บทที่ 1

ฉันชื่อเฉาเซียง อายุสี่สิบต้นๆ

อย่าเห็นว่าฉันอายุปานนี้แล้วนะ เรื่องความต้องการทางเพศและความรักแบบชายหญิงเนี่ย ฉันยังมีความตระหนี่ถี่ถ้วนและเรียกร้องสูงอยู่เลย

หลังจากภรรยาเสียชีวิตไป ก็มีคนแนะนำผู้หญิงให้ฉันไม่น้อย ทั้งอ่อนหวาน เอาอกเอาใจ หรือจิตใจดี แต่กลับไม่มีใครทนการเคี่ยวกรำและเรียกร้องทั้งวันทั้งคืนของฉันได้เลยสักคน

เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันเดินทางไปบ้านของเฉาไค ลูกชายของฉัน

คืนนั้น สะใภ้เลิกงานกลับมา พอเข้าบ้านมาได้โดยยังไม่ทันเปิดไฟ เธอก็พุ่งพรวดเข้ามาในห้องทันที

"สามีขา... ช่วงไข่ตกของเค้ามาถึงแล้วนะ... อยากได้ใจจะขาดแล้ว..."

เธอเรือนร่างอรชรราวกับงูน้ำ ลอบไต่จับเข้ามาจากด้านหลังของฉัน

ตัวฉันแข็งทื่อไปทั้งร่าง ใครจะไปคิดว่าเธอจะใจร้อนและโหยหาขนาดนี้

แขนเรียวคู่นั้นสวมกอดรอบเอวสอบของฉัน ไว้ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมือลงไปกุมสัดส่วนส่วนนั้นเอาไว้

"อื้ม..."

ฉันอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางต่ำในลำคอ กำลังคิดจะดึงมือเรียวคู่นั้นออก แต่กลับได้ยินเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจของลูกสะใภ้เสียก่อน

"ว้าว... สามีคะ คุณไปกินยาชูกำลังมาหรือเปล่าเนี่ย? วันนี้... ทำไมมันใหญ่ขนาดนี้..."

พูดจบ นิ้วเรียวงามทั้งห้าของเธอก็ยิ่งเพิ่มแรงบีบเฟ้นขึ้นไปอีก

ฉันทรมานจนหอบหายใจหนักหน่วง กลั้นใจอยู่นานกว่าจะเค้นเสียงพูดออกมาได้ไม่กี่คำ

"เสี่ยวอิ่ง... อย่าจับเลย นี่พ่อเอง..."

เมื่อได้ยินเสียงของฉัน ลูกสะใภ้ที่อยู่ข้างหลังก็อึ้งกิมจิ๊ไปทันที

พอนึกขึ้นได้ เธอก็รีบชักมือเอวบางกลับอย่างรวดเร็ว

เธอรนลานจนพูดจาติดๆ ขัดๆ ฟังไม่เป็นภาษา "พ่อ... ทำไม... ทำไมเป็นพ่อล่ะคะ..."

ฉันเองก็รู้สึกกระดากอายไม่น้อย จึงกระแอมไอแก้เขินไปสองที

"บ่ายนี้พ่อกับเสี่ยวไคดื่มสุรากันมากไปหน่อย... เมาหนักไปนิด เลยเผลอเดินเข้ามานอนในห้องของพวกแกน่ะ"

หลิวอิ่ง สะใภ้สาวหน้าแดงก่ำ ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาฉันเลยแม้แต่น้อย

โชคดีที่ในตอนนั้น เฉาไคลูกชายของฉันเดินกลับเข้ามาพอดี

หลิวอิ่งรีบดึงเสื้อที่เลิกสูงขึ้นลงมาปกปิดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มหน้าแดงกาฬรันออกไปจากห้อง

เมื่อมองตามแผ่นหลังที่ห่างออกไปของเธอ ในใจของฉันมันคันยิบๆ เหมือนมีแมวมากระตุกหัวใจ เพราะสัมผัสบีบเฟ้นสองสามทีเมื่อครู่นั้น มันช่างเสียวซ่านสบายตัวเสียเหลือเกิน...

หลังจากเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ตอนรับประทานอาหารเย็น เธอจึงไม่กล้าเอ่ยปากคุยกับฉันตลอดทั้งมื้อ

หลังทานข้าวเสร็จ ฉันจึงเสนอตัวเป็นคนล้างจานเอง

นึกไม่ถึงว่าล้างไปได้เพียงครึ่งเดียว ในห้องของลูกชายก็มีเสียงครางกระเซ้าเย้ายวนลอยออกมา

"อา... สามีขา อย่ากัดตรงนี้สิ..."

"คนบ้า... เจ็บนะ..."

เสียงของเฉาไคดูเร่งรีบและโหยหาอย่างยิ่ง ทั้งอ้อนวอนทั้งปลอบประโลม

"เมียจ๋า เค้าทนไม่ไหวแล้ว... ให้เค้าใส่เข้าไปนะ..."

"อื้อ..." เสียงครางหวานหยดของลูกสะใภ้ดังตามออกมาทันที เธอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ไม่ได้นะ พ่อยังอยู่ข้างนอกเลย... เมื่อบ่าย ฉัน... ฉันก็ทักคนผิดไปทีหนึ่งแล้ว..."

เมื่อเฉาไคได้ยินดังนั้น กลับยิ่งคึกคักขึ้นมาทันที เขากระเซ้าเย้าหยอกด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า

"โอ้? โดนเอาไปแล้วเหรอ?"

"พูดจาเหลวไหลอะไรของคุณเนี่ย!" ลูกสะใภ้อายจนทำตัวไม่ถูก อยู่นานกว่าจะยอมเอ่ยปาก "แต่ว่าพ่อน่ะ... ใหญ่มากเลยนะ..."

"ยั่วดีนักนะ!"

เฉาไคสบถออกมา คำพูดคำจาเริ่มหยาบโลนและเปิดเผยมากขึ้นเรื่อยๆ "กิริยายั่วเก่งแบบนี้น่ะ มันน่าโดนพวกเราสองพ่อลูกช่วยกันรุมเสพสุขใส่เธอจริงๆ!"

"บอกมาสิ อยากให้พ่อฉันเอาเธอด้วยไหม? หืม?"

ตัวฉันที่ยืนอยู่หน้าห้องเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น มีหรือจะอดทนต่อไปไหว

มัดเนื้อใต้หน้าท้องเลื่อนขยาย เกลียวเส้นเลือดปูดโปนขยายตัวฉีดเลือดเข้าเลี้ยงจนพองโต

ฉันอดไม่ได้ที่จะใช้มือข้างหนึ่งยันขอบประตูไว้ สายตาลอดผ่านช่องประตูแคบๆ แอบมองความเคลื่อนไหวภายในห้อง

เห็นเพียงเฉาไคนอนเปลือยท่อนบน บั้นท้ายเกร็งตัว สะโพกบดเบียด โดยมีขาเรียวยาวขาวเนียนสองข้างพาดยกอยู่บนท่อนแขนของเขา

จากมุมที่ฉันยืนอยู่นี้ สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

"ขาวเหลือเกิน... เนียนนุ่มอะไรอย่างนี้..."

ฉันอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปาก ตะกละตะกลามกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ

สองคนข้างในตอนแรกยังไม่ทันสังเกตเห็นฉัน ต่างคนต่างพ่นคำพูดโลดโผนใส่กัน ทั้งจูบทั้งเฟ้นคลึงอย่างนัวเนีย

ลมหายใจของฉันเริ่มกระชั้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ ปลดหัวเข็มขัดโลหะที่เอวออกอย่างเบามือ

ในหัวจินตนาการถึงสัมผัสเมื่อช่วงเย็น ตอนที่ลูกสะใภ้สวมกอดเข้ามาจากด้านหลัง

"ร่านได้ใจจริงๆ !"

ฉันสบถเสียงเบา ทว่าจังหวะการขยับมือกลับเร่งเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เพียงแต่การช่วยตัวเองแบบนี้ อย่างไรเสียก็ไม่อาจเทียบเท่าการร่วมรักจริง ๆ มันช่างขาดรสชาติและความฟินเสียเหลือเกิน

และในตอนนั้นเอง หลิวอิ่งที่เดิมทีกัดริมฝีปากแหงนหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน ก็พลันเหลือบสายตามาทางประตู

เมื่อเห็นฉันใช้มือข้างหนึ่งยันขอบประตูไว้ ส่วนมืออีกข้างกำลังขยับทำกิจกรรมอย่างไม่ว่างเว้น ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างขึ้นทันที

ฉันตั้งใจยักเอวส่งไปข้างหน้า เพื่อให้เธอได้เห็นทุกอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

มุมปากยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แฝงความร้ายกาจ ก่อนจะขยับริมฝีปากทำท่าพูดโดยไร้เสียงให้เธออ่านปากออก:

"จะเย็ดเธอให้ตายไปเลย!"

เมื่ออ่านภาษาปากของฉันออก หลิวอิ่งก็สั่นสะท้านไปทั้งเรือนร่าง นิ้วมือเรียวงามจิกเกร็งลงบนท่อนแขนของเฉาไคแน่น

เฉาไคเกร็งเอวขยับอย่างหนักหน่วง ส่งเสียงครางต่ำออกมาสองที จากนั้นก็ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว ทิ้งตัวนอนฟุบทับลงบนเตียงเพื่อพักผ่อนทันที

หลิวอิ่งรู้สึกทั้งอับอายและหงุดหงิด เธอใช้มือผลักเขาเบาๆ

"คนบ้า... ฉันยังไม่เสร็จเลยนะ..."

เฉาไคเอ่ยปากปลอบแบบขอไปที "ไว้คราวหน้านะ คราวหน้าจะจัดให้เธออิ่มแปร้เลย ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว... ไม่งั้นเธอไปหาพ่อฉันสิ..."

ทั้งที่รู้ว่าเขาแค่ออกปากพูดเล่น แต่พอได้ยินคำนี้ เข้าไป เลือดลมในกายของฉันก็พุ่งพล่านจนแทบระเบิด

ไม่รู้ว่าหลิวอิ่งเก็บเอาคำพูดนั้นไปคิดจริงจังหรือไม่ เธอถึงกับดึงชุดนอนให้เข้าที่ แล้วลุกเดินออกมาจริงๆ

ตัวฉันเองก็กักเก็บความทนทรมานไว้จนถึงขีดสุดแล้ว มีหรือจะยอมปล่อยให้เหยื่อต้องหลุดลอยไปต่อหน้าต่อตาอีก