Share

ตอนที่ 8

last update publish date: 2026-09-03 21:03:02

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านเนื้อดีเข้ามาภายในห้องเพนท์เฮาส์หรูหรา รังสีความอบอุ่นทาบทับลงบนเรือนร่างสองร่างที่ยังคงนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงนอนคิงไซส์ขนาดใหญ่ กลิ่นไอความรักและความปรารถนาจากค่ำคืนที่ผ่านมายังคงอบอวลอยู่ในบรรยากาศเงียบสงบ

พรีมกะพริบตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ ความรู้สึกเมื่อยล้าและรอยระบมไปทั่วเรือนร่าง โดยเฉพาะช่วงล่าง เป็นสิ่งที่ย้ำเตือนอย่างชัดเจนว่าเหตุการณ์วาบหวามดุเดือดเมื่อคืนไม่ได้เป็นเพียงแค่ความฝัน เธอขยับตัวเล็กน้อยภายใต้วงแขนแกร่งที่โอบรัดเอวคอดของเธอไว้แน่น

เมื่อหันไปมองคนข้างกาย พรีมก็ต้องหยุดนิ่งไป ใบหน้าคมคายยามหลับใหลของคิมหันต์ดูสงบและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน คิ้วหนาที่มักจะขมวดเข้าหากันเสมอเรียบตึง แพขนตายาวหนาหลับพริ้ม ริมฝีปากหยักลึกบดรับกับสันจมูกโด่งรั้น พรีมเพ่งมองใบหน้าของสามีตามกฎหมายด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตื้นตันขึ้นมาในอก

ผู้ชายที่เคยเยือกเย็น ไร้หัวใจ และมองเธอเป็นเพียงหมากในสัญญา... บัดนี้กลับเป็นคนที่โอบกอดเธอไว้ด้วยความอ่อนโยนและปกป้องเธอด้วยชีวิต

พรีมยกยิ้มบางๆ บนริมฝีปาก ความอบอุ่นวาบหวามสายหนึ่งแล่นพล่านไปทั่วหัวใจ เธอค่อยๆ ยื่นนิ้วเรียวเล็กออกไป หมายจะแตะที่สันจมูกโด่งของเขาเบาๆ ทว่า...

หมับ!

ยังไม่ทันที่ปลายสิ้วจะได้สัมผัสผิวกาย ดวงตาคมกริบคู่โตของคิมหันต์ก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกระทันหัน! แววตาทรงพลังดุดันกวาดมองเธอในระยะกระชั้นชิด ทำเอาพรีมตกใจจนสะดุ้งสุดตัว ร่างเล็กเผลอร้อง "อ๊ะ!" ออกมาเบาๆ และพยายามจะผดตัวถอยห่างตามสัญชาตญาณ

แต่มีหรือที่มาเฟียหนุ่มจะปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ มือหนาที่พาดอยู่บนเอวบางออกแรงรั้งหมับเดียว ร่างเปลือยเปล่าของพรีมก็ปลิวเข้ามาปะทะกับอกแกร่งกำยำอย่างจัง!

"จะหนีไปไหน... หืม?"

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าในยามเช้าของคิมหันต์ดังขึ้นข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินลาดไหล่เนียนจนพรีมขนลุกซู่

"คิ... คุณคิมหันต์! ตื่นแล้วเหรอคะ?"

พรีมถามเสียงสั่น ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงก่ำระเรื่อด้วยความประหม่าและเขินอายเมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าแนบชิดกันไร้สิ่งปกปิด "ฉัน... ฉันไม่ได้จะหนีสักหน่อย แค่ตกใจที่คุณลืมตาขึ้นมากะทันหันต่างหากล่ะคะ"

"เหรอ..."

คิมหันต์ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ดวงตาคมกริบฉายแววความวาวโรจน์แห่งอารมณ์ราคะที่เริ่มจุดประกายขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว เขากดร่างเล็กให้จมลงกับฟูกนุ่ม ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาทาบทับเรือนร่างอรชรไว้เบื้องล่าง

"แล้วเมื่อกี้... แอบมองฉันทำไม? แถมยังแอบยิ้มคนเดียวอีกต่างหาก"

"เปล่าสักหน่อย..." พรีมพยายามปฏิเสธเสียงแผ่ว เบือนหน้าหนีสายตาคมกริบที่เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงหัวใจของเธอ

"โกหกไม่เนียนเลยนะ พรีม" คิมหันต์เชิดคางมนขึ้นมา ให้ดวงตากลมโตสุกใสสบสายตากับเขาโดยตรง มือหนาอีกข้างเลื่อนลงไปลูบไล้สะโพกงอนและบีบเฟ้นบั้นท้ายเนียนหนักๆ จนพรีมส่งเสียงร้องอื้ออึงในลำคอ

"อ๊ะ! คุณคิมหันต์... อย่าบีบสิคะ มันเจ็บนะ"

"เจ็บสิดี... จะได้จำ" คิมหันต์เค้นเสียงทุ้มพร่า ใบหน้าคมคายซุกไซ้ลงที่ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มและดูดดึงผิวกายเนียนจนเกิดรอยรักสีแดงเข้มเพิ่มขึ้นอีกหลายรอย

"เมื่อคืนยังไม่พอหรอกนะ... บทลงโทษของเธอมันยังไม่จบ"

"มะ... เมื่อคืนก็ตั้งหลายรอบแล้วนะคะ! ฉันเหนื่อยนะคุณคิมหันต์... อ๊ะ! อื้อออ!" คำพูดของพรีมถูกกลืนหายไปทันที เมื่อริมฝีปากหนาบดขยี้ลงมาบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหนักหน่วงและเอาแต่ใจ

จูบยามเช้าเต็มไปด้วยความหิวกระหายและร้อนแรง คิมหันต์สอดแทรกเรียวลิ้นหนาเข้ามาแทะชิมความหวานภายในโพรงปากของเธออย่างดุเดือด ลิ้นเรียวกระตุกเกี่ยวพันกันอย่างไม่ยอมแพ้ เสียงจวบจาบดังประสานกับลมหายใจหอบถี่ พรีมที่ตั้งใจจะปฏิเสธในตอนแรก กลับถูกอารมณ์วาบหวามและสัมผัสอันชาญฉลาดของเขามอมเมาจนหัวใจสั่นไหว มือเรียวยกขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเขาโดยไม่รู้ตัว

"อืมมม... พรีม... ปากเธอหวานชะมัด"

คิมหันต์ผละริมฝีปากออกเล็กน้อย เอ่ยเสียงพร่าชิดริมฝีปากเจ่อบวมของเธอ ก่อนจะลากไล้ริมฝีปากลงมาตามลำคอระหงและทรวงอกอวบอิ่มชูชันที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ

มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมไปกอบกำเต้าทรวงอวบอิ่มไว้เต็มสองมือ บีบเฟ้นเน้นย้ำอย่างมันมือและหนักหน่วง ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียยอดอกสีชมพูระเรื่อที่แข็งชูชันเป็นไตอย่างถี่รัว!

"อ๊ะ! อ๊าาา! คุณคิมหันต์... อื้อออ! มันเสียว... อย่าแกล้งตรงนั้นสิคะ!"

พรีมบิดเกร็งเรือนร่างไปมาด้วยความทรมานอันแสนหวาน สัมผัสจากลิ้นและมือหนาทำให้อารมณ์ราคะที่เคยสงบลงปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็วปานไฟลามทุ่ง

"กล้าสั่งฉันเหรอ?"

คิมหันต์เค้นเสียงดุดัน เขากัดลงบนยอดอกงามเบาๆ เพื่อลงโทษ ก่อนจะดูดดึงอย่างดุเดือดจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ

"กรี๊ดดด! เจ็บค่ะ... อ๊ะ! อ๊าาา!"

พรีมแหงนหน้าขึ้น แอ่นอกรับสัมผัสอันจาบจ้วง ความเจ็บแปลบสลับความเสียวซ่านทำให้เธอเกร็งหน้าท้องตอบรับอย่างหิวโหย ช่องทางรักด้านล่างเริ่มตึงแน่นและฉีดรดน้ำหวานออกมาปะทุความต้องการอีกครั้ง

คิมหันต์ยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความเปียกชุ่มเบื้องล่าง เขาละริมฝีปากจากยอดอก เลื่อนตัวลงไปต่ำเรื่อยๆ ผ่านหน้าท้องราบเรียบและสะดือจิ้มลิ้ม จนกระทั่งใบหน้าคมคายหยุดลงตรงระหว่างขาเรียวสวยที่แยกออก

"คุณคิมหันต์... จะทำอะไรคะ? อย่ามองนะ!"

พรีมหน้าแดงแจ๋ พยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย

"อย่าขยับ!" คิมหันต์สั่งเสียงกร้าว รวบขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันกว้างขึ้น แล้วแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลาง มือหนาบีบจับต้นขาอ่อนทั้งสองข้างไว้แน่น

"บอกแล้วไงว่าเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉัน!"

คิมหันต์ก้มลงประทับริมฝีปากลงบนรอยแยกความปรารถนาอุ่นร้อน ปลายลิ้นหนาตวัดเลียละเลียดน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาอย่างไม่ถือตัวและหิวกระหาย

แพล๊บ!!แพล๊บ!!จ๊วบ!!

"อั่ก! กรี๊ดดดดด!..อ๊าาา!!อ๊าา!!"

พรีมแผดเสียงร้องครางลั่นห้อง สะโพกมนเผลอลอยพรวดขึ้นจากเตียงด้วยความเสียวซ่านสุดขีด มือเรียวขยุ้มผืนผ้าปูที่นอนแน่นจนแทบขาด

"อ๊ะ! คุณคิมหันต์... ตรงนั้นมัน... อื้อออ! ไม่ไหวแล้ว!.อ๊าา!อ๊าา!"

คิมหันต์ไม่ฟังคำอ้อนวอน เขารูดลิ้นขึ้นลงตามรอยแยกหนักๆ สลับกับการใช้นิ้วหัวแม่มือบดขยี้เกสรดอกไม้ด้านบนอย่างจังและถี่รัว พรีมเกร็งบิดตัวไปมาอย่างคลั่งไคล้ เสียงครางหวานระงมผสานกับเสียงลิ้นกระทบผิวกายอุ่นร้อนดังไปทั่วห้อง

"อ่าห์... พรีม หวานเหลือเกิน... ฉันคลั่งเธอจนแทบบ้าอยู่แล้ว!" คิมหันต์พึมพำเสียงพร่า เขาถอนริมฝีปากออก ชักแก่นกายใหญ่โตแข็งขึงที่ชูชันท้าทายสายตาขึ้นมาจ่อเข้าหาช่องทางรักที่เปียกโชก

"คุณคิมหันต์... เบาๆ นะคะ... เมื่อคืนมันยังเจ็บอยู่เลย..." พรีมเอ่ยขอร้องเสียงสั่นพร่า ดวงตากลมโตฉายแววเว้าวอนสบตาเขา

คิมหันต์จ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังยั่วยวนเขาโดยไม่รู้ตัว ความอดทนสิ้นสุดลงทันที เขาจับเอวคอดของเธอไว้แน่น ก่อนจะดันสะโพกสอบสวนกระแทกตัวตนใหญ่โตเข้าไปในช่องทางรักรวดเดียวจนมิดด้าม!

สวบ!

"อ๊าาาาาาาาา!"

พรีมร้องครางเสียงหลง ช่องทางรักที่ยังบอบช้ำบีบรัดแก่นกายแน่นหนาจนแทบหายใจไม่ออก ความแน่นอัดและความเสียวซ่านพุ่งจุกขึ้นมาถึงอกจนเธอต้องยกมือขึ้นเกาะไหล่หนาไว้แน่น

"ซี้ดดดด! แน่นชะมัด... พรีม อ่าาาห์!"

คิมหันต์กัดฟันแน่น สูดปากด้วยความเสียวซ่านสุดขีด ตัวตนของเขารถถูกช่องทางอุ่นร้อนบีบรัดแน่นหนาราวกับจะปล้นวิญญาณ เขาไม่รอให้เธอได้ปรับตัว สะโพกสอบเริ่มขยับถอนตัวตนออกแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยจังหวะที่ดุดัน รุนแรง และเอาแต่ใจทันที!

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อ๊ะ! อ๊ะ! คุณคิมหันต์... อื้อออ! แรงเกินไปแล้ว... อ๊าาา!"

พรีมสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วง ร่างบางกระเด้งกระดอนไปตามจังหวะสะโพกสอบที่โถมเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง

"เงียบทำไม? ครางออกมา! ครางชื่อฉันให้ดังกว่านี้!"

คิมหันต์สั่งเสียงกร้าว เขารวบขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นพาดไหล่หนา เปิดทางให้แก่นกายใหญ่โตสอดแทรกเข้าไปลึกยิ่งขึ้นจนชนโดนจุดกระสันภายในอย่างจัง!

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

"อั่ก! อ๊าาา! คิมหันต์! คิมหันต์... ลึกเกินไปแล้ว! อื้อออ!"

พรีมแผดเสียงร้องครางเรียกชื่อเขาตามคำสั่ง ร่างกายเกร็งกระตุกตอบรับจังหวะอันรุนแรงและป่าเถื่อน ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูเนื้อ

"ดีมาก... เด็กดี! อ่าาาห์... ตอดฉันอีก! บีบรัดฉันให้ตายคามือเธอไปเลย!"

คิมหันต์เค้นเสียงคำรามในลำคออย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าคมคายฉายแววความดุดันและราคะอันไร้ขีดจำกัด สะโพกสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเน้นย้ำอย่างรวดเร็วและถี่รัวปานพายุหมุน

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นกึกก้องไปทั่วห้องเพนท์เฮาส์หรู คิมหันต์บดเบียดสะโพกเข้าหาช่องทางรักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มือหนาบีบเฟ้นเต้าทรวงอวบอิ่มและบั้นท้ายงอนงามอย่างหนักหน่วงจนเกิดรอยแดง พรีมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะละลายกลายเป็นผุยผง ท่ามกลางเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่คิมหันต์เป็นผู้จุดขึ้น

"อ๊ะ! อ๊ะ! ไม่ไหว... ไม่ไหวแล้วค่ะคุณคิมหันต์! จะเสร็จ... จะเสร็จแล้ว! อ๊าาา!"

พรีมบิดเกร็งหน้าท้อง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ช่องทางภายในบีบรัดตัวตนของเขาแน่นหนาจนถึงที่สุด

"พร้อมกัน พรีม! เป็นของฉัน... รับของฉัน!"

คิมหันต์เค้นเสียงทุ้มต่ำ เขาบดสะโพกกระแทกเน้นย้ำรุนแรงลึกที่สุดติดต่อกันสิบกว่าครั้งสุดท้าย!

ปัก!ปั่ก!ปั่ก!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!"

พรีมแผดเสียงร้องครางยาวเหยียด สมองขาวโพน ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อถึงฝั่งฝันอย่างแท้จริง สายธารแห่งความสุขสมพุ่งฉีดรดช่องทางภายในอย่างบ้าคลั่ง

"อ่าาาาาาาาาห์! ซี้ดดดดด! พรีมมมม!"

คิมหันต์คำรามลั่น เขากระแทกเน้นย้ำค้างไว้ลึกที่สุด ก่อนจะปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าสู่ลึกสุดภายในตัวเธอจนล้นทะลักออกมาปะทุผิวกาย

ร่างสูงโถมกายทับร่างบางที่หมดแรงลงบนเตียงนอน ทั้งสองหอบหายใจถี่ระรัวประสานกันในความเงียบ คิมหันต์ซบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ประทับจูบเบาๆ ที่พวงแก้มแดงระเรื่ออย่างอ่อนโยนและรักใคร่

"เธอนี่มัน... ทำให้ฉันหลงจนหัวปักหัวปำจริงๆ"

คิมหันต์กระซิบเสียงพร่าข้างหูเธอ รอยยิ้มทรงเสน่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย

พรีมยิ้มบางๆ ทั้งที่ยังหอบหายใจ มือเรียวเล็กลิบลอยยกขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเขา ซบหน้าลงกับอกอวบอิ่มอย่างแสนรัก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 16 nc+

    "ยัยพรีม แกอย่ามาทำเป็นอมพะนำหน้าน่า!" น้ำตาลกอดอก ตบโต๊ะหินอ่อนดังปังจนคนที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ หันมามองกันเป็นตาเดียว "ตาบวมฉึ่งขนาดนี้ ไม่ได้เรียกว่านอนดึกหรอกยะ! มันเรียกว่าร้องไห้จนตาแทบแตกต่างหาก! เล่ามาเดี๋ยวนี้เลยนะ เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน?!" "น้ำตาล... เบาๆ เสียงหน่อยสิ คนหันมามองหมดแล้วนะ" พรีมรีบยกมือขึ้นปรามเพื่อนสนิท ใบหน้าหวานก้มต่ำลงด้วยความเขินอายและอับอาย "พรีมบอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรจริงๆ แค่เครียดๆ เรื่องสอบเฉยๆ" "โอกาล่าตบปากตัวเองตามอายุเลยนะยัยพรีม!" น้ำตาลชี้นิ้วใส่หน้าเพื่อน "แกคิดว่าฉันคบกับแกมาตั้งแต่ม.2 แล้วฉันดูแกไม่ออกเหรอ? หน้าตาแบบนี้ ท่าทางสั่นๆ แบบนี้ มันต้องมีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่แน่ๆ! เกี่ยวกับผู้ชายคนที่มารับส่งแกใช่ไหม?!" "น้ำตาล! หยุดพูดเรื่องนี้ได้แล้ว!" พรีมเผลอใช้เสียงดังขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าหวานซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด "พรีมขอร้องล่ะ... อย่าถามอีกเลยนะ" นนท์ที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ เห็นท่าทางสะเทือนใจของพรีม จึงรีบยกมือแตะแขนน้ำตาลเบาๆ เพื่อให้เพื่อนใจเย็นลง "น้ำตาล พอเถอะนะ พรีมคงไม่อยากพูดถึงจริงๆ อย่าไปคาดคั้นพรีมเลย" "นนท์!

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 15

    เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความเงียบเหงาที่ปกคลุมไปทั่วคฤหาสน์หรู พรีมตื่นขึ้นมาด้วยดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน หญิงสาวจัดการอาบน้ำแต่งตัวในชุดนักศึกษาอย่างช้าๆ ก่อนจะเดินลงมาจากชั้นบนด้วยสภาพไร้ชีวิตชีวา เมื่อเดินลงมาถึงห้องโถงด้านล่าง สายตากลมโตสุกใสที่บัดนี้หมองหม่นก็กวาดมองไปรอบๆ บริเวณบ้านอย่างเคยชิน โดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังมองหาใครบางคนอยู่ "มองหาคุณคิมหันต์อยู่เหรอคะคุณพรีม?" ป้าสาย แม่บ้านเก่าแก่ที่เห็นพรีมยืนลังเลอยู่จึงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและรอยยิ้มเอ็นดู "เอ่อ... เปล่าค่ะป้าสาย พรีมไม่ได้มองหาใครสักหน่อย" พรีมรีบปฏิเสธเสียงแผ่ว หลบสายตาป้าแม่บ้านอย่างมีเลศนัย "คุณคิมหันต์ออกไปทำงานตั้งแต่ตรู่แล้วค่ะคุณพรีม" ป้าสายพูดพลางยิ้มอย่างรู้ทัน "เห็นบอกว่ามีประชุมด่วนที่ต่างจังหวัด น่าจะกลับอีกทีก็ค่ำๆ นู่นเลยค่ะ" "อ๋อ... เหรอกับป้า" พรีมพยักหน้ารับเบาๆ หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ความรู้สึกห่อเหี่ยวและโหว่งเหวงพุ่งเข้ามาจับขั้วหัวใจอย่างน่าประหลาด 'เขาออกไปโดยไม่คิดจะลาหรือมองหน้าเราเลยสินะ... คงจะรังเกียจเรามากจริงๆ' "แล้วคุณพรีมจะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ? ป้าเ

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 14

    บรรยากาศยามเช้าหน้ามหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่าผู้คนที่เดินทางมาเรียน ในขณะที่รถสปอร์ตคันหรูของประมุขหนุ่มขับเข้ามาจอดชิดริมฟุตบาทอย่างนุ่มนวล พรีมขยับตัวเตรียมจะลงจากรถ แต่ก็ถูกมือหนาของชายหนุ่มคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน "เย็นนี้เลิกเรียนกี่โมง?" น้ำเสียงทุ้มต่ำถามขึ้น สายตาคมกริบมองสบดวงตากลมโตอย่างมีความหมาย "ประมาณสี่โมงเย็นค่ะ" พรีมตอบเสียงเบา แก้มเนียนยังคงขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนและเมื่อเช้าที่ผ่านมา "อืม... เดี๋ยวพี่ให้คนมารับ แล้วเจอกันที่บ้าน" เขาเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากหวานอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ พรีมก้าวลงจากรถด้วยท่าทางเกร็งเล็กน้อย ความรู้สึกเมื่อยล้าช่วงล่างยังคงมีอยู่ แต่เธอต้องพยายามเดินให้เป็นปกติที่สุด ทันทีที่รถคันหรูขับออกไป 'น้ำตาล' เพื่อนสาวสนิทที่สุดของพรีมก็รีบวิ่งรี่เข้ามาหาทันที ดวงตาของน้ำตาลเป็นประกายวาววับวิบวับอย่างจับผิด "แหมๆๆ พรีมคะ! นั่นรถใครน่ะ? คันละกี่สิบล้านกันเชียว!" น้ำตาลเอ่ยแซวพร้อมกับใช้นิ้วสะกิดแขนเพื่อนสาวเบาๆ "แล้วแน่ใจนะว่าแค่คนรู้จัก? ดูสายตาคนที

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่13

    แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านเนื้อดีเข้ามาจับเรือนร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้านวมผืนหนา พรีมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเมื่อยล้าไปทั้งกาย โดยเฉพาะช่วงล่างที่ยังคงมีความรู้สึกชาและผ่าวร้อนลอยเด่นขึ้นมา ความทรงจำจากบทรักดุเดือดเมื่อคืนที่ลากยาวตั้งแต่เคาน์เตอร์หินอ่อนในห้องครัว หน้าประตู โซฟาหนัง และจบลงบนเตียงใหญ่ พรั่งพรูเข้ามาในหัวจนแก้มเนียนร้อนผ่าวและขึ้นสีแดงระเรื่อทันที ข้างกายเธอคือแผงอกกว้างกำยำของคิมหันต์ แขนแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามยังคงโอบตระกองกอดเอวคอดของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน ใบหน้าคมคายที่เคยบึ้งตึงและดูทรงอำนาจต่อหน้าคนทั้งโลก บัดนี้ยามหลับใหลกลับดูผ่อนคลายและเสน่ห์แรงเกินต้านทาน พรีมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือเรียวเล็กไปสัมผัสสันจมูกโด่งและสันกรอบหน้าของเขาเบาๆ "ตื่นมาแอบมองสามีตัวเองแต่เช้าเลยนะ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าระย้าดังขึ้นทั้งที่ดวงตาคมยังปิดอยู่ ก่อนที่มือหนาจะรวบจับมือเล็กของเธอไปประทับจูบที่กลางฝ่ามือหนักๆ "คุณคิมหันต์... เอ่อ พี่คิม ตื่นนานแล้วเหรอคะ" พรีมเอ่ยถามเสียงเบา พยายามจะถดตัวหนีด้วยความเขินอายเมื่อนึกถึงคำสั่งดุดันของเขาเมื่อคืน แต่กลับถูกวงแข

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 12..:ไม่ไหว nc

    ลมหายใจอุ่นร้อนและเสียงหอบกระสันยังคงก้องกังวานอยู่ในห้องครัวที่เงียบสงบ พรีมนอนหมดแรงอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน เรือนร่างผ่องใสขึ้นสีแดงระเรื่อฉ่ำไปด้วยเหงื่อและรอยรัก คิมหันต์ถอนตัวตนอันอุ่นร้อนออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะมองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจและเอ็นดูเป็นที่สุด "มะ... ไม่ไหวแล้วนะคะคุณคิมหันต์... พรีมเหนื่อยจนไม่มีแรงเดินแล้ว" พรีมเอ่ยเสียงแผ่วสั่น ใบหน้าหวานซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างออดอ้อนและประหม่า คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ เขาก้มลงประทับจูบเบาๆ ที่พวงแก้มแดงก่ำ ก่อนจะช้อนร่างบางในสภาพเปลือยเปล่าขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดาย "ใครบอกว่าฉันจะปล่อยให้เธอพักกันล่ะ?" คิมหันต์เอ่ยกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระย้า "ยกแรกตรงนี้เป็นแค่ 'น้ำจิ้ม' เท่านั้น... บนห้องของจริงต่างหาก" "คุณคิมหันต์! คนบ้า... อื้อ!" พรีมยังไม่ทันจะได้เอ็ดเสียงเขียว คิมหันต์ก็สาวเท้ายาวๆ ก้าวออกจากห้องครัว อุ้มร่างบางขึ้นบันไดวนตรงไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็วและหนักแน่น ทันทีที่ก้าวพ้นบานประตูห้องนอนใหญ่ที่ถูกดันปิดลงดัง ปัง! ความอดทนของประมุขหนุ่มก็พังทลายลงอีกครั้ง เขากด

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่11 : หิวnc

    เวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งหนึ่งทุ่มกว่าๆ แสงมืดมิดของยามค่ำคืนครอบคลุมไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลภักดีณรงค์ พรีมที่เผลอหลับยาวไปตั้งแต่ช่วงบ่ายค่อยๆ กะพริบตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนคิงไซส์ผืนนุ่ม สายตากลมโตมองไปรอบๆ ห้องนอนอันกว้างขวางที่บัดนี้เงียบสงบ ไร้เงาร่างสูงของสามีมาเฟีย "สงสัยยังไม่กลับ... ไม่ก็อยู่ที่ห้องทำงานมั้ง" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียงนอน ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวตรงช่วงล่างที่เคยมีในตอนเช้าหายไปเกือบหมดแล้ว ทว่ายังคงมีความรู้สึกขัดๆ ตึงๆ อยู่บ้างเล็กน้อยยามขยับตัว ทันทีที่ความคิดส่วนลึกหวนนึกไปถึงสาเหตุของความเจ็บระบมและภาพเหตุการณ์บทรักอันดุเดือดเมื่อเช้า ใบหน้าหวานก็ร้อนผ่าวขึ้นสีแดงระเรื่อฉับพลัน "เลิกคิดได้แล้วยัยพรีม แกนี่มันลามกจริงๆ!" พรีมสะบัดหน้าเรียกสติของตัวเองเบาๆ เพื่อไล่ภาพหวาบหวามออกจากหัว ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการอาบน้ำชำระร่างกาย ร่างบางเลือกสวมชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีครีมตัวยาวผ่าข้างสูง นุ่มลื่นสบายผิว พร้อมสวมทับด้วยเสื้อผ้าคลุมสายสปาเก็ตตี้เข้าชุดกัน จากนั้นจึงเดินก้าวเท้ายาวลงไปยังชั้นล่างเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องครัวขนาดใหญ่ เพ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status