登入分享
4
publish date:
2026-06-13 19:15:40“ใครกล้าเข้ามาในเขตของฉัน” เธอวางแก้วกาแฟลงอย่างเบามือ
“รออยู่ที่เดิม ฉันจะไปจัดการเอง”
เครื่องบินส่วนตัวออกเดินทางอย่างทันใจ
เวลาต่อมา ลานโกดังร้างริมทะเล เสียงคลื่นซัดฝั่งดังสม่ำเสมอ ลมแรงพัดเสื้อผ้าให้ปลิวไหว ชายฉกรรจ์นับสิบยืนเรียงแถว ก้มหัวทันทีที่เห็นเธอก้าวลงจากรถ
“สวัสดีครับคุณหนู” เสียงดังพร้อมเพรียง
หญิงสาวคนเดิม แต่ไร้แว่น ไร้ความอ่อนโยน เหลือเพียงความเย็นชาที่กดดันทุกลมหายใจ
“ใคร” เธอถามสั้น ๆ ลูกน้องรีบลากชายคนหนึ่งออกมา
“มันลักลอบขนของครับ” เหนือหงส์มองนิ่ง
“รู้กฎไหม” ชายคนนั้นสั่น
“ผะ…ผม”
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นทันที
ร่างนั้นทรุดลงกับพื้น ความเงียบปกคลุมทั้งพื้นที่ เหนือหงส์หมุนปืนในมืออย่างชำนาญ ก่อนจะส่งคืนให้ลูกน้อง
“ของทุกอย่างในภาคใต้ ต้องผ่านฉัน ใครเอาของไม่ดีมาสอดไส้ผ่านท่าเรือของเรา ต้องเจอแบบนี้” เธอเอ่ยช้า ๆ
“ทุกคนจำไว้ ใครไม่ฟังคำของฉัน คิดทรยศก็ไม่ต้องอยู่” ดวงตาคมกริบกวาดมองทุกคน
“ครับคุณหนู”
“เจตน์” เธอเรียกลูกน้องคนสนิท
“ครับคุณหนู”
“พ่อไปมาเลย์กี่วัน” เธอหมายถึงบิดาบุญธรรมที่ไปจัดการธุรกิจคาสิโนที่โน่น
“ไม่มีกำหนดครับ ที่นี่เสี่ยบอกว่าให้คุณหนูจัดการตามสมควรเลยครับ”
“อืม รู้แล้ว” จริงๆ บิดาให้อำนาจการตัดสินใจแก่เธอตั้งแต่อายุสิบแปด ตอนนั้นเธอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังของภาคใต้ที่หาดใหญ่พอดี และช่วยบิดาดูแลแก๊งเหนือพยัคฆ์อย่างเป็นทางการ พอเธอเรียนจบบิดาก็วางมืออย่างสิ้นเชิง
ตกค่ำ สนามฝึกส่วนตัวหลังคฤหาสน์อัศวเดชในเมืองใหญ่ แสงไฟสาดลงบนลานกว้าง เหนือหงส์สวมถุงมือมวย ยืนประจันหน้ากับลูกน้องร่างใหญ่
“เริ่ม”
ปั้ก!
หมัดพุ่งเข้าใส่ทันที
เธอหลบ สวนกลับด้วยศอก
“ช้า” เสียงเย็นเอ่ย อีกฝ่ายพุ่งเข้าหาอีกครั้ง เหนือหงส์ก้าวหลบก่อนเตะตัดขา
ตึง!
ร่างนั้นล้มลงอย่างรวดเร็ว ไม่ทันพัก เธอหยิบธนูขึ้นมาดึงสาย ก่อนจะปล่อยอย่างแม่นยำ
ฟึบ!
ลูกธนูปักเป้ากลางวงอย่างแม่นยำ ต่อด้วยสนามยิงปืน
ปัง! ปัง! ปัง!
ทุกนัดเข้าเป้า เธอฝึกหนักทุกวัน เพราะต้องเอาตัวรอดให้ได้ทุกสถานการณ์
“คุณหนูเก่งมากพี่เจตน์ ขนาดแชมป์มวยยังล้มคุณหนูไม่ได้” ลูกน้องคนหนึ่งพูดกับเจตน์
“เสี่ยฝึกคุณหนูมาแต่เด็ก ไม่เก่งก็แปลกแล้ว” เขาเป็นเด็กชายที่ถูกเลี้ยงดูมาให้เป็นลูกไล่ของเหนือหงส์ คอยรับใช้ตามติดมาแต่เด็ก จึงรู้ดีว่าเหนือหงส์เป็นคนแข็งแกร่งเช่นไร ถึงจะเป็นหญิงแต่เธอแตกต่างจากคนอื่นโดยสิ้นเชิง
ในค่ำคืนเดียวกัน เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคำรามสนั่นถนนเลียบชายทะเล เหนือหงส์ในชุดหนังสีดำ ขับรถด้วยความเร็วสูง ไม่มีความลังเล ไม่มีความกลัว เธอคือทุกอย่าง นักสู้ นักธุรกิจ ผู้นำและทายาทหัวหน้าแก๊งมาเฟียภาคใต้
การฝึกวิชาการต่อสู้ทำให้ผ่อนคลาย รู้สึกว่าได้ใช้พลังงานอย่างคุ้มค่า และการขับรถรับลมก็ทำให้เธอรู้สึกดีเช่นกัน
เช้าวันถัดมา เสียงกระดิ่งร้านกาแฟดังขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวใส่แว่นคนเดิมเงยหน้าขึ้น
“รับอะไรดีคะ” รอยยิ้มอ่อนโยนกลับมาอีกครั้ง
ช่วงสายของวัน ถนนกลางเมืองคึกคักไปด้วยผู้คน เสียงรถ เสียงพูดคุย และความวุ่นวายปะปนกัน ชายชราคนหนึ่งเดินช้า ๆ อยู่ริมฟุตบาท ในมือถือกระเป๋าหนังใบหนึ่งแน่น
เขาคือ “ธนวัฒน์ วรเวช” เจ้าสัวใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล วันนี้ไม่ได้มีลูกน้องตามติดเพราะอยากใช้ชีวิตเป็นชายชราธรรมดา ๆ คนหนึ่งบ้าง
“ขอทางหน่อยครับ” เขาเอ่ยอย่างสุภาพ แต่ยังไม่ทันก้าวพ้นฝูงชน
ฉึก!
แรงกระชากจากด้านหลังทำให้กระเป๋าหลุดจากมือ
“เฮ้ย!” ชายวัยรุ่นสองคนวิ่งหนีไปทันที
“กระเป๋าของฉัน” ธนวัฒน์ชะงัก หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะ ใบหน้าซีดเผือด
“โอ๊ย” ภาพตรงหน้าพร่าเลือน ร่างสูงทรุดลงกับพื้น
“คุณท่าน!” ลูกน้องที่ตามมาด้านหลังรีบวิ่งเข้ามา ถึงจะโดนห้ามไม่ให้เดินตามติด แต่ก็เดินคอยดูแลอยู่ห่าง ๆ เนื่องจากธารัชบอกให้ดูแลปู่ของเขาให้ดี หากมีอะไรผิดพลาดจะโดนเอาผิดได้
“เรียกรถพยาบาลเร็ว!” แต่ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายไปกว่านั้น เงาร่างหนึ่งพุ่งผ่านฝูงชนออกไป รวดเร็วและแม่นยำ
“หยุด!” เสียงผู้หญิงดังขึ้น ชายสองคนหันกลับไปมอง
“เสือกอะไรด้วยวะ” ยังไม่ทันได้พูดต่อ
ปั้ก!
หมัดสวนเข้าที่หน้าจนล้มลง อีกคนพยายามวิ่งหนี แต่ถูกเตะตัดขาจนล้มคว่ำ
“อึก!” เหนือหงส์ยืนอยู่เหนือร่างพวกมัน ดวงตาเย็นเฉียบ
“ของที่ไม่ใช่ของตัวเองอย่าคิดแตะ” เธอก้มลงหยิบกระเป๋าหนังขึ้นมา ตรวจดูอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันหลังกลับ
“คุณท่านครับ!” ลูกน้องกำลังวุ่นวาย เหนือหงส์ก้าวเข้าไป ย่อตัวลงข้างร่างชายชรา
“ขอฉันดูหน่อย” เสียงเธอนิ่ง แต่มั่นใจ มือเรียวแตะชีพจรเบา ๆ
“แค่ตกใจ ความดันขึ้นนิดหน่อย ยังไม่อันตราย” เธอหันไปสั่ง
“พาไปนั่งที่ร่มก่อน แล้วเอาน้ำมา” ลูกน้องชะงักเล็กน้อย
ก่อนจะรีบทำตาม ไม่กี่นาทีต่อมา ธนวัฒน์ค่อย ๆ ลืมตา ภาพแรกที่เห็นคือหญิงสาวหน้าตาสวยคม กำลังนั่งอยู่ตรงหน้า
“กระเป๋าของท่านค่ะ” เหนือหงส์พูดอย่างสุภาพก่อนยื่นให้ เขารับมาอย่างช้า ๆ สายตามองเธอไม่วาง
“เธอเป็นคนช่วยฉันเหรอ”
“ค่ะ” ตอบสั้น ๆ ธนวัฒน์หัวเราะเบา ๆ
“สมัยนี้ยังมีคนเก่งแบบเธออยู่อีกเหรอ” แววตาเขาเต็มไปด้วยความพอใจ
“ทั้งกล้าหาญ ทั้งสงบนิ่ง ทั้งไม่กลัวใคร” เขามองเธออย่างพิจารณา
“ถูกใจฉันจริง ๆ” เหนือหงส์ยิ้มบาง
“แค่บังเอิญผ่านมาค่ะ”
“ไม่บังเอิญหรอก” ธนวัฒน์ส่ายหน้า ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ลูกน้องถึงกับสะดุ้ง
“มาเป็นหลานสะใภ้ฉันไหม”
“...”
เหนือหงส์ชะงักไปหนึ่งวินาที ก่อนจะหลุดหัวเราะเบา ๆ
最新章節
มาเฟียเลือดหงส์ 23
รัช ในชุดราตรีงดงาม สายตาทุกคู่ในงานจับจ้องมาที่เธอ ธนากรยกแก้วขึ้น“วันนี้คือวันที่ครอบครัวของเราได้ลูกสาวกลับคืนมา” เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วห้อง ศศิภายิ้มทั้งน้ำตา มองลูกสาวไม่วางตา พยัคฆ์ ยืนกอดอก มุมปากยกขึ้นอย่างพึงพอใจ พงศกร หัวเราะเบา ๆ อย่างมีความสุข“หลานสะใภ้ของฉันนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ” เสียงหัวเราะดังขึ้นอย่างเป็นกันเอง ธารัชมองเหนือหงส์ สายตา จริงจังและอบอุ่น เขาค่อย ๆ จับมือเธอ“เหนือหงส์” เธอหันไปมองเขา“มีอะไรคะ” ธารัชสูดหายใจลึก ก่อนจะพูดออกมาตรง ๆ“ก่อนหน้านี้ที่แต่งงานกัน มันเป็นเพราะคุณปู่ และพี่ไม่รู้ว่าเธอคือคนที่พี่ตามหา” ทุกอย่างเงียบลง ทุกคนหันไปมอง ธารัชยิ้มกว้าง“พี่รักเธอ” เหนือหงส์ชะงักเล็กน้อย แววตาไหววูบ ธารัชพูดต่อ“แต่งงานกับพี่อีกครั้งนะ” เหนือหงส์มองเขานิ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปาก“โรแมนติกจังเลยนะคะ” เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น เธอเอียงคอเล็กน้อย“ก็ได้ค่ะ หงส์ตอบตกลงค่ะ” คำตอบสั้น ๆ แต่ทำให้ธารัชยิ้มกว้าง พงศกรหัวเราะเสียงดัง“ดี! ดีมาก ปู่มีความสุขที่สุด” บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุข แต่ในอีกมุมหนึ่งของงาน พนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งยืนก้มหน้าอยู่ สายตานั้นเต็มไปด้วยความแ
มาเฟียเลือดหงส์ 22
“ผู้ชนะการประมูลที่ดินผืนนี้…” เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะเปิดซอง“คือคุณธารัช วรเวช” เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที ธารัชนิ่งสงบ ไม่แสดงอารมณ์อันใด เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าเขาจะต้องได้ ก็เขามีภรรยาที่ดีอย่างเหนือหงส์ไงส่วนธีรัช สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที “เป็นไปไม่ได้!” เขาพูดออกมาเสียงดัง“ผมรู้ราคาหมดแล้ว!” คำพูดนั้นทำให้ทั้งานเงียบกริบ ชายคนนั้นหันมอง มีสีหน้ากังขา“รู้ราคาหมดจริงเหรอ คุณโดนหลอกแล้วกระมัง ข้อมูลนี้ถือเป็นความลับสุดยอด ทางเราไม่เคยเปิดเผยให้ใครได้รับรู้ มีคนรู้แค่ผมกับเจ้านาย ถ้าข้อมูลรั่วไหลก็ต้องมาจากผม แต่ผมจำได้ว่าไม่เคยพบคุณหรือคนของคุณมาก่อน” เสียงกระซิบดังขึ้นทันที ธีรัชชะงัก รู้ตัวว่าพลาดเสียแล้ว ใบหน้าของเขาซีดเผือด ตั้งแต่เรื่องที่เขาไปนอนกับอริสาก็วุ่นวายแล้ว มาเจอเรื่องการประมูลอีก“ส่วนซีอีโอของออเรียน เทด ตกลงเซ็นสัญญากับธารัช” คำประกาศที่ดังมาอีกครั้ง ทำให้ธีรัชแทบล้มทั้งยืน“ไม่จริง ผมไม่เชื่อ” ก็เขาติดต่อกับเลขาของซีอีโอคนนั้นแล้วนี่นา เหนือหงส์ยืนมองอยู่มุมหนึ่ง ยิ้มมุมปาก“โง่เอง” เธอพึมพำเบา ๆ แล้วก้าวออกไปกลางงาน“ในเมื่อทุกคนอยู่กันครบ” เสียงเธอดังขึ้นอย่างชัดเจ
มาเฟียเลือดหงส์ 21
“มีคนดูแลแทนพ่อแล้วนะ แต่อย่าลืมดูแลตัวเองให้ดี ไม่มีใครรักตัวเราเองเท่าตัวเราอีกแล้ว”“หนูรู้ค่ะ”“แล้วทีนี้จะช่วยเขาทุกเรื่องอีกไหมล่ะ”“ไม่แล้วค่ะ”“ให้เขาออกโรงเองบ้าง อีกอย่างที่เขาทำตัวเสเพลมานาน และกระโดดลงมาแข่ง อาจเพราะพร้อมแล้วก็ได้ เราก็อย่าไปบดบังรัศมีความเก่งของเขานัก” พยัคฆ์ลูบหัวบุตรสาวไปมาเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู“รู้แล้วค่ะพ่อ” เธอรับคำ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา เหนือหงส์สีหน้าผ่อนคลายเล็กน้อย“ได้มาแล้ว” เธอพึมพำในใจ ข่าวเรื่องที่ดินทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อีกด้านหนึ่ง ธีรัชนั่งอยู่ในห้องทำงาน ลูกน้องยืนรายงานอยู่ด้านข้าง“ตอนนี้เราพยายามติดต่อคนของเจ้าของที่ดินแล้วครับ” ธีรัชหรี่ตา“ดีมาก”“เหมือนจะมีคนกลางรับเรื่อง เราสามารถซื้อข้อมูลราคาประมูลของแต่ละเจ้าได้ พอเรารู้ราคาเราก็จะชนะการประมูลแน่นอน เจ้าของคนนี้ไม่ได้ให้ยื่นประมูลแข่งกันเหมือนการประมูลของทั่วไป ให้ยื่นราคาที่สูงสุดไปเลยทีเดียว ใครได้ราคาสูงจะได้ที่ดินผืนนั้นไป” ธีรัชยิ้มมุมปาก“ดี เอาข้อมูลมาให้ได้”“แล้วซีอีโอของออเรียน เทดล่ะ”“เราสามารถติดต่อเลขาของซีอีโอได้แล้วครับ เขาจะช่วยเราเต็มที่ แค่อาจจะม
มาเฟียเลือดหงส์ 20
ทอดให้ เงื่อนไขต้องได้ทั้งสองอย่าง ถ้าใครได้มาอย่างใดอย่างหนึ่ง ถือว่าเสมอกันต้องแข่งกันใหม่”ทันทีที่พูดจบ เสียงกระซิบดังขึ้นทันที “ที่ดินผืนนั้นเหรอ ไม่มีทางได้ง่าย ๆ แน่ มูลค่ามหาศาลมาก เจ้าของก็ลึกลับมาก ไม่ค่อยแสดงตัว”“ส่วนบริษัทออเรียน เทคยิ่งยากเข้าไปใหญ่ ถ้าได้เซ็นสัญญาคว้าการลงทุนมาได้ คือสุดยอดของประเทศเลยนะ” สายตาหลายคู่หันไปมองธารัช และเต็มไปด้วยความดูถูก“เขาจะไปสู้ได้ยังไง”“ไม่เคยทำงานจริงจังเลย” ธารัชนั่งพิงเก้าอี้ สีหน้ายังคงสบาย เหมือนไม่ได้ยินอะไร ธีรัชมองเขานิ่ง ๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย พงศกรพูดต่อ“และฉันจะประกาศผล ในงานวันเกิดครบรอบแปดสิบปีของฉัน” ทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง“วันนั้น ใครที่ถือครองที่ดินผืนนั้นได้และได้เซ็นสัญญาร่วมลงทุนกับออเรียน เทค จะได้เป็นผู้รับมรดกหลักของตระกูล” ชายชราประกาศอย่างชัดเจน ประโยคนั้นหนักแน่น ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ความตึงเครียดแผ่กระจายไปทั่วห้อง พงศกรเอนหลังพิงเก้าอี้“เริ่มได้ตั้งแต่วันนี้” เขามองหลานทั้งสองคน“อย่าทำให้ปู่ผิดหวังล่ะ แพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา ยังไงแกสองคนก็เป็นหลานแท้ๆ ของปู่ จะได้ดูแลบริษัทแน่นอน ปู่จะไม่ทิ้งใครไว้ข
มาเฟียเลือดหงส์ 19
“ใช่ และตอนนี้พวกมันกำลังจะเอาทุกอย่างไป ฉันจะไม่ยอมให้พ่อแม่แท้ๆ ของฉันเสียเปรียบอีกเด็ดขาด” ธารัชถอนหายใจ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบต้นคอ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง แล้วจู่ ๆ เขาก็ยื่นมือไปจับแขนเธอบีบเบา ๆ“เหนื่อยไหม” เหนือหงส์ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะตอบสั้น ๆ“ไม่” ธารัชยิ้มบาง“โกหก” เขาเลื่อนมือขึ้นไปนวดไหล่เธอเบา ๆ อย่างเป็นธรรมชาติ“ตัวตึงหมดแล้ว” เหนือหงส์ไม่ได้ปัดมือเขาออก กลับปล่อยให้เขานวดต่ออย่างเงียบ ๆ บรรยากาศผ่อนคลายลงอย่างประหลาด“ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วย บอกได้เลยนะ พี่จะช่วยเธอเต็มที่ทุกอย่าง” ธารัชพูดขึ้น น้ำเสียงจริงจัง เหนือหงส์เหลือบตามองเขา“ตอบแทนบุญคุณเหรอ” ธารัชยิ้ม“ก็ส่วนหนึ่ง” เขาหยุดนิดหนึ่ง“อีกส่วน…” เขาไม่พูดต่อ เหนือหงส์มองเขานิ่ง ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย“ก็ได้” เธอเอนตัวพิงหมอน“งั้นเตรียมตัวไว้ให้ดี งานนี้ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก” ธารัชหัวเราะเบา ๆ“ตั้งแต่เจอเธอมา พี่ยังไม่เคยเจออะไรง่ายเลย” เหนือหงส์หลุดยิ้ม ทั้งสองสบตากัน ความรู้สึกบางอย่างไหลผ่านเงียบ ๆ โดยไม่ต้องพูดออกมา แต่ต่างคนต่างรู้ดีว่าอีกฝ่าย เริ่มมีความหมายมากกว่าที่คิดไว้ตั้งแต่แรกแสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ
มาเฟียเลือดหงส์ 18
“อะไรนะ ของรักของหวงหมอนั่นหรือเปล่า” เหนือหงส์เปิดกล่องออกช้า ๆ แหวนวงหนึ่งวางอยู่ด้านใน เธอนิ่งไปทันที ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย“นี่มัน…” เธอเอื้อมมือไปแตะแหวน ก่อนจะเผลอหยิบขึ้นมาดูใกล้ ๆ แหวนวงนั้น เหมือนกับของเธอทุกประการ หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว“เป็นไปไม่ได้ ทำไมถึงบังเอิญได้ขนาดนี้” เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกอีกครั้ง ธารัชเดินออกมา สายตาหันมาเห็นภาพตรงหน้า สีหน้าเปลี่ยนไปทันที“เธอทำอะไร!” เสียงตวาดดังลั่นห้อง เหนือหงส์สะดุ้ง กล่องในมือหล่น แหวนกระเด็นออกจากกล่องตกลงพื้น เสียงโลหะกระทบพื้นดังชัดเหนือหงส์มองเขาอย่างตกตะลึง ในขณะที่ธารัชก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขารีบคว้าข้อมือเธอเอาไว้“ใครให้เธอมายุ่งกับของของฉัน” น้ำนั้นเสียงเต็มไปด้วยความโกรธ มือของเขากำแน่น ดวงตาคมจ้องเธอเขม็งบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที รู้สึกตึงเครียดจนหายใจแทบไม่ออกเหนือหงส์ยังคงถูกธารัชจับข้อมือไว้แน่น แต่สายตาของเธอไม่ได้มองมือที่ถูกจับเธอมองไปที่แหวนบนพื้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขา“แหวนวงนั้น ของคุณเหรอ” เสียงเธอเบาลง ธารัชนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยมือเธอช้า ๆ แล้วก้มลงเก็บแหวนขึ้นมา เขามองมันอยู่ครู่
มาเฟียเลือดหงส์ 5
“คุณปู่พูดเล่นใช่ไหมคะ”“ฉันไม่เคยพูดเล่นในเรื่องนี้” น้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย“ผู้หญิงแบบเธอเหมาะกับตระกูลวรเวช” เหนือหงส์ยกมือปิดปากนิด ๆ ก่อนกลั้นยิ้ม“งั้นก่อนจะไปถึงขั้นนั้น นั่งพักให้สบายใจก่อนดีไหมคะ” เธอลุกขึ้น“นี่ร้านหนูเองค่ะ” ไม่นาน ป้ายร้าน Hidden Swan ปรากฏตรงหน้า ธนวัฒน์มองอย่างสน
มาเฟียเลือดหงส์ 2
“นันพี่อยู่นี่” พยัคฆ์กอดร่างภรรยาเอาไว้ก่อนที่น้ำตาลูกผู้ชายจะไหลหยดลงมา นันทาคือคู่ชีวิตที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งแต่เขายังไม่มีอะไรเลย เธอไม่เคยบ่น ไม่เคยท้อแท้ ยังต่อสู้ฝ่าฟันมากับเขา แต่พอเขามีทุกอย่างพร้อม เธอกลับไม่อยู่รอเสวยสุขกับเขา กลับจะทิ้งกันไป“ฝากดูแลเหนือหงส์ด้วย แม้เขาจะไม่ใช
มาเฟียเลือดหงส์ 1
ณ คฤหาสน์หิรัญญา กลางใจเมืองที่ไม่เคยหลับใหล แสงไฟสีทองนวลสาดส่องผ่านม่านผืนบาง เผยให้เห็นความหรูหราที่ถูกสร้างขึ้นจากอำนาจและเงินตรา ทุกอย่างเงียบสงบผิดจากเดิม เงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวอยู่ในความมืดมิดของราตรีกาล“หลับให้สบายเถอะนะคะคุณผู้หญิง” เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดออกมาจากริมฝีปากของหญิงสาวในชุดแม่
มาเฟียเลือดหงส์ 3
เหนือหงส์ในวัยสิบขวบ กำลังค่อย ๆ คลานเข้าใกล้โกดังอย่างเงียบที่สุด“มีสามคนด้านหน้า อีกสองด้านหลัง” เธอพึมพำกับตัวเองปัง!เสียงบางอย่างกระแทกดังขึ้นด้านหลังโกดัง“เฮ้ย! เสียงอะไร!” ชายสองคนรีบวิ่งออกไปดู เหนือหงส์ไม่รอช้า พุ่งเข้าไปทันทีภายในโกดัง ธารัชเงยหน้าขึ้น“ใคร”ปั้ก!หมัดเล็กแต่หนักแน่นก
