เข้าสู่ระบบริมฝีปากอิ่มกลืนกินดุ้นเอ็นใหญ่รูดขึ้นลงจนเกิดเสียง แม้อากาศจะเริ่มเย็นลงแล้ว แต่ความร้อนในร่างกายของทั้งสี่กลับเพิ่มมากขึ้น กัวเล่อนั่งมองพร้อมกับชักรูดมังกรของตน มิต่างจากกู๋ฟาน พวกเขามองการกระทำของสตรีแปลกหน้าก็พาให้เสียวซ่าน ยามที่สหายครางกระเส่ามันช่างกระตุ้นกำหนัดพวกเขาดียิ่งนัก
"เด็กน้อยอยากให้ข้าช่วยเจ้าหรือไม่" กู๋ฟานเอ่ยกับนาง อีกฝ่ายกลับมิได้ตอบ แต่ขาเรียวที่หุบอยู่นั้นกลับกางออก บ่งบอกให้รู้ว่าสตรีตัวน้อยผู้นี้ต้องการให้เขาแตะส่วนใด เพียงเท่านั้นใต้เท้าหนุ่มก็ยิ้มร้าย ได้โอกาสลุกไปประกบทางด้านหลัง เขารั้งกางเกงนางลงมาพร้อมกับกระตุกเชือกชั้นในจนมันลงไปกองกับพื้น นัยน์ตาคมทั้งสามคู่มองก้นขาวเนียนกลมกลึงของนางพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ "งามยิ่งนัก..อ้า!..น่าหลงใหลเสียจริง" เสียงกระเส่าเปล่งออกมา ก่อนจะแนบใบหน้าลงไปหาแก้มก้นขาวเนียน เขาใช้ริมฝีปากขบเม้มเบาๆจนหรานอวี้เสียวซ่าน แต่ปากอิ่มยังคงดูดอมดุ้นเอ็นใหญ่อย่างเมามันมิยอมหยุด มือที่ว่างอยู่ก็ควานหาดุ้นเอ็นข้างกายของกัวเล่อ ชักรูดมันให้เขาจนชายหนุ่มร้องครางมิต่างจากสหาย "เด็กน้อยเจ้าจะทำให้พวกเราคลั่งกระนั้นหรือ อ๊า!" "ปากนางอุ่นยิ่งนักกัวเล่อ..อ๊า!..ข้าใจจะขาด..อื้อ!..นางดูดอมดียิ่งนัก..อู๊ย!..ข้าเสียว" หานเย่ครางอย่างที่คิด "รูนางแฉะหมดแล้ว ดูท่าคงอยากมาก..ข้าจะสนองให้เจ้าเองนะเด็กดี" กู๋ฟานเอ่ยพร้อมกับจ่อดุ้นเอ็นตนที่ร่องของนาง โดยมิรีรอแม้แต่น้อย ส่วบ! เสียงสอดใส่ในคราเดียวดังขึ้น ทำเอาร่างเล็กที่กำลังมัวเมากับการดูดอมถึงกับหน้าถอดสี ผละออกจากท่อนลำใหญ่ของหานเย่ทันที "ฮึก!..เจ็บ!." หรานอวี้ถึงกับน้ำตาเล็ด เพราะมิคิดว่าคนด้านหลังจะสอดใส่เข้ามาในคราเดียว คิดว่ามันคงมิรู้สึกอันใดเช่นสตรีที่ถูกกระทำก่อนนี้ "นะ..นางยังมิเคย" กู๋ฟานเอ่ยเสียงติดขัด มองหน้าสหายอีกสองคนอย่างรู้สึกผิด เพราะพวกเขามิเคยยุ่งเกี่ยวกับสตรีบริสุทธิ์ และนางก็เดินมาหาพวกเขาเองด้วย คิดว่าต้องช่ำชองมากเป็นแน่ "เช่นนั้นก็สอนให้นาง" หานเย่เอ่ยเพียงเท่านั้น แม้จะค้างกับสัมผัสเมื่อครู่ แต่เพื่อไม่ให้นางเปลี่ยนใจจึงต้องทำให้ผ่อนคลายลง ด้วยการรั้งเอาใบหน้างามมาแนบริมฝีปาก ลิ้นสากสอดเข้าไปดึงความสนใจ กัวเล่อก็จับสตรีตัวน้อยเปลื้องผ้า เผยสองเต้าอวบขาวน่ากิน เขาไม่รีรอดูดเม้มเม็ดไตนี้ทันที "อื้อ!.อ๊า!" เมื่อเริ่มมีเสียงคราง คนด้านหลังก็ประคองสะโพกขาวเพื่อดึงนางให้ลุกขึ้นจากพื้น ด้านหน้าก็มีสหายทั้งสองคอยประคองเอาไว้ ทำให้กัวเล่อได้โอกาสมุดเข้ามาใต้ตัวนางเพื่อปรนเปรอสองเต้าอวบให้ "ข้าจะขยับแล้วนะเด็กน้อย" ว่าแล้วผู้ที่ได้เปิดพรหมจรรย์เป็นคนแรกก็เริ่มขยับดึงดุ้นเอ็นของตนออก เพื่อจะสอดใส่มันเข้าไปอีก ซึ่งมันปะปนไปด้วยคราบเลือดจางๆชโลมติดมากับดุ้นเอ็นของเขา สร้างความภูมิใจให้กับชายหนุ่มเป็นอย่างมาก เขากระแทกมันเข้าไปจนถึงผนังด้านใน หรานอวี้ครางเสียงหลงในทันที เพราะยามนี้นางถูกปรนเปรอจนแทบจะขาดใจ "อมให้พี่อีกทีได้หรือไม่" หานเย่ผละลิ้นออกมาเอ่ยร้องขอสตรีตัวน้อยเสียงอ่อนหวาน นางเองก็ยิ้มรับเผยอปากใส่ เพราะด้านหลังนั้นคนตัวโตเด้าดุ้นเอ็นใส่รูนางถี่รัว จนแทบหายใจหายคอมิทัน หานเย่ลุกขึ้นยืน เพื่อให้คนตัวเล็กสามารถจัดการกับดุ้นเอ็นอันแข็งขืนของเขาได้ถนัด นางอ้าปากรอให้เข้าสอดใส่เข้ามาอย่างเต็มใจ จนร่างแกร่งสั่นสะท้านเมื่อส่วนหัวแดงเถือกได้สัมผัสกับลิ้นอุ่นอีกครั้ง หรานอวี้ดูดอมจนถึงโคน ตามแรงกระแทกของคนด้านหลังที่อัดเด้ารูของนาง "อ๊า!..มีเรื่องดีๆเช่นนี้เหตุใดนายท่านมิเรียกพวกเราเลย" เสียงคนสนิทของทั้งสามเอ่ยขึ้น พร้อมกับยืนชักรูดแก่นกายของตนมองการกระทำอันหยาบโลนที่มิเคยเกิดขึ้นมาก่อน การร่วมรักของสามบุรุษและหนึ่งหญิงที่มิมีใครล่วงรู้ว่ามันสามารถหาความสุขได้ เสียงครางระงมดังขึ้นทั่วสวน พร้อมกับเสียงหยาบโลนของเนื้อที่มันกระทบกันดังก้องไปทั่ว ยิ่งเพิ่มกำหนัดให้ทั้งคนที่อัดกระแทกและยืนดู "อ๊า!..มิเคยเอามันเท่านี้มาก่อนเลย..ซี๊ด!..รูนางดูดดียิ่งนัก..อ๊า!..ข้าเสียว" "เร่งหน่อยกู๋ฟาน..ข้าก็อยากเสียวดุ้นจะแย่แล้ว" กัวเล่อส่งเสียงมาจากใต้ร่างของสตรีตัวน้อย ยามนี้หัวดุ้นเขาฉ่ำเยิ้มจนปวดหนึบไปหมดแล้ว อยากเอาน้ำออกเต็มที แต่ริมฝีปากนั้นก็ยังคงดูดกินเม็ดไตของนางพร้อมกับบีบเคล้นจนปริ้นล้นมือ ตับ! ตับ! ตับ! "อื้อ!..อื้อ!..อื้อ!..อี๊!.อี๊!" เสียงครางในลำคอระหงดังขึ้นเมื่อรูรักถูกอัดกระแทกอย่างไม่ปราณี จนก้นกลมนางกระเพื่อมตามแรง มิต่างจากด้านหน้าที่หานเย่กำลังเด้าดุ้นใส่ปากซึ่งห่อดูดอมมิยอมแพ้ จนกระทั่งทั้งสามถึงจุดหมายพร้อมกัน "อ๊า!..อ๊าส!..เสียว!..อ๊า!..ข้าแตกแล้ว..อ๊า!..ซี๊ด!" หานเย่เปล่งเสียงครางสั่นออกมาก่อนใคร ตามมาด้วยร่างเล็กที่เกร็งกระตุกจนน้ำตาไหลเพราะความเสียวซ่านที่ได้รับเป็นคราแรก "อ๊า!..รูนางดูดดุ้นเอ็นข้า..ซี๊ด!..เสียว!..อ๊า!..เสียวยิ่งนัก" กู๋ฟานเปล่งเสียงออกมาราวกับตะโกน "ขอพี่ต่อนะคนดี พี่อยากเอาดุ้นใส่รูเจ้า" กัวเล่อร้องของเสียงหวาน ทั้งที่ปากนางยังคงเลียทำความสะอาดให้หานเย่อยู่เลย พอกู๋ฟานถอดดุ้นเอ็นออก เขาก็มายืนซ้อนหลังนาง แล้วจับยัดแกนกายใหญ่มิแพ้สหายดันเข้าไปทันที ทำเอาหรานอวี้ถึงกับตัวเกร็ง ส่งผลให้ด้านในตอดรัดจนชายหนุ่มรู้สึกปวดหนึบ "อ๊า!..ขนาดกู๋ฟานปล่อยน้ำใส่แล้ว รูเจ้ายังคับแน่นอยู่เลย ดียิ่งนัก" เอ่ยชมจบเขาก็เริ่มขยับดุ้นเอ็นเด้าทันที ไม่รีรอที่จะพลาดโอกาสหาความสุขกับเรือนร่างนี้ หรานอวี้ถูกรั้งเอาแขนทั้งสองข้างมาด้านหลัง เมื่อนางจัดการทำความสะอาดให้หานเย่เสร็จแล้ว เสียงครางหวานดังขึ้น มันฟังดูทรมานเป็นอย่างมาก แต่อันที่จริงกลับเป็นเสียงแห่งความสุขมากกว่า สองเต้ากระเพื่อมไหวไปตามแรงอัดด้านหลัง สายตานางก็ช่างยั่วเย้าบุรุษที่นั่งดูการกระทำของสหายดีเหลือเกิน "เจ้าลองให้นางกินดุ้นดูสิกู๋ฟาน นางมิได้มิดีแค่รูหรอกนะ" หานเย่เอ่ยบอกสหายของตน เมื่อได้ยินเช่นนั้นชายหนุ่มก็ไม่รีรอ ตรงเข้าไปยืนจังก้ายืนดุ้นเอ็นให้ผู้ที่ครางเสียวเพราะถูกอัดกระแทกถี่รัวทันที "อ๊า!!..ซี๊ด!!..อ๊า!!.นายท่าน..อื้อ!..เสียวรูดีเหลือเกิน..อ๊า!..แรงอีก..อื้อ" ตับ! ตับ! ตับ! คนด้านหลังมิรอช้าเด้าดุ้นเอ็นใหญ่กระหน่ำใส่ถี่รัว จนกู๋ฟานต้องถอยออกมายืนชักรูดดุ้นเอ็นตนดูสตรีตัวน้อยที่ร้อนสวาทเหลือเกิน นางร้องขออย่างมิอายทั้งที่เขาและสหายอัดกระแทกแรงเพียงนี้ แต่ก็ยังคงมิปริปากบอกให้หยุด กลับขอให้ทำแรงๆเสียได้ "อ๊า!..เด็กดื้อของข้า..ข้าจะเอาให้ลุกไม่ขึ้นเชียว..ซ๊๊ด!..เสียวดุ้นโว๊ย!" ความเสียวแผ่ซ่านจนอยากจะบรรยาย เพราะด้านในนั้นตอดรัดดีเหลือเกิน ยิ่งชักเด้าแรงเท่าไหร่นางก็ยิ่งขมิบตอดรัดจนกลัวว่าท่อนลำจะขาดอยู่ด้านใน "นายท่านจูบข้าที ขอลิ้น..อื้อ!..ข้าอยากได้ลิ้นท่าน" ดูสิ่งที่นางร้องขอพวกเขาเถอะ ช่างน่าจับกระแทกทั้งวันทั้งคืนยิ่งนัก กู๋ฟานยกยิ้มเดินเข้ามาหาร่างเล็กที่มีสองเต้ากระเพื่อมไหวตามแรงเด้าของสหาย เขายื่นปลายลิ้นส่งให้นางทันที ริมฝีปากอิ่มก็รีบดูดดึงเข้ามาอย่างรู้งาน ชายหนุ่มใช้มือบีบเคล้นเต้าอวบไปด้วย ส่วนหรานอวี้ก็ใช้มือเลื่อนลงมาชักรูดท่อนลำให้ ทั้งคู่บดขยี้แลกลิ้นกันอย่างเมามัน มิต่างจากผู้ที่ยืนเด้ากระแทกซึ่งจับตรึงเอวคอดเอาไว้ เขามองสะโพกกลมของนางกำหนัดก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้น เป็นเหตุให้ดุ้นเอ็นปวดหนึบจนอยากจะทานทนต่อสิ่งที่กำลังจะพุ่งใส่รูของนาง "มาแล้ว!..อ๊า!..น้ำข้ามาแล้ว!..ซี๊ด!..เมียจ๋า..อ๊าส!" กัวเล่อครางเสียงหลง ร้องเรียกสตรีตัวน้อยอย่างลืมตัว ซึ่งเป็นจังหวะที่นางเกร็งกระตุกปล่อยน้ำรักเช่นกัน "อื้อ!..เสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ...อ๊า!..ดุ้นของนายท่านทั้งสองทำข้าสุขยิ่งนัก" นางเอ่ยชมเสียงแหบพร่า "อ๊า!..ซี๊ด!..เสียว" เมื่อดุ้นเอ็นใหญ่ถูกถอดออกจากรูนางก็ครางออกมาอีก สองหนุ่มมิได้จัดการต่อ พาร่างเล็กมานั่งข้างสหายซึ่งนั่งชักดุ้นเอ็นอยู่ แต่หานเย่กลับมิเอ่ยสิ่งใด เป็นเพราะเขามีความสงสัยในตัวตนของนางขึ้นมา "เจ้าเป็นใคร" เขาถามในสิ่งที่ตนสงสัย แต่สิ่งที่นางทำมันกลับมิใช่คำตอบ เมื่อหรานอวี้ลุกขึ้นมานั่งคร่อมเขาเอาไว้ ก้นขาวกระดกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะจับดุ้นเอ็นใหญ่สอดใส่รูรักของตน จนชายหนุ่มถึงกับครางออกมา "นี่เจ้า" เขาเอ่ยได้เพียงเท่านั้น เมื่อคนตัวเล็กบนร่างขยับโยกโน้มตัวเข้าหา ดุ้นเอ็นใหญ่ ที่มันไม่เคยเข้าไปได้สุดโคนเลยสักครั้ง แต่ครานี้กลับถูกรูรักของนางกลืนกินจนหมด มันทำให้ใต้เท้าหนุ่มอดมิได้ที่จะยกแขนขึ้นมากอดรัดนางเอาไว้เพื่อกดสะโพกกลมให้ขยับเน้นย้ำเข้ามา "อื้อ!..ซี๊ด!..เรื่องอื่นเอาไว้คุยทีหลังนะเจ้าคะ ตอนนี้ข้าน้อยยังไม่อิ่ม นายท่านทั้งสามต้องปรนเปรอข้าก่อน..อื้อ!..ดุ้นท่านดีนัก" # น้องทำไมร้องขอแบบนี้ล่ะ วันพรุ่งเจ้าจะลุกไม่ขึ้นเอานะเที่ยงของวันใหม่ คุณหนูฟานนอนจับไข้จนไม่สามารถลุกขึ้นได้ นางมีท่าทีตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด จึงไม่ยอมให้บุรุษเข้าใกล้ ทั้งที่คราแรกก็อยากลิ้มลองรสสวาทของคู่หมาย แต่พอถูกเขาจับกระแทกเพียงหนเดียว ก็ถึงกับกลัวจนไม่อยากพบหน้า ยามนี้จึงเป็นม่านอี้ที่คอยดูแลนาง จนกระทั่งผ่านไปสองวันที่เยี่ยนเอ๋อหายดี จึงได้มีการพูดคุยกันภายในห้องที่เคยร่วมรักกัน โดยที่สวี่โหรวให้นางเป็นผู้ตัดสินใจ เพราะเขายังไงก็ได้ขอแค่อย่ามายุ่งกับม่านอี้ก็พอ ซึ่งข้อตกลงนี้ก็ไม่ได้มีแค่สวี่โหรวที่หยิบยื่นให้นาง เพราะสองคนสนิทก็ไม่ต้องการให้สตรีตัวน้อยที่ทำให้พวกเขาครางได้ทุกคืนจากไปเช่นกัน เพราะผู้เป็นนายอนุญาตให้นางปรนเปรอทั้งสองได้ไม่ต่างจากเขา แต่จะให้ว่ากันตามจริงคงเป็นพวกเขาที่ปรนเปรอให้นางมากกว่า เพราะม่านอี้นางกินจุเสียเหลือเกิน เผลอเป็นไม่ได้นางมักจะยั่วยวนจนบุรุษทั้งสามไม่อาจทานทน เยี่ยนเอ๋อนั่งก้มหน้าอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคู่หมายของตนแล้วเอื้อนเอ่ยถ้อยคำสั่นเครือ “พี่สวี่ถอนหมั้นให้ข้าได้หรือไม่ ข้าไม่อยากแต่งกับท่านแล้ว ข้า..ข้าสู้ท่านไม่ไหวหรอกเจ้าค่ะ” “หึ! รู้ตัวก็ดี” เอ่ยจบสวี่โหรวก็ออกคำส
ยิ้มร้ายผุดขึ้นกับบุรุษทั้งสาม ก่อนที่จะปิดหน้าต่างแล้วรั้งเอาร่างคุณหนูฟานที่หนีมาคนเดียวเข้าห้องมาด้วย เพราะความอยากรู้อยากลองจึงทำให้เยี่ยนเอ๋อทำตามอย่างว่าง่าย นางมองร่างของคู่หมายอัดกระแทกสตรีแปลกหน้าอย่างเมามัน ด้านล่างก็เฉอะแฉะจนต้องเอามือลูบเบาๆ ทำให้คนสนิททั้งสองยิ้มกริ่ม เพราะผู้เป็นนายพยักหน้าให้แล้ว ทั้งคู่จึงเปลือยกายเผยท่อนลำใหญ่ไม่แพ้กันให้คุณหนูผู้เย่อหยิ่งได้จับต้อง ซึ่งทุกอย่างม่านอี้สัมผัสได้และนางก็ตื่นเต้นมากจึงคิดในใจ “อู๊ว!.นี่เขาจะจัดสวิงกิ้งเหรอ จริงหรือนี่ ฉันหลุดมาอยู่ในฮาเร็มหรือเปล่า ความฝันที่จะมีคนหล่อๆ รุมล้อมมาถึงแล้ว” นางนึกถึงคลิปที่ชอบดูในยุคปัจจุบัน สายตาบ่งบอกถึงความต้องการ จนสวี่โหรวยกยิ้ม ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเรียกสตรีมาร่วมรักพร้อมกับคนสนิทที่เป็นดั่งเช่นสหาย บ่อยครั้งเสียด้วยซ้ำ แต่ก็คู่ใครคู่มันแต่ดูท่าครานี้คนตัวเล็กบนตัวคงอยากทำอะไรแปลกๆ อีกเป็นแน่ เขาจึงเอ่ยถามนางขึ้นมา “อยากได้อะไร หรือดุ้นข้ายังไม่พอ” คำถามนี้เขาเผยยิ้มให้นางด้วย ม่านอี้จึงกระซิบที่ข้างหูเขา “ม่านอี้อยากกินดุ้นคนสนิทของคุณชาย อ๊ะ! อ๊า! แล้วให้คุณชายกระแทกไปด้วยได้หรือไม
“อ๊า!...ซี๊ด!..เสียวเหลือเกิน” เสียงกระเส่าดังขึ้น ทำให้คนฟังได้ใจนางตะโบมดูดรั้งเพราะอยากให้เขาเสร็จสมในปากอย่างที่ตั้งใจ ซึ่งสวี่โหรวชอบใจยิ่งนัก บางคราเขาก็เด้งสะโพกสวนกลับขึ้นมา แต่นางก็ยังรอรับพร้อมกับห่อปากจนแก้มยุบ เป็นภาพที่ทำให้ใต้เท้าหนุ่มแทบคลั่ง น้ำลายกับน้ำรักเหนียวหนืดไหลย้อยเป็นสาย สวี่โหรวจ้องมองปากอิ่มกลืนกินท่อนเอ็นของตนเข้าออก ร่างกายเขามันก็สั่นสะท้านร้อนรุ่ม จนต้องกดหัวนางลงอย่างลืมตัว แต่สตรีนางนี้ก็หาได้โกรธเคืองเขาไม่ ม่านอี้ยังคงดูดรั้งจนฉ่ำเยิ้ม และมองเขาด้วยสายตายั่วยวน “อ๊า!..เจ้าช่างร้ายนัก..จะไม่ไหวแล้ว” เสียงกระเส่าเปล่งดังขึ้น ก่อนจะเด้งเอวสวนดุ้นของตนใส่ปากอิ่มนั้นถี่รัว จนคนรอรับเกือบจะสำลัก แต่ม่านอี้ก็ยังสู้ต่อ สวี่โหรวเร่งเอวสอบของตน จนในที่สุดเขาก็ถึงจุดหมายปลายทาง ร่างแกร่งกระตุกเกร็ง พร้อมกับมือใหญ่ที่กดหัวสตรีตัวน้อยเอาไว้ด้วย น้ำรักขาวขุ่นพวยพุ่งเข้าสู่ปากอิ่ม จนไหลเยิ้มออกมาจากมุมปาก ใต้เท้าหนุ่มมองด้วยสายตาคลั่งไคล้ ยิ่งเห็นนางดูดเลียส่วนหัวทำความสะอาดให้ด้วย แก้มสากก็ขึ้นเป็นสันนูนทันที ก่อนที่ลิ้นแดงจะกวาดเลียจนไม่เหลือน้ำรักแม้สักหยด
ม่านอี้สลบคาอกแกร่ง เพราะร่างกายเริ่มทนต่อความเหนื่อยล้าไม่ไหวแล้ว ยามนี้ตัวนางร้อนขึ้นเรื่อยๆ เพราะพิษไข้ ตั้งแต่ถูกจับมาก็ถูกจับสาดน้ำอยู่ตลอดจนตัวเปียกชุ่ม แต่ถึงกระนั้นถานสวี่โหรวก็ยังคงอุ้มนางเอาไว้ จนกระทั่งมาถึงกรมตรวจสอบที่เขาดูแลอยู่ ม่านอี้ถูกวางลงบนเตียงไม้ยาวซึ่งมีเอาไว้สำหรับให้เขานอนพักผ่อน และยังเป็นห้องทำงานที่เขาใช้อยู่ทุกวัน จนคนสนิทต่างก็มองหน้ากันอย่างสงสัย ก่อนจะถอยห่างตามคำสั่งของผู้เป็นนาย เพราะถานสวี่โหรวกำลังเปลี่ยนอาภรณ์ให้นาง ใต้เท้าจ้องมองร่างเย้ายวนที่มีรอยจ้ำแดงเพราะฝีมือเขา พลันรอยยิ้มที่ไม่ค่อยปรากฏก็เผยออกมา ก่อนจะยื่นมือขึ้นมาลูบเนินเขาอวบอิ่มของคนที่ไร้สติเบาๆ แก้มสากขึ้นเป็นสันนูนทันที พร้อมกับลำคอที่ขยับเคลื่อนเป็นระลอกคลื่น เพื่อกลืนก้อนน้ำลายอันเหนียวหนืดลงคอ “หนาว หือ หนาวเหลือเกิน” เสียงสั่นเครือดังขึ้น เรียกสติใต้เท้าหนุ่มให้ต้องรีบจัดการเปลี่ยนอาภรณ์ให้นาง ก่อนจะห่มผ้าให้จนถึงคอ แล้วร้องเรียกคนของตนเข้ามา “ต้มน้ำขิง แล้วก็ตามหมอมาดูนางด้วย” ออกคำสั่งเสียงเข้ม เพราะรู้ดีว่าคนสนิทคงมีข้อข้องใจเป็นแน่ “ขอรับ” สองสหายออกไปทำหน้าที่ ผ่านไปสอ
ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเริ่มขยับสะโพกหนากระดกขึ้นลงช้าๆ เนิบนาบ ดึงเอาดุ้นใหญ่ของตนออกมาจนเกือบสุดแล้วดันเข้าไปอีกครั้ง ทำให้ม่านอี้ต้องดันใบหน้าคมคายนี้ออกห่าง เพื่อเผยอปากซูดเอาอากาศเข้าปอด เพราะการเสียดสีด้านในร่องรักนั้นมันทั้งปวดและเสียวอธิบายไม่ถูก “อ๊า!..ร่องของเจ้าดูดแน่นเหลือเกิน” เสียงครางกระเส่าแหบพร่าดังขึ้น พร้อมกับขยับสะโพกหนากดลงเน้นย้ำทุกครั้ง เรียกได้ว่าเขาดันมันเข้าสุดจนชนกับผนังด้านในก็ว่าได้ ทำเอาคนใต้ร่างถึงกับจิกเล็บลงบนแผ่นหลังแกร่ง สองขาของนางก็ถูกมือเรียวดันจนฉีกออกกว้าง โดยมีขาแกร่งช่วยดันเอาไว้ ทำให้ทั้งคู่ยังคงบดเบียดตัวตนแนบกัน “อื้อ!..คุณชายข้าน้อยเสียว” เสียงครางหวานเปล่งออกมา ก่อนจะรั้งเอาใบหน้าเขามาแลกลิ้นกันอีกครั้ง ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ปฎิเสธแม้แต่น้อยเพราะเขานั้นชอบใจอยู่แล้ว ทุกสัมผัสทั้งคู่ต่างก็ตอบรับกันเป็นอย่างดี เรียกว่าเข้าขากันมากก็ว่าได้ เพราะด้านบนกระเด้า ด้านล่างก็ขมิบช่องรักจนเขาครางเสียวแทบไม่เป็นประสา นางดูดตวัดเกาะเกี่ยวปลายลิ้นเขาจนน้ำลายไหลเยิ้มออกมา แต่ทั้งคู่ก็หาได้ใส่ใจไม่เพราะยามนี้สะโพกหนาเริ่มขยับเร็วขึ้น จึงทำให้ม่านอี้ร้องครางออกม
ค่ำคืนอันเหน็บหนาวท่ามกลางเดือนเสี้ยว มันดูอ้างว้างสำหรับคนที่กำลังเจ็บปวดเพราะความรัก ร่างเล็กของสตรีนางหนึ่งกำลังนั่งนิ่งเมื่อได้รู้ข่าวว่าคนรักของตนกำลังเข้าพิธีมงคลกับสหายสนิทของนาง ซึ่งคบหากันมาเกือบหนึ่งปีตั้งแต่หลุดเข้ามาอยู่ในยุคปัจจุบันนี้ ใช่! ซูม่านอี้คือสตรีที่หลุดมาจากอีกยุคตัวเป็นๆ ในวัยสิบเก้าปีนางจึงฉลาดพอที่จะเอาตัวรอดได้ และเรียนรู้การใช้ชีวิตในยุคโบราณ แม้ตอนแรกมันจะยากก็เถอะ แต่สุดท้ายก็สามารถหารายได้จนสร้างฐานะขึ้นมา จึงย้ายตนเองเข้ามาอยู่ในเมืองหลวง และพบรักกับคุณชายหาน แต่วันนี้คนรักกำลังเข้าพิธีมงคล ม่านอี้จึงได้แต่นั่งกลุ้มอยู่คนเดียวที่ศาลาริมน้ำนอกเมือง เพราะไม่อยากได้ยินข่าวมงคลที่ผู้คนมักเอ่ยถึง นางใช้สุราปลอบใจจนดึก ก็ไม่ยอมกลับดูท่าคงจะเมาหลับอยู่ที่นี่เป็นแน่ “เหวินรุ่ยตรงนั้นมีสตรี” เสียงทุ้มของบุรุษผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น ก่อนยิ้มร้ายจะผุดขึ้นมา แล้วตรงไปหาคนที่นั่งยกไหสุราดื่ม โดยไม่สนใจเลยว่ามีคนเดินมา “แม่นางเจ้ามานั่งทำสิ่งใดที่นี่” บุรุษหนุ่มเอ่ยถามทันที ม่านอี้หันกลับมามองเล็กน้อย คิ้วสวยขมวดกันเป็นปม แต่ไม่ได้ตอบสิ่งใดออกมา เพราะยามนี้นางเริ่มมึนแ
แคว้นเป่ย ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าสตรีมีน้อยกว่าบุรุษ มิรู้เป็นเพราะเหตุใดถึงได้เป็นเช่นนี้ หากนับให้เข้าใจง่าย ในหนึ่งร้อยคน จะมีสตรีแค่ยี่สิบเท่านั้น จึงเป็นที่มาให้แคว้นนี้สตรีสามารถมีอนุได้ แตกต่างจากแคว้นอื่น "คุณหนู คิดจะอยู่เป็นโสดเช่นนี้ไปถึงเมื่อใดกันเจ้าคะ อายุก็สิบแปดแล้วนะ" "อยู่เช่นนี้ก็
“ชิมอย่างไรหรือคนดี ทำให้พี่ดูทีเถอะ” อีกฝ่ายก็เจ้าเล่ห์เอ่ยถามราวคนไม่รู้ประสา ซูหลันยิ้มขันเล็กน้อยในท่าทีเชิญชวนของเขา ก่อนจะยื่นปลายลิ้นสีแดงออกมา ส่งไปตวัดเลียน้ำใสที่ปริมออกมาจนเยิ้มบนหัวบานหยัก ส่งผลให้ร่างแกร่งเกร็งตัวเล็กน้อย “อ๊า!..เมียพี่ลิ้นเจ้าดีเหลือเกิน” เสียงชมดังขึ้นเมื่อคนน้องตวัด
ด้านหรานอวี้ หอบร่างกายของตนกลับทางเดิมตั้งแต่เช้ามืดเมื่อคืน นางก็รีบชำระล้างร่างกาย พร้อมกับหายากินเพื่อมิให้ตนเองนั้นตั้งครรภ์ แม้จะไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่มารดาก็ตระเตรียมเอาไว้ให้เสมอ เกรงว่าวันใดวันหนึ่งบุตรสาวจะพลาดขึ้นมาด้วยน้ำมือบุรุษที่หมายปองนาง หารู้ไม่ว่าหรานอวี้เองต่างหากที่วิ
หานเย่มิอาจต่อต้านเสน่หาที่สตรีตัวน้อยมอบให้ได้เลย ยามนางขยับโยกกายบดเบียดเข้าใส่ ดุ้นเอ็นเขามันก็ชอบใจจนแข็งสู้ ปากที่เคยเอ่ยวาจาหวานหูก็แนบประกบสอดลิ้นเข้ามา จนเขาแทบจะสำลักตายเพราะรสจูบอันเร่าร้อนของนาง "อ๊า!..ข้าชอบนางยิ่งนัก" กู๋ฟานเอ่ยขึ้น มือก็ยังคงรูดชักดุ้นเอ็นของตน มองร่างเปลือยเย้ายวนขอ







