Share

ตอนที่ 8

last update publish date: 2026-09-03 21:03:02

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านเนื้อดีเข้ามาภายในห้องเพนท์เฮาส์หรูหรา รังสีความอบอุ่นทาบทับลงบนเรือนร่างสองร่างที่ยังคงนอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงนอนคิงไซส์ขนาดใหญ่ กลิ่นไอความรักและความปรารถนาจากค่ำคืนที่ผ่านมายังคงอบอวลอยู่ในบรรยากาศเงียบสงบ

พรีมกะพริบตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ ความรู้สึกเมื่อยล้าและรอยระบมไปทั่วเรือนร่าง โดยเฉพาะช่วงล่าง เป็นสิ่งที่ย้ำเตือนอย่างชัดเจนว่าเหตุการณ์วาบหวามดุเดือดเมื่อคืนไม่ได้เป็นเพียงแค่ความฝัน เธอขยับตัวเล็กน้อยภายใต้วงแขนแกร่งที่โอบรัดเอวคอดของเธอไว้แน่น

เมื่อหันไปมองคนข้างกาย พรีมก็ต้องหยุดนิ่งไป ใบหน้าคมคายยามหลับใหลของคิมหันต์ดูสงบและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน คิ้วหนาที่มักจะขมวดเข้าหากันเสมอเรียบตึง แพขนตายาวหนาหลับพริ้ม ริมฝีปากหยักลึกบดรับกับสันจมูกโด่งรั้น พรีมเพ่งมองใบหน้าของสามีตามกฎหมายด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ตื้นตันขึ้นมาในอก

ผู้ชายที่เคยเยือกเย็น ไร้หัวใจ และมองเธอเป็นเพียงหมากในสัญญา... บัดนี้กลับเป็นคนที่โอบกอดเธอไว้ด้วยความอ่อนโยนและปกป้องเธอด้วยชีวิต

พรีมยกยิ้มบางๆ บนริมฝีปาก ความอบอุ่นวาบหวามสายหนึ่งแล่นพล่านไปทั่วหัวใจ เธอค่อยๆ ยื่นนิ้วเรียวเล็กออกไป หมายจะแตะที่สันจมูกโด่งของเขาเบาๆ ทว่า...

หมับ!

ยังไม่ทันที่ปลายสิ้วจะได้สัมผัสผิวกาย ดวงตาคมกริบคู่โตของคิมหันต์ก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกระทันหัน! แววตาทรงพลังดุดันกวาดมองเธอในระยะกระชั้นชิด ทำเอาพรีมตกใจจนสะดุ้งสุดตัว ร่างเล็กเผลอร้อง "อ๊ะ!" ออกมาเบาๆ และพยายามจะผดตัวถอยห่างตามสัญชาตญาณ

แต่มีหรือที่มาเฟียหนุ่มจะปล่อยให้เหยื่อหลุดมือ มือหนาที่พาดอยู่บนเอวบางออกแรงรั้งหมับเดียว ร่างเปลือยเปล่าของพรีมก็ปลิวเข้ามาปะทะกับอกแกร่งกำยำอย่างจัง!

"จะหนีไปไหน... หืม?"

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าในยามเช้าของคิมหันต์ดังขึ้นข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินลาดไหล่เนียนจนพรีมขนลุกซู่

"คิ... คุณคิมหันต์! ตื่นแล้วเหรอคะ?"

พรีมถามเสียงสั่น ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงก่ำระเรื่อด้วยความประหม่าและเขินอายเมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าแนบชิดกันไร้สิ่งปกปิด "ฉัน... ฉันไม่ได้จะหนีสักหน่อย แค่ตกใจที่คุณลืมตาขึ้นมากะทันหันต่างหากล่ะคะ"

"เหรอ..."

คิมหันต์ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ดวงตาคมกริบฉายแววความวาวโรจน์แห่งอารมณ์ราคะที่เริ่มจุดประกายขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว เขากดร่างเล็กให้จมลงกับฟูกนุ่ม ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาทาบทับเรือนร่างอรชรไว้เบื้องล่าง

"แล้วเมื่อกี้... แอบมองฉันทำไม? แถมยังแอบยิ้มคนเดียวอีกต่างหาก"

"เปล่าสักหน่อย..." พรีมพยายามปฏิเสธเสียงแผ่ว เบือนหน้าหนีสายตาคมกริบที่เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงหัวใจของเธอ

"โกหกไม่เนียนเลยนะ พรีม" คิมหันต์เชิดคางมนขึ้นมา ให้ดวงตากลมโตสุกใสสบสายตากับเขาโดยตรง มือหนาอีกข้างเลื่อนลงไปลูบไล้สะโพกงอนและบีบเฟ้นบั้นท้ายเนียนหนักๆ จนพรีมส่งเสียงร้องอื้ออึงในลำคอ

"อ๊ะ! คุณคิมหันต์... อย่าบีบสิคะ มันเจ็บนะ"

"เจ็บสิดี... จะได้จำ" คิมหันต์เค้นเสียงทุ้มพร่า ใบหน้าคมคายซุกไซ้ลงที่ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มและดูดดึงผิวกายเนียนจนเกิดรอยรักสีแดงเข้มเพิ่มขึ้นอีกหลายรอย

"เมื่อคืนยังไม่พอหรอกนะ... บทลงโทษของเธอมันยังไม่จบ"

"มะ... เมื่อคืนก็ตั้งหลายรอบแล้วนะคะ! ฉันเหนื่อยนะคุณคิมหันต์... อ๊ะ! อื้อออ!" คำพูดของพรีมถูกกลืนหายไปทันที เมื่อริมฝีปากหนาบดขยี้ลงมาบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหนักหน่วงและเอาแต่ใจ

จูบยามเช้าเต็มไปด้วยความหิวกระหายและร้อนแรง คิมหันต์สอดแทรกเรียวลิ้นหนาเข้ามาแทะชิมความหวานภายในโพรงปากของเธออย่างดุเดือด ลิ้นเรียวกระตุกเกี่ยวพันกันอย่างไม่ยอมแพ้ เสียงจวบจาบดังประสานกับลมหายใจหอบถี่ พรีมที่ตั้งใจจะปฏิเสธในตอนแรก กลับถูกอารมณ์วาบหวามและสัมผัสอันชาญฉลาดของเขามอมเมาจนหัวใจสั่นไหว มือเรียวยกขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเขาโดยไม่รู้ตัว

"อืมมม... พรีม... ปากเธอหวานชะมัด"

คิมหันต์ผละริมฝีปากออกเล็กน้อย เอ่ยเสียงพร่าชิดริมฝีปากเจ่อบวมของเธอ ก่อนจะลากไล้ริมฝีปากลงมาตามลำคอระหงและทรวงอกอวบอิ่มชูชันที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ

มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมไปกอบกำเต้าทรวงอวบอิ่มไว้เต็มสองมือ บีบเฟ้นเน้นย้ำอย่างมันมือและหนักหน่วง ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียยอดอกสีชมพูระเรื่อที่แข็งชูชันเป็นไตอย่างถี่รัว!

"อ๊ะ! อ๊าาา! คุณคิมหันต์... อื้อออ! มันเสียว... อย่าแกล้งตรงนั้นสิคะ!"

พรีมบิดเกร็งเรือนร่างไปมาด้วยความทรมานอันแสนหวาน สัมผัสจากลิ้นและมือหนาทำให้อารมณ์ราคะที่เคยสงบลงปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็วปานไฟลามทุ่ง

"กล้าสั่งฉันเหรอ?"

คิมหันต์เค้นเสียงดุดัน เขากัดลงบนยอดอกงามเบาๆ เพื่อลงโทษ ก่อนจะดูดดึงอย่างดุเดือดจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ

"กรี๊ดดด! เจ็บค่ะ... อ๊ะ! อ๊าาา!"

พรีมแหงนหน้าขึ้น แอ่นอกรับสัมผัสอันจาบจ้วง ความเจ็บแปลบสลับความเสียวซ่านทำให้เธอเกร็งหน้าท้องตอบรับอย่างหิวโหย ช่องทางรักด้านล่างเริ่มตึงแน่นและฉีดรดน้ำหวานออกมาปะทุความต้องการอีกครั้ง

คิมหันต์ยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความเปียกชุ่มเบื้องล่าง เขาละริมฝีปากจากยอดอก เลื่อนตัวลงไปต่ำเรื่อยๆ ผ่านหน้าท้องราบเรียบและสะดือจิ้มลิ้ม จนกระทั่งใบหน้าคมคายหยุดลงตรงระหว่างขาเรียวสวยที่แยกออก

"คุณคิมหันต์... จะทำอะไรคะ? อย่ามองนะ!"

พรีมหน้าแดงแจ๋ พยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความอาย

"อย่าขยับ!" คิมหันต์สั่งเสียงกร้าว รวบขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกันกว้างขึ้น แล้วแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลาง มือหนาบีบจับต้นขาอ่อนทั้งสองข้างไว้แน่น

"บอกแล้วไงว่าเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉัน!"

คิมหันต์ก้มลงประทับริมฝีปากลงบนรอยแยกความปรารถนาอุ่นร้อน ปลายลิ้นหนาตวัดเลียละเลียดน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาอย่างไม่ถือตัวและหิวกระหาย

แพล๊บ!!แพล๊บ!!จ๊วบ!!

"อั่ก! กรี๊ดดดดด!..อ๊าาา!!อ๊าา!!"

พรีมแผดเสียงร้องครางลั่นห้อง สะโพกมนเผลอลอยพรวดขึ้นจากเตียงด้วยความเสียวซ่านสุดขีด มือเรียวขยุ้มผืนผ้าปูที่นอนแน่นจนแทบขาด

"อ๊ะ! คุณคิมหันต์... ตรงนั้นมัน... อื้อออ! ไม่ไหวแล้ว!.อ๊าา!อ๊าา!"

คิมหันต์ไม่ฟังคำอ้อนวอน เขารูดลิ้นขึ้นลงตามรอยแยกหนักๆ สลับกับการใช้นิ้วหัวแม่มือบดขยี้เกสรดอกไม้ด้านบนอย่างจังและถี่รัว พรีมเกร็งบิดตัวไปมาอย่างคลั่งไคล้ เสียงครางหวานระงมผสานกับเสียงลิ้นกระทบผิวกายอุ่นร้อนดังไปทั่วห้อง

"อ่าห์... พรีม หวานเหลือเกิน... ฉันคลั่งเธอจนแทบบ้าอยู่แล้ว!" คิมหันต์พึมพำเสียงพร่า เขาถอนริมฝีปากออก ชักแก่นกายใหญ่โตแข็งขึงที่ชูชันท้าทายสายตาขึ้นมาจ่อเข้าหาช่องทางรักที่เปียกโชก

"คุณคิมหันต์... เบาๆ นะคะ... เมื่อคืนมันยังเจ็บอยู่เลย..." พรีมเอ่ยขอร้องเสียงสั่นพร่า ดวงตากลมโตฉายแววเว้าวอนสบตาเขา

คิมหันต์จ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังยั่วยวนเขาโดยไม่รู้ตัว ความอดทนสิ้นสุดลงทันที เขาจับเอวคอดของเธอไว้แน่น ก่อนจะดันสะโพกสอบสวนกระแทกตัวตนใหญ่โตเข้าไปในช่องทางรักรวดเดียวจนมิดด้าม!

สวบ!

"อ๊าาาาาาาาา!"

พรีมร้องครางเสียงหลง ช่องทางรักที่ยังบอบช้ำบีบรัดแก่นกายแน่นหนาจนแทบหายใจไม่ออก ความแน่นอัดและความเสียวซ่านพุ่งจุกขึ้นมาถึงอกจนเธอต้องยกมือขึ้นเกาะไหล่หนาไว้แน่น

"ซี้ดดดด! แน่นชะมัด... พรีม อ่าาาห์!"

คิมหันต์กัดฟันแน่น สูดปากด้วยความเสียวซ่านสุดขีด ตัวตนของเขารถถูกช่องทางอุ่นร้อนบีบรัดแน่นหนาราวกับจะปล้นวิญญาณ เขาไม่รอให้เธอได้ปรับตัว สะโพกสอบเริ่มขยับถอนตัวตนออกแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยจังหวะที่ดุดัน รุนแรง และเอาแต่ใจทันที!

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อ๊ะ! อ๊ะ! คุณคิมหันต์... อื้อออ! แรงเกินไปแล้ว... อ๊าาา!"

พรีมสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วง ร่างบางกระเด้งกระดอนไปตามจังหวะสะโพกสอบที่โถมเข้าใส่ไม่หยุดยั้ง

"เงียบทำไม? ครางออกมา! ครางชื่อฉันให้ดังกว่านี้!"

คิมหันต์สั่งเสียงกร้าว เขารวบขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นพาดไหล่หนา เปิดทางให้แก่นกายใหญ่โตสอดแทรกเข้าไปลึกยิ่งขึ้นจนชนโดนจุดกระสันภายในอย่างจัง!

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

"อั่ก! อ๊าาา! คิมหันต์! คิมหันต์... ลึกเกินไปแล้ว! อื้อออ!"

พรีมแผดเสียงร้องครางเรียกชื่อเขาตามคำสั่ง ร่างกายเกร็งกระตุกตอบรับจังหวะอันรุนแรงและป่าเถื่อน ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูเนื้อ

"ดีมาก... เด็กดี! อ่าาาห์... ตอดฉันอีก! บีบรัดฉันให้ตายคามือเธอไปเลย!"

คิมหันต์เค้นเสียงคำรามในลำคออย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าคมคายฉายแววความดุดันและราคะอันไร้ขีดจำกัด สะโพกสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเน้นย้ำอย่างรวดเร็วและถี่รัวปานพายุหมุน

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นกึกก้องไปทั่วห้องเพนท์เฮาส์หรู คิมหันต์บดเบียดสะโพกเข้าหาช่องทางรักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มือหนาบีบเฟ้นเต้าทรวงอวบอิ่มและบั้นท้ายงอนงามอย่างหนักหน่วงจนเกิดรอยแดง พรีมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะละลายกลายเป็นผุยผง ท่ามกลางเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่คิมหันต์เป็นผู้จุดขึ้น

"อ๊ะ! อ๊ะ! ไม่ไหว... ไม่ไหวแล้วค่ะคุณคิมหันต์! จะเสร็จ... จะเสร็จแล้ว! อ๊าาา!"

พรีมบิดเกร็งหน้าท้อง ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ช่องทางภายในบีบรัดตัวตนของเขาแน่นหนาจนถึงที่สุด

"พร้อมกัน พรีม! เป็นของฉัน... รับของฉัน!"

คิมหันต์เค้นเสียงทุ้มต่ำ เขาบดสะโพกกระแทกเน้นย้ำรุนแรงลึกที่สุดติดต่อกันสิบกว่าครั้งสุดท้าย!

ปัก!ปั่ก!ปั่ก!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!"

พรีมแผดเสียงร้องครางยาวเหยียด สมองขาวโพน ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อถึงฝั่งฝันอย่างแท้จริง สายธารแห่งความสุขสมพุ่งฉีดรดช่องทางภายในอย่างบ้าคลั่ง

"อ่าาาาาาาาาห์! ซี้ดดดดด! พรีมมมม!"

คิมหันต์คำรามลั่น เขากระแทกเน้นย้ำค้างไว้ลึกที่สุด ก่อนจะปลดปล่อยสายธารอุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าสู่ลึกสุดภายในตัวเธอจนล้นทะลักออกมาปะทุผิวกาย

ร่างสูงโถมกายทับร่างบางที่หมดแรงลงบนเตียงนอน ทั้งสองหอบหายใจถี่ระรัวประสานกันในความเงียบ คิมหันต์ซบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ประทับจูบเบาๆ ที่พวงแก้มแดงระเรื่ออย่างอ่อนโยนและรักใคร่

"เธอนี่มัน... ทำให้ฉันหลงจนหัวปักหัวปำจริงๆ"

คิมหันต์กระซิบเสียงพร่าข้างหูเธอ รอยยิ้มทรงเสน่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย

พรีมยิ้มบางๆ ทั้งที่ยังหอบหายใจ มือเรียวเล็กลิบลอยยกขึ้นโอบรอบคอแกร่งของเขา ซบหน้าลงกับอกอวบอิ่มอย่างแสนรัก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 15

    เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความเงียบเหงาที่ปกคลุมไปทั่วคฤหาสน์หรู พรีมตื่นขึ้นมาด้วยดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้ตลอดทั้งคืน หญิงสาวจัดการอาบน้ำแต่งตัวในชุดนักศึกษาอย่างช้าๆ ก่อนจะเดินลงมาจากชั้นบนด้วยสภาพไร้ชีวิตชีวา เมื่อเดินลงมาถึงห้องโถงด้านล่าง สายตากลมโตสุกใสที่บัดนี้หมองหม่นก็กวาดมองไปรอบๆ บริเวณบ้านอย่างเคยชิน โดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังมองหาใครบางคนอยู่ "มองหาคุณคิมหันต์อยู่เหรอคะคุณพรีม?" ป้าสาย แม่บ้านเก่าแก่ที่เห็นพรีมยืนลังเลอยู่จึงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและรอยยิ้มเอ็นดู "เอ่อ... เปล่าค่ะป้าสาย พรีมไม่ได้มองหาใครสักหน่อย" พรีมรีบปฏิเสธเสียงแผ่ว หลบสายตาป้าแม่บ้านอย่างมีเลศนัย "คุณคิมหันต์ออกไปทำงานตั้งแต่ตรู่แล้วค่ะคุณพรีม" ป้าสายพูดพลางยิ้มอย่างรู้ทัน "เห็นบอกว่ามีประชุมด่วนที่ต่างจังหวัด น่าจะกลับอีกทีก็ค่ำๆ นู่นเลยค่ะ" "อ๋อ... เหรอกับป้า" พรีมพยักหน้ารับเบาๆ หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ความรู้สึกห่อเหี่ยวและโหว่งเหวงพุ่งเข้ามาจับขั้วหัวใจอย่างน่าประหลาด 'เขาออกไปโดยไม่คิดจะลาหรือมองหน้าเราเลยสินะ... คงจะรังเกียจเรามากจริงๆ' "แล้วคุณพรีมจะรับอาหารเช้าเลยไหมคะ? ป้าเ

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 14

    บรรยากาศยามเช้าหน้ามหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่าผู้คนที่เดินทางมาเรียน ในขณะที่รถสปอร์ตคันหรูของประมุขหนุ่มขับเข้ามาจอดชิดริมฟุตบาทอย่างนุ่มนวล พรีมขยับตัวเตรียมจะลงจากรถ แต่ก็ถูกมือหนาของชายหนุ่มคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน "เย็นนี้เลิกเรียนกี่โมง?" น้ำเสียงทุ้มต่ำถามขึ้น สายตาคมกริบมองสบดวงตากลมโตอย่างมีความหมาย "ประมาณสี่โมงเย็นค่ะ" พรีมตอบเสียงเบา แก้มเนียนยังคงขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนและเมื่อเช้าที่ผ่านมา "อืม... เดี๋ยวพี่ให้คนมารับ แล้วเจอกันที่บ้าน" เขาเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาประทับจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากหวานอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ พรีมก้าวลงจากรถด้วยท่าทางเกร็งเล็กน้อย ความรู้สึกเมื่อยล้าช่วงล่างยังคงมีอยู่ แต่เธอต้องพยายามเดินให้เป็นปกติที่สุด ทันทีที่รถคันหรูขับออกไป 'น้ำตาล' เพื่อนสาวสนิทที่สุดของพรีมก็รีบวิ่งรี่เข้ามาหาทันที ดวงตาของน้ำตาลเป็นประกายวาววับวิบวับอย่างจับผิด "แหมๆๆ พรีมคะ! นั่นรถใครน่ะ? คันละกี่สิบล้านกันเชียว!" น้ำตาลเอ่ยแซวพร้อมกับใช้นิ้วสะกิดแขนเพื่อนสาวเบาๆ "แล้วแน่ใจนะว่าแค่คนรู้จัก? ดูสายตาคนที

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่13

    แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านเนื้อดีเข้ามาจับเรือนร่างเปลือยเปล่าใต้ผ้านวมผืนหนา พรีมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเมื่อยล้าไปทั้งกาย โดยเฉพาะช่วงล่างที่ยังคงมีความรู้สึกชาและผ่าวร้อนลอยเด่นขึ้นมา ความทรงจำจากบทรักดุเดือดเมื่อคืนที่ลากยาวตั้งแต่เคาน์เตอร์หินอ่อนในห้องครัว หน้าประตู โซฟาหนัง และจบลงบนเตียงใหญ่ พรั่งพรูเข้ามาในหัวจนแก้มเนียนร้อนผ่าวและขึ้นสีแดงระเรื่อทันที ข้างกายเธอคือแผงอกกว้างกำยำของคิมหันต์ แขนแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามยังคงโอบตระกองกอดเอวคอดของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน ใบหน้าคมคายที่เคยบึ้งตึงและดูทรงอำนาจต่อหน้าคนทั้งโลก บัดนี้ยามหลับใหลกลับดูผ่อนคลายและเสน่ห์แรงเกินต้านทาน พรีมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือเรียวเล็กไปสัมผัสสันจมูกโด่งและสันกรอบหน้าของเขาเบาๆ "ตื่นมาแอบมองสามีตัวเองแต่เช้าเลยนะ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าระย้าดังขึ้นทั้งที่ดวงตาคมยังปิดอยู่ ก่อนที่มือหนาจะรวบจับมือเล็กของเธอไปประทับจูบที่กลางฝ่ามือหนักๆ "คุณคิมหันต์... เอ่อ พี่คิม ตื่นนานแล้วเหรอคะ" พรีมเอ่ยถามเสียงเบา พยายามจะถดตัวหนีด้วยความเขินอายเมื่อนึกถึงคำสั่งดุดันของเขาเมื่อคืน แต่กลับถูกวงแข

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 12..:ไม่ไหว nc

    ลมหายใจอุ่นร้อนและเสียงหอบกระสันยังคงก้องกังวานอยู่ในห้องครัวที่เงียบสงบ พรีมนอนหมดแรงอยู่บนเคาน์เตอร์หินอ่อน เรือนร่างผ่องใสขึ้นสีแดงระเรื่อฉ่ำไปด้วยเหงื่อและรอยรัก คิมหันต์ถอนตัวตนอันอุ่นร้อนออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะมองดูผลงานของตัวเองด้วยสายตาพึงพอใจและเอ็นดูเป็นที่สุด "มะ... ไม่ไหวแล้วนะคะคุณคิมหันต์... พรีมเหนื่อยจนไม่มีแรงเดินแล้ว" พรีมเอ่ยเสียงแผ่วสั่น ใบหน้าหวานซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างออดอ้อนและประหม่า คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ เขาก้มลงประทับจูบเบาๆ ที่พวงแก้มแดงก่ำ ก่อนจะช้อนร่างบางในสภาพเปลือยเปล่าขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดาย "ใครบอกว่าฉันจะปล่อยให้เธอพักกันล่ะ?" คิมหันต์เอ่ยกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าระย้า "ยกแรกตรงนี้เป็นแค่ 'น้ำจิ้ม' เท่านั้น... บนห้องของจริงต่างหาก" "คุณคิมหันต์! คนบ้า... อื้อ!" พรีมยังไม่ทันจะได้เอ็ดเสียงเขียว คิมหันต์ก็สาวเท้ายาวๆ ก้าวออกจากห้องครัว อุ้มร่างบางขึ้นบันไดวนตรงไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็วและหนักแน่น ทันทีที่ก้าวพ้นบานประตูห้องนอนใหญ่ที่ถูกดันปิดลงดัง ปัง! ความอดทนของประมุขหนุ่มก็พังทลายลงอีกครั้ง เขากด

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่11 : หิวnc

    เวลาล่วงเลยมาจนกระทั่งหนึ่งทุ่มกว่าๆ แสงมืดมิดของยามค่ำคืนครอบคลุมไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลภักดีณรงค์ พรีมที่เผลอหลับยาวไปตั้งแต่ช่วงบ่ายค่อยๆ กะพริบตาตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนคิงไซส์ผืนนุ่ม สายตากลมโตมองไปรอบๆ ห้องนอนอันกว้างขวางที่บัดนี้เงียบสงบ ไร้เงาร่างสูงของสามีมาเฟีย "สงสัยยังไม่กลับ... ไม่ก็อยู่ที่ห้องทำงานมั้ง" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียงนอน ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวตรงช่วงล่างที่เคยมีในตอนเช้าหายไปเกือบหมดแล้ว ทว่ายังคงมีความรู้สึกขัดๆ ตึงๆ อยู่บ้างเล็กน้อยยามขยับตัว ทันทีที่ความคิดส่วนลึกหวนนึกไปถึงสาเหตุของความเจ็บระบมและภาพเหตุการณ์บทรักอันดุเดือดเมื่อเช้า ใบหน้าหวานก็ร้อนผ่าวขึ้นสีแดงระเรื่อฉับพลัน "เลิกคิดได้แล้วยัยพรีม แกนี่มันลามกจริงๆ!" พรีมสะบัดหน้าเรียกสติของตัวเองเบาๆ เพื่อไล่ภาพหวาบหวามออกจากหัว ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการอาบน้ำชำระร่างกาย ร่างบางเลือกสวมชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีครีมตัวยาวผ่าข้างสูง นุ่มลื่นสบายผิว พร้อมสวมทับด้วยเสื้อผ้าคลุมสายสปาเก็ตตี้เข้าชุดกัน จากนั้นจึงเดินก้าวเท้ายาวลงไปยังชั้นล่างเพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องครัวขนาดใหญ่ เพ

  • มาเฟียร้ายพ่ายรัก   ตอนที่ 10 : งอน

    ดวงอาทิตย์ในยามสายของวันเคลื่อนขึ้นสูง ส่องแสงแดดเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ คฤหาสน์ตระกูลภักดีณรงค์อันเงียบสงบกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง เมื่อรถสปอร์ตคันหรูสีดำแล่นเข้ามาจอดเทียบท่าอย่างนุ่มนวลบริเวณหน้าประตูทางเข้าหลัก ชายชุดดำสองคนรีบก้าวเข้ามาเปิดประตูรถให้อย่างนอบน้อม ภายในรถ พรีมนั่งกอดอก หน้าบึ้งตึง ตากลมโตมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่างด้วยอาการ 'งอน' อย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อปนความหงุดหงิดเล็กน้อย เพราะเวลาตอนนี้ล่วงเลยมาถึงเกือบสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว นั่นหมายความว่าเธอขาดเรียนวิชาสำคัญในภาคเช้าไปโดยสมบูรณ์! "ยังไม่หายงอนอีกเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ของคิมหันต์เอ่ยถามขึ้นข้างกาย เขาหันมามองใบหน้าบูดบึ้งของภรรยาหมาดๆ ด้วยแววตาเอ็นดูและขำขันในใจ "ก็เพราะใครล่ะคะ!" พรีมหันขวับมามองเขาด้วยสายตาค้อนขวับ "ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเอาแต่ใจเมื่อเช้านี้... ฉันคงไม่ต้องขาดเรียนวิชาของอาจารย์วิชัยหรอกค่ะ! คลาสนี้เช็คชื่อตั้งสองเปอร์เซ็นต์เลยนะคุณคิมหันต์!" คิมหันต์หลุดหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มกว้างที่หาดูได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาก้าวลงจากรถก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งของ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status