Startseite / วัยรุ่น / มังกรสนองรัก / ตอนที่2 เพื่อนสมัยมัธยม

Teilen

ตอนที่2 เพื่อนสมัยมัธยม

last update Veröffentlichungsdatum: 17.11.2026 06:51:16

“แล้วถ้าเขา… ไม่ชอบกูล่ะ?” บีเลิฟถามเสียงสั่นเล็กน้อย

ต้นเตยเงยหน้ามองท้องฟ้าครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมาจ้องเพื่อนด้วยสายตาจริงจัง

“มึงฟังกูดี ๆ นะ บีเลิฟ” เธอพูดช้า ๆ แต่เน้นหนักทุกคำ “โอกาสดี ๆ มันไม่มีบ่อยหรอก และกูคิดว่าพรุ่งนี้แหละเหมาะสมที่สุด มึงขอคุยกับมันแบบส่วนตัวหลังแข่งจบก็ได้ กูจะช่วยหาโอกาสให้ แต่มึงต้องกล้าพูดความรู้สึกออกไปนะ”

บีเลิฟเงยหน้าขึ้น มองเข้าไปในดวงตาของต้นเตย เธอรู้ดีว่าเพื่อนพูดถูก เธอแอบชอบบอสตันมานานเกินไปแล้ว และได้แต่เก็บเอาภาพของเขาไปนอนคิดถึง เวลาคุยกันหัวใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะ คงเพราะเธอชอบเขามากเกินไป

“แล้วถ้าเขา… ไม่ชอบกูล่ะ?” บีเลิฟยังคงมีความไม่มั่นใจในตัวเอง ทำให้ต้นเตยยิ้มออกมา แล้วยื่นมือไปจับมือของเพื่อนอย่างให้กำลังใจ

“แล้วถ้าเขาชอบมึงล่ะ มึงเคยคิดถึงข้อนี้บ้างไหม”

"....."

“มึงสวยมากนะบี ไม่งั้นคงไม่มีใครโหวตให้มึงเป็นดาวคณะหรอก แล้วไหนจะความฉลาดของมึงอีก ผู้หญิงที่ดีและพร้อมไปทุกอย่างแบบมึง ถ้าบอสตันไม่เห็นค่า แสดงว่ามันตาบอดเอง กูจะไม่ปล่อยให้มึงเสียเวลาสามปีกับคนที่โง่แบบนั้นหรอก”

บีเลิฟมองมือที่ถูกจับไว้ แล้วค่อย ๆ ยิ้มออกมา แม้จะยังเต็มไปด้วยความกลัว แต่ทว่าในใจก็เริ่มมีความหวังแทรกเข้ามา

“กูจะลองคิดดู” เธอพูดเสียงเบา “แต่มึงอย่าบังคับกูนะ”

“กูไม่ได้บังคับ แต่ถ้ามึงไม่ทำ กูจะไปบอกมันเอง จะได้รู้ไปเลยว่าความรู้สึกของมึงมันจะได้ไปต่อหรือควรหยุดไว้แค่นี้”

ดวงตากลมโตหันมองไปยังทิศทางของสนามฟุตบอลที่มองเห็นอยู่ไกล ๆ ด้วยหัวใจที่เต้นแรงขึ้น

ตอนเย็น

ในช่วงเย็นที่แสงแดดหม่นแสงลงเป็นสีส้ม ลมพัดผ่านต้นไม้สองข้างทาง ทำให้ใบหญ้าริมทางพริ้วไหวไปมา

บีเลิฟเดินกลับหอพักตามเส้นทางปกติ แต่ทว่าครั้งนี้เธอจงใจเดินอ้อมผ่านสนามฟุตบอลด้านหลังมหาลัย มือทั้งสองกำสายกระเป๋าแน่น หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกก้าวที่เข้าใกล้รั้วสนาม

“แค่แอบมอง… ก็พอแล้ว” เธอกระซิบกับตัวเองแผ่วเบา

ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปทั่วสนามที่กำลังมีนักฟุตบอลกำลังซ้อมกันอยู่ เธอหวังว่าจะได้เห็นหน้าของบอสตันสักนิด แค่เห็นรอยยิ้มหรือได้ยินเสียงเขาสักครั้งก็ยังดี แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ก็ไม่เห็นลักษณะท่าทางที่คิดว่าเป็นเขาเลยสักคน

"เห้อออ"

ร่างเล็กถอนหายใจยาว แล้วหันหลังกลับอย่างช้า ๆ เตรียมเดินต่อไปทางหอพัก ความผิดหวังแผ่ซ่านอยู่ในอก เธอรู้ดีว่าตัวเองเป็นคนขี้กลัว แม้จะอยากเจอเขาก็ยังไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้สนามมากกว่านี้

ทว่าจังหวะนั้นเอง…

“ระวัง!!!”

เสียงตะโกนดังก้องมาจากในสนาม ทำให้บีเลิฟสะดุ้งและหันกลับไปมองโดยสัญชาตญาณ

วัตถุบางอย่างสีขาวกลม ๆ กำลังพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าของเธออย่างรวดเร็ว เธอยังไม่ทันได้ยกมือขึ้นปัดป้อง ร่างของผู้ชายคนหนึ่งก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว กอดเธอไว้แน่นแล้วหมุนตัวพาเธอล้มลงไปกับพื้นหญ้าข้างสนาม

ตูม!

แผ่นหลังของบีเลิฟกระแทกพื้นอย่างแรง ความเจ็บปวดพุ่งขึ้นมาทันที แต่ในวินาทีต่อมา ทุกอย่างกลับมืดไปหมด เพราะมีบางอย่างที่นุ่มและอุ่นสัมผัสอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ

นั่นคือ... ปากของเธอกำลังประกบกับปากของใครบางคน

บีเลิฟแทบลืมหายใจ ดวงตาเบิกกว้าง มองเห็นเพียงดวงตาสีดำขลับที่อยู่ใกล้จนเกินไป หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุอออกมา ความเจ็บที่แผ่นหลังหายไปในทันที ถูกแทนที่ด้วยความตกใจและความอับอายที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

นี่คือจูบแรกในชีวิตของเธอ… และมันเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจกับคนแปลกหน้า

เธอหลับตาแน่น แล้วใช้มือทั้งสองข้างผลักร่างของผู้ชายคนนั้นออกอย่างแรง

“อ๊ะ!”

เสียงของเธอดังขึ้นพร้อมกับที่ร่างทั้งสองแยกจากกัน บีเลิฟรีบลุกนั่ง มือข้างหนึ่งยันพื้น อีกข้างหนึ่งยกขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังอุ่นอยู่ แก้มทั้งสองข้างแดงจัดจนรู้สึกร้อนผ่าว

ผู้ชายคนนั้นก็ลุกขึ้นนั่งเช่นกัน เขายกมือขึ้นปัดหญ้าที่ติดอยู่บนเสื้อฟุตบอลสีขาว แล้วหันมามองเธอ ดวงตาสีดำคมเข้มนั้นจ้องเธออยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่มุมปากหนาจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“บีเลิฟ?”

เสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อเธออย่างชัดเจน ทำเอาบีเลิฟชะงักไปทันที นิ้วมือที่แตะริมฝีปากแข็งค้าง ก่อนเธอจะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของผู้ชายตรงหน้าอย่างละเอียด ผมสั้นสีดำยุ่งเล็กน้อยเพราะการฝึกซ้อม ใบหน้าหล่อเหลาคมชัด ดวงตาคู่เดิมที่เธอแสนคุ้นเคยสมัยมัธยม

“มังกร?”

ชื่อนั้นหลุดจากปากเธอโดยไม่ตั้งใจ ทำให้มังกรยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด สายตายังคงจ้องเธอนิ่ง

“ไม่เจอกันนานเลยนะ” เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้น “เจ็บหรือเปล่า? ฉันเห็นลูกบอลพุ่งหาเธอ แล้วเธอยืนนิ่ง เลยรีบวิ่งเข้ามาบัง”

บีเลิฟส่ายหน้าเร็ว ๆ ยังไม่กล้าตอบเป็นคำพูด เธอรู้สึกว่าแก้มตัวเองร้อนขึ้นทุกที ภาพริมฝีปากที่เพิ่งประกบกันเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่หาย ความอายทำให้เธออยากจะมุดดินหนีกลับหอไปทันที

“มะ ไม่เจ็บ” เธอพูดเสียงเบาเกือบเป็นเสียงกระซิบ แล้วรีบก้มหน้าหลบสายตาของเขา

มังกรมองเธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

“สีหน้าเธอตอนนี้ตลกดีนะ” เขาพูดอย่างไม่เกรงใจ “ยังเป็นคนที่ตกใจง่ายเหมือนสมัยก่อนเลย”

บีเลิฟกัดริมฝีปากเบา ๆ มือทั้งสองกำหญ้าที่อยู่ข้างตัวแน่นขึ้น เธอรู้ดีว่าเขากำลังจ้องเธออยู่ แต่เธอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองอีก หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด ทั้งจากความตกใจ ความอาย และความประหลาดใจที่ต้องมาเจอเพื่อนเก่าในจังหวะแบบนี้

“ขอบคุณ…” เธอพูดเบา ๆ โดยยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้น “ที่ช่วยฉันไว้”

มังกรยังคงยิ้มอยู่ เขายกมือขึ้นปัดหญ้าที่ติดอยู่บนกางเกงอีกครั้ง แล้วลุกขึ้นยืนตรงข้ามเธออย่างไม่รีบร้อน

“ไม่เป็นไร” เขาตอบ “แต่ครั้งหน้าอย่าเดินชิดสนามมากนักนะ ลูกบอลมันลอยมาได้ไกลกว่าที่คิด”

บีเลิฟพยักหน้าเบา ๆ แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่พื้นหญ้า ความร้อนที่แก้มยังไม่จางหายไปเลยแม้แต่น้อย เธอรู้สึกว่าถ้าเงยหน้าขึ้นตอนนี้ เขาอาจจะหัวเราะล้อเลียนอาการของเธอได้

ร่างสูงก้มลงหยิบลูกฟุตบอลที่กลิ้งอยู่ใกล้ ๆ ขึ้นมา เขาปัดฝุ่นที่ติดอยู่บนลูกฟุตบอล ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินกลับลงไปในสนาม แต่จังหวะนั้นเขาก็หยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมามองบีเลิฟอีกครั้ง

เธอยังยืนอยู่กับที่ ศีรษะก้มต่ำ มองลงไปที่พื้นหญ้าตรงหน้า นิ้วมือทั้งสองข้างยังกำชายกระโปรงแน่น ราวกับยังไม่รู้จะทำอย่างไรกับตัวเอง

“รีบไปไหนหรือเปล่า?”

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • มังกรสนองรัก   ตอนที่4 ภาพชัดในหัว

    แค่เขาพูดถึงตำแหน่งที่ตั้งของคณะ เธอก็พอเดาออก แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ เธอเป็นคนที่มาเชียร์ฟุตบอลระหว่างคณะเกือบทุกปี ยืนข้างสนามกับกลุ่มกองเชียร์ของคณะคุรุศาสตร์อยู่บ่อยครั้ง และคณะของเธอก็เคยแข่งกับคณะของเขา แต่ทว่าไม่เคยเห็นเขาลงเล่นเลยสักครั้ง “ทำไมฉันไม่เคยเห็นนายลงเล่นเลยล่ะ” มังกรหัวเราะออกมาอีกครั้ง คราวนี้เสียงหัวเราะคล้ายกำลังขบขันตัวเอง “หึ เพิ่งจะลงนี่แหละ” เขาพูดตรง ๆ “ก่อนหน้านี้ชอบก็เล่นฟุตบอลนะ แต่ชอบไปร้านเหล้ามากกว่า” บีเลิฟเหลือบตามองเขา เห็นรอยยิ้มที่มุมปากและสายตาที่ดูผ่อนคลาย เธอรู้สึกว่าประโยคนี้ฟังดูติดตลก แต่ก็แฝงอะไรบางอย่างเอาไว้ “อีกอย่าง... เบื่อ ๆ ด้วยช่วงนี้” “เบื่ออะไร?” “ไอ้พวกเพื่อนในกลุ่มเสือกได้กันเอง” มังกรพูดพลางยักไหล่ “มันครบคู่พอดี ฉันไม่อยากเป็นก้างของพวกมัน” ร่างเล็กหันไปสบตาเขาทันที ประโยคที่ฟังดูธรรมดาและพูดออกมาอย่างไม่ตั้งใจ กลับทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความอ่อนไหวที่ซ่อนอยู่ แววตาของเขาในตอนนี้ไม่ได้ขี้เล่นอีกต่อไป มันดูว่างเปล่าราวกับกำลังคิดถึงอะไรบางอย่าง บีเลิฟอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่คำพูดกลับติดอยู่ในลำคอ เพราะเธอไม่รู้ว่าตัวเองมีสิ

  • มังกรสนองรัก   ตอนที่3 อยู่คนละฝั่ง

    เสียงทุ้มต่ำของมังกรดังขึ้น ทำให้บีเลิฟสะดุ้งเล็กน้อย เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างงุนงง ดวงตากลมโตยังเต็มไปด้วยความสับสนและความอายที่ยังไม่จางหายไป มังกรมองเธอที่เงียบไปชั่วขณะ แล้วถามย้ำอีกครั้ง “ฉันถามว่ารีบไปไหนไหม?” บีเลิฟส่ายหน้าไปมาโดยยังไม่พูดอะไร แก้มทั้งสองข้างยังคงร้อนผ่าว อีกทั้งคำพูดที่จะตอบเขาก็ติดอยู่ในลำคอ ท่าทางของเธอทำเอาร่างสูงที่มองมาอดที่หลุดขำออกไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาทันที “งั้นนั่งรอแปบนึงสิ” พูดจบเขาก็หันหลังเดินลงไปในสนามโดยไม่หันกลับมามองอีก ทิ้งให้บีเลิฟยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความสงสัย ท่ามกลางสายลมเย็นพัดผ่าน จนเส้นผมปลิวหลุดออกจากมวยเบา ๆ เธอมองแผ่นหลังหนาของเขาที่กำลังเดินห่างออกไป แล้วเม้มริมฝีปากแน่น เธอควรจะเดินกลับหอพัก… แต่ทว่าเท้าเล็กของเธอกลับไม่ยอมขยับ แทนที่จะหันหลังเดินจากไป บีเลิฟกลับหันไปมองอัฒจันทร์ที่ตั้งเรียงรายอยู่ข้างสนาม แล้วเดินไปนั่งลงบนบันไดขั้นล่างสุด มือทั้งสองวางซ้อนกันบนตัก ดวงตาจับจ้องไปที่สนามตรงหน้า มังกรกำลังวิ่งอยู่กลางสนาม เสื้อฟุตบอลสีขาวเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ เขาเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว รับลูกบอลจากเพื่อนร่วมทีมแล้วเลี้ยงหลบคู

  • มังกรสนองรัก   ตอนที่2 เพื่อนสมัยมัธยม

    “แล้วถ้าเขา… ไม่ชอบกูล่ะ?” บีเลิฟถามเสียงสั่นเล็กน้อย ต้นเตยเงยหน้ามองท้องฟ้าครู่หนึ่ง แล้วหันกลับมาจ้องเพื่อนด้วยสายตาจริงจัง “มึงฟังกูดี ๆ นะ บีเลิฟ” เธอพูดช้า ๆ แต่เน้นหนักทุกคำ “โอกาสดี ๆ มันไม่มีบ่อยหรอก และกูคิดว่าพรุ่งนี้แหละเหมาะสมที่สุด มึงขอคุยกับมันแบบส่วนตัวหลังแข่งจบก็ได้ กูจะช่วยหาโอกาสให้ แต่มึงต้องกล้าพูดความรู้สึกออกไปนะ” บีเลิฟเงยหน้าขึ้น มองเข้าไปในดวงตาของต้นเตย เธอรู้ดีว่าเพื่อนพูดถูก เธอแอบชอบบอสตันมานานเกินไปแล้ว และได้แต่เก็บเอาภาพของเขาไปนอนคิดถึง เวลาคุยกันหัวใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะ คงเพราะเธอชอบเขามากเกินไป “แล้วถ้าเขา… ไม่ชอบกูล่ะ?” บีเลิฟยังคงมีความไม่มั่นใจในตัวเอง ทำให้ต้นเตยยิ้มออกมา แล้วยื่นมือไปจับมือของเพื่อนอย่างให้กำลังใจ “แล้วถ้าเขาชอบมึงล่ะ มึงเคยคิดถึงข้อนี้บ้างไหม” "....." “มึงสวยมากนะบี ไม่งั้นคงไม่มีใครโหวตให้มึงเป็นดาวคณะหรอก แล้วไหนจะความฉลาดของมึงอีก ผู้หญิงที่ดีและพร้อมไปทุกอย่างแบบมึง ถ้าบอสตันไม่เห็นค่า แสดงว่ามันตาบอดเอง กูจะไม่ปล่อยให้มึงเสียเวลาสามปีกับคนที่โง่แบบนั้นหรอก” บีเลิฟมองมือที่ถูกจับไว้ แล้วค่อย ๆ ยิ้มออกมา

  • มังกรสนองรัก   ตอนที่1 ต้นเหตุจากความเหงา

    ในช่วงบ่ายของวัน แสงแดดสาดส่องลงมา พร้อมกับสายลมเย็นพัดเบา ๆ ทำให้เงาของต้นไม้ใหญ่ด้านหน้าอาคารคณะวิศวะพริ้วไหวไปมา โต๊ะม้าหินอ่อนที่ตั้งอยู่ใต้ร่มไม้มาหลายปี กลายเป็นที่ประจำของกลุ่มเพื่อนห้าคนที่นั่งกันเป็นประจำแทบทุกวัน มังกรนั่งหลังพิงพนักเก้าอี้หิน ขาข้างหนึ่งไขว้ อีกข้างเหยียบพื้น มือหนาถือขวดน้ำเย็นยกขึ้นดื่มเกือบหมดขวดในครั้งเดียว ด้วยความเหนื่อยล้าจากการหันหน้าเอาเวลาว่างไปซ้อมฟุตบอลของคณะ “เฮ้ย!!! ไอ้มังกร” สายฟ้าซึ่งนั่งข้างมินตา ยื่นขาออกมาเตะเบา ๆ ที่หน้าขาของมังกร “กูยังไม่อยากเชื่อเลยนะ ว่ามึงจะลงแข่งบอลคณะจริง ๆ” ไคโรที่นั่งตรงข้ามยกมือกอดอก หลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะหันไปทำตาหวานให้ขนมจีนที่นั่งใกล้กัน “กูว่ามึงน่าจะไม่ส่างเมา ตอนที่เสือกไปสมัครเข้าชมรมน่ะ” ไคโรพูดเสียงดัง “คนที่ชอบนั่งร้านเหล้าจนดึกดื่น เมาแล้วหลับไม่รู้สึกตัวแบบมึง จะหันมาเล่นบอลได้ยังไงวะ” มินตาและขนมจีนก็หัวเราะออกมาเพราะความไม่อยากเชื่อด้วยเหมือนกัน ก่อนมินตาที่กำลังนั่งพิงไหล่สายฟ้าจะเอ่ยออกมา "แต่มังกรชอบฟุตบอลอยู่แล้ว สำหรับฉันรู้สึกแปลกใจแค่นิดเดียว" มังกรวางขวดน้ำลงบนโต๊ะ แล้วเงยหน้ามอ

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status