LOGINShare
ตอนที่ 7 ใต้แสงเทียน
Last Updated:
2025-12-01 21:28:48ตอนที่ 7 ใต้แสงเทียน
สิงขรถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง คดีนี้ซับซ้อนและเต็มไปด้วยปริศนาที่ยังรอการคลี่คลาย สุริยาวดี... ศิลาจารึกโบราณ... และเรื่องราวประหลาดเกี่ยวกับอดีตชาติ ทุกอย่างดูเหมือนจะเชื่อมโยงกันอย่างหลวมๆ แต่เขายังไม่สามารถหาจุดร่วมที่ชัดเจนได้
ในขณะที่สิงขรกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นเอง เกตุศิรินทร์ก็โทรศัพท์เข้ามา
“คุณสิงขรคะ เย็นนี้สุริยาวดีอยากจะเชิญคุณมาทานอาหารเย็นที่คฤหาสน์เทวาลัยค่ะ” น้ำเสียงของเธอดูลังเลเล็กน้อย
สิงขรชะงักไป เขาไม่แน่ใจว่าสุริยาวดีต้องการอะไรจากเขากันแน่ แต่การเข้าใกล้เธอ มันก็นำมาซึ่งความคืบหน้าทางคดี สิงขรจึงตอบตกลง
“ได้ครับ?”
คำเชิญชวนนั้น... ช่างเย้ายวนและน่าสงสัยในเวลาเดียวกัน สิงขรรู้ว่ามันอาจจะเป็นกับดัก แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธโอกาสที่จะได้เข้าใกล้สุริยาวดีเพื่อสืบหาความจริง
“ตกลงครับ ผมจะไป” สิงขรตอบรับคำเชิญนั้นในที่สุด
ค่ำคืนนั้น สิงขรเดินทางไปยังคฤหาสน์เทวาลัยอีกครั้ง แสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องลงบนตัวคฤหาสน์โบราณ ทำให้ดูขรึมขลังและลึกลับยิ่งขึ้น เมื่อรถของเขาลับเข้าไปในบริเวณคฤหาสน์ เกตุศิรินทร์ก็ออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่ดูสุภาพ
ภายในห้องอาหารหรูหรา โต๊ะอาหารขนาดใหญ่ถูกจัดเตรียมอย่างพิถีพิถัน แสงเทียนสลัวๆ สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและโรแมนติก สุริยาวดีอยู่ในชุดผ้าไหมสีบานเย็น ดูสง่างามและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน
“ยินดีต้อนรับค่ะ คุณตำรวจ” สุริยาวดีกล่าวด้วยรอยยิ้มหวาน
“ขอบคุณครับ” สิงขรตอบ พลางกวาดสายตามองบรรยากาศรอบๆ มีเพียงแค่เธอกับเขาสองคนเท่านั้น
อาหารค่ำดำเนินไปอย่างเงียบๆ ในช่วงแรก สุริยาวดีชวนสิงขรคุยเรื่องทั่วไป แต่แววตาของเธอก็มักจะจับจ้องมาที่เขาอย่างมีความหมาย ก่อนจะเอ่ยขึ้นถึงความต้องการอย่างแท้จริง ที่เธอเชิญเขามาทานอาหารเย็นในค่ำคืนนี้
“คุณสิงขร ยังสนใจเรื่องอดีตชาติที่ฉันเล่าให้ฟังเมื่อวันก่อนอยู่มั้ยคะ?” สุริยาวดีเอ่ยขึ้นเมื่ออาหารจานหลักถูกเสิร์ฟ
สิงขรวางช้อนส้อมลงช้าๆ “ผมยอมรับว่าผมประหลาดใจกับสิ่งที่คุณพูด แต่เรื่องพวกนี้มันยังหาข้อพิสูจน์ไม่ได้”
“มันพิสูจน์ได้ค่ะ” สุริยาวดีกล่าวเสียงหนักแน่น
“ฉันจำอดีตได้... และฉันเชื่อว่าคุณก็จำได้เช่นกัน เพียงแต่ความทรงจำของคุณยังไม่ตื่นขึ้น”
“แล้วคุณจะผมทำยังไงล่ะครับ?” สิงขรถามอย่างตรงไปตรงมา สุริยาวดีสบตากับเขาอย่างลึกซึ้ง
“ฉันต้องให้คุณแค่เปิดใจค่ะ เปิดใจว่า คุณคือหมื่นสุนทรเทวา... และฉันคือมนทิราณี เราเป็นคู่รักกัน”
“คู่กัน?”
“ใช่ค่ะ... ” สิงขรนิ่งไปครู่หนึ่ง ชื่อนั้น... มันกลับมาก้องกังวานในห้วงความคิดของเขาอีกครั้ง
“ผมไม่เข้าใจ...”
“ฉันจะช่วยให้คุณจำได้” สุริยาวดีกล่าวเสียงหวาน
“เพียงแค่คุณเปิดใจ...”
บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้น สิงขรรู้สึกว่าเขากำลังเดินเข้าไปในเกมที่สุริยาวดีวางไว้
“ก็น่าสนใจครับ แต่ผมยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำ เกี่ยวกับคดีความ?” สิงขรพยายามดึงบทสนทนากลับมาสู่ประเด็นหลัก แววตาของสุริยาวดีเปลี่ยนไปเล็กน้อย ความอ่อนหวานเมื่อครู่จางหายไป
“ค่ะ คุณมีหน้าที่ต้องทำ ฉันก็มีหน้าที่ต้องทำเช่นกัน แต่หน้าที่ของฉันยิ่งใหญ่กว่านั้น”
คำพูดนั้นทำให้สิงขรถึงแปลกใจ เขามองสุริยาวดีด้วยความสับสนและความหวาดระแวง
“คุณ...หมายถึงอะไรคะ”
“ถ้าคุณจำอะไรได้มากกว่านี้ คุณจะเข้าใจมันเองค่ะ” สุริยาวดีกล่าวเสียงกระซิบ พลางยื่นมือมาสัมผัสมือของสิงขร
สิงขรชักมือกลับอย่างรวดเร็ว “ผมอาจไม่ใช่คนรักในอดีตชาติที่คุณตามหาหรอกนะครับ”
สุริยาวดีถอนหายใจออกมาอย่างช้าๆ
“สักวันคุณจะเข้าใจเองค่ะ”
หลังจากนั้นสุริยาวดีชวนสิงขรคุยเรื่องทั่วๆ ไป ตั้งแต่เรื่องอาหาร ไปจนถึงศิลปะโบราณที่ประดับประดาอยู่ในคฤหาสน์ แต่ทุกครั้งที่สบตาเธอ สิงขรรู้สึกถึงกระแสบางอย่างที่แฝงไปด้วยความเย้ายวน
“วันนี้ฉันดีใจมากที่คุณตอบรับคำเชิญ” สุริยาวดีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ผมเองก็ยินดีที่ได้มาครับ” สิงขรตอบพลางจ้องมองใบหน้าสวยของเธอ
“ถ้าวันหลังคุณอยากมาอีกก็ได้นะคะ ที่นี่ยินดีต้องรับคุณเสมอ?” สุริยาวดีถามพลางรินไวน์ให้สิงขร
สิงขรรับแก้วไวน์มาจิบเล็กน้อย “ขอบคุณครับ”
สุริยาวดียิ้มบางๆ ดวงตาของเธอเป็นประกาย
“ส่วนเรื่องคดีถ้าคุณอยากให้ช่วยเหลืออะไรก็บอกได้นะคะ ฉันยินดี” สุริยาวดีถอนหายใจแผ่วเบา
“ขอบคุณครับ”
“ฉันเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นค่ะ... และฉันยินดีที่จะให้ความร่วมมือกับคุณตำรวจอย่างเต็มที่ เท่าที่ฉันจะทำได้” เธอมองสิงขรด้วยแววตาที่ดูจริงใจ
“ขอบคุณครับ” สิงขรตอบ
อาหารค่ำดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น สุริยาวดีไม่ได้พูดถึงเรื่องอดีตชาติอีก แต่เธอพยายามชวนสิงขรคุยในเรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ และแสดงท่าทีที่เป็นมิตรและน่าประทับใจ จนสิงขรเองก็อดที่จะรู้สึกผ่อนคลายไม่ได้
เมื่อถึงเวลาที่สิงขรต้องกลับ สุริยาวดีเดินมาส่งเขาที่หน้าประตู
“ฉันหวังว่าเราจะได้พบกันอีกนะคะ คุณตำรวจ” เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มหวาน
“แน่นอนครับ ตราบใดที่คดีของผมยังไม่คืบหน้า” สิงขรตอบเป็นนัย
ขณะที่รถของสิงขรแล่นออกไปจากคฤหาสน์เทวาลัย เขามองกระจกหลัง เห็นร่างงามของสุริยาวดียืนมองตามอยู่ แววตาของเธอยังคงทิ้งความรู้สึกบางอย่างไว้ในใจของเขา... ความรู้สึกที่ทั้งน่าสงสัยและดึงดูดในเวลาเดียวกัน
Latest chapter
รอยสวาทข้ามภพ ตอนที่ 32 ตอนจบ
ตอนที่ 32 ตอนจบศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์ยืนหยัดอยู่เบื้องหลังคมกฤช มือของเขาถือตำราโบราณ ดวงตาจดจ่ออยู่กับอักขระศักดิ์สิทธิ์บนแท่นหินนั้น เสียงสวดมนต์ภาษาโบราณเริ่มดังขึ้นแผ่วเบา ท่ามกลางเสียงดาบที่ปะทะเนื้อหนังเหวอะหวะและเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดของเหล่าผีดิบ คมกฤชกัดฟันแน่น เขาต้องปกป้องอาจารย์ของเขาให้สวดจนจบพิธี ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ดาบอัสนีบาตยังคงวาดลวดลายสังหารเหล่าสมุนของมนทิราณีเทวีอย่างต่อเนื่อง แสงสีฟ้าที่เปล่งออกมาทุกครั้งที่ดาบฟาดฟัน ราวกับสายฟ้าที่พิฆาตเหล่าภูตผีปีศาจ“หยุดเดี๋ยวนี้องค์หญิง เลิกก่อกรรมได้แล้ว!” เสียงคำรามกึกก้องของสิงขรกระหึ่มไปทั่วห้องโถง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือมนทิราณีเทวีกำลังยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างของเกตุศิรินทร์ แววตาของนางแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยอำนาจ ราวกับพญามารที่กำลังจะช่วงชิงวิญญาณนางแค่นเสียงหัวเราะเยือกเย็น ก่อนจะมือขึ้นโบกเบาๆ พลังงานสีดำมืดมิดพลันแผ่ออกมาราวกับคลื่นพายุ ซัดเข้าใส่ร่างของสิงขรอย่างรุนแรงจนเขากระเด็นไป“คิดว่า...เจ้าจะขัดขวางข้าได้งั้นรึ หมื่นสุนทรเทวา?” เสียงของนางเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งบาดลึก“ข้ามาไกลเกินกว่าจะถอยกลั
รอยสวาทข้ามภพ ตอนที่ 31 คำสาปบนแผ่นศิลา
ตอนที่ 31 คำสาปบนแผ่นศิลาเสียงคำรามดังกึกก้องของผีดิบธนา มันพุ่งร่างอันน่าสะพรึงเข้าใส่สิงขรราวกับพายุคลั่ง หมายจะขัดขวางไม่ให้นายตำรวจหนุ่มตามไปช่วยคนรักได้สำเร็จ อดีตสัญชาตญาณความเป็นนักรบของหมื่นสุนทรเทวาทำงานทันทีในร่างของสิงขร เขาตัดสินใจใช้ความว่องไวที่มี เบี่ยงตัวหลบร่างมหึมาที่โถมเข้ามาอย่างฉิวเฉียด ก่อนจะออกตัววิ่งสุดกำลัง มุ่งตรงไปยังเป้าหมายเดียว...คือช่วยเหลือเกตุศิรินทร์ให้ทันก่อนที่พิธีบูชายัญจะเริ่มขึ้น!ผีดิบธนากู่ร้องด้วยความเดือดดาล เมื่อเหยื่อเป้าหมายของมันหลุดมือ มันตะเกียกตะกายไล่ตามสิงขรมาอย่างไม่ลดละ เสียงเท้าหนักๆ กระแทกพื้นดินดังก้องกังวาน แต่สิงขรก็ไม่ย่อท้อ เขาทิ้งระยะห่างจากอสูรกายร้ายตนนั้นได้ทีละน้อยๆ และเข้าใกล้แท่นบูชายัญเข้าไปทุกขณะเบื้องหน้าแท่นหินโบราณ มนทิราณีเทวีกำลังร่ายมนต์ด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง แสงสีดำแผ่รังสีออกจากมือเรียวของหล่อน แต่แล้วดวงตาคมกริบของนางก็เบิกโพลงด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นร่างของสิงขรทะยานฝ่าฝูงผีดิบเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดาบอัตนิบาสในมือของนายตำรวจหนุ่มส่องประกายวาววับ ราวกับสายฟ้าที่พร้อมจะฟาดฟันทุกสิ่งที่ขวางหน้า ความมั่นใจบนใ
รอยสวาทข้ามภพ ตอนที่ 30 ดาบอัสนีบาต
ตอนที่ 30 ดาบอัสนีบาต“ก็ด้วยจิตวิญญาณของข้าผูกพันอยู่กับอำนาจแห่งคำสาปที่ข้าได้สลักเสลาไว้ เพื่อติดตามล้างความเป็นอมตะของพระองค์ ไม่ว่าพระองค์จะหลีกเร้นไป ณ ที่แห่งใดก็ตามแต่”“ออกญาพิพัฒราชรณ คือดอกเตอร์ฌองกลับชาติมาเกิดอย่างนั้นเหรอ” สิงขรพึมพำด้วยความตกใจ เขามองหน้าศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์สลับกับสุริยาวดีอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาและหูศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์หันมาเผชิญหน้ากับสุริยาวดี แววตาของเขาแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น“การหลบหนีขององค์หญิงได้สิ้นสุดลงแล้ว”“นี่!!! สุริยาวดี...คือพระนางมนทิราณีเทวีจริง ๆ เหรอเนี่ย โอ้แม่เจ้า!!!!?” คมกฤชอุทานอีกครั้ง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์ถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมาอธิบายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ที่องค์หญิงพูดเป็นความจริงเหรอครับ....ดอกเตอร์!!!” สิงขรหันมาถามศาสดาจารย์ฌอง“ใช่แล้วครับ!!!...ผมกลับชาติมาเกิดหลายภพหลายชาติ เพื่อตามล่าทำลายความเป็นอมตะของพระนางมนทิราณีเทวี...”“ผมแทบไม่เชื่อเลยอาจารย์!?” คมกฤชตกตะลึง“แต่พระนางนี้สิ! หนีรอดผมไปได้ทุกครั้ง...” ศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์กล่าวพลางจ้องมองสุริยาวดีตาเขม็ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นกับ
รอยสวาทข้ามภพ ตอนที่ 29 เงาอดีต
ตอนที่ 29 เงาอดีตภายใต้แสงไฟสีนวลที่ส่องสว่างภายในห้องทำงาน ซึ่งรายล้อมไปด้วยข้าวของเครื่องใช้โบราณนานาชนิด ราวกับเป็นห้องเก็บรักษาสมบัติจากยุคสมัยที่ล่วงลับ ศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์ค่อยๆ ยื่นปิ่นปักผมทองคำโบราณให้กับเกตุศิรินทร์ที่นอนพักผ่อนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนโยน“ถือนี่เอาไว้ครับคุณเกตุศิรินทร์...” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สงบแต่หนักแน่นเกตุศิรินทร์รับปิ่นปักผมมาไว้ในมืออย่างแผ่วเบา โลหะเย็นเยียบปะทะฝ่ามือ ราวกับเจ็บปวดในครั้งหนึ่งแล่นร้าวไปทั่วสมอง ลวดลายสลักเสลาอันวิจิตรบรรจงดูราวกับมีชีวิต เธอมองมันด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ทั้งคุ้นเคยและรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่มอง“ผ่อนคลายนะครับ...ปล่อยใจให้สบาย...” ศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์เริ่มกระบวนการสะกดจิต..ไปเรื่อย ๆ พยายามให้เธอเข้าสู่ภวังค์ น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนแต่ทรงพลัง ราวกับคลื่นเสียงที่ค่อยๆ กล่อมเกลาจิตใจทุกขณะ“จงจดจ่ออยู่กับปิ่นปักผมในมือ...สัมผัสความเย็นของมันแล้วผ่อนคลาย...และลองเปิดใจรับรู้ถึงความทรงจำที่อาจซ่อนอยู่ในนั้น...”“ตอนนี้...จงค่อยๆ ย้อนกลับไป...มองหาภาพ...มองหาเสียง...มองหาความรู้สึกที่คุณผูกพันอยู่กับปิ่นปักผมอันนี
รอยสวาทข้ามภพ ตอนที่ 28 ปิ่นปักผมแห่งความทรงจำ
ตอนที่ 28 ปิ่นปักผมแห่งความทรงจำห้องทำงานของศาสตราจารย์ฌองปิแอร์ หลังจากผ่านการสะกดจิตอันลึกล้ำ แสงไฟสลัวยามค่ำคืนส่องกระทบใบหน้าเคร่งขรึมของสิงขร เขาถูกสะกดจิตไปเกือบสองชั่วโมงเต็ม ๆดวงตาของนายตำรวจหนุ่มค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ ราวกับความทรงจำที่หลับใหลมานานได้หวนคืนสู่ห้วงสำนึกอย่างสมบูรณ์ ศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์ยืนมองอยู่ข้างเตียงด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความใคร่รู้ เช่นเดียวกับคมกฤชที่ยืนเท้าแขนมองด้วยความสงสัย“เป็นอย่างไรบ้าง คุณสิงขร?” ศาสตราจารย์ฌอง-ปิแอร์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลสิงขรลืมตาขึ้นมองเพดานครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาสบตากับนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส แววตาของเขาฉายความเข้าใจและความทรงจำที่ชัดเจน“ผม!!!... ผมเห็นทุกอย่างแล้วครับอาจารย์” สิงขรเอ่ยเสียงแผ่ว แต่ก็เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ“ผมจำ เรื่องราวของหมื่นสุนทรเทวาอดีตชาติของผม... พระนางยโสธราที่เสียชีวิตระหว่างทำศึก...และเหตุการณ์ที่เลวร้ายก่อนตาย”“หมายความว่ายังไงวะไอ้สิงห์? มึงจำเรื่องในอดีตชาติได้แล้วงั้นเหรอ?” คมกฤชขมวดคิ้ว “ใช่ เดี๋ยวฉันจะเล่าให้แกฟัง หลัก ๆ มันคือ โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในนครสิงหปุระบรรพตตามตำราของดอกเตอร์เลย”
รอยสวาทข้ามภพ ตอนที่ 27 เงาอมตะและศิลาแห่งคำสาป
ตอนที่ 27 เงาอมตะและศิลาแห่งคำสาปภายหลังความสูญเสียอันแสนสาหัส ทหารที่เหลือรอดชีวิตจากสมรภูมิอันน่าเศร้านั้น ได้นำร่างไร้วิญญาณของหมื่นสุนทรเทวาและพระนางยโสธราเทวีกลับสู่พระนคร บรรยากาศในเมืองหลวงเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและการร่ำไห้ เมื่อข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระธิดาองค์เล็กผู้เปี่ยมด้วยความสดใส และวีรบุรุษผู้กล้าหาญเป็นที่รักแพร่สะพัดไปทั่วพระเจ้าธรณินทร์ทรงโทมนัสยิ่งนัก พระองค์ทรงกริ้วโกรธต่อการกระทำของพระนางมนทิราณีเทวีจนแทบคลั่ง ความสูญเสียครั้งนี้ราวกับคมศรที่ปักลึกกลางพระทัย พระองค์ทรงมีราชโองการเรียกตัว ออกญาพิพัฒน์ราชรณ แม่ทัพใหญ่ผู้มากด้วยประสบการณ์และเล่ห์เหลี่ยมทางการรบ ให้เข้ามาบัญชาการศึกแทนหมื่นสุนทรเทวาโดยทันทีในท้องพระโรงอันเงียบงัน พระเจ้าธรณินทร์ประทับบนบัลลังก์ทอง พระพักตร์เศร้าสร้อยแต่แข็งกร้าวราวกับศิลา ออกญาพิพัฒน์ราชรณคุกเข่าเบื้องหน้าด้วยความเคารพ“พิพัฒน์ราชรณ...” พระเจ้าธรณินทร์ตรัสด้วยสุรเสียงต่ำ ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจ“เจ้าจงนำทัพหลวง ปราบปรามความอหังการของมนทิราให้สิ้นซาก จงนำความสงบและความยุติธรรมกลับคืนสู่แผ่นดินของเรา... และจงล้างแค้นให้แก่ยโสธราด้วย” ออกญ
You may also like
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว
Myเหมยลี่5.0K viewsการสวมร่างของหมอผีปากแซ่บ
รสผลไม้2.1K viewsดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี 1980
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง4.3K viewsเมื่อฉันถูกพระเอกธงดำในเกมจีบหนุ่มคลั่งรัก! (NC 18+)
Peach Poyy1.2K viewsรักร้ายสาปอสูร
ไฉ่เฉิน / หลานจิง / ราตรีฝนพรำ / เกนไลซี / ไนยาดา1.0K viewsดอกหญ้าทะยานฟ้า
Sanassetong 293 viewsหมอนวดเสียวของเมียสาว
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร7.3K viewsยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์
Wanderer12 views
