11

เช้าวันต่อมาในระหว่างที่อวิกาและพีรยาช่วยกันเตรียมอาหารเช้า   ไอยเรศจึงรับหน้าที่ดูแลน้องเอื้อให้  เขาอุ้มสาวน้อยออกมาดูนก ดูอะไรนอกบ้าน

“ชอบไหมคะน้องเอื้อ  โน่นๆๆ นกบิน”  ไอยเรศชี้ให้ลูกสาวบุญธรรมดูนกที่กำลังบิน  ใช่แล้วเขารับเป็นพ่อทูนหัวให้น้องเอื้อตั้งแต่เธอลืมตาดูโลก  สาวน้อยหัวเราะตามมือเขาที่ชี้

“เดี๋ยวพ่อพาไปดูช้างไหมคะ  ช้างตัวใหญ่ๆ ที่สวนสัตว์ หรือดูเสือดี” 

เสียงผู้ชายห้าวๆ ที่ใช้เสียงสองคุยสาวน้อยทำให้คิมหันต์ที่กำลังก้าวออกจากตึกชะงัก  เขาหันไปมองที่มาของเสียงช้าๆ  ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาดีมาก  มีเสน่ห์แห่งบุรุษเพศเต็มเปี่ยมกำลังอุ้มสาวน้อยอายุขวบกว่าไว้ในอ้อมแขน 

คิมหันต์นิ่งอึ้งเมื่อคิดได้ว่าชายผู้นี้น่าจะเป็นสามีใหม่    ของอวิกา  ท่าทางนั้นการอุ้มเด็กของเขาทำได้ถนัดไม่มีเคอะเขิน แปลว่าเขาคุ้นเคยดีกับน้องเอื้อมาก

ไอยเรศยิ้มให้คิมหันต์  สัญชาตญาณทำให้เขารู้ว่าคนตรงหน้าอาจจะเป็นพ่อของน้องเอื้อ  แต่เขาไม่ได้ทักทายอะไร นอกจากก้มศีรษะเป็นเชิงทักทาย และเดินเลี่ยงไปพาน้องเอื้อเข้าบ้าน   เมื่อได้ยินเสียงอวิกาเรียกลูกสาวแว่วๆ

อวิกาเตรียมของใช้ของน้องเอื้อใส่ตะกร้าสองตะกร้าใหญ่  คืนนี้เธอต้องฝากลูกสาวไว้กับคุณย่า  เพราะเธอและพีรยาจะไปนอนค้างที่บ้านลดาวัลย์ เพื่อช่วยเจ้าสาวเตรียมตัวเข้าพิธีในวันพรุ่งนี้  และไอยเรศก็มีนัดคุยงานกับเพื่อนนักธุรกิจ 

หญิงสาวพาน้องเอื้อมาส่งที่ตึกใหญ่ตอนบ่ายสาม   ลูกสาวเธอไม่งอแงเพราะคุ้นเคยกับคุณปู่คุณย่าพอสมควร 

“อ้อมชงนมมาให้แล้วค่ะคุณแม่  อยู่ในกระติกน้ำร้อนนะคะ  ให้เฉพาะกลางคืนก็ได้ค่ะ  ตอนเย็นทานข้าว ทานโจ๊กได้  ส่วนตะกร้านี้เป็นของใช้ พวกแพมเพิส ผ้าอ้อม มีเสื้อผ้ามาสามชุดค่ะ เผื่อทำเลอะเทอะต้องเปลี่ยนชุด  ผ้าเช็ดตัวอยู่ในนี้หมดแล้วนะคะ” 

อวิกาอธิบายยาว เธอค่อนข้างกังวลนิดหน่อยแต่ก็ตัดใจให้ลูกอยู่กับคุณย่า เพราะกลัวว่าพาไปด้วยจะร้องรบกวนเจ้าสาวจนไม่ได้นอน 

“จ้ะ อ้อมไม่ต้องห่วงนะ ยายเอื้อคุ้นกับปู่ย่าอยู่แล้ว  อยู่ได้หรอกจ้ะ  คืนนี้นอนกับย่านะลูก”  ท่านรับปาก

“แต่ถ้าน้องเอื้อร้องเยอะๆ  คุณแม่โทรตามอ้อมได้เลยนะคะ  กี่โมงก็โทรได้ค่ะอ้อมจะรีบกลับมาดูลูก”  เธอบอกผู้เป็นย่า

“ได้ลูก  ถ้าพ่อแม่เอาไม่อยู่จะรีบโทรตามอ้อมเลย  อ้อมไปได้แล้วลูก เดี๋ยวจะเย็นมาก”  คุณปู่เป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง หญิงสาวจึงพนมมือไหว้ลาก่อนจะเดินออกมาอย่างเร่งรีบ

เธอชะงักเมื่อเดินออกจากห้องเกือบชนกับร่างสูงที่เดินตามเสียงเด็กเข้ามา

“อุ๊ย”  อวิกาชะงัก เธอตัวเย็นเฉียบเมื่อเห็นคนตรงหน้า

“อ้อม” คิมหันต์ชะงักเมื่อเห็นเธอเต็มตา  เขายกมือค้าง  ปากที่กำลังจะทักทายต้องค้างอยู่แค่นั้น  เมื่อเสียงไอยเรศดังขึ้นด้านหลัง

“อ้อมครับ ไปกันรึยัง” 

“ค่ะ พี่ช้างเรียบร้อยแล้ว”  อวิการีบเดินหนีเร็วจนเกือบเป็นวิ่ง เธอไม่หันมามองคิมหันต์อีกเลย