LOGINShare
4.รักแฉะกลางตลาด
Last Updated:
2025-12-15 03:51:38*ตลาดสดอำเภออย่ามาซุย*
แยมเดินเลือกซื้อเนื้อสัตว์และผักสดอย่างมากมาย ลูกน้องผู้ชายสี่คนช่วยกันแบกหามอยู่ด้านหลัง เธออยากจะเลี้ยงฉลองเพราะพึ่งจัดเก็บสินค้าชุดใหม่ได้สำเร็จ จึงอยากให้ลูกน้องมีกำลังใจในการทำงานมากยิ่งขึ้น "ลดราคาให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ แยมอยากจะซื้อหลายสิบกิโลกรัมเลยน่ะ" แยมกล่าวถามแม่ค้าขายปลาสด แต่ทว่าต้องหยุดชะงักกับเสียงของคำพูดเสียดสีจากแม่ค้าทางด้านหลัง "ปลาสดขนาดนี้ยังจะต่อราคาอีก กลิ่นคาวของพวกมัน ยังสู้กลิ่นเมียน้อยป้าตัวเองไม่ได้หรอกนะ" แม่ค้าขายปลาร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "เหรอคะ!!!!" แยมรีบสวนกลับทันควัน "ป้าอยากมีปากเอาไว้ทานของเผ็ดหรือเปล่า" ลูกน้องแยมตอบกลับอย่างโมโห "นายไม่ต้องทำหรอก มันเสียมือเปล่าน่ะ" แยมรีบเตือนลูกน้องอย่าได้วู่วาม "ถ้าแยมต้องเป็นเมียหลวง แต่ได้ผัวติดเหล้ามั่วผู้หญิงในร้านคาราโอเกะ ขอยอมเป็นเมียน้อยดีกว่าค่ะ ยังดูมีอันจะกินมากกว่าเลย" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมแสยะยิ้มให้เธอ "อีเด็กเหลือขอนี่!!!" แม่ค้าขายปลาร้ากล่าวเตรียมจะยกถังน้ำปลาร้ามุ่งสาดใส่แยม เธอได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อหลับตาลงเพราะหากหลบก็เลอะอยู่ดี "ไอ้ยอด!!! ไอ้ใหญ่!!! พังร้านมันเดี๋ยวนี้" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ลำตัวเปียกโชกไปด้วยน้ำปลาร้าแทนแยม "อย่ารื้อเลยนะ!!! ฉันไม่ได้ตั้งใจให้โดนเฮียยูโรเลยนะคะ" แม่ค้าขายปลาร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน "เป็นหนี้กูอยู่แท้ๆ หากตั้งใจทำมาหากินคงมีคืนกูนานหมดแล้ว ทำตัวระรานคนอื่นคิดจะขอโทษง่ายไปหน่อยไหม" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจ้องเขม็งอย่างไม่ยอมรามือ "นายอย่าทำตัวเป็นนักเลงสิ!!! ปล่อยเขาไปเถอะน่า~ รีบกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่เถอะนะ มันเลอะหมดแล้วเนี่ย" แยมกล่าวพร้อมยกมือดึงชายเสื้อรั้งเขาไว้ "เธอจะมายุ่งอะไรด้วย!!! อีนี่มันปากดีจะตาย ยังคิดจะให้อภัยมันอีกนะ" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเดือดดาล ทำให้แยมต้องสะดุ้งเฮือกตามสัญชาตญาณ ไม่ว่าจะตอนเด็กหรือตอนโตนิสัยแข็งกร้าวไม่ยอมคนของเขากลับพัฒนาได้น่ากลัวยิ่ง "ขอบคุณที่มาบังน้ำนั่นแทนนะ ฉันจะไม่ยุ่งแล้วก็ได้~" แยมกล่าวพร้อมเดินจากไปทิ้งยูโรให้อยู่จัดการลูกหนี้ของตนตามยถากรรม "ทำไมเจ๊แยมถึงยอมรับว่า.. เป็นเมียน้อยป้าตัวเองล่ะครับ" ลูกน้องกล่าวถามอย่างสงสัยเพราะทำงานภายในร้านนานหลายปี ย่อมรู้เบื้องลึกเบื้องหลังอยู่ไม่น้อย "ใครเขาอยากจะเชื่ออะไรก็ปล่อยเขาไปสิ!!! หากให้คุณค่าเสียงคนพวกนี้มันมาทำลายสุขภาพจิตได้ แล้วเมื่อไหร่ชีวิตจะเดินไปข้างหน้าได้อย่างสง่าผ่าเผยล่ะ!!!" แยมกล่าวบอกลูกน้องตน "แต่การอธิบายย่อมดีกว่าเสมอนะครับ" ลูกน้องกล่าวบอกอย่างเป็นห่วง "หากฉันสนใจแก้ข่าวจริงๆ หลายปีมานี้คงไม่ต้องโดนคนเกลียดมากหรอก ช่างเถอะ!!! พวกเรากลับไปเลี้ยงฉลองดีกว่านะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงแจ่มใส "ไม่ชวนเฮียยูโรมาทานด้วยเหรอครับ" ลูกน้องยังคงถามเพราะรู้ว่าเจ้านายตนมีความสัมพันธ์พิเศษกับคนเก็บเงินกู้ "อีตาหมาบ้านั่น!!! เขาคงไม่คิดจะมาหรอก ทำเสร็จค่อยให้ใครนำไปส่งก็พอแล้ว" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ภายในหัวใจรู้ดีว่าเขายังโกรธแค้นเรื่องอดีตอยู่ "ครับ!!!" ลูกน้องกล่าวตอบพร้อมเปิดประตูรถยนต์ให้แยมขึ้นนั่ง ก่อนจะขับออกจากตลาดกลับร้านขายของชำทันที *อาคารสองชั้นสุดหรู* เสียงกริ่งหน้าประตูดังลั่นราวกับมีลูกค้ารายใหม่มาใช้บริการ แต่เมื่อเปิดประตูกลับพบถุงอาหารใส่กล่อง เป็นเนื้อย่างกลิ่นหอมอบอวล พร้อมน้ำจิ้มแจ่วรสเด็ดพริกสีแดงโรยกับข้าวคั่วอยู่ภายในกล่อง "อาหารกล่องนี้ มันวางอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้าครับ ไม่รู้ว่าเจ๊แยมเอามาฝากเฮียยูโรหรือเปล่า~" ใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงยานคาง ราวกับอยากล้อเลียนเจ้านายสุดโหดที่วันๆ เอาแต่ปากร้ายใจดีแค่กับเจ้าของร้านชำ "ส่งมาอย่าพูดเยอะ!!!" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมพร้อมแสดงสีหน้าเรียบนิ่ง ยื่นฝ่ามือหนาไปรับเตรียมเดินเข้าห้องทำงานทันที "หึ~ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเริ่มชักจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว!!!" ใหญ่กล่าวพร้อมยิ้มกว้างราวกับมีความสุขมาก เพราะเจ้านายตนไม่ได้ข้องแวะผู้หญิงบ้านไหนเลยตั้งแต่รู้จักกันมา จนแทบคิดว่าเขาอาจจะชอบพวกไม้ป่าเดียวกันเสียอีก ภายในห้องอันมืดสนิทมีเพียงแค่แสงจอคอมพิวเตอร์ เผยภาพเด็กมัธยมสองคนยืนถ่ายรูปใกล้ชิด ยูโรนั่งลงมองภาพสมัยวัยเยาว์ด้วยหัวใจเบาหวิว จังหวะนั้นเองเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกะทันหัน โชว์รายชื่อเป็นผู้ให้กำเนิดเหมือนจะมีธุระกับตน "ครับแม่!!!" ยูโรกล่าวขานรับปลายสาย "เจอหนูแยมอีกครั้งแล้วเหรอลูก~ ไม่พามาไหว้แม่หน่อยล่ะ รอคอยเธอมาตั้งนานหลายปีแล้วไม่ใช่เหรอ เพราะอะไรแกถึงไม่ร่าเริงเหมือนตอนนั้นกัน" ดีนาร์กล่าวถามคาดคั้นลูกชายสุดรัก "ใครรายงานกันครับ!!!" ยูโรเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะพวกลูกน้องตนคงไม่กล้าไปบอกผู้เป็นแม่หรอก "สายตาของพ่อแม่ที่คอยเป็นห่วงลูกชาย ล้วนมีถมเถไปนะ แกน่ะคิดจะเอาอย่างไรเถอะ หากไม่รีบคืนดีกันเร็วๆ แม่คิดว่าจะให้ลูกตัดใจแล้วแหละ คู่แข่งของลูกบอกเลยไม่ธรรมดา แม่ให้คนไปสืบมาแล้วจ้า" ดีนาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส คล้ายจะรอหัวเราะเยาะลูกชายที่เย็นชาไม่เอาไหน "อะไรนะ!!! มันเป็นใครกันครับ" ยูโรกล่าวสวนทันควัน ทิ้งมาดความเคร่งขรึมตนทิ้งกะทันหัน หัวคิ้วกลับขมวดผูกปมเหมือนจะเคร่งเครียดเสียอย่างนั้น "ลูกชายท่านผู้ว่าราชการจังหวัดน่ะสิ!!! ถึงบ้านเราจะเป็นเศรษฐีก็จริงอยู่ หากหนูแยมชอบคนภายใต้เครื่องแบบ แม่บอกเลยเราสู้ไม่ได้แน่~" ดีนาร์กล่าวเชิงข่มขู่ให้ลูกชายตนเร่งทำคะแนน เพราะรู้ว่าลูกชายตนรักลึกซึ้งต่อหนูแยมแค่ไหน "แค่นี้ก่อนนะครับ!!!" ยูโรกล่าวบอกพร้อมกดตัดสาย ยกฝ่ามือหนาลูบทั่วใบหน้าตนทันที พลางจ้องกล่องอาหารแล้วย้อนคิดถึงอดีต *ร้านอาหารบุฟเฟ่ต์ปิ้งย่าง* "ฉันก็อยากกินด้วย เธอช่วยย่างให้หน่อยสิ!!!" ยูโรกล่าวบอกแฟนสาวแสดงใบหน้าบอกบุญไม่รับ เขานั่งกอดอกราวกับไม่พอใจอยู่ "มึงจะให้แยมย่างอะไรนักหนาวะ เธอยังไม่ทันได้เอาเข้าปากสักชิ้นเนี่ย~" บรรเจิดกล่าวอย่างไม่เข้าใจเพื่อนซี้ "มึงส่งถ้วยมาให้กูสิ!!! แยมย่างให้ตั้งเยอะ หึ~" ยูโรกล่าวพร้อมจ้องเขม็ง "เดี๋ยวเราย่างให้นะ อย่าตีกันสิ!!!" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น ใช้ตะเกียบคีบเนื้อสัตว์ที่สุกกำลังพอดี หย่อนใส่ถ้วยคนน้อยใจอย่างรวดเร็ว "หวงยันเนื้อย่างกูจะบ้าตาย~" บรรเจิดกล่าวค่อนแคะเพื่อนซี้ตนพร้อมส่ายศีรษะ "กูรักแฟนมาก~ มึงจะทำไมล่ะ!!! อุ้บ~" ยูโรกล่าวเสียงแข็งราวกับหึงจนควันแทบออกหู แต่ทว่าโดนนิ้วเรียวเล็กคีบตะเกียบเอาเนื้อสัตว์เข้าปากจนแทบจะสำลัก "เคี้ยวและกลืนเถอะ ขืนนายยังพูดเยอะอีก ถ้าติดคอขึ้นมาฉันจะทุบหลังนายเอง!!" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ครับคุณแฟน~" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง รีบยิ้มแย้มเมื่อถูกแยมเอาใจต่อหน้าคนอื่น "เป็นแยมน่ะใช้แค่มือทุบ แต่ถ้าเป็นกูมึงเจอเท้าแน่ๆ อิ่มแล้วเราขอตัวกลับก่อนนะแยม" บรรเจิดกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติ ยกกระเป๋านักเรียนเตรียมตัวกลับบ้านทันที "เจอกันที่โรงเรียนนะ" แยมกล่าวอำลาพร้อมโบกมือ มองตามหลังเพื่อนซี้ของยูโร "ควรกลับไปได้ตั้งนานแล้ว มัวเป็นก้างขวางคอกูอยู่ได้ หึ!!" ยูโรกดเสียงต่ำกล่าวตามหลังเพื่อนรักอย่างหงุดหงิด "นั่นเพื่อนสนิทนายเลยนะ หากไม่มีเพื่อนคบจะมาโทษเราไม่ได้นะคะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงปกติ คิดจะปรามแฟนว่าพฤติกรรมและคำพูดแรงเกินไปแล้ว "เราไม่ชอบให้เธอใกล้ชิดใคร และยิ่งไม่ชอบให้เธอดีกับใครมากกว่าเรา!!!" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาหลบสายตามองพื้นกระเบื้องภายในร้านบุฟเฟ่ต์ "คราวหลังจะไม่ทำให้นายน้อยใจแล้ว อย่าโกรธเลยนะ วันนี้เรามีของขวัญวันเกิดจะมอบให้ด้วย" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย เธอยื่นกล่องของขวัญให้เขาพอลองเขย่าจึงส่งเสียงเป็นระยะ "ขอบคุณมากเลยนะ~" ยูโรกล่าวพร้อมเอื้อมฝ่ามือจับแก้มป่องบิดอย่างมันเขี้ยว "มันเจ็บนะ!!!" แยมกล่าวพร้อมบู้ริมฝีปาก "น่ารักจังเลย เธอน่าแกล้งเป็นที่สุด!!" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติ หัวใจเขาเต้นแรงเมื่อใกล้ชิดแยมอยู่เสมอ
Latest chapter
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 39.ฝังใจ
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*แยมนั่งทำตารางบัญชีรายจ่ายประจำเดือน อยู่แถวบริเวณโซฟาตัวยาว สองนิ้วเรียวเล็กกดแป้นพิมพ์บนอุปกรณ์คอมพิวเตอร์แบบพกพา เธอหันมองภายในห้องเพื่อหาคนหยิบของให้ เจอยูโรนั่งตรวจบิลสินค้าอยู่บนโต๊ะเอกสาร"คุณสามี! รบกวนหยิบแฟลชไดรฟ์ในลิ้นชักฝั่งขวาให้หน่อยค่ะ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสและรอยยิ้มหวาน"ได้สิ!" เขาตอบกลับทันควัน พร้อมเปิดลิ้นชักหยิบสิ่งของที่ภรรยาต้องการ แต่สายตาคมกริบเหลือบเห็นปืนหนึ่งกระบอก เขาจึงคว้ามาถามเธออย่างสงสัย"ขอบคุณมากนะคะ..." เธอกล่าวยังไม่ทันจบ เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยประโยคถัดมา"พกของแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย? ถึงว่า..วันแรกที่เราเจอกันด้วยความบังเอิญ เธอถึงไม่รู้สึกกลัวหรือคิดป้องกันตัวเองเลยสักนิด"เขาเลิกคิ้วรอฟังคำตอบจากเธอ แต่แยมกลับขมวดคิ้วจ้องวัตถุอันตราย ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นและคิดถึงสิ่งที่เคยเกิดขึ้น ด้วยหัวใจเต้นตุบตับราวกับเป็นประสบการณ์ที่เธอจำได้ไม่เคยลืม#ย้อนอดีต#หลังจากเรียนจบปริญญาตรีที่ต่างประเทศ หญิงสาวเลือกตั๋วเที่ยวบินกลับร้านด้วยหัวใจแตกสลายอีกครั้ง เพราะคุณลุงและคุณป้าผู้เป็นครอบครัวที่เหลืออยู่บนโลก ได้ลาจากด้วยโรคภัยไข้เจ็บเ
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 38.พาน้องสาวไปหาพี่ชาย
#ย้อนกลับไปหนึ่งวันก่อนเกิดเหตุ..#*ร้านคาราโอเกะ*แสงไฟนีออนสีม่วงอมชมพู กำลังหมุนเลื้อยตามบนผนังร้านคาราโอเกะ คล้ายดั่งเจ้างูยักษ์กับเจ้างูเล็กกำลังเคลื่อนไหว เสียงหัวเราะของผู้หญิงดังอยู่เป็นระยะ เหมือนน้ำหวานเคลือบคมมีดเอาไว้แยมยืนนิ่งตรงบริเวณมุมหนึ่งของร้าน.. ไม่ใช่ฐานะลูกค้าแต่เป็นฐานะคนเลือกเหยื่อ เธอมองโต๊ะตัวหนึ่งอย่างไม่วางตา ทุกคนไร้ซึ่งความหมายเมื่อผ่านสายตาเธอชายวัยกลางคน สวมเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมเพียงแค่สองเม็ดอย่างผ่อนคลาย พุงยื่นเล็กน้อยตามอายุชายขี้เมา มือหนึ่งถือแก้วเหล้า ส่วนอีกมือโอบเอวผู้หญิงอย่างเคยชิน ดวงตาเขาวาววับไม่ใช่เพราะแสงไฟ แต่เพราะความมั่นใจว่า..ตัวเองยังเหนือกว่าใครบนโลก"ผู้ชายแบบนี้.. ไม่ต้องผลักไสก็พร้อมล้มอยู่แล้ว" แยมกล่าวพึมพำเบาๆส่วนยูโรยืนพิงเสาอยู่ไม่ไกลมากนัก เขาไม่ได้ห้ามหรือเร่งเธอให้รีบกลับร้าน เขาแค่มองภรรยาของตัวเอง ซึ่งกำลังอยู่ภายใต้โหมด..เจ้าหนี้ทวงแค้นโหดแยมเดินไปที่บาร์ก่อนจะนั่งลงอย่างนวยนาด เธอเลือกสั่งน้ำอัดลมธรรมดาไม่ใช่เหล้า เพราะเธอต้องการสติครบทุกวินาทีต่อแผนการ ผู้หญิงร้านคาราโอเกะคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ มีผิวกายขาวจั๊วะและแ
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 37.จะไม่เอาคืนได้จริงเหรอ
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*"พี่ยอด! ช่วยไปส่งของที่ตลาดกับร้านคาราโอเกะหน่อยสิ"แพนด้าเอ่ยขอความช่วยเหลือจากคนรัก หลังจากตรวจสอบสินค้าและทำใบเสร็จเรียบร้อย แต่เพราะลูกน้องฝ่ายขนส่งไม่พอ ทำให้สาวน้อยต้องกุมขมับ"พี่ติดบิลอื่นอยู่น่ะสิ ต้องแวะอีกเจ็ดแห่งเลยด้วย น่าจะไปส่งไม่ทันแน่เลย ทำยังไงดีล่ะ?"ยอดกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะเขาแยกร่างไม่ได้จริงๆ ก่อนจะยืนเท้าสะเอวขมวดคิ้วมองสินค้าสองชุดใหญ่นี้"เดี๋ยวกูไปส่งของกับเมียเอง มึงไปทำหน้าที่ตนเองเถอะ ขับรถอย่ารีบมากเน้นความปลอดภัยด้วย เข้าใจไหม?" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมก่อนจะเดินมาใกล้พร้อมกับแยม"แพนด้าฝากดูแลร้านด้วยนะ เจ๊จะจัดการส่วนนี้แทนเอง" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส"ครับเฮีย! งั้น..ผมไปล่ะ!""ค่ะเจ๊! หนูจะไปตรวจสอบบิลของวันพรุ่งนี้ต่อ""แผนกยกสินค้าจัดการด้วย!" ยูโรกล่าวสั่งทันทีลูกน้องทั้งสองจึงเข้าสู่โหมดทำงานอื่นตามหน้าที่ต่อไป.."คงต้องรับสมัครพนักงานเพิ่มแล้วแหละ!" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยหลังจากยูโรลงทุนร่วมกัน ลูกค้าก็มีปริมาณมากยิ่งขึ้น เพราะตัวเลือกของสินค้ามีหลากหลาย ทำให้กิจการรุ่งเรืองกว่าเมื่อก่อนเข้
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 36.ยังไม่พออีกเหรอ..
เหมือนว่าจะจบแค่ตรงนี้.. แต่ทว่าคนเจ้าเล่ห์กลับพลิกร่างกายเธอนอนคว่ำแทน คนด้านหลังจับลำแข็งเขื่อนจ่อร่องสวาทอีกครั้ง ก่อนจะสอดใส่เข้าลึกจนสุดลำอวบเด้ง ความจุกเริ่มแผ่ซ่านทั่วเรือนร่างคนด้านหน้า ฝ่ามือเล็กจึงกำผ้าปูที่นอนระบายอารมณ์ "ลึกจัง!" แยมร้องครวญครางจนร่างกายสั่นสะท้าน "หืม..ถึงใจดีไหมครับ คุณภรรยา! ฮึก!" ยูโรโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูเธอทันที ร่างกำยำกระหน่ำแทงท่อนรักถี่ยิบอย่างบ้าคลั่ง ไล่แตะคว้านชนผนังโพรงนุ่มลึก จุกจนต้องปวดหน่วงตรงท้องน้อย ความรุนแรงถาโถมไม่หยุดหย่อน ใบหน้าร่างบางต้องบิดเบี้ยวเสียวกระสันหนักขึ้น คนดิบเถื่อนควงสะโพกกระทุ้งร่องสวาท ราวกับเป็นแม่เหล็กดึงดูดคุณภาพดี ร่องรักคนบอบบางขมิบรัดลำอวบอ้วนทุกครั้งที่โดนกระแทก ฝ่ามือหนาขยับแถวบริเวณเอวคอดกิ่วจับจนแน่นถนัด พร้อมเสียดสีโพรงเนื้อเยื่ออย่างไร้ความปราณี "กรี๊ด! เสียวเกินไปแล้ว!" แยมกล่าวด้วยเสียงกระเส่า "แตกออกมาสิ! ถึงยังไงก็ต้องโดนตอกยันสว่างอยู่ดีแหละ" เขากดเสียงต่ำพร่ำบอกเธอ "อา..ขอพักหน่อย ไม่ได้เหรอ.." เธอทักท้วงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "อะไรกัน..ไหนบอกจะชดเชย?" เขากล่าวอย่างเย้ยหยัน ความซาบซ่านแล
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 35.ของขวัญจากสามี
ดวงตากลมโตแอบเหล่มอง เพราะกล่องกระดาษวางอยู่ตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว หลังจากเปิดทำให้เธอตะโกนใส่เขาทันที"ไอ้บ้านี่!!!""เธอ..ไม่ชอบมันเหรอ?""ฉันค้นหาสินค้าชิ้นนี้ภายในอินเทอร์เน็ตตั้งนาน..""ทำไมเป็นคนไร้สาระได้ขนาดนี้นะ!!!""พวกเรายังไม่ทันได้เข้าหอกันดีๆ เลยนะแยม!" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย เขาก้มหน้ามองพื้นคุกเข่าต่อหน้าเธอทันที"ฉันขอโทษ..อย่าน้อยใจกันสิ! หลายเดือนก่อนพวกเราเจอมรสุมกันนี่นา กว่าจะจัดการทุกอย่างได้ลงตัว ทำให้ล่วงเลยเวลาจนละเลยความรู้สึกของนาย แต่ว่าตอนนี้ยังไม่สายหรอกเนอะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อนดวงหน้าหวานส่งยิ้มแย้ม ฝ่ามือเล็กสัมผัสแผงอกล่ำอย่างเชื่องช้า สายตาหยาดเยิ้มทำให้อารมณ์ยูโรผ่อนคลายลง เขากลับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ต่อเธอเสียอย่างนั้น"ถ้าอย่างนั้น..ชุดนี้เธอต้องสวมนะ!" เขากล่าวเสียงอ่อนเสียงหวาน ฝ่ามือหนาดึงชายเสื้อเธอราวกับเป็นเด็กน้อย คล้ายว่าจะขัดกับอุปนิสัยของเขาที่ผู้อื่นเห็นมากอยู่"ก็ได้! เลิกดึงชายเสื้อสักที! ส่วนงานค่อยไปทำต่อพรุ่งนี้แทน ขอไปอาบน้ำก่อนนะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอวิ่งเข้าห้องน้ำพร้อมชุดนอนลายลูกไม้สีดำ ซึ่งมันเป็นข
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 34.รักมากจนเข้าใจกัน
ยูโรไม่ได้บอกจุดหมายปลายทาง เขาแค่บอกให้แยม เตรียมตัวและออกจากเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ รถยนต์แล่นผ่านถนนโล่งมีต้นไม้ขนาบตลอดทาง เสียงเพลงเบาๆ คลอไปกับแสงแดดอ่อนของเช้าวันใหม่ แยมพิงกระจกมองดูทิวทัศน์ที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากบ้านเรือนกลายเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี โดยไม่ถามอะไรสักคำ.. เธอไม่มีแรงจะถามและยูโรก็ไม่เร่งให้เธอพูด จนกระทั่งรถจอดสนิทตรงเนินเขาเล็กๆ เธอมองเห็นอ่างเก็บน้ำทอดยาวสุดสายตา ลมเย็นพัดเอื่อยจนกระทบดวงหน้าสวย กลิ่นหญ้าชื้นยามเช้าทำให้หัวใจที่อัดแน่นของแยมคลายลงอย่างประหลาด "ลงมาเถอะ" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เขายังเปิดประตูให้เธอก่อนเสมอ แยมก้าวลงจากรถยนต์ทันที ความเงียบที่นี่ไม่น่าอึดอัด มันเป็นความเงียบที่ไม่ถาม ไม่ตัดสิน และไม่คาดหวังอะไร.. ยูโรปูเสื่อผืนเล็กใต้ต้นไม้ใหญ่ เขาวางกระติกน้ำกับถุงกระดาษ ซึ่งเต็มไปด้วยขนมทานเล่นเยอะแยะ ทุกอย่างคล้ายจะดูธรรมดา…แต่คนพามาคงตั้งใจอยู่ไม่น้อยเลย "ที่นี่ไม่มีใครรู้จักเธอ" เขาพูดขึ้นขณะนั่งลง "ไม่มีข่าวซุบซิบ ไม่มีอดีต ไม่มีใครเรียกร้องคำอธิบายด้วย" แยมยืนหลับตาพริ้มฟังเขาอย่างใส่ใจ ลมพัดผมเธอปลิวปะหน้า ดวงตาที่เคยแห้งกลับร้อนผ
You may also like
Hot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์322.0K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 68.7K viewsภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น51.0K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย310.3K viewsพ่ายรักภรรยาตัวแทน
พันกุมภา152 viewsรักคุณมากกว่าเมื่อวาน (รุ่นลูกรอยร้าวรัก)
Sitha49 viewsหวนรักวิวาห์ร้าว
Hawaii992 viewsยั่วสวาทเพื่อนคุณพ่อ
กาสะลอง529 views
