Beranda / รักโบราณ / ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ / บทที่ 7: ของขวัญสีเลือดและราตรีแห่งฝันร้าย

Share

บทที่ 7: ของขวัญสีเลือดและราตรีแห่งฝันร้าย

last update Tanggal publikasi: 2026-03-29 15:51:20

บทที่ 7: ของขวัญสีเลือดและราตรีแห่งฝันร้าย

รัตติกาลล่วงเลยเข้าสู่ยามโฉ่ว (01.00 - 03.00 น.) ความเงี
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   ตอนพิเศษ 4 : ทายาทพยัคฆ์กับหัวใจหงส์ดรุณ

    ตอนพิเศษ 4 : ทายาทพยัคฆ์กับหัวใจหงส์ดรุณสิบปีต่อมา...ณ ชายป่าไผ่เขียว รอยต่อระหว่างแคว้นต้าเยี่ยและแคว้นฉินบรรยากาศที่เคยสงบเงียบกลับมีเสียงปะทะของโลหะดังกังวานเป็นระยะ ร่างระหงของดรุณีน้อยในวัยสิบห้าหนาว สวมชุดรัดกุมสีม่วงลาเวนเดอร์ กำลังร่ายรำกระบี่สั้นสกัดกั้นการโจมตีของชายหนุ่มชุดดำอย่างคล่องแคล่วองค์หญิงเยี่ยหลิน ในวัยสาวสะพรั่ง งดงามจนดอกไม้รอบกายดูหมองหม่น ใบหน้าของนางถอดแบบจากมู่หรงเสวี่ยมาเปี๊ยบ แต่ดวงตาคู่นั้นกลับมีความขี้เล่นและเจ้าเล่ห์ซ่อนอยู่มากกว่าเคร้ง!“ฝีมือตกลงนะ ‘ฉินเฮ่า’ ...สิบปีที่ผ่านมา ท่านเอาแต่กินสุราหรืออย่างไร?” เยี่ยหลินยิ้มเยาะ พลิกกายหลบคมดาบอย่างสง่างามชายหนุ่มตรงหน้าคือ ฉินเฮ่า โอรสเพียงคนเดียวของฉินอ๋อง (ฉินเลี่ย) เขาเติบโตมาเป็นบุรุษรูปงาม ผิวสีแทนกร้านแดด แววตาดุดันและดิบเถื่อนเหมือนบิดา แต่สิ่งที่ต่างออกไปคือ เขามีรอยยิ้มที่ทำให้สตรีต้องหวั่นไหว“หึ.

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   ตอนพิเศษ 3 : องค์หญิงผู้เลี้ยงแมลงกับกำแพงมนุษย์สองชั้น

    ตอนพิเศษ 3 : องค์หญิงผู้เลี้ยงแมลงกับกำแพงมนุษย์สองชั้นห้าปีต่อมา...ณ สำนักศึกษาหลวง (โรงเรียนสำหรับลูกหลานเชื้อพระวงศ์และขุนนางระดับสูง)บรรยากาศยามพักเที่ยงควรจะเงียบสงบและเต็มไปด้วยเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กๆ แต่ทว่าวันนี้กลับมีรังสีอำมหิตแผ่ปกคลุมไปทั่วศาลาพักร้อนที่พุ่มไม้ด้านขวา... มีดวงตาคมกริบคู่หนึ่งของ ฮ่องเต้เยี่ยจวิน (ที่ปลอมตัวเป็นองครักษ์) จ้องเขม็ง ที่พุ่มไม้ด้านซ้าย... มีดวงตาเจ้าเล่ห์ของ องค์ชายเยี่ยเหริน (วัย 9 ขวบ) จ้องเขม็งพร้อมหนังสติ๊กในมือเป้าหมายของทั้งคู่คือ... องค์หญิงเยี่ยหลิน (วัย 5 ขวบ) ที่กำลังนั่งเล่นตุ๊กตาอยู่อย่างน่ารักน่าชังเยี่ยหลินในวัยห้าขวบ ถอดแบบความงามจากมารดามาทุกกระเบียดนิ้ว ผิวขาวดุจหิมะ ดวงตากลมโตสุกใส แก้มยุ้ยน่าหยิก ใครเห็นเป็นต้องตกหลุมรักและเหยื่อรายล่าสุดก็คือ... 'อาเป่า' ลูกชายคนเล็กของเสนาบดีกรมคลัง เด็กอ้วนจอมตะกละที่ถือซาลาเปาไส้หมูแดงเดินเข้ามาหาองค์หญิงน้อยด้วยท่าทางเขินอาย

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   ตอนพิเศษ 2 : ชีพจรมังกรน้อยกับความลับรสเปรี้ยว

    ตอนพิเศษ 2 : ชีพจรมังกรน้อยกับความลับรสเปรี้ยวณ ตำหนักเหมันต์ (ตำหนักส่วนพระองค์)ยามบ่ายอันเงียบสงบ ถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าที่เดินวนไปวนมาจนพื้นไม้แทบสึกฮ่องเต้เยี่ยจวิน ในชุดลำลองสีทองอ่อน เดินเอามือไพล่หลัง คิ้วขมวดมุ่น ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล ราวกับกำลังวางแผนรบกับข้าศึกนับแสน“ฝ่าบาท... พระองค์เดินวนมาห้าสิบรอบแล้วพะย่ะค่ะ ข้าน้อยเวียนหัว...” กงกง (ขันทีคนสนิท) เอ่ยเสียงอ่อย“เจ้าไม่เข้าใจ!” เยี่ยจวินหยุดเดิน หันมาทำหน้าเครียด “ฮองเฮา... พักนี้เสวี่ยเอ๋อร์แปลกไป! นางนอนหลับวันละสิบชั่วยาม (20 ชั่วโมง) ! แถมเมื่อเช้า นางยังสั่งให้ห้องเครื่องทำ ‘ยำมะม่วงดิบใส่พริกแห้ง’ มาเสวยเป็นอาหารเช้า! เจ้าว่ามันปกติไหม? คนปกติที่ไหนกินของเผ็ดเปรี้ยวแต่เช้า!”“เอ่อ... พระนางอาจจะแค่อยากเปลี่ยนรสชาติ...”“ไม่ได้การ!” เยี่ยจวินตัดสินใจเด็ดขาด “ไปตามหมอหลว

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   ตอนพิเศษ 1 : อาคันตุกะจากแดนเหนือ และองค์ชายน้อยจอมแสบ

    ตอนพิเศษ 1 : อาคันตุกะจากแดนเหนือ และองค์ชายน้อยจอมแสบณ อุทยานหลวง วังต้าเยี่ย (5 ปีต่อมา)เสียงหัวเราะคิกคักของเด็กน้อยดังลอดออกมาจากพุ่มดอกโบตั๋น ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ของเหล่าขันทีและนางกำนัลที่วิ่งหน้าตั้งตามหาตัวคน“องค์ชาย! องค์ชายเยี่ยเหริน! ออกมาเถิดพะย่ะค่ะ! ได้เวลาเรียนอักษรแล้ว!”พุ่มไม้ขยับไหวๆ ก่อนที่ศีรษะเล็กๆ จะโผล่ออกมา เด็กชายวัยสี่ขวบ หน้าตาหล่อเหลาถอดแบบ เยี่ยจวิน มาเปี๊ยบ แต่ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์ซุกซนเหมือน มู่หรงเสวี่ย ไม่มีผิด“ไม่เรียน! อาจารย์ปู่น่าเบื่อจะตาย สอนแต่วิชาคัดลายมือ ข้าอยากไปปรุงยากับท่านแม่!”องค์ชายเยี่ยเหริน แลบลิ้นปลิ้นตา แล้วเตรียมจะวิ่งหนีต่อ แต่ทว่า...หมับ!มือหนาแข็งแรงคว้าเข้าที่คอเสื้อด้านหลังขององค์ชายน้อย แล้วหิ้วตัวลอยขึ้นจากพื้นราวกับลูกแมว“จะหนีไปไหนเจ้าตัวแสบ?”เสียงทุ้มลึกที่เปี่ยมด้วยอำนาจบารมีดังขึ้น เยี่ยเ

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   บทที่ 29: วิวาห์ล่มเมืองและจักรพรรดินีหมอเทวดา (จบบริบูรณ์)

    บทที่ 29: วิวาห์ล่มเมืองและจักรพรรดินีหมอเทวดา (จบบริบูรณ์)เจ็ดวันต่อมา...เสียงประทัดแสนนัดจุดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วเมืองหลวง ถนนทุกสายถูกปูด้วยพรมสีแดงสดยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา บ้านเรือนร้านค้าต่างประดับโคมไฟมงคลเพื่อเฉลิมฉลองงานมงคลสมรสพระราชทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบร้อยปีขบวนสินสอดจากวังหลวงยาวเหยียดกว่าสิบลี้ (5 กม.) หีบสมบัติทองคำ ผ้าไหม แพรพรรณ และเครื่องบรรณาการล้ำค่า ถูกลำเลียงเข้าสู่จวนแม่ทัพมู่หรงไม่ขาดสาย จนชาวบ้านต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "สินสอดล่มเมือง"ณ เรือนริมน้ำมู่หรงเสวี่ย นั่งอยู่หน้าคันฉ่องบานใหญ่ วันนี้นางสวมชุดวิวาห์สีแดงเพลิงปักลาย 'หงส์คู่มังกร' ด้วยดิ้นทองคำแท้ ฝีมือช่างปักอันดับหนึ่งของแผ่นดิน บนศีรษะประดับด้วยมงกุฎหงส์ทองคำฝังทับทิมระย้า งดงามและสูงส่งจน เสี่ยวถาว ที่กำลังหวีผมให้ถึงกับน้ำตาคลอ“คุณหนู... งดงามเหลือเกินเจ้าค่ะ งามยิ่งกว่าเทพธิดาบนดวงจันทร์เสียอีก”มู่หรงเสวี่

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   บทที่ 28: รอยเลือดนำทาง และจุดจบของกงเกวียนกำเกวียน

    บทที่ 28: รอยเลือดนำทาง และจุดจบของกงเกวียนกำเกวียนภายในห้องบรรทมของฮ่องเต้ที่บัดนี้เงียบสงัดลง มู่หรงเสวี่ย ถือขวดแก้วที่บรรจุตะขาบสีม่วง (ตัวลูก) ไว้ในมือ นางจ้องมองมันที่กำลังดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะชนผนังขวดเพื่อหาทางออก“มันกำลังเรียกหาแม่...” มู่หรงเสวี่ยเอ่ยเสียงเรียบ “หนอนกู่ชนิดนี้มีสายใยเชื่อมโยงกัน หากตัวลูกเจ็บปวด ตัวแม่จะรับรู้... และหากตัวลูกตาย ตัวแม่ก็จะคลุ้มคลั่งกัดกินเจ้าของ”เยี่ยจวิน สวมชุดเกราะเต็มยศเดินเข้ามา “ข้าสั่งปิดประตูเมืองและวังหลวงหมดแล้ว แต่ทิศทางที่มันพยายามจะไป... ไม่ใช่ตำหนักในวังหลัง”มู่หรงเสวี่ยพยักหน้า นางวางขวดลงบนแผนที่เมืองหลวงที่กางอยู่บนโต๊ะ ตะขาบในขวดหันหัวไปทาง ทิศตะวันตก อย่างชัดเจน... ทิศทางนั้นคือที่ตั้งของ จวนแม่ทัพมู่หรง!“จวนแม่ทัพ!” แม่ทัพมู่หรงป้า ที่เพิ่งหายตกใจอุทานหน้าซีด “เป็นไปไม่ได้! ในจวนข้าไม่มีใครกล้าทำเรื่องแบบนี้แน่!”“มีสิเจ้าคะท่านพ่อ...” มู่หรงเสวี่ยสบตาบิดา “คนที่เกลียดข้าเข้ากระดูกดำ และอยากเห็นท่านล่มจม... ท่านก็น่าจะรู้ว่าใคร”มู่หรงป้ากำหมัดแน่น “ไป! กลับจวนเดี๋ยวนี้!”...ณ เรือนท้ายจวนแม่ทัพบรรยากาศรอบ

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   บทที่ 4: การกลับมาของพยัคฆ์และบุปผาเปื้อนพิษ

    บทที่ 4: การกลับมาของพยัคฆ์และบุปผาเปื้อนพิษสามวันผ่านไปไวเหมือนโกหก...ภายในเรือนหลังเล็กท้ายจวน กลิ่นอายความตายที่เคยปกคลุมได้จางหายไปจนสิ้น แทนที่ด้วยกลิ่นสมุนไพรหอมเย็นที่ลอยอวลอยู่จางๆ มู่หรงเสวี่ย นั่งอยู่หน้าคันฉ่องบานเดิม แต่อนิจจา... เงาสะท้อนในนั้นกลับไม่ใช่เด็กขี้โรคคนเดิมอีกต่อไปแม้ร่

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   บทที่ 3: ตลาดมืดและก้าวแรกของหมอเทวดา

    บทที่ 3: ตลาดมืดและก้าวแรกของหมอเทวดาราตรียามจื่อ (23.00 - 01.00 น.) มาเยือนเร็วกว่าที่คาด ลมหนาวหวีดหวิวพัดผ่านช่องหน้าต่างผุพังเข้ามาในเรือนหลังเล็ก เสี่ยวถาว สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์หลับสนิทอยู่หน้าเตาไฟด้วยความเหนื่อยอ่อนจากการเคี่ยวยามาทั้งวันมู่หรงเสวี่ย ในชุดบ่าวชายสีเทาตัวโคร่งที่นางรื้อค้นเจอใ

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   บทที่ 2: ถ้วยยาจากมารดาผู้เมตตา

    บทที่ 2: ถ้วยยาจากมารดาผู้เมตตากลิ่นสมุนไพรป่าที่ มู่หรงเสวี่ย ให้สาวใช้ต้มเพิ่งจะเริ่มส่งกลิ่นหอมจางๆ อบอวลไปทั่วเรือนหลังเล็ก ทว่าความสงบสุขนั้นกลับดำรงอยู่ได้เพียงชั่วก้านธูปไหม้เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนจำนวนมากดังใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงแหลมสูงของขันทีผู้ติดตามที่ประกาศก้อง"ฮูหยินรองมาถึงแ

  • ยอดหมอไร้ใจ ในร่างคุณหนูสิบขวบ   บทที่ 1: การวินิจฉัยของคนตาย

    บทที่ 1: การวินิจฉัยของคนตายบรรยากาศภายในห้องนอนซอมซ่อของเรือนท้ายจวนแม่ทัพมู่หรงเย็นยะเยือกขึ้นอย่างน่าประหลาด ไม่ใช่เพราะลมหนาวที่พัดกรูเกรียวผ่านหน้าต่างบานพังๆ เข้ามา แต่เป็นเพราะแววตาของเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังจ้องมองผู้มาเยือนมู่หรงเฟย คุณหนูรองผู้แสนเย่อหยิ่งชะงักฝีเท้า นางรู้สึกเหมือนมีเข็

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status