Partager

ตอนที่2. ฉันพลาดอะไรไป

last update Date de publication: 2024-11-22 23:01:35

น้ำตาที่ควรจะไหลออกมามันกลับเหือดแห้งไปตอนไหนไม่รู้ หลี่ถิงยืนมองน้องสาวแท้ ๆ กับสามีระเริงรักกันอย่างถึงพริกถึงขิง ใจของเธอชาหนึบไปหมดจนไม่มีแม้แต่แรงจะขยับตัว เสียงของคนทั้งคู่ดังระงมไปทั้งโสตประสาท บ่งบอกถึงความหฤหรรษ์ของสามีกับน้องสาวของตัวเอง เวลานี้ ต่อให้เอามีดมากรีดลงกลางใจก็คงไม่เจ็บปวดเท่ากับภาพที่เห็นอยู่ตำตาในตอนนี้

‘ฉันพลาดอะไรไป หรือฉันบกพร่องตรงไหนกัน’

“อ๊า…เร็วอีก อ่า”

เจสซิก้าร้องเสียงกระเส่า เร่งเร้าฝ่ายชายให้เพิ่มความเร็วในเกมสวาท

สองร่างกอดรัดสลับกับท่วงท่าแห่งความหฤหรรษ์ โดยเวลานี้ ร่างบางของหลี่ถิงได้ยืนมองอยู่ไม่ห่างจากเตียงนอนที่ราฟาเอลกับเจสซิก้ากำลังทำกิจกรรมกันอยู่

“ตื่นเต้นมากไหมค่ะ ราฟ…เจส…” เสียงหวานดังขึ้นจากทางด้านหลังของราฟาเอล

“อืม…มาก”

เสียงครางตอบรับของชายหนุ่มทำให้หลี่ถิงปวดใจเป็นที่สุด และตอนนี้ เอวสอบของชายหนุ่มยังคงขยับถี่ มันไม่ได้หยุดลงอย่างที่เธอคิดเลยสักนิด แต่กลับขยับโยกเร่งเร้ามากกว่าเดิม

ราฟาเอลเกิดเอะใจกับคำถามที่เขาตอบไป เพราะในเมื่อคนที่อยู่ใต้ร่างเขาไม่ได้เป็นคนเอ่ยถาม แล้วใครกันล่ะที่พูด ก่อนจะหันหน้าหาที่มาของเสียง แต่ก่อนที่จะทันได้พูดอะไรออกมา

พรึ่บ!

“อ๊า…เฮ้ย! มาได้ยังไง ถิงถิง!!”

สองร่างที่กำลังกอดรัดกันอยู่ต่างเด้งออกไปคนละทาง เมื่อไฟสว่างขึ้นพร้อมคำถามจากเจ้าของห้อง ทั้งคู่ต่างลนลานเข้าไปอยู่ภายใต้ผ้าห่ม

เจสชิก้าเริ่มบีบน้ำตาให้พี่สาวทันที สายตาของคนเป็นพี่ได้แต่มองเธอด้วยความสมเพช

น้องสาวที่เธอรักมากกลับเป็นผู้หญิงที่มาใช้สามีร่วมกับเธออย่างนี้น่ะหรือ หากคืนนี้ผู้หญิงที่มีอะไรกับสามีของเธอเป็นคนอื่น มันอาจจะเจ็บน้อยกว่านี้ แต่นี่คือคนที่เธอรักมากทั้งคู่ กลับกลายเป็นคนที่แทงข้างหลังเธอได้อย่างเลือดเย็นที่สุด

“ที่รักฟังผมก่อนนะ ผมอธิบายได้”

ราฟาเอลไม่คิดว่าภรรยาจะกลับมาในคืนนี้ สายตาของชายหนุ่มมองเลยไปที่มือของเธอ มันมีกล่องของขวัญผูกโบดอกใหญ่ เขาจึงเข้าใจได้ในทันทีว่าทำไมหลี่ถิงถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ เขาลืมไปได้ยังไงกัน ว่าหลังเที่ยงคืนมันคือวันใหม่ และเป็นวันครบรอบแต่งงานของเขาและเธอ

ถ้าจะถามว่าระหว่างหลี่ถิงกับเจสซิก้าเขารักใคร แน่นอนว่าเขารักทั้งสองคน เพราะความต่างของสองพี่น้องทำให้เขารู้สึกว่ามันเติมเต็มเขา

ได้เป็นอย่างดี คนพี่เวลาทำงาน เธอดูร้อนแรง แต่ตัวตนจริง ๆ ของหลี่ถิง

กลับอ่อนหวานน่าทะนุถนอม ต่างจากคนน้องที่ดูอ่อนหวานเรียบร้อย แต่เวลาอยู่บนเตียงกลับร้อนแรงจนเขาติดใจ จนเรียกได้ว่าตัวเขาหลงใหลในรสสวาทของเจสซิก้าเลยทีเดียว

“ไม่จำเป็นค่ะราฟ เชิญตามสบายนะคะ ฉันขอตัวก่อน” หลี่ถิงได้เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วในตอนนี้

นับตั้งแต่เธอมั่นใจแล้วว่าสามีทำอะไรกับใครอยู่บนเตียงของเธอ จะให้ร้องไห้ฟูมฟายต่อหน้าคนทั้งคู่ ไม่มีทางที่คนอย่างเธอจะแสดงความอ่อนแอออกมาให้คนทรยศหยามน้ำใจหรือดูถูกได้เป็นเด็ดขาด

สำหรับคนอย่างเธอนั้น แม้ในใจมันแทบจะทนไม่ไหวแล้วก็ตามทีก็จะไม่มีวันให้คนที่ทำร้ายเธอได้เห็นน้ำตาแม้แต่หยดเดียว หลี่ถิงทำเพียงกลืนก้อนสะอื้นกลับลงคอไป แล้วเชิดหน้าอย่างมีศักดิ์ศรี

“พี่คะ เจสขอโทษ คือ…เจสไม่ได้ตั้งใจ”

เจสซิก้ายังคงซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม โผล่แค่ใบหน้าออกมาเพื่อมองพี่สาวด้วยความสำนึกผิด แท้ที่จริงในใจของเธอนั้น ไม่ได้รู้สึกอะไรสักนิดเดียว มันคือชัยชนะที่เธอรอคอยมานาน

เจสซิก้ารู้ว่าพี่สาวไม่ได้ไปนอนที่บ้าน เพราะแม่ของเธอได้โทร.มา

ชวนให้ไปค้างที่บ้านบ้าง เธอจึงแกล้งถามแม่ว่า แล้วคืนนี้ พี่สาวไม่ได้กลับไปนอนกับพ่อแม่หรือยังไง เธอจึงได้คำตอบมาว่าพี่สาวไม่ได้กลับบ้านอย่างที่บอกราฟาเอล

เธอจึงใช้โอกาสนี้ออดอ้อนขอชายหนุ่ม เพื่อมานอนค้างกับเขา ซึ่งปกติเธอกับราฟาเอลจะชอบทำเวลาที่พี่สาวต้องไปทำงานยังต่างเมืองหรือไปไกลถึงเมืองนอก เธอกับราฟาเอลทำแบบนี้มาตั้งแต่พี่สาวกับชายหนุ่มยังไม่แต่งงานกันด้วยซ้ำไป

“นี่เหรอที่บอกว่าไม่ได้ตั้งใจ ยังทำกันถึงขนาดนี้ แล้วถ้าตั้งใจจะเป็นแบบไหนเหรอเจส!”

น้ำเสียงเย้ยหยันของหลี่ถิงทำให้ใบหน้าของเจสซิก้าถึงกับชาหนึบเหมือนถูกพี่สาวตบลงมาบนใบหน้าสุดแรง

“ที่รัก เราคุยกันได้นะ”

ราฟาเอลเพิ่งหาเสียงของตัวเองเจอ หลังจากมัวตกตะลึงกับการปรากฏตัวของภรรยา ชายหนุ่มได้หยิบกางเกงขึ้นมาสวมลวก ๆ แล้วรีบลุกเดินเข้าไปหาภรรยาเพื่อสวมกอดปลอบใจ

แต่หลี่ถิงกลับเบี่ยงตัวหลบก่อนจะเปิดประตูก้าวออกจากห้องนอนไปโดยมีราฟาเอลเดินตามออกมาติด ๆ เพื่ออธิบายเรื่องระหว่างเขากับเจสซิก้า สำหรับเธอแล้วไม่ว่าจะอธิบายหรือแก้ตัวยังไงมันฟังไม่ขึ้นเลยสักอย่าง

ในเมื่อภาพมันตำตาเธอขนาดนี้ หญิงสาวปาของขวัญที่เธอเตรียมไว้ใส่หน้าของสามีก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปยังประตูหน้า

หลี่ถิงกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องเพื่อออกไปให้พ้นจากชาย

หญิงที่สร้างความเจ็บปวดให้แก่เธอ มือหนาของราฟาเอลกลับตรงเข้าคว้า

ข้อมือของหลี่ถิงเอาไว้แน่น

“ปล่อยฉันค่ะ ราฟ อย่ายุ่งกับฉันตอนนี้ เอาเป็นว่านับจากนี้ไป เราขาดกันจะดีที่สุดค่ะ”

“ผมไม่ยอมเด็ดขาด! ถิงถิง เรามาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนที่รัก”

ราฟาเอลยืนยันเสียงแข็งเช่นกัน เขาไม่พร้อมที่จะเสียภรรยาไป

ทางด้านเจสซิก้าในตอนนี้ได้แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวทำแค่เพียงยืนดูพี่สาวกับพี่เขยยื้อยุดกันอยู่ด้วยแววตาสาแก่ใจ เพราะเธอก็ถือว่าเป็นเมียคนหนึ่งของราฟาเอล แน่นอน...ว่าเธอก็ต้องรักเขามากเช่นกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่ยอมเป็นเมียเก็บแบบนี้แน่

แต่ชายหนุ่มกลับบอกว่าจะไม่ยอมเลิกกับพี่สาวของเธอ เจสซิก้าขบฟันแน่นด้วยอารมณ์หึงหวงปนน้อยเนื้อต่ำใจกับสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำในตอนนี้

นับตั้งแต่โตมาไม่ว่าจะอะไร...หลี่ถิงจะได้ดีกว่าเสมอ เพราะเป็นลูกของเมียคนแรกที่ตายไปแล้วของบิดา

ส่วนเธอเป็นลูกของเมียคนที่สอง ถึงทุกคนจะรักเธอมากแค่ไหน แต่สิ่งที่ต้องการคือเป็นที่หนึ่ง ไม่ใช่การเป็นสองรองใครแบบนี้ แม้พี่สาวคนเดียวจะรักเธอมากแค่ไหนก็ตาม

แต่ถึงอย่างไรทุกคนก็ชื่นชมความสามารถของพี่สาวมากกว่าอยู่ดี ไหนจะชายหนุ่มที่เธอรักก็ยังเลือกแต่งงานกับพี่สาว แล้วเอาเธอไว้เป็นเมียเก็บแทน

สองมือกำหมัดแน่นด้วยความแค้น เจสซิก้าแสร้งเดินไปช่วยพี่สาว แต่ในใจคือต้องการให้ราฟาเอลปล่อยหลี่ถิงไปซะ! แล้วเธอจะใช้เรือนร่างและ

ความรักเพื่อทำให้เขาลืมพี่สาวคนดีไปได้อย่างแน่นอน...

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่74.นางมีดีกว่านั้น

    ภายในจวนสกุลเชี่ยดูจะสงบเงียบกว่าที่เคย แต่ถึงกระนั้นก็มิใช่เรื่องที่คนภายนอกจะรับรู้ได้ เจ้าของบ้านสองสามีภรรยากำลังดื่มด่ำกับการจิบชาชั้นยอด พร้อมการสนทนากันตามประสา ซึ่งทำให้แขกผู้มาเยือนถึงกับส่ายหน้าด้วยความเอือมระอากับลีลาการเฝ้ารอศัตรูของคนสกุลใหญ่ หากนางปรากฏกายต่อหน้าทั้งสองคนนั้น เพียงครู่คงมีทหารในจวนโผล่ออกมาล้อมรอบ‘หึ ๆ’ นางมีดีกว่านั้น“ข้าเปลี่ยนใจแล้ว เงียบ ๆ มันดูมิตื่นเต้นเท่าใดนัก พวกเจ้าช่วยปลุกพวกเขาให้ตื่นกันเลยจะดีกว่า”จบคำพูดจากการแฝงตัวในเงามืด เพื่อเฝ้ารอเวลาลงมือ กลับเปลี่ยนเป็นการลงมืออย่างโจ่งแจ้ง ซ้ำวางกำลังไว้อีกชั้นเพื่อการเก็บกวาด“อ๊ากก!”เพียงครึ่งก้านธูป เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็เกิดขึ้น ทหารในจวนแท้จริงคือนักฆ่ารับจ้าง ทว่า จอมโจรผู้บุกรุกก็คือกลุ่มมือสังหารชั้นยอดเช่นกัน การมาปล้นในครั้งนี้ ผู้นำมิคิดที่จะนำคนมาเพียงหยิบมือเสียเมื่อไหร่กัน การจบหมากกระดานเล็กให้สิ้นซากก็คือทุบกระดานหมากให้แหลกคามือเท่านั้น“มิต้องเชิญข้า ใต้เท้าเชี่ย ฮูหยินเชี่ย ข้าดื่มกินมาอิ่มหนำสำราญมาจากบ้านแล้ว”“กำแหงนัก กล้าบุกรุกบ้านขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ช่างรนหาที่ตายโดยแท

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่73.ยามค่ำคืน

    “พวกเจ้ามันปีศาจ คนสกุลโม่ช่างไร้ความเมตตา ข้ามิทัน...อัก!”พูดได้เพียงเท่านั้น ลำคอกลับมีเลือดพุ่งออกมามากมาย โดยมิได้ถูกตัวหยวนฟางสักนิด ความเร็วดุจสายลมทำให้ร่างสูงออกมายืนอยู่ห่างพอสมควรโดยในมือมีบางสิ่งติดมาด้วย ก่อนที่ชายหนุ่มจะกางมือออก สิ่งนั้นจึงร่วงลงสู่พื้นดิน“คิดจะกลืนกินคนของข้า มิเจียมตน สกุลโม่หรือไร้เมตตา หึ! ไม่คิดบ้างหรือว่ากว่าจะทำให้แผ่นดินนี้เป็นปึกแผ่นได้ คนสกุลโม่ต้องแลกมาด้วยสิ่งใดบ้าง เพื่อรักษาชีวิตของประชาชนทั้งแคว้นเอาไว้ ปู่ข้าต้องตายเพื่อปกป้องขอทานเพียงคนเดียว เพราะนั่นคือประชาชนของพระองค์ แล้วพวกเจ้าตายเพื่อปกป้องใครบ้าง”หนึ่งในคนร้ายถึงกับตาค้าง เพราะสิ่งที่ร่วงจากมือของโม่หยวนฟาง มันคือหลอดลมของชายชุดดำ คนร้ายที่ยังมีลมหายใจอยู่เพียงหนึ่งถึงกับตัวสั่นงันงก ด้วยความหวาดกลัว คนแรกว่าอำมหิตแล้ว แต่อ๋องน้อยผู้นี้มันปีศาจชัด ๆ ชายชุดดำขยับตัวหวังจะหลบหนีฉึก! ร่างสูงของคนร้ายทรุดลงกับพื้นก่อนจะทันได้ก้าวขา“คิดจะแทงข้างหลัง! คนเช่นโม่หยวนฟาง เจ้าควรคิดให้ดีก่อน”หากมีผู้ใดมาได้ยินคำพูดของโม่หยวนฟางคงอยากตายไปสักพันครั้ง คนร้ายคิดหนี แต่ท่านอ๋องน้อยกลับกล

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่72.เจ้ามันปีศาจ

    “จะบุรุษหรือสตรี หากรู้จักการพลิกแพลงสถานการณ์ มิใช่เรื่องยากที่จะคว้าชัยในสนามรบ อ๊ะ!”โม่ฟางเล่อหมุนกายออกห่างจากคู่ต่อสู้ เมื่อรับรู้ถึงการจู่โจมจากทางด้านหลัง แม้จะเพียงเฉียดผ่าน ทว่ากระบี่ของศัตรูก็ได้ดื่มเลือดของนางเสียแล้ว โม่ฟางเล่อกลับมิได้สนใจบาดแผล หญิงสาวรีบล้วงขวดหยกใบเล็กออกมาจากอก ก่อนจะรีบกลืนสิ่งที่อยู่ในขวดลงไปอย่างรวดเร็ว นางยังไม่เชี่ยวชาญเรื่องพิษ แต่การป้องกันเอาไว้ก่อนเป็นเรื่องที่ผู้เป็นอาจารย์คอยกำชับและย้ำเตือนนางอยู่บ่อยครั้ง“การที่มั่นใจเกินไป มันก็มิใช่สิ่งที่ควรทำ ไม่ใช่รึท่านหญิงโม่ ฮา ๆ”“สุนัขก็ยังเป็นสุนัขอยู่วันยังค่ำ ต่อให้พยายามทำตัวดั่งราชสีห์ เจ้าก็มิอาจเป็นได้ดั่งใจหมาย”จากรอยยิ้มกลับกลายเป็นใบหน้าบึ้งตึงด้วยความขุ่นเคืองใจกับคำพูดของหญิงสาว“หลีกไป ข้าจะจัดการนางด้วยตนเอง”เชี่ยหยาโถวคว้าแขนของผู้คุ้มกันออกจากการบังเขาจากหญิงสาวตรงหน้า เขาถูกสตรีอ่อนแอหยามเกียรติจนไม่เหลือชิ้นดี อย่างไรเสียวันนี้ เขาจะพิสูจน์ให้นางได้เห็นว่าคำพูดพล่อย ๆ ของสตรีเช่นนางนั้นมิใช่ความจริง“มาจบเรื่องกันเถอะ คุณชาย อย่าถ่วงเวลาพวกข้าให้มากไปกว่านี้อีกเลย”มือบางใช

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่71. เพียงครู่เดียว

    คล้อยหลังโม่หยวนฟางไปเพียงครู่เดียว ร่างสูงของชายหนุ่มในชุดสีขาวได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของคนที่กำลังสั่นระริกไปทั้งร่างด้วยความรู้สึกอันหลากหลายที่ถาโถมเข้ามา เขาพ่ายแพ้ได้อย่างน่าอับอายเป็นที่สุด การต่อสู้เพียงแค่เวลาสั้น ๆ เขากลับกลายเป็นคนพิการ และรอเพียงเวลาถูกลงทัณฑ์จากผู้เป็นนายที่แท้จริง“หึ ๆ คนเก่งของท่านพ่อ ไยตอนนี้ถึงกลายมาเป็นเพียงคนไร้ค่าเช่นนี้ เจ้าก็ดีแต่ปาก หลงเป่า”“คนที่ดีแต่ปาก ข้าว่าน่าจะเป็นเจ้ามากกว่า หึ ๆ นึกว่าผู้ใดกัน แท้จริงก็เป็นคุณชายขี้โรคจากสกุลเชี่ยนี่เอง เชี่ยหยาโถว”ขวับ! ชายหนุ่มในชุดสีขาว หันกลับไปตามเสียงในทันที ทว่ากลับไร้วี่แววของเจ้าของเสียง ก่อนจะหันกลับมายังร่างของหลงเป่าที่ตอนนี้ถูกจับตัวเอาไว้โดยโม่หยวนฟาง“เมื่อเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เห็นทีคงมิอาจปล่อยท่านอ๋องน้อยให้มีลมหายใจต่อไปไม่ได้แล้วสินะ”“ฮา ๆ ปล่อยให้ข้ามีลมหายใจรึ ช่างกล้าพูดนะ คุณชายเชี่ย เจ้าไม่ใช่ตั้งใจจะกำจัดข้าอยู่ก่อนแล้วหรืออย่างไรกัน คนที่ขี้ขลาดแท้จริงคือตัวเจ้า อย่าได้โทษใครอื่นอีกเลย”“อย่าพูดให้มากความท่านอ๋องน้อย ข้ามาถึงขนาดนี้ย่อมต้องมีของพิเศษรอต้อนรับท่านอ๋องอยู่ก่อนแล

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่70.อย่าแตกตื่นไป

    คนชุดดำไถลตัวลงมาจากต้นไม้อย่างรวดเร็ว พร้อมกระบี่ยาวชี้ตรงสู่กลางศีรษะของเมี่ยวจ้าน แม้จะสวมหมวกเอาไว้ แต่ทว่า ประสาทสัมผัสของนางนั้นเป็นเลิศมิแพ้ฝีมือเลยแม้แต่น้อย แส้ทองถูกสะบัดฟาด ไปด้านบนศีรษะด้วยกำลังภายในอันมหาศาลร่างของชายชุดดำที่กำลังคิดจะปลิดชีวิตของหญิงสาว มิอาจหลบได้ทัน ด้วยความเร็วที่ไม่ทันได้คาดคิดว่าจะถูกตอบโต้อย่างกะทันหันเช่นนี้ สำหรับเมี่ยวจ้านแล้ว นางไม่จำเป็นต้องมองขึ้นไปเลยด้วยซ้ำตุบ! ร่างของคนร้ายตกกระแทกพื้น โดยที่ศีรษะตกกลิ้งหลุน ๆ ไปอีกทาง ตอนนี้ธนูถูกวางลง อาวุธประจำกายถูกนำออกมาใช้แทน ทุกอย่างต้องทำให้เร็ว ด้วยจำนวนคนของฝ่ายนางมีน้อยกว่า ดังนั้นจำต้องจบทุกอย่างให้เร็ว หากยืดเยื้อมากไปกว่านี้รังแต่จะเสียเปรียบมากกว่าจะคว้าชัยมาอย่างปลอดภัย“ท่านเมี่ยวจ้าน”“อย่าแตกตื่นไป ท่านพี่ม่อตู เมี่ยวจ้านมิใช่เด็กน้อยแล้วนะ”ฟึบ!ม่อตูสะบัดผ้าคลุมกันอาวุธลับเพื่อมิให้ต้องกายผู้เป็นนาย ชายหนุ่มได้แต่ส่ายหน้ากับความดื้อรั้นของนายสาวของตนเอง สำหรับเขาแล้ว องค์หญิงเมี่ยวจ้านคือน้องสาวตัวน้อยที่เขาเฝ้าปกป้องมานับตั้งแต่พบเจอกัน เมื่อนางยังเป็นเพียงทารกจนเติบโตขึ้นมาเป็นผู้

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่69.จบปัญหา

    ‘โดยเฉพาะเจ้า โม่หยวนฟาง ข้าจะต้องทำให้เจ้าก้มหัวแทบเท้าข้าให้จงได้’โม่หยวนฟางซึ่งเบนหัวม้าให้ตนเองถอยกับมารั้งท้ายทุกคน โดยมีคนสนิทเคียงข้างกายอยู่เพียงสองคน ทั้งสามไม่เอ่ยวาจาใด ๆ ต่อกันแม้แต่ครึ่งคำ ทว่าแค่เพียงสบตาพวกเขาก็รู้ดีว่าต้องทำสิ่งใดชายหนุ่มมั่นใจในตัวของสหายรักว่าจะปกป้องน้องสาวของเขาได้เป็นอย่างดี โม่ฟางเล่อเล่อทำสิ่งที่ควรได้อย่างดีเยี่ยม แม้จะพลาดพลั้งก็แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น นั่นคือการระวังหลังซึ่งเขามั่นใจว่าสองสาวคงต้องการให้เป็นเขาที่ทำหน้าที่นี้แทนโม่หยวนฟางแอบชำเลืองมองไปยังคนรักของตนที่อยู่อีกฝั่งของถนน โดยมีองครักษ์คู่ใจของนางคอยประกอบข้างมิห่างกาย ชายหนุ่มทั้งห้าผู้มาจากจิ้งหนาน ซึ่งมีหัวหน้าองครักษ์ม่อตูเป็นผู้เอ่ยปากขอติดตามนายของตนมา มิเช่นนั้นจำต้องใช้อำนาจที่มีนำตัวหญิงสาวกลับสู่แคว้นในทันทีแต่ทว่าเวลาเช่นนี้ เขากลับรู้สึกอุ่นใจอย่างไรไม่รู้ที่มีคนคอยปกป้องนางเมื่อยามต้องเจอศึกที่มิอาจคาดเดาได้ว่าจะมีโอกาสรอดมากน้อยเพียงใด“ข้าอีกแล้ว ไยต้องมาลงที่ชายหนุ่มผู้น่ารักเช่นข้าตลอดเลย”เสมือนว่าคำพูดของโม่หยวนฟางเป็นการเปิดศึกในครั้งนี้ก็มิปาน เพียงจบคำพ

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่12.  จัดการเอง

    ร่างงามก้าวลงจากเตียงเพื่อเดินออกไปดูด้านนอก แต่หรู่อี้ขยับมาขวางเอาไว้เสียก่อน คิ้วงามขมวดเป็นปม สายตาเริ่มมีแววโทสะที่ถูกขัดใจ เธอพอจะเดาอะไรได้บ้างแล้ว จึงได้คิดที่จะออกไปจัดการให้เรียบร้อย เธอเข้าใจว่าหรู่อี้กลัวหยางซานหลาง“ฮูหยินน้อย อย่าเพิ่งเข้าใจหรู่อี้ผิดนะเจ้าคะ ท่านควรอาบน้ำแต่งกายเสียก

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่11.  ถอนหายใจ

    หลี่ถิงรีบหลบหลังเสาทันที ด้วยเกรงว่าอีกฝ่ายจะเดินมาหาตน แล้วหาเรื่องแบบเมื่อกลางวัน‘ฉันยังไม่พร้อมทะเลาะกับใครตอนนี้’หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกทันที เมื่อร่างสูงของหยางซานหลางได้หายเข้าไปภายในห้องซึ่งอยู่ฝั่งขวามือของห้องเธอ ด้วยลักษณะของเรือนหลังนี้เป็นรูปทรงตัวยู โดยห้องของเธอจัดอยู่ตรงกลางที่เป็นส

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่10.  ผู้แพ้

    จีกวานฮวาแอบกำหมัดแน่นภายใต้แขนเสื้อ นางคือผู้แพ้อย่างนั้นหรือในวันนี้ ทุก ๆ ครั้งนางคือคนที่ชนะมาโดยตลอด ส่วนทหารและบ่าวไพร่ที่มาอยู่ดูการตัดสินได้หายไปจากลานฝึกอย่างรวดเร็วเช่นกัน“ขอบคุณมากเจ้าค่ะ ท่านแม่” หลี่ถิงก็เล่นบทนางเอกแสนดี สะใภ้ผู้เพียบพร้อมได้เช่นกัน ก่อนจะแสร้งทิ้งน้ำหนักลงไปทางแม่สา

  • ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม1-2   ตอนที่9.  มีประโยชน์อันใด

    “ข้าพูดไปจะมีประโยชน์อันใด ในเมื่อคนที่ไร้ความเป็นธรรมอย่างท่านเป็นผู้ชี้ชะตาผู้คนในจวน และนั่นรวมถึงตัวข้าด้วย ที่ถูกท่านกล่าวหาในสิ่งที่ข้าไม่ได้กระทำ หากข้าพูดออกมาก็ไม่พ้นคำตัดสินจากท่านว่าข้าคือผู้ผิดอยู่วันยังค่ำ สู้ปล่อยให้พวกท่านเก็บไปคิดเล่น ๆ กันต่อเองมิดีกว่าหรือ”“โม่ไป๋หลาน ตัวเจ้าไม่ไ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status