EPISODE 3 โซฟาหฤหรรษ์

คนใต้ร่างหอบหายใจรัวแรงจนเนินเนื้อทั้งสองข้างกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะก่อนจะสอดเรียวนิ้วทั้งห้าเข้าไปขยุ้มเรือนผมสีดำธรรมชาติของเขาเพื่อระบายอารมณ์ความต้องการอันแสนวาบหวาม

คนที่เป็นฝ่ายปรนเปรอดูจะทรมานรวดร้าวรอคอยการได้ปลดปล่อยไม่ต่างกัน แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังพยายามยืดระยะเวลาเพื่อมอบความหฤหรรษ์ให้เธออย่างถึงที่สุด

ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งค่อยๆ เลื่อนลงไปลูบไล้ยังเรียวขางามทำเอาขนกายของเธอลุกชันก่อนจะวกกลับมาหยุดอยู่ที่เนินเนื้ออวบอูมปราศจากแพรไหมน่าสัมผัสส่งผลให้ภายในช่องท้องบีบรัดจากเพลิงพิศวาสอันซาบซ่านที่ถูกเขาปลุกปั่น

"อื้ม..."

กระทั่งปลายนิ้วร้ายเริ่มขยับกรีดกรายกลีบกุหลาบที่ปิดสนิทก่อนจะแหวกออกหยอกล้อกับติ่งเกสรทำเอาเรือนร่างบอบบางแอ่นกายตอบรับสัมผัสนั้นพลางสูดปากด้วยความเสียวซ่าน

นัยน์ตาลึกล้ำจับจ้องใบหน้าหวานที่ขึ้นสีระเรื่อแทบไม่กะพริบ เธอยังคงหลับตาพริ้มล่องลอยไปกับทุกสัมผัสที่เขามอบให้พร้อมส่งเสียงออกมาไม่ขาดปาก

"อ้าส์"

เรียวนิ้วที่บัดนี้อาบชโลมไปด้วยความชุ่มฉ่ำค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปในโพรงเนื้อบอบบางก่อนจะขยับเข้าออกเนิบนาบส่งผลให้ช่องทางร้อนระอุตอดรัดถี่ยิบ

“อื้อ!”

ในจังหวะนั้นเองที่ริมฝีปากหยักลึกจาบจ้วงริมฝีปากบางของคนใต้ร่างอย่างรวดเร็วพร้อมมอบจุมพิตเร่าร้อนแทบจะกลืนกิน ขณะที่เรียวนิ้วยังคงทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

“หวานไปทั้งตัวเลยรู้มั้ย” ถอนริมฝีปากออกมาพลางกระซิบแผ่วด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

อชิระเปลี่ยนมาจูบไล่ตั้งแต่ลาดไหล่ขาวเนียนแล้วหยุดหยอกล้อสองเต้าอวบอัดครู่หนึ่ง ลามลงมายังหน้าท้องแบนราบพลางจุมพิตแผ่วด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ก่อเกิดขึ้นภายในจิตใจ

ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความหวังและศรัทธาว่าชีวิตนี้เขาคงจะได้ทำหน้าที่พ่อสักครั้ง

กระทั่งใบหน้าหล่อเหลาหยุดนิ่งอยู่ที่กุหลาบงามซึ่งเปรอะเปื้อนหยาดน้ำหวานก่อนหน้านี้แล้วหันไปแทะเล็มโคนขาด้านในทั้งสองข้างสลับกัน

"อ้ะ" เสียงครางหวานของภรรยาตัวน้อยเรียกรอยยิ้มพึงพอใจที่มุมปากของเขาได้เป็นอย่างดี

ผู้เป็นสามีไม่รอช้าโฉบปลายลิ้นสากลงไปยังใจกลางความเป็นสาวของเธอด้วยความเร็วแล้วปาดลิ้มชิมหยาดน้ำหวานอย่างหิวกระหายทำเอาเรียวขาคู่งามจิกเกร็งโซฟานุ่มจนเรือนร่างสั่นสะท้าน

ทว่าชายหนุ่มไม่หยุดอยู่แค่นั้นกลับยกเรียวขาข้างหนึ่งของเธอพาดบนบ่าแกร่งเพื่อจะได้สอดแทรกเรียวลิ้นควานหารสชาติหวานล้ำอันตราตรึงใจที่หลั่งไหลออกมาจากกลีบดอกไม่ขาดสายได้ง่ายขึ้น

อีกทั้งยังไม่ยอมปล่อยให้มือได้ว่างเว้นเลื่อนไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของผู้เป็นภรรยาอย่างหลงใหลจนเธอแทบจะสำลักออกมาด้วยความสุขสม

"อ้า~" สะโพกกลมกลึงสะบัดพลิ้วด้วยความเสียดเสียว

เพียงไม่นานชายหนุ่มก็หยัดกายขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกิจกรรมรักที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้เพราะรู้ดีว่าทั้งเขาและเธอกำลังจะทานทนต่อไปไม่ไหว

อชิระเคลื่อนตัวลงมาทาบทับเรือนร่างบอบบางพร้อมรูดชักแกนกายขนาดใหญ่สองสามครั้งแล้วถูไถเข้ากับกลีบกุหลาบสีหวาน กระทั่งจุดเชื่อมต่อถูกสอดแทรกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว

Oh!

ช่องทางรักคับแน่นบีบรัดตัวตนของเขาจนปวดหนึบก่อนจะขยับกายเคลื่อนเข้าออกเนิบนาบแล้วไต่ระดับเป็นหนักหน่วงสลับกันตามแรงอารมณ์

เสียงแห่งความรัญจวนสอดประสานกันดังระงมไปทั่วห้องสวีตกว้างใหญ่พร้อมด้วยเสียงเนื้อกระทบเนื้อเป็นจังหวะก่อนจะยกเรียวขาทั้งสองข้างของเธอวางพาดบนไหล่แล้วขยับสะโพกเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง

"อ้ะ! ฮันนี่ เบาหน่อย" ร้องปรามเมื่อแกนกายของเขาสอดใส่เข้าลึกสุดทางจนรู้สึกจุก

คำว่า ฮันนี่ที่หมายถึงที่รัก ที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของผู้เป็นภรรยาชวนให้หัวใจของเขาพองโตซึ่งน้อยครั้งนักที่จะได้ยินทำเอาชายหนุ่มอยากจะอัดกระแทกมากกว่าเดิม แต่ก็พยายามรั้งไว้ตามที่อีกฝ่ายร้องขอ

จนเวลาล่วงเลยต่อไปอีกสักพัก ช่องทางรักเริ่มบีบรัดถี่ยิบกว่าเดิมจนชายหนุ่มขบกรามเข้าหากันแน่นพลางพ่นลมหายใจออกทางปากอย่างแรง

"อย่าแกล้งผัวแบบนี้สิ"

"ฉัน ฉันจะไม่ไหว..." ดวงตาของเธอปรือปรอยขณะกัดริมฝีปากล่างไว้แน่น

ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นจึงโน้มตัวลงไปประกบจูบเธออีกครั้งแล้วเร่งจังหวะรัวเร็วกว่าเดิมเพื่อพาเธอไปให้ถึงฝั่งฝันซึ่งหลังจากนั้นเพียงไม่นานเรือนร่างบอบบางก็เกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยทุกความอัดอั้นออกมาอย่างหมดแรง

เสี้ยววินาทีต่อมาเขาก็เริ่มขยับเอวสอบอย่างขันแข็งอีกครั้งโดยไม่ลืมหยิบหมอนอิงมารองสะโพกกลมกลึงของคนใต้ร่างไว้พร้อมโน้มตัวลงไปกอบกุมความนุ่มหยุ่นไว้ในอุ้งมือใหญ่พลางเชิดใบหน้าหล่อเหลาสูดปาก สองเรือนร่างชุ่มโชกไปด้วยเม็ดเหงื่อ

"ซี๊ดดด"

ชายหนุ่มส่งเสียงคำรามผ่านลำคอก่อนจะกดจุดเชื่อมต่อเข้าไปให้ลึกที่สุดพร้อมปลดปล่อยเชื้อทุกหยาดหยดสู่ช่องทางคับแคบ

อชิระล้มตัวลงไปซุกใบหน้าหล่อเหลาอยู่กับซอกคอขาวผุดผาดของเธออย่างคนหมดแรงพลางหายใจเหนื่อยหอบ

“ลุกได้แล้วค่ะ ฉันหนัก” พยายามดันเขาให้ออกห่างจากตัวทว่าเรี่ยวแรงเพียงน้อยนิดไม่ได้ทำให้คนบนร่างสะทกสะท้านแม้แต่น้อย

“ได้ผมแล้วจะเขี่ยทิ้งอย่างนั้นเหรอ” อดที่จะสัพยอกภรรยาตัวน้อยไม่ได้

“ใช่ เพราะฉะนั้นลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

“เมียผมใจร้ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” ไม่พูดเปล่ายังตีเนียนจุมพิตที่หน้าผากมนเบาๆ

"นี่คุณ!"

"ครับ" แสร้งตีหน้าซื่อไม่รู้เรื่องราว

"เอาของคุณออกไปได้แล้ว"

"อะไรเหรอ"

"ก็นั่นแหละ" ใบหน้าหวานแดงซ่านรับรู้ได้ถึงแกนกายที่ยังคงแช่ค้างไว้ซึ่งเริ่มขยุกขยิกอีกครั้ง

"ของผมอะไรกัน ตอนนี้มันเป็นของคุณต่างหาก"

"..."

“เพราะฉะนั้น ช่วยนอนต่ออีกสักพักนะ เผื่อว่าครั้งนี้ลูกจะอยากมาอยู่กับเรา” เลื่อนไปพรมจูบทั่วใบหน้าหวานของภรรยาสาวอย่างรักใคร่