INICIAR SESIÓNอนุสกุลหลิว บทที่ 4
ท่านพี่ส่งเรียวลิ้นสากระคายละเลงจนทั่วตะกละตะกลามคล้ายคนอดอยาก ทั้งปาดขึ้นลงเลียเย้าแหย่เข้าไปในรูเล็ก ๆ ของสาวแรกผลิ ขยับลิ้นเลื่อนเข้าออกในรูดูดน้ำจนเกือบแห้งเหือด
“อ่า แพร่บ อร่อย ดูดกินเท่าไรก็ไม่หมด”
หวางชิงเอียงดวงหน้าไปอีกทางเอานิ้วเข้าปากเพราะเสียวสะท้าน แต่พอหลิวซางเห็นจึงปัดออกแล้วเลื่อนนิ้วตัวเองเข้าไปแทน
“ดูดนิ้วพี่แทน อ่า ดูดแรง ๆ”
นางอมนิ้วเปื้อนน้ำรับรสชาติและกลิ่นคาวสวาท ดูดแรงขึ้นทุกขณะเพราะเรียวลิ้นรุกหนักในรอยแยก ตวัดเขี่ยติ่งจนนางเกือบแตกน้ำ
“ท่านพี่ อ่า อ๊าชช์”
จู่ ๆ หลิวซางพลันหยุดไม่ทันให้นางได้ถึงฝั่งฝัน เขาเคลื่อนกายขึ้นยืดตั้งคุกเข่ากลางหว่างขาแล้วสะบัดท่อนกระบองยักษ์ในมือฟาดลงเนินสาว ดันหน้าท้องจนเปิดปลิ้น
“รอพร้อมกัน แตกน้ำไปด้วยชิงชิง อ่า ดี น้ำเงี่ยนเหรอเนี่ย ฮ่ะ ฮ่า”
ท่อนเนื้อยาวปลายหัวมนฉ่ำน้ำเช่นกันกำลังฟาดลงเนื้อเนินสาว แล้วถูไถ เขานำเอ็นยักษ์ในมือพาดแล้วเคลื่อนไหวบนติ่งเล็ก น้ำสวาทเปียกทั่วจนเปื้อนมือ
หลิวซางก้มมองร่องเล็กใช้นิ้วเปิดออกกว้างแหวกทางเพื่อให้หัวทู่มุดเข้า
“ซี้ดดดด เล็ก อ่า จะเข้าได้หรือไม่ อ๊า”
หัวใหญ่กว่าทางเข้ามากด้วยความสาวแรกรุ่น ทว่าแรงจากฤทธิ์กำยานทำให้หวางชิงไม่ยี่หระต่อความเจ็บปวด นางเป็นฝ่ายทะลึ่งตัวขึ้นแล้วดันกระทั่งหัวมุดหมดรอยหยัก
“อ่า ท่านพี่ เสียบเลย แทงน้อง อ่า อยากมาก”
“อืมมม ดูท่าจะเงี่ยน ร่าน พี่จะกระแทกให้ช้ำ”
ปัก ... พรวด...
ความยาวของท่อนหยางใหญ่ของนายท่านบัดนี้สอดใส่เสียบเข้าไปในร่องรูเล็กแม่นางหวางชิงแล้ว เขาขยับพรวดเดียวกดแน่นแล้วคลึงบดโคนกับเนินเนื้อ
“อ่า ท่านพี่ เจ็บ อ่า”
“แล้วเสียวไหม”
“มัน อ่า ซ่านไปหมดเจ้าค่ะ ซี้ดด กระแทกเลย อ่า”
แม้ว่าหวางชิงยังเจ็บปวดจากการถูกฉีกเยื่อพรหมจรรย์ทว่าความร่านเสียวทำให้นางส่ายร่องร่อนไปมาเสียดสีล่อตะบองหนุ่มตรงหน้า มือคว้านมตนเองบีบแรง
นายท่านจับข้อเท้าเล็กไว้ทั้งสองข้างยกสูงจนก้นลอย แล้วตอกใส่ทันที
ตับ ตับ ตับ
แรงกระแทกกระทั้นด้วยท่านี้ทำให้ร่างเล็กของอนุชิงกระดอนกระเด้ง โนมนมสั่นไหวสะเทือนทั้งรวดร้าว
“ท่านพี่ อ่า”
“อืม ทั้งเล็กแคบ ทั้งบีบหัว พี่เสียวไปหมดเลยชิงชิง”
หวางชิงมือคว้าผ้าห่มและฟูกไปพร้อมกัน ร่างแอ่นโค้งก้นลอยจากพื้น มีเพียงหัวไหล่ของนางที่ยังกระทบเตียง ศีรษะครูดจนผมพันยุ่งเหยิง
นางปรือตามองร่างงดงามของนายท่านหลิวซาง ไม่น่าเชื่อว่าคนหนุ่มแน่นอายุยี่สิบกว่าปีกลับชำนาญกามรักจนนางครางเสียว
ดวงหน้าคมสันก้มต่ำหลุบตาสีนิลจ้องเรือนร่างของนาง โดยเฉพาะจุดกึ่งกลางสวาทที่อวัยวะแข็งกร้าวสอดใส่ถ้ำรักเนื้อนิ่ม คืนนี้นายท่านปล่อยผมยาวสยายเปียกชื้นด้วยเหงื่อ
แฉะ แฉะ แฉะ
เสียงน้ำหวานยามถูกแทรกด้วยของแข็งภายในดังกังวานผสานเสียงร้องหวานแหลม และเสียงครางทุ้มหอบหายใจ นางไร้ยางอายในค่ำนี้
มือใหญ่กำรอบข้อเท้าแรงบีบแน่น ยกมุมปากยิ้มยามร่องเนื้อดูดกินเสาใหญ่กลางหว่างขา รัดรึงตอดกระชับ
“ชิงชิงตอดแรงเกินไปแล้ว พี่คงแตกน้ำถ้าไม่ถอนออกเสียก่อน”
ว่าแล้วหลิวซางจึงถอนเสาบ้านออกจากดินเหลวอ่อน เขามองร่องเนื้อปริแยกจากขนาดตนเองอย่างพึงใจ สอดนิ้วเข้าไปแล้วถ่างเปิด
“ท่านพี่ น้องจะทนไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ อื้ออ”
“อีกนิดเดียวเท่านั้น ยิ่งนาน ชิงชิงจะสุขสมรุนแรง ลุกขึ้นมาอมให้พี่”
“อม?”
หวางชิงขยับตัวลุกนั่งมองท่านพี่ยืนคุกเข่า มือสาวท่อนลำเปื้อนน้ำ
“เร็วสิ อมแล้วดูด ดูดแรง ๆ พี่อยากจะเสียวซ่านด้วยปากน้อง”
นางเลื่อนสบตาแรงกล้าปรารถนา หลุบลงมองกระบองใหญ่ดั่งไม้สากมันเหลื่อมด้วยหยาดน้ำหวาน
“มันใหญ่”
“ดี ใหญ่ยิ่งดี มาเร็วชิงชิง เลียแล้วอม”
อนุชิงคลานเข่าเข้าหาเอียงดวงหน้าทำมุมเปิดปาก ไม่ทันได้อ้าออกกว้างพลันถูกท่านพี่จับท้ายทอย อีกมือบีบปากแล้วยัดท่อนใหญ่เข้าไปทันที
“อัก อัก อัก อือออ”
“ซี้ดดด อ้ากว้าง ๆ พี่จะตอกปากเจ้าแล้วชิงชิง อ่า”
มือกร้านบีบปากนางอย่างแรงบังคับจนนางเปิดออกกว้างแล้วสอดใส่แท่งหรรษาเข้าไป สอดเข้าเลื่อนออกขยับแรงขึ้นทุกขณะกระทั่งถี่รัว
ศีรษะของนางโยกคลอนจนเวียนหัว เขาจับกระหม่อมนางกดแน่น คว้าเส้นผมให้โยกขึ้นลงพร้อมเสือกกายตาม
“ซี้ดด เสียว อ่า”
กลิ่นความเป็นชายอยู่ในโพรงปากรวมไปถึงรสชาติปะแล่มของทั้งสองคน นางดูดท่อนเนื้อ ส่วนเขากระแทกเข้าจนถึงคอหอย ปากนางบวมเจ่อไปหมดแล้ว
มือเล็กยันต้นขาแกร่งไว้ขืนแรงเพราะรับไม่ไหว ปลายหัวทู่กระแทกข้างในจนเจ็บ ซ้ำเมื่อยปาก น้ำลายไหลเยิ้มออกโดยรอย
บ๊วบ ๆ ผลัก
หลิวซางดันศีรษะนางออกอย่างแรงแล้วโน้มหน้าเข้าหาดูดปากนาง สอดลิ้นเข้าไปเคลื่อนไหวไม่หยุด มือล้วงลงด้านล่างใส่นิ้วเรียวเข้าสู่ร่องเล็กกระแทกรัว
“อ่า ดีไหม ใกล้แตกน้ำแล้ว”
“ทะ ท่านพี่ อ่า”
นางถูกจับให้หันหลังดันจนร่างชิดเสา ขาข้างหนึ่งของนางยืนบนพื้น อีกข้างคุกเข่าบนเตียง นายท่านหยิบสายรัดที่วางไว้ขึ้นมาแล้วมัดข้อมือนางกับเสาจนแน่น
“ท่านพี่!”
“ดีแบบนั้น ท่านี้ด้านหลัง ชิงชิงจะน้ำไหลนองลงฟูกแน่ ฮึ”
หลิวซางนั่งลงกับเตียงซ้อนด้านหลัง ยกนางขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ร่องปากทางตรงปลายหัวแล้วกดลงสอดใส่
ถ้ำฉ่ำน้ำเนื้อนิ่มครอบครองแท่งสวรรค์อีกคราซ้ำใหญ่โตขึ้น เพียงได้ชำแรกแทรกเข้า ร่างกายของสาวน้อยแรกผลิสั่นสะท้านเสียวซ่านไปทั้งกาย
“ท่านพี่ อ่า”
นางเกร็งตัวจะยกหนีแต่มือใหญ่จับเอวนางไว้ดันลงกดกระทั่งมิดโคนก่อนจะเอามือพันกับเส้นผมของนางกระชากให้นางแหงนศีรษะไปด้านหลัง
“ขย่มลงมาแรง ๆ ซี้ดด เร็ว ขย่มให้พี่ขาดใจ”
หวางชิงขยับร่างเคลื่อนลงแต่ไม่ทันใจนายท่านหนุ่ม เขากระชากผมนางดึงบังคับให้นางเคลื่อนไหวรวดเร็วทั้งรุนแรง
ตับ ตับ ตับ แฉะ แฉะ
เสียงเนื้อกระทบและเสียงน้ำในร่องรักยามสอดเสียบ นางมองขื่อคานเตียงด้านบน รู้สึกถึงแรงสั่นไหว เตียงโยกคลอน
ตึก ตึก ตึก
คราวนี้เป็นเสียงเตียงกระแทกพื้น ช่างน่าอับอายแต่ในเวลานี้ฤทธิ์กำยานทำให้หวางชิงไม่ยี่หระต่อสิ่งใด นางกระแทกร่องเนื้อตนเองลงไปในแท่งสวรรค์ ท่อนลำอุ่นแทรกผ่าน
“อ่า ท่านพี่ น้อง อ่า”
“ซี้ดดด อีก กระแทกอีกแรง ๆ”
ดูเหมือนการเสพกามของนายท่านหนุ่มหลิวซางช่างรุนแรง ไม่ว่านางจะขย่มแรงสักปานใดคล้ายยังไม่พอใจ เขากระชากทั้งผม ทั้งกดเอวบังคับจนนางร่างกระดอน นมเต้าใหญ่กระเด้งจนเจ็บ
ร่องเนื้อแดงช้ำและแสบร้อน ทุกอย่างกำลังถึงจุดสิ้นสุด
“อ่า ท่านพี่ น้อง อ่า อ๊ารรร์”
ร่างกายของสาวน้อยแรกผลิแตกสลาย นางแอ่นร่างมือกำเสาแน่นเกร็งกระตุกไปทั้งร่างยามถึงสวรรค์ ตาพร่าจากหยาดน้ำตา ร่องสวาทในยามนี้ทั้งกระตุกรัดรึงและเจ็บแปลบไปพร้อมกัน น้ำธารรักพรั่งพรูไหลอาบนองหน้าขา
ฉับพลันนายท่านกลับถอนกายแกร่งออกแล้วลุกขึ้นยืนบนเตียง กระชากผมนางให้แหงนตั้ง
“อ่า ซี้ดดด อ่า แตกแล้ว อ่า”
ในยามค่ำนี้หากใครเดินผ่านมาคงได้ยินเสียงนายท่านและอนุระเริงรักเร่าร้อนด้วยเสียงครางคำรามและกรีดร้องหวานแหลม
หรือหากใครได้โผล่หน้าเมียงมองคงจะเห็นภาพสาวรุ่นนางหนึ่งยังนั่งยองขอบเตียงอ่อนแรง มือถูกมัดโยงเสาเตียงแอ่นร่าง ดวงหน้าแหงนเงยจนตั้งเพราะมือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กำลังยืนค้ำดวงหน้า สาวท่อนลำยักษ์ด้านบน ด้วยสีหน้ารวดร้าวทรมานความสุขสม
เสาแท่งนี้พองโตร้อยรัดด้วยเอ็นจนปูดก่อนจะกระตุก หัวผงกพวยพุ่งน้ำเชื้อพันธุ์ของสกุลออกกระทบดวงหน้าอนุน้อย
หลิวซางสะบัดตะบองใหญ่ สาดน้ำคาวสวาท น้ำรักสีขาวกระจัดกระจายทั่วใบหน้าแล้วพาดท่อนเนื้อถูไถก่อนจะเลยลงปากกระจับ
อนุสกุลหลิว บทที่ 10กลางร่องเนื้อนิ่มแยกรอยปริอ่อนไหวและบวมช้ำ ต้องการให้เขากระแทกกระทั้นแรงขึ้น จึงโน้มกายไปด้านหน้าแล้วเป็นฝ่ายกระแทกไปด้านหลังจนนายท่านรองหัวเราะชอบใจเขาจับเอวนางไว้ส่งแรงทั้งกระทุ้งกระแทก ส่วนนางดันไปด้านหลัง จะเกิดเสียงดังแล้วอย่างไรเพราะในเวลานี้ในหัวสมองของทั้งคู่ขาวโพลน มีเพียงความซาบซ่านเสียวอวัยวะเพศเท่านั้นที่พวกเขารับรู้โยนีแดงก้ำบานออกรองรับแท่งค้ำกลางหว่างขา โหนกเนื้อราวกำลังถูกปริแยกด้วยของแข็งขนาดใหญ่ตลอดเวลาที่เขาเสียบคา ทั้งถี่รัวและบดแน่นพวงสวรรค์ใหญ่ย้อยกระแทกเสียดสีและแกว่งไกว บางคราวหลิวเทียนงัดขึ้นแล้วหยุดสูดปาก มือกำขยำนมแรงเสียวสะท้านจนยากจะอดกลั้น บางคราวกระทั้นจนถี่รัวราวต้องการทำโทษนางทั้งที่เป็นเขาเองที่ห่างหายไปหลายวัน“ซี้ดดด..”นางรู้ว่านายท่านรองอดกลั้นให้นางได้เสร็จสม เขาร้องครางกลั้นหายใจหลายครั้ง หยุดนิ่งจนท่อนเนื้อกระตุกแรงภายใน แล้วกระแทกต่อกระทุ้งจนนางกระดอนฉับพลันนายท่านรองถอดถอนแท่งสวรรค์ออกแล้วเดินถอยหลังหอบหายใจ หวางชิงหันตัวกลับมามอง
อนุสกุลหลิว บทที่ 9กึก!เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวใจของนางที่รัวแรงดั่งกลองศึก ดวงตาดอกท้อเบิกกว้างยิ่งกว่าครั้งไหนในชีวิต คิดหาวิธีแก้ตัว คำพูดที่จะใช้เพื่อเอาตัวรอด“อนุชิง”ทว่า...เสียงทุ้มที่เปล่งออกมาจากลำคอหนาของบุรุษตรงหน้าคือ นายท่านรองหวางชิงมิรู้ว่าตนเองจะถอนหายใจโล่งอกดีหรือหวั่นเกรงมากกว่ากัน“นายท่านรอง!”ครืด.... ตึง!ประตูห้องเก็บฟืนถูกปิดลงพร้อมเงาทะมึนด้านหลังจางหายจึงทำให้หวางชิงมองเห็นดวงหน้าคมสันของนายท่านรองถนัดชัดตา“ทะ ท่าน กลับมาแล้ว” นางทำเสียงอึกอักในลำคอ“วันนี้อนุชิงทำเสียงตะกุกตะกัก ทำอะไรผิดไว้หรือ”บุรุษในชุดสีน้ำเงินเข้มสวมกว้านหยกสีเขียวรวบผมตึง ใบหน้าเหมือนนายท่านหลิวซาง ทว่าความเข้มข้นแห่งบุรุษเพศชัดเจนยิ่งกว่า“ขะ ข้า หลงทาง”ดวงตานางล่อกแล่กกลอกไปด้านซ้ายที่ซึ่งจะมองไม่เห็นใบหน้าคมสัน ลมหายใจยังส่งเสียงฟืดฟาดระงับอาการตื่นเต้น
อนุสกุลหลิว บทที่ 8ร่างเล็กอรชรของหวางชิงบอบช้ำจากบทรักในทุกค่ำคืนจนนางจับไข้จริง นางนอนซมหนาวสั่น“เมิ่งหลัว แค่ก ๆ”“เจ้าคะ คุณหนูนอนก่อนนะเจ้าคะ นายท่านให้คนไปตามท่านหมอมาแล้วเจ้าค่ะ”“ข้าหนาวยิ่งนัก แต่สักพักกลับร้อนดั่งไฟ”เสียงแหบแห้งพร้อมไอโคลกดังจนตัวโยนทำให้เมิ่งหลัวรีบถลาเข้าไปประคอง“คุณหนูดื่มชาเสียหน่อยนะเจ้าคะ ป้าฉีกำลังให้เด็กต้มโจ๊กคงอีกสักประเดี๋ยว”“ข้าไม่หิว อยากนอน”“โธ่ คุณหนู แล้วนี่นายท่านรองก็ไม่อยู่เสียด้วย”“เกี่ยวอันใดกับเขากัน แค่ก ๆ”“คุณหนูเจ้าคะ เมิ่งหลัวไปสืบความมา ยังไม่ทันได้เล่าให้คุณหนูฟัง”“สืบความเรื่องนายท่านรองใช่หรือไม่ เกือบสามอาทิตย์แล้วนะ ข้านึกว่าเจ้าลืมไปเสียแล้ว”“โธ่! คุณหนู คนรับใช้ในเรือนล้วนกลัวนายท่านรองทั้งสิ้น ข้าทะเล่อทะล่าโพล่งถามออกไปคงไม่เหมาะ จึงตะล่อมมาเรื่อย ๆ แล้วจับความสำคัญเอา”
อนุสกุลหลิว บทที่ 7“เมื่อครู่เจ้าว่าไม่อาบน้ำใช่หรือไม่”“ใช่ ท่านพี่เป็นอะไรไป เมื่อหัวค่ำท่านยังอ่อนโยนต่อข้า”หลิวซางไม่ตอบซ้ำยังลากนางไปทางอ่างน้ำ จับนางเปลื้องผ้าด้วยแรงชายจนอาภรณ์ขาดวิ่นแล้วโยนนางลงน้ำโครม! ซ่า! แค่ก ๆ ๆนางทะลึ่งตัวพรวดขึ้นสำลักน้ำ ลูบน้ำออกจากใบหน้า“ข้าอาบน้ำมาแล้ว เตรียมพร้อมสมสู่เสพกาม แต่ในเมื่อเจ้าอยากให้ข้าอาบอีกครั้ง ย่อมได้”“ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้น ท่านพี่”หลิวซางกระชากเสื้อคลุมตนเองออกโยนทิ้ง แล้วก้าวลงไปในอ่าง แต่ยังไม่ลืมหยิบของบางอย่างมาด้วย สร้อยกระดิ่งร้อยเป็นตุ้มเล็ก ๆ ราวเจ็ดแปดตุ้ม ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งคล้ายกระดิ่ง“อะไร ท่านพี่เอาอะไรมา”“เหมี่ยนหลิง”“เหมี่ยนหลิง?”หลิวซางชูสูงตรงหน้าแล้วแกว่งจนเกินเสียงกังวานด้วยรอยยิ้มที่นางเห็นว่าช่างเหมือนกับหลิวเทียนไม่มีผิด อาจเพราะพวกเขาเป็นฝาแฝดกันใช่หรือไม่ทว่านางยังไม่กระจ่างข้อกังขา ท่านพี่พลันจับนางหั
อนุสกุลหลิว บทที่ 6มือนางครูดแผ่นหิน รวมไปถึงใบหน้าและนางคาดว่าคงแดงเห่อ“ซี้ดดด ร่องเจ้าดูดลำ อ่า อนุน้อย ข้าจะแตกใส่เจ้า”“อยะ อย่านะ อย่า”ดวงตาหวานดอกท้อเริ่มหวั่นเกรง เมื่อคืนนี้นายท่านมิได้หลั่งน้ำพิสุทธิ์ในกาย หากนางตั้งครรภ์นายท่านย่อมต้องรู้แน่ว่านางมีชู้กับชายอื่น“ซี้ดด อ่า เสียว อา ดี เด้าให้แรงเลย อ่า”นายท่านร่องย่อเข่าลงแล้วเฝ้าเอาแต่กระทุ้งสะโพกเสือกใส่ลำเอ็นเข้าถ้ำรัก จับขานางข้างหนึ่งขึ้นสูงเปิดอ้า เลื่อนมือลงด้านล่างถูบี้ติ่งเนื้อ“ตรงนี้ อ่า ซี้ดด แตกเลย อนุน้อย แตกน้ำให้ข้าได้เห็น”“อื้อออ อย่า ไม่ อ่า”ปากว่าไม่ แต่กายกลับเรียกร้อง ร่างของนางเคลื่อนไหวสอดรับนายท่านรอง เขากระทุ้งนางกดลงรับ เขาถอยห่าง นางดึงตัวยืดให้คล้ายหลุดแต่ไม่แล้วกระแทกลงตับ ตับ ตับเสียงเนื้อสองเนื้อกระทบแรงทุกคราวยามบรรจบกัน น้ำในร่องเปียกไหลลงนิ้วแกร่ง เขาส่งลิ้นชอนไชในรูหูบี้ติ่งแล้วซอยถี่“ซี้ดด อ่
อนุสกุลหลิว บทที่ 5“อ้าปาก”นางทำตามอย่างว่าง่าย รับเนื้อใหญ่เข้าปากเลียกินน้ำพิสุทธิ์จนหมดเกลี้ยง“น้องชิงชิงช่างร่านสมเป็นอนุ พี่ชอบ”“ปลดน้องได้หรือยังเจ้าคะ”“ยัง”“ยัง!”“อีกน้ำ”“แต่น้องช้ำไปหมด เจ็บแสบ”“พี่มีขี้ผึ้ง”พูดจบนายท่านกระโดดลงจากเตียงตรงไปยังสิ่งของที่เตรียมมาด้วยบนโต๊ะเล็ก หยิบตลับยาอันเล็กออกมาแล้วบางสิ่งที่ทำให้นางตื่นตระหนก“ท่านพี่ นั่นคือสิ่งใด”ในมือของหลิวซางคือห่วงหยกอันหนึ่งมีเชือกผูกปลายทั้งสองข้าง“แหวนหยก” เขายกชูพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย รอยยิ้มที่ทำให้นางเข่าอ่อนจนตัวยวบยาบ“ท่านพี่” น้ำเสียงสั่นเครือระคนสะท้าน“เวลาพี่สวมใส่ท่อนลึงค์ยาวนี้ ผูกเชือกไว้กับเอวจนแน่น ยามพี่กระแทกรูชิงชิง ตรงส่วนนี้” นิ้วชี้ยังเปื้อนน้ำวางลงตรงกลางแหวนหยก “จะกระแทกติ่งเม็ดกระสัน จุดที่ทำให้น้องชิงชิงแตกน้ำ”“ไม่ ไม่”นายท่านหลิวซางไม่ฟังเสียงทัดทาน ผูกเชือกรัดคาดเอวแล้วเข้าไปซ้อนด้านหลัง แต่ไม่ได้นั่งลง กลับดึงจนนางก้นโด่งขึ้นคล้ายท่า







