มงกุฎกล้วยไม้ ตอนที่ 8

“หมวดเบลกับธีรพงษ์ จะเป็นตัวหลักเพื่อไปสืบข้อมูลเพิ่มที่เชียงใหม่ ผมติดต่อให้สายช่วยพาคุณเข้าทำงานที่โรงแรมของพ่อเลี้ยงทรงพลแล้ว จะไปอยู่ตำแหน่งดอร์แมนหนึ่งคน และอยู่ตำแหน่งอินฟอร์เมชั่นหรือคอยให้ข้อมูลของบริษัททัวร์ของพ่อเลี้ยงเหมือนกัน แล้วให้หมวดพิมพ์ผกากับผู้กองชีพไปสแตนบายอยู่ลำพูนใกล้กับที่ที่พ่อเลี้ยงเคยนำลูกน้องที่ทำงานพลาดไปฆ่า คอยสังเกตุการณ์อยู่ห่างๆ แต่หากสองคนนี้มีปัญหาให้เข้าสนับสนุนช่วยเหลือทันที ส่วนที่เหลือรอรับข้อมูลอยู่ที่นี่และเครื่องมือสื่อสารต้องพร้อม จำไว้ว่าการทำงานครั้งนี้ค่อนข้างเสี่ยง หากเกิดการผิดพลาดในขั้นตอนใดจงหาวิธีแก้ไขโดยให้งานยังคงรันไปบนความผิดพลาดให้ได้ เข้าใจนะ!!”

...ท่าน ผบ.ตร. ชี้แจงแผนงานอย่างละเอียดกับทีมรบพิเศษเฉพาะกิจ น้ำเสียงเข้มๆ กับคำสั่งขลังๆ นั้นทำให้ผู้รับคำสั่งทั้งหกนายพยักหน้าตอบรับอย่างขึงขังเช่นกัน แล้วการประชุมลับก็จบลง

...เบญรดากลับมาถึงบ้านก็ชี้แจงงานทั้งหมดให้ครอบครัวฟังหลังทานมื้อเย็นเสร็จและทุกคนมานั่งพร้อมหน้ากันชุดโซฟาในห้องโถง เธอโชคดีที่คนในครอบครัวให้การสนับสนุนซัพพอร์ตทุกอย่างและเป็นกำลังใจแม้ว่างานจะเสี่ยงแค่ไหนหรือทุกคนจะเป็นห่วงแค่ไหน แต่จากการถูกบ่มเพาะให้มองว่าการทำผิดกฎหมายเป็นเรื่องน่ารังเกียจและต้องจัดการเมื่อมีโอกาส ทำให้ทุกคนรับฟังอย่างเข้าใจในงานของเธอ

...แม้วิทกับวินไม่ได้อยู่ในสายงานตำรวจแต่ชายหนุ่มทั้งสองก็ถูกปูพื้นจากผู้เป็นพ่อว่าอย่าทำตัวเหนือกฎหมาย อย่าทำให้พ่อแม่ต้องอับอายขายขี้หน้าโดยการใช้บารมีพ่อไปอวดอ้างหรือข่มเหงผู้อื่น

...ซึ่งการที่วินเลือกเป็นหมอเพื่อรักษาและช่วยยื้อชีวิตผู้ป่วยให้รอดพ้นจากความตายก็ถือเป็นสายงานที่สร้างคณูประโยชน์ให้ประเทศชาติเช่นกัน

...ส่วนวีรวิทย์แม้จะเป็นนักธุรกิจซึ่งแตกต่างห่างเหินจากผู้เป็นพ่อและน้องชายน้องสาว แต่เขาคือผู้ให้ที่น่าชื่นชมและน่ายกย่องคนหนึ่ง เขามักมอบโอกาสกับคนเล็กๆ ที่นำสิ่งดีๆ มานำเสนอเพื่อให้เขาจำหน่ายไปยังต่างประเทศได้ นี่คือการเปิดโอกาสให้คนที่มีฝีมือได้สร้างรายได้เพื่อดูแลตัวเองและครอบครัว

...บริษัทของเขาจึงไม่ผูกขาดชนิดหรือประเภทสินค้าเพราะหากเขาเจอใคร หรือใครนำสิ่งที่สร้างมาจากหัวสมองของตัวเองล่ะก็ เขาพร้อมจะให้โอกาสแก่คนคนนั้นได้แสดงฝีมือออกมาอย่างเต็มที่

...และวีรวิทย์ยังถือเป็นเสาหลักของบ้านอีกต่างหากเพราะรายได้จากการส่งสินค้าออกนอกประเทศสามารถดูแลทุกคนและทุกอย่างในครอบครัวได้สบาย หรือแม้แต่น้องสาวสุดที่รักจะร้องขอสิ่งใดก็ไม่มีสักครั้งที่เขาจะปฏิเสธเพราะเขารู้ดีว่าน้องสาวคือคนที่ทำให้ครอบครัวสมบูรณ์แบบและโชคดีที่น้องสาวคนนี้ก็เป็นเด็กดีเสียด้วยและตอนนี้ก็กลายเป็นนักรบหญิงซึ่งทำให้คนทั้งบ้านสมหวัง แต่จะมีผู้เป็นแม่คนนึงนี่แหละที่ห่วงน้องสาวมาก

“เฮ่ออออ!! ม๊าจะทำยังไงไม่ให้คิดมากนะเบล ลูกต้องระวังตัวให้มากนะเบล”

...คุณปรียาถอนหายใจด้วยความเป็นห่วงลูกสาวคนเดียวที่จะต้องไปเสี่ยงสืบข้อมูลไอ้พ่อเลี้ยงฆาตกรมืดนั่นถึงเชียงใหม่

“โธ่ม๊าอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิคะ!! หนูเป็นตำรวจนะคะ!! แล้วอุตส่าห์ไปเรียนไปฝึกมาได้ขนาดนี้ ถึงเวลาที่ลูกสาวของม๊าต้องปฏิบัติหน้าที่แล้วนะคะ ม๊ารู้มั้ยว่าตอนไปอังกฤษน่ะแต่ละคนมีค่าใช้จ่ายเหยียบสองล้านนะคะ แล้วเงินนั่นก็เป็นภาษีประชาชนทั้งนั้น งานของหนูคือการจัดการคนทำผิดกฎหมายเพื่อให้เจ้าของเงินภาษีได้อยู่อย่างมีความสุขนะคะม๊า”

...เบลกอดแล้วซบศีรษะลงบนไหล่ของผู้เป็นแม่พร้อมกับพูดเพื่อให้ผู้เป็นแม่สบายใจขึ้น

“ม๊ารู้!!! ม๊ารู้หมดแหละไม่ต้องสาธยายให้มากความหรอกน่า เพียงแต่มันอดไม่ได้ที่จะไม่ห่วง รู้ไหม!! แล้วนี่ดูสิม๊าอุตส่าห์ขัดสีฉวีวรรณจนผิวจะเหมือนเดิมอยู่แล้วแต่ดันจะต้องไปเสี่ยงต่ออีก กลับมาก็ต้องมาขัดกันใหม่ล่ะมั้ง!!”

...คุณปรียาพูดด้วยท่าทางงอนเล็กๆ เพราะเธอกับแม่บ้านอุตส่าห์ช่วยกันบำรุงร่างกายหลายอย่างเพื่อให้ลูกสาวกลับมาสวยเหมือนเดิม เมื่อเห็นว่าความสวยค่อยๆ กลับมาก็มีอันต้องไปทำงานเสี่ยงๆ อีกแล้วซึ่งไม่รู้ต้องใช้เวลานานแค่ไหน และเพราะรู้นิสัยของลูกสาวว่าหากเธอผู้เป็นแม่ไม่คอยดูแลเรื่องการกินอยู่ให้ล่ะก็ อย่าหวังว่ายายเบลจะพิถีพิถันได้เอง

...เบญรดาเหมือนจะรู้ว่าผู้เป็นแม่กำลังคิดอะไรอยู่เธอเลยอ้อนต่อ

“เอาน่าม๊าไม่ต้องห่วงค่ะ หนูสัญญาว่าไปคราวนี้จะไม่ให้ขี้เหร่กลับมาอีก ฮ่าๆๆๆ ดีไม่ดีอาจไปเป็นสาวม้งแก้มแดงคอยเป็นไกด์พานักท่องเที่ยวไปตะลอนเชียงใหม่จนนักท่องเที่ยวติดใจขอเป็นแฟนก็ได้นะม๊า ฮ่าๆๆ”

...น้ำเสียงร่าเริงสดใสและคำพูดติดตลกนั้นทำให้คุณปรียาค่อยยิ้มได้ขึ้นมาหน่อย

...วิทพี่ชายคนโตเดินไปหยิบกล่องสองกล่องที่วางเตรียมไว้ก่อนแล้วมาส่งให้เบญรดาน้องสาว

...เบญรดามองหน้าพี่ชายอย่างแปลกใจก่อนจะรับมาเปิดดู และเมื่อเห็นสิ่งของในกล่องว่าคืออะไรเธอก็ถึงกับตาโตเลยทีเดียว

“โอ้โหพี่วิท!!! โคตรเจ๋งเลย!! นี่มันมือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่มีฟังก์ชั่นใช้งานได้เยอะม้วกกกกกอ่ะ....แล้วนี่ ว้าวววว!!! นาฬิกาข้อมือนี่หนูเห็นครูฝึกใส่อยู่นะคะ โอ้ววววว!!! มันคือสุดยอดนาฬิกาแห่งวงการแอดเวนเจอร์โดยเฉพาะเลยนะคะเนี่ย!! พี่ไปได้มายังไงคะเพราะนาฬิกานี่ต้องติดต่อผ่านแบรนด์โดยตรงถึงจะซื้อได้!!!”

...เบญรดาพูดอย่างตื่นเต้นและตื่นตาตื่นใจกับของทั้งสองชิ้นนั่นมากและเธอก็รู้ด้วยว่ามูลค่าของมันนั้นสูงทีเดียว

...วิทเห็นน้องสาวดีใจเมื่อเห็นของที่เขาตั้งใจเตรียมไว้ให้แล้วหัวเราะหึๆ

“เออน่าจะได้มายังไงก็ช่างแต่ตอนนี้มันเป็นของแกแล้วล่ะ!! แล้วนาฬิกานี้เป็นนาฬิกาอัจฉะริยะเลยนะมีติดจีพีเอสไว้ด้วย พี่ตั้งโปรแกรมเชื่อมเข้ากับมือถือพี่เรียบร้อยล่ะ นี่เพราะไม่อยากให้คุณแม่กระวนกระวายใจเกินไปเวลาติดต่อแกไม่ได้ พี่ก็จะได้ใช้แอพพลิเคชั่นเช็คพิกัดปลายทางได้ไง คุณแม่และทุกคนจะได้สบายใจ ทั้งหมดนี้เพราะทุกคนเป็นห่วงแกมากเลยต้องใช้ตัวช่วยไง เพราะฉะนั้นห้ามขาดการติดต่อเด็ดขาด เข้าใจไหม!!”

...น้ำเสียงฉะฉานของวิททำให้เบลน้องสาวเข้าความรู้สึกของทุกคนดีว่าทั้งรักและเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน และทุกคนก็ดูจะตื่นเต้นไปกับนาฬิกาอัจฉะริยะนั่นตามไปด้วย

“งุ้ยยย!! เข้าใจแจ่มแจ้งเลยค่ะขอบคุณมากนะพี่วิท หนูเห็นครูฝึกใส่แล้วอย่างเท่ห์เลยหนูยังแอบมองบ่อยๆ เลยนะแต่พอรู้ราคาก็กลืนน้ำลายคอฝืดเลยล่ะ แหะๆๆๆ พี่วิทน่าร้ากกกกกกก!!!”

...คำพูดขี้เล่นกับหน้าตาบ้องแบ๊วของเบญรดานั้นทำให้ทุกคนยิ้มไปกับเธอ ความสวยน่ารักและขี้เล่นนี่เองที่ทำให้เธอเป็นศูนย์กลางของครอบครัวซึ่งคนนอกจะไม่มีวันได้เห็นกิริยาหรืออิริยาบถแบบนี้จากเธอแน่นอน ส่วนบทบาทในหน้าที่นั้นคนในครอบครัวยังไม่เคยเห็นว่าเธอโหดและเด็ดขาดแค่ไหน

....................