นแบบนั้นจึงเอื้อมหยิบมากินบ้าง ไหนตอนซื้อแม่ค้า พรีเซนต์นักหนาว่าเปรี้ยวขาดใจ ทว่าทำไมไอ้เพื่อนตัวดีมันถึงได้กินราวกับไร้รสชาติ ซึ่งทันทีที่มะม่วงแตะสัมผัสลิ้น ชายหนุ่มก็รีบคว้ากระดาษ
พื้นที่เก็บรัก ตอนพิเศษ2-2
“จันทร์รักพี่ต่อ”“พี่ก็รักจันทร์ ขอบคุณที่จันทร์ยอมให้โอกาสและพร้อมเชื่อมั่นใน ตัวพี่”หญิงสาวซบหน้าลงกับแผงอกกว้าง ต่อตระการจึงโอบร่างบางไว้แน่นด้วยความรักใคร่หวงแหน กระทั่งผ่านไปพักใหญ่ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความ“ทำอะไรเหรอคะ?”“พี่ส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัวของเราครับ บอกข่าวดีกับ ทุกคนว่าจันทร์ท้อง” บอกสีหน้าระรื่นเพราะเก็บความดีใจเอาไว้ไม่ไหวชิดจันทร์มองคนขี้เห่อแล้วอมยิ้มตาม จากนั้นก็มีเสียงข้อความเข้ามารัว ๆ เมื่อหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดดูก็เห็นว่าที่คุณปู่คุณย่า คุณตาคุณยายพากันแสดงความยินดีเข้ามากันยกใหญ่ จะมีก็แต่ว่าที่คุณลุง อย่างก้องภพที่ไม่ส่งสารอะไรเข้ามาเลย ทั้งที่ขึ้นแจ้งเตือนว่าสมาชิกในกลุ่มอ่านครบทุกคนแล้ว“ไอ้ก้องส่งข้อความมาหาพี่”ร่างบางชะโงกหน้าไปดูโทรศัพท์ที่คนเป็นสามีถืออยู่ พี่ชายของเธอ ส่งข้อความมาหาต่อตระการเป็นการส่วนตัว หญิงสาวหัวเราะไหล่กระเพื่อมเมื่อเห็นข้อความที่ปรากฏอยู่บนนั้น‘ไอ้เหี้ยต่อ! มึงล่อลวงน้องสาวกู!’หลังกลับจากฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล ต่อตระการพาภรรยาแวะเข้ามากินข้าวกับครอบครัวที่บ้าน ถึงแม้จะแต่งงาน
พื้นที่เก็บรัก ตอนพิเศษ2-1
งานแต่งของต่อตระการและชิดจันทร์ผ่านไปอย่างราบรื่น บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น บัดนี้ทั้ง สองตระกูลเกี่ยวดองกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย สมเจตนารมณ์ของ คุณทวดนงค์นุชผู้ล่วงลับไปแล้วหลังงานพิธีจบลง ต่อตระการช่วยประคองเจ้าสาวคนสวยที่วันนี้ ยืนรับแขกจนหน้าเริ่มซีดด้วยความเหนื่อยล้าเข้ามาในห้องนอน“จันทร์โอเคไหม ให้พี่พาไปหาหมอหรือเปล่า หน้าจันทร์ซีดมากเลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวค่อยไปวันพรุ่งนี้ก็ได้”“ไม่ได้ครับ เปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ พี่พาไปตอนนี้เลย” น้ำเสียงร้อนรนของชายหนุ่มบอกได้ถึงความเป็นห่วงที่มีให้อย่างท่วมท้น“จันทร์ไม่เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ ได้นอนพักผ่อนเดี๋ยวก็คงดีขึ้น”“แต่ว่า...”“จันทร์มีของขวัญวันแต่งงานให้พี่ต่อด้วยค่ะ” หญิงสาวไม่ยอมให้ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีป้ายแดงเอ่ยอะไรออกมาอีก ร่างบางเดินไปเปิดลิ้นชักแล้วหยิบกล่องขนาดกะทัดรัดยื่นส่งให้คนที่ยังมีสีหน้ากังวล“เปิดดูสิคะ ไม่รู้พี่ต่อจะชอบหรือเปล่า” เห็นความกังวลยังไม่คลายจากใบหน้าหล่อเหลา หญิงสาวจึงนั่งลงข้าง ๆ แล้วโน้มตัวไปจูบแก้มสาก “จันทร์ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ พี่ต่อสบายใจได้”“เฮ้อ...” ต่อตระการถอนหายใจ เหนื่อ
พื้นที่เก็บรัก ตอนพิเศษ1-4
รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นริมฝีปาก ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนแล้วถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เผยให้เห็นลำกายเหยียดขยายอย่างเต็มที่ มันใหญ่จนคนมองลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างติดขัด เพียงแค่มองก็รู้สึกเหมือนมีใครจุดไฟให้ร่างกายแผดเผาไหม้ ท้องน้อยบิดเกร็งราวกับมีผีเสื้อบินว่อนอยู่ข้างใน นับพัน ๆ ตัวต่อตระการใช้มือผลักเรียวขาเสลาให้แยกกว้างออกจากกัน ใบหน้าคมก้มลงซุกไซ้ปาดเลียน้ำหวานของกุหลาบสวยอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็จับท่อนเอ็นขึงขังถูไถกับกลีบเนื้อนุ่มที่ปกคลุมไปด้วยเส้นไหมสีอ่อน“จะ..จันทร์กลัว มัน.. มันใหญ่เกินไป” ชิดจันทร์ขยับตัวหนีเมื่อเห็นอาวุธประจำกายของอีกฝ่ายเต็มสองตา เธอกำลังหาเรื่องให้ตัวเองเจ็บตัวแท้ ๆ“จันทร์รับไหวครับเชื่อพี่” น้ำเสียงอ่อนโยนปลอบประโลม มาถึงขั้นนี้แล้วเขาไม่มีทางให้เจ้าหล่อนถอยกลับเป็นอันขาด ใครเป็นคนเริ่มก็ควรต้องรับผิดชอบเพราะรู้ว่าเธอยังสดใหม่จึงค่อย ๆ แทรกใส่ลำกายขึงขังเข้าไปใน โพรงเนื้อนิ่ม เพื่อหล่อหลอมให้เราสองผสานเป็นหนึ่งเดียว ความคับแน่นอุ่นร้อนตอดรัดจนเสียวแปลบไปทั่วทั้งสรรพางค์มือบางจิกลงบนไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียดแน่นที่สอดแทรก เข้ามา ทุกจังหวะการชักเข้าออกก่อเก
พื้นที่เก็บรัก ตอนพิเศษ1-3
“เท้าจันทร์เปียกน้ำค่ะ ก็เลยลื่น” เสียงหวานใสละล่ำละลักบอก“เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนบ้าง” นัยน์ตาสีเข้มฉายชัดไปด้วยความเป็นห่วง“ตึง ๆ ข้อเท้าค่ะ น่าจะเคล็ด” วงแขนแกร่งช้อนอุ้มร่างเล็กบอบบาง เข้าสู่อ้อมอก สองขายาวก้าวไปยังเตียงกว้างแล้วค่อย ๆ วางคนข้อเท้าเคล็ดลงไป“ไหนขอพี่ดูหน่อย” ต่อตระการคุกเข่าลงบนพื้นแล้วจับเท้าเล็กของคนที่นั่งอยู่บนเตียงขึ้นมานวดคลึงเบา ๆ เพื่อไม่ให้มันบวมจนเดินไม่ได้“พี่ต่อเปลี่ยนกลิ่นน้ำหอมเหรอคะ” ชิดจันทร์ส่งประโยคคำถามมาให้อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย“เปล่านี่ครับ พี่ใช้กลิ่นนี้ประจำ”คิ้วเรียวเหนือดวงตาคู่สวยมุ่นเข้าหากัน แล้วจึงค่อย ๆ โน้มตัวเข้ามาหาใกล้ ๆ คล้ายจะสูดดมกลิ่นกายของคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นอีกครั้งชายหนุ่มตัวเกร็งขึ้นเล็กน้อยเมื่อโดนลมหายใจอุ่นร้อนเป่าลดลงตรงซอกคอ กลิ่นหอมละมุนจากเรือนกายนุ่มนิ่มทำให้ลมหายใจเริ่มปั่นป่วน“กลิ่นเดิมจริงด้วย จมูกจันทร์คงเพี้ยนไปเอง” ปากบอกแบบนั้นทว่าริมฝีปากกลับคลอเคลียอยู่ตรงใบหูไม่ห่าง“จันทร์....” ลมหายใจของต่อตระการขาดห้วง เลือดในกายร้อนฉ่าจนต้องสูดลมหายใจลึกเพื่อระงับความต้องการที่หลอมหล่อให้ลำกายขยายเหยียดตัว
บางทีคุณอาจจะชอบ
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.2K viewsขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง101.5K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง64.5K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่597.9K viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ ข้าขอเป็นเพียงคนเลี้ยงม้า
อักษราลัย56 viewsเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล52 viewsเล่ห์เงาทราย
เรืองรัสมิ์51 viewsชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ
นิชา อลีนา188 views
