Home / โรแมนติก / ยั่วเล่น...แต่รักจริง / ตอนที่ 7 ผับใต้ดิน NC

Share

ตอนที่ 7 ผับใต้ดิน NC

last update publish date: 2026-09-24 21:47:40

ปราณหัวเราะในลำคอ จ้องตาฉันนิ่ง

"ปากดีจังนะ"

เขาไม่รอช้า มือข้างที่จับสะโพกเลื่อนเข้าไปใต้กระโปรง ลากนิ้วขึ้นตามต้นขาด้านใน บีบขาฉันจนรู้สึกตึง ส่วนมืออีกข้างเอื้อมมาจับคางฉันไว้ บังคับให้หันหน้าไปมองข้างล่าง

จากมุมนี้ มองผ่านกระจกกั้นจะเห็นคนเบียดกันอยู่ข้างล่างชัดเจน

"มองลงไปสิครับ..."

เขาพูดชิดหู ลมหายใจร้อนผ่าวรดลงมาตรงคอ ก่อนจะใช้ฟันกัดติ่งหูฉันเบา ๆ

"...คิดว่าถ้าเปิดกระโปรงพี่ตรงนี้ จะมีกี่คนที่เงยหน้าขึ้นมาดู?"

ฉันขนลุกไปทั้งตัว ไม่ใช่เพราะกลัว แต่ความเสี่ยงมันยิ่งทำให้อารมณ์พุ่ง ฉันสูดหายใจเข้าลึก ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยเขาแล้วดึงลงมาใกล้

"ก็ลองดูสิ..." ฉันจ้องตาเขานิ่ง

"...ถ้ากล้าทำ พี่ก็กล้าครางให้ได้ยินทั้งผับ"

ปราณชะงักไปนิดหนึ่ง สายตาเขาเอาเรื่องจัด เขายิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มลงมาจูบฉันหนักๆ ทันที เขาแลกลิ้นดุดันจนได้กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ฟันเขากัดดึงปากฉันแบบไม่ออมแรง มือใต้กระโปรงขยับเลื่อนขึ้น นิ้วสอดผ่านขอบกางเกงใน แตะโดนตรงนั้นที่เปียกชุ่ม

"อื้อ...!"

ฉันสะดุ้ง จิกเล็บลงบนไหล่เขาผ่านเสื้อเชิ้ตทันที

ปราณถอนจูบออก ลมหายใจหอบแรง เขายิ้มเหมือนสะใจ นิ้วยังคงบดขยี้ตรงนั้นเน้น ๆ ไม่ยอมหยุด จนตัวฉันสั่นไปหมด เผลอแอ่นสะโพกรับมือเขา

"ไหนบอกจะครางให้ได้ยินทั้งผับ?"

มืออีกข้างเลื่อนลงมาดึงสายคล้องคอ รูดชุดลงจนหน้าอกหลุดพ้นขอบผ้าออกมารับแอร์เย็น ๆ

"แฉะขนาดนี้... ปากยังเก่งอยู่อีกเหรอวะ"

คำพูดตรง ๆ แบบนั้นทำเอาฉันหน้าร้อน แต่มันยิ่งทำให้อารมณ์พุ่งขึ้นไปอีก ฉันกัดฟัน จ้องตาเขากลับแบบไม่ยอมแพ้ เอื้อมมือไปจับเป้ากางเกงเขา ออกแรงบีบตรงที่กำลังแข็งดันผ้าอยู่เต็มมือ

"แล้วจะมัวพูดมากทำไม… เก่งแต่ใช้นิ้วหรือไง?"

คำท้าของฉันทำเอาปราณหมดความอดทนทันที เขากัดฟันแน่น ชักมือออกจากใต้กระโปรง แล้วดึงแขนให้ฉันลุกขึ้นยืน ฉันเซตามแรงดึง รีบเอามือดึงเสื้อมาปิดหน้าอก ขาสั่นจนแทบก้าวไม่ออก

ปราณกึ่งลากกึ่งดึงฉันตรงไปที่ห้องน้ำเดี่ยวของโซนวีไอพีที่อยู่ใกล้สุด เขาผลักฉันเข้าไปข้างในแล้วใช้เท้าประตูปิด ก่อนจะกดล็อกทันที

ยังไม่ทันได้ตั้งหลัก หลังฉันก็ถูกดันไปชนกับขอบอ่างล้างหน้า ปราณยกฉันขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์แล้วตามเข้ามาเบียดตัวชิด แทรกขาเข้ามาคั่นตรงกลางจนขาฉันแยกออก

"เดี๋ยวรู้..." เขากระซิบชิดหู

"...ว่าผมใช้เป็นแค่นิ้วหรือเปล่า"

พูดจบ เขาก็ดึงชุดเดรสที่ฉันเอามาปิดหน้าอกไว้ลงมาที่เอว หน้าอกฉันหลุดออกมาต่อหน้าเขา ปราณก้มหน้าลงมาทันที อ้าปากงับยอดอกฉันเต็ม ๆ ลิ้นดูดรัวจนเกิดเสียง มืออีกข้างก็ขยำหน้าอกอีกข้างอย่างแรง

"อ๊ะ... อึก!"

ฉันสะดุ้ง เพราะความเสียวที่พุ่งขึ้นมา มือเขาเลื่อนต่ำลง สอดเข้าใต้กระโปรง เกี่ยวขอบกางเกงในแล้วดึงรูดลงไปกองที่ปลายเท้าข้างเดียว ก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของฉันขึ้นมาถือไว้

ฉันคิดว่าเขาจะเอาของตัวเองออกมายัดเข้ามาเลย... แต่ผิดคาด

ปราณโน้มตัวลงมา ซุกหน้าเข้ามาระหว่างขา ปาดลิ้นลากผ่านตรงนั้นเน้น ๆ ทันที

"ฮื่อ... ปราณ!"

สัมผัสที่ลงมาแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้หลังฉันแอ่นไปชิดผนังกระจก สะโพกสั่นจนคุมไม่อยู่ ขาสองข้างเกร็งแน่น มือฉันเลื่อนไปขยุ้มผมเขาไว้ ตอนแรกกะจะผลักออก... แต่ความเสียวกลับออกแรงกดหัวเขาให้แนบชิดเข้าไปอีก

ปราณเลียตรงนั้นไม่หยุด รัวลิ้นใส่จุดเสียวจนฉันแทบคลั่ง

จังหวะที่ฉันเริ่มขยับสะโพกตาม ปราณกลับละปากออกมานิดหนึ่ง ลมหายใจร้อน ๆ รดลงมาตรงนั้น เขาเหลือบขึ้นมาสบตาฉันจากข้างล่างพลางยิ้มกวน

"แฉะขนาดนี้..." เขาพูดปนหอบ 

"...พี่เขยผม มันเคยทำแบบนี้ให้ไหม?"

คำถามจี้ใจทำเอาฉันโมโห ทั้งเสียวทั้งแค้นที่เอาเรื่องพี่บอสมาพูดกลางคัน

ฉันสูดหายใจลึก ดึงผมเขาให้เงยหน้าขึ้นมาสบตาตรง ๆ

"ถามมากว่ะ… ...อยากรู้ก็ทำให้เสร็จก่อนดิ... หรือมีปัญญาแค่นี้?"

ปราณหัวเราะในลำคอ สายตาเปลี่ยนเป็นดุขึ้นมาทันที เขาผละตัวออกลุกขึ้นยืน มือปลดเข็มขัด รูดซิปกางเกงลง ดึงของตัวเองที่แข็งเต็มที่ออกมา

เขาไม่รอช้า จับขาฉันแยกออก ดึงสะโพกฉันให้มาชิดขอบเคาน์เตอร์ จ่อปลายเข้ามาระหว่างขา แล้วดันพรวดเข้ามาทันที

"อ๊ะ... เดี๋ยว! เจ็บ!"

ฉันสะดุ้ง คว้าแขนเขาไว้แน่น ข้างในมันเกร็งต้านไปหมด ขนาดของเขาทำให้ดันเข้ามาได้แค่ครึ่งเดียวก็ติด เจ็บจนจุกท้องน้อยไปหมด

ปราณชะงัก กัดฟันแน่น ลมหายใจหอบแรง เขามองหน้าฉันที่กำลังเหยเก

"อื้มม... แม่ง แน่น"

เขายืนนิ่งไม่ขยับ แต่ยังทิ้งน้ำหนักดันแช่ไว้ให้ฉันค่อย ๆ ปรับตัวรับเขาเข้าไป

"เก่งนักไม่ใช่เหรอ..." ปราณก้มลงมากระซิบข้างหู เสียงแหบสั่น 

"...แค่นี้ก็ร้องแล้ว อย่าเกร็งดิ ไม่งั้นเจ็บกว่านี้นะ"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ยั่วเล่น...แต่รักจริง   ตอนที่ 33 ชีวิตใหม่(ต่อ)

    "งานน่ะ... หนักแน่ครับพี่เคท"เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ กัดติ่งหูฉันเบาๆ แล้วกระซิบ"...โดยเฉพาะกะดึกบนเตียง เตรียมใจไว้เลยว่าผมใช้พี่คุ้มแน่"ฉันขนลุกไปทั้งตัว แต่เอี้ยวตัว สองมือยกขึ้นคล้องคอเขาไว้ นิ้วสอดเข้าไปในผมตรงท้ายทอย ดึงให้เขาก้มลงมามองหน้าใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน"เด็กเวร... หน้าเลือดขนาดนี้ คิดจะใช้งานพี่ยันเช้า ต้องจ่ายโอทีด้วยนะ"ฉันยิ้มมุมปาก จงใจยั่วกลับสายตาเขาเปลี่ยนเป็นดุขึ้นทันที เขาเลื่อนมือลงมาบีบสะโพกฉันแน่น รั้งตัวฉันให้แนบชิดกับเขาจนแทบไม่เหลือช่องว่าง"ใครบอกว่าพี่เป็นคนทำงาน..." เสียงเขาแหบลง กัดฟันพูดเหมือนพยายามข่มอารมณ์"ตลอดทั้งคืนผมจะจัดการเองหมด... พี่มีหน้าที่แค่นอนครางรับเงินเดือนไปก็พอ"พูดยังไม่ทันขาดคำ ปราณก็ไม่ปล่อยให้ฉันได้เถียง เขากดจูบลงมาทันที จูบหนักๆ แบบเอาแต่ใจ จนความเย็นของลมรอบตัวทำอะไรไม่ได้อีก….สนามบินสุวรรณภูมิตอนนี้คนเยอะมาก ปราณชะงักฝีเท้า แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาคนที่ปั่นป่วนชีวิตเราไม่เลิก"เออ พี่เป้..." เสียงเขานิ่งมาก แต่ไม่ได้กวนประสาทเหมือนทุกทีปลายสายน่าจะเงียบ หรือไม่ก็เตรียมตั้งรับ เพราะหลังจากเรื่องวันนั้น พี่สาวเขาคง

  • ยั่วเล่น...แต่รักจริง   ตอนที่ 32 ชีวิตใหม่

    "คุณปราณไม่ได้มาวุ่นวายครับ... เขาคือตัวแทนที่มีอำนาจตัดสินใจคนเดียวของกองทุนเราในดีลนี้"มิสเตอร์แอนเดอร์สันพูดแทรกขึ้นมาทั้งห้องเงียบกริบขึ้นมาทันทีภัทรหน้าซีดเผือด เขามองสลับไปมาระหว่างตัวแทนกองทุนกับเด็กหนุ่มวัยยี่สิบสี่ที่เขาเคยมองข้ามมาตลอดปราณไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไร เขาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะเบาๆ ขยับตัวนั่งหลังตรง ประสานมือไว้บนโต๊ะ สายตามองหน้าพี่เขยที่กำลังเหวออย่างใจเย็น"พี่คิดว่าบอร์ดที่อเมริกาจะยอมปล่อยเงินร้อยล้านให้โปรเจกต์พี่ง่ายๆ โดยไม่มีคนการันตีเหรอครับ?" เสียงของปราณนิ่งมาก ไม่ได้เยาะเย้ย แต่กดดันจนอีกฝ่ายแทบพูดไม่ออก"เงินลงทุนก้อนนี้... มันเป็นกองทุนส่วนตัวในชื่อผม"ภัทรยืนนิ่งไปเลย เส้นเลือดที่ขมับปูดขึ้นมา หายใจติดขัดเหมือนคนพูดอะไรไม่ออก"เป็นไปไม่ได้... ทำไมฉันไม่เคยรู้เรื่องนี้" ภัทรเค้นเสียงออกมาปราณกระตุกยิ้มมุมปากนิดเดียว สายตาเรียบเฉยจนดูเย็นชา"พี่ก็ลองกลับไปถามเมียพี่ดูสิครับ..."เขาเว้นจังหวะ แล้วเลื่อนสายตามามองฉันที่ยืนอยู่ข้างหลังภัทรแวบหนึ่ง ปราณเคาะนิ้วลงบนแฟ้มเอกสาร หันไปพยักหน้าให้คุณแอนเดอร์สันนิดเดียว"คุณแอนเดอร์สันกับผมดูตัวเลขทั้งหมดแล้วครั

  • ยั่วเล่น...แต่รักจริง   ตอนที่ 31 กลับมาทำไม(ต่อ)

    "พอเถอะปราณ..." ฉันตัดบทหน้านิ่ง "ที่ผ่านมาที่บอกว่าคบกัน... ลึก ๆ นายก็รู้ว่ามันแค่เซ็กส์แก้เหงา ไม่ใช่ความรักด้วยซ้ำ"ฉันยิ้มเยาะตัวเอง นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้"แค่ความอยากเอาชนะ แค่หลง หรือไม่ก็แค่ถูกใจเรื่องบนเตียงเท่านั้นแหละ... ตอนนี้นายเล่นพอแล้วก็กลับบ้านไปเถอะ พี่จะทำงาน"ฉันหยุดพูด สูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดอารมณ์ พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น"การที่นายเข้ามาในชีวิตพี่... ตอนแรกพี่คิดว่ามันคือกำไร เหมือนได้โชคสองชั้นที่ไม่ต้องลงทุนอะไร... แต่รู้ไหมตอนนี้พี่รู้สึกยังไง?"ฉันมองหน้าเขาตรง ๆ ไม่หลบตา"มันกลายเป็นหนี้เสียก้อนใหญ่ไปแล้วปราณ... การที่พี่ต้องมานั่งรอแชตที่นายไม่เคยส่งมา การที่พี่คิดถึงนายจนเสียงาน มันทำให้พี่คุมตัวเองไม่ได้เลย"ฉันลุกขึ้นยืน ขาแทบไม่มีแรงก้าว"ความสัมพันธ์บ้านี่มันกำลังทำให้ชีวิตพี่พัง... พี่ไม่เหลืออะไรให้เสียแล้ว"ฉันเกลียดตัวเองในตอนนี้ที่สุด... เกลียดที่ปล่อยให้ผู้ชายคนนี้เข้ามาทำให้ชีวิตที่อุตส่าห์จัดระบบไว้ดี ๆ พังไม่เป็นท่า"พอเถอะปราณ... พี่ไม่เอาแล้ว" ฉันตัดบทแล้วหันหลังให้"ออกไปเหอะ กลับไปอยู่ในที่ของนาย แล้วปล่อยให้พี่กลับไปใช้ชีวิตคนเดียวแ

  • ยั่วเล่น...แต่รักจริง   ตอนที่ 30 กลับมาทำไม

    สุดท้าย... ฉันก็เลือกทางที่เซฟที่สุดเรื่องเงินกับหน้าที่การงาน ฉันตัดสินใจตอบตกลงย้ายตามบอสไปเป็นเลขาฯ ที่บริษัทพ่อปูเป้คนอย่างเคทไม่เคยรอโชคชะตา และไม่เสียเวลามานั่งร้องไห้ให้สิ่งที่เสียไปแล้ว ในเมื่อความรักเป็นเรื่องที่คุมไม่ได้ ฉันก็แค่ตัดทิ้ง ฉันเริ่มจัดระเบียบชีวิตตัวเองใหม่ ตัดขาดทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา ลบแอปที่เคยใช้คุย ปิดการแจ้งเตือนทั้งหมดที่จะทำให้ฟุ้งซ่านจนเสียงานการไม่เอาความรู้สึกมาปน คือวิธีป้องกันตัวเองที่ดีที่สุดวันแรกของการทำงานในตึกใหม่ที่ใหญ่และหรูหรากว่าเดิม ฉันใส่สูทสีเข้มเรียบกริบ แต่งหน้าจัดเต็มจนดูนิ่งสนิทเหมือนเดิม แต่พอเปิดประตูเข้าไปในที่ทำงานใหม่ บรรยากาศรอบตัวก็กดดันจนแทบหายใจไม่ออกบอสในฐานะซีอีโอคนใหม่เริ่มใช้งานฉันหนักกว่าเดิม เขาเรียกใช้ฉันแทบทุกสิบนาทีเพื่อโชว์คนอื่นในบอร์ด ส่วนปูเป้ก็ขยันเดินมาที่โต๊ะฉันบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ คอยสั่งงานจุกจิกที่ไม่ใช่หน้าที่ฉัน ทั้งหมดก็แค่ตั้งใจจะบอกให้รู้ว่าที่นี่คือที่ของเธอ"คุณเคทคะ ช่วยสรุปยอดค่าใช้จ่ายส่วนตัวของเป้ให้หน่อยนะคะ พอดีเป้ยุ่งมาก"ปูเป้วางกองบิลลงบนโต๊ะฉัน แล้วยิ้มเยาะ"อ้อ ลืมไป ที่นี่เราทำงานกันแบบ

  • ยั่วเล่น...แต่รักจริง   ตอนที่ 29 วันที่ใจอ่อนแรง(ต่อ)

    หนึ่งเดือนเต็มที่เขาหายไปอยู่อีกซีกโลก...เวลาที่ต่างกันสิบกว่าชั่วโมงทำให้เราคุยกันแค่วันละไม่กี่ประโยค ฉันตัดความฟุ้งซ่านด้วยการทำงานลากยาวจนดึกทุกวัน พยายามบอกตัวเองว่ากลับมานิ่งได้เหมือนเดิมแล้ว ทั้งที่ลึก ๆ ยังรู้สึกโหวงจนน่าหงุดหงิด"สวัสดีค่ะคุณเคท"เสียงของปูเป้ดังขึ้นพร้อมกับที่เธอควงแขนภัทรเดินเข้ามาในห้องทำงาน ท้องเธอเริ่มโตขึ้นชัดเจน นิ้วนางข้างซ้ายใส่แหวนเพชรเม็ดโตจนสะดุดตาฉันลุกขึ้นยืนตามหน้าที่ ยื่นแฟ้มรายงานให้ภัทร"เอกสารสรุปยอดไตรมาสนี้ค่ะบอส ส่วนฝ่ายบัญชีฝากถามเรื่องกำหนดการเซ็นอนุมัติงบก่อนบอสจะลงไปดูไซต์งานสัปดาห์หน้า"ยังไม่ทันที่ภัทรจะรับ ปูเป้ก็ยื่นมือมาดึงแฟ้มไปตัดหน้า เธอเปิดดูผ่าน ๆ ก่อนจะเหลือบมองฉันแล้วยิ้มมุมปาก"งานเป๊ะเหมือนเดิมเลยนะคะคุณเคท... ถึงว่า พี่ภัทรถึงอยากหนีบคุณเคทตามไปอยู่ด้วยที่บริษัทคุณพ่อ"ฉันชะงัก หันไปมองหน้าภัทรทันที เขาดูเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด"เป้... พี่บอกแล้วไงว่าเรื่องนี้พี่จะคุยกับเคทเอง" ภัทรตัดบท ดึงแฟ้มกลับมาถือไว้ "เป้ไปรอที่รถก่อนเถอะ"ปูเป้ไม่สนใจ เธอยกมือลูบท้องตัวเอง มองฉันด้วยสายตาดูถูก"คนตัวคนเดียวอย่างคุณเคท วิ

  • ยั่วเล่น...แต่รักจริง   ตอนที่ 28 วันที่ใจอ่อนแรง

    จังหวะนั้นเอง ภัทรกับปูเป้ก็เดินกลับมาที่โต๊ะ ภัทรดูเครียดจัด ส่วนปูเป้ยังคงพยายามยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นปราณไม่ยอมปล่อยมือฉัน เขาวางแก้วไวน์ลงโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืนทันทีแบบไม่ไว้หน้าใคร"อ้าว จะไปไหน" ปูเป้ถามขึ้นมา ปราณเหลือบมองพี่สาว ก่อนจะหันไปจ้องหน้าภัทรตรง ๆ สายตาคู่นั้นดูเอาเรื่องแบบไม่มีเกรงใจ"ไม่อยู่แล้วครับ... แถวนี้กลิ่นไม่ค่อยดี"เขายิ้มมุมปาก มองภัทรตั้งแต่หัวจดเท้าด้วยสายตาดูถูก"กลิ่นพวกคนขี้แพ้ที่ชอบใช้กำลังลับหลัง..."ภัทรหน้าตึงขึ้นทันที กำหมัดแน่นแต่ทำอะไรไม่ได้ปราณไม่รอให้ใครพูดต่อ เขากุมมือฉันไว้แน่น ดึงให้ฉันลุกขึ้นยืนข้างเขา"กลับเถอะเคท... อยู่นานกว่านี้เดี๋ยวมีเรื่อง"หลังคืนที่มีเรื่องกันหน้าห้องน้ำ ทุกอย่างก็กลับมาเงียบ ต่างคนต่างอยู่เหมือนพักรบชั่วคราว แต่ฉันไม่ได้ชะล่าใจ พร้อมรับมือตลอดเวลาตลอดหนึ่งเดือนเต็มที่เชียงใหม่ ปราณดูแลฉันดีมาก เขาบินมาหาฉันทุกครั้งที่ว่างจากตรวจงานที่โรงงานหรือเข้าประชุมที่กรุงเทพฯความอบอุ่น เซ็กส์ที่เข้ากันได้ดีจนน่ากลัว และการตามใจแบบกวน ๆ ของเขา ค่อย ๆ พังกำแพงที่ฉันตั้งไว้ทีละนิด... และมันเริ่มส่งผลกับสิ่งที่ฉันมั่นใจท

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status