Share

บทที่ 4/2

Penulis: JustLazyInk
last update Terakhir Diperbarui: 2025-09-28 21:00:12

ร่างสูงลุกยืนเต็มความสูงถอดเสื้อแล้วถอดกางเกงออก เปิดเผยสิ่งที่หลบซ่อนอยู่ข้างในโดยไม่อายสักนิด ท่อนแข็งแรงกำลังชูชันเต็มที่ ขนาดของมันยิ่งทำให้เธอหวาดกลัว

คนตัวเล็กที่เห็นก็รีบขยับหนี ทว่าเขากลับกระชากข้อเท้าเธอกลับมาใต้ร่างเขาอีกครั้ง ศรัณย์หยิบกระเป๋าเงินขึ้นมาเพื่อหยิบถุงยางที่เก็บไว้ใช้งาน

เขาใช้ฟันคมฉีกออกในครั้งเดียวและใส่มันเข้ากับแก่นกายขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว แยมส่ายหน้าปฏิเสธ น้ำตายิ่งไหลอาบแก้มมากกว่าเดิม

มือหนาจอแก่นกายไปยังกลีบเนื้องาม เขาถูไถมันสองสามครั้งก่อนจะกระแทกเข้า ทว่ามันกลับเข้าไปไม่ได้

“ยังไม่เปิดซิงอีกหรอ”ศรัณย์แปลกใจเล็กน้อย เพราะมันแคบเกินไป หากกระแทกเข้าไปในครั้งเดียวเกรงว่าเธอจะรับไม่ไหว

ชายหนุ่มส่งนิ้วเข้าไปด้านใน ขยับเข้าออกให้ภายในปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาอีกครั้ง ค่อยๆเพิ่มนิ้วเข้าไปให้มันขยายออกทีละน้อย

แยมบิดร่างไปมา เมื่อรู้สึกถึงบางอย่างรุกล้ำเข้ามาภายใน ถึงจะไม่เจ็บมาก แต่เธอกลับรู้สึกรังเกียจมัน

เมื่อเห็นว่ามีน้ำเหลวออก เขาจึงจ่อแก่นกายเข้าไปอีกครั้ง ค่อยดันเข้าไป ทว่าหญิงสาวกลับส่งเสียงร้องไม่เป็นภาษา และเธอก็ยังดิ้นไปมาอยู่ใต้ร่าง

ศรัณย์เองก็ทนไม่ไหว จึงตรึงข้อมือเธอขึ้นอีกครั้งแล้วกระแทกเข้าไป เลือดสีแดงไหลออกมาชโลมท่อนเอ็นที่เข้าไปได้แค่ส่วนหัว

เขาดึงเศษกระโปรงที่ฉีกขาดไปเมื่อครู่กลับมารองบั้นท้ายงอนงาม ไม่ให้เลือดเปื้อนโซฟา ก่อนจะกระแทกเข้าไปเต็มแรงอีกครั้งจนมันสุดถึงเนื้อผนังด้านใน

หยาดเลือดหยดลงบนกระโปรงสีดำพร้อมกับน้ำตาไหลอาบแก้มเป็นสาย แพขนตามงามเปื้อนจนมองไม่เห็นนัยน์ตาสีดำ

ช่องคับแคบตอดรัดแก่นกายของเขาแน่นจนยากจะขยับ เขาดึงแท่งร้อนออกมาและถอดถุงอย่างโยนทิ้ง จากนั้นก็ยัดแก่นกายขนาดใหญ่กระแทกเข้าไปใหม่จนเกิดเสียงเนื้อกระทบดังชัดเจน

นัยน์ตาคมเข้มเต็มไปด้วยความปรารถนา แม้เขาจะมองเห็นคราบน้ำตาเปื้อนแก้มก็ไม่แม้แต่จะเอ่ยอะไรออกมา ร่างกำยำค่อยๆขยับเอวสองสามครั้ง

ให้ด้านในตอบรับแก่นกายของเขามากกว่านี้ สองมือขยับลงมาควบคุมเอวคอด อัดกระแทกสะโพกเข้าไปเต็มแรงอยู่หลายครั้ง จนรู้สึกผ่อนคลายขึ้น ถึงได้จับเรียวขาทั้งสองแยกออกจากกันจนสุด

เอวสอบเริ่มกระแทกเป็นจังหวะหนักหน่วง พลางมองช่วงล่างที่เป็นหนึ่งเดียวกัน ช่องคับแคบเริ่มจะตอดรัดถี่ๆ ความเสี่ยวซ่านเริ่มเข้ามาควบคุม จนชายหนุ่มต้องครางเสียงในลำคอ

ร่างเล็กโยกโคลนไปตามจังหวะหนักหน่วงของชายหนุ่ม จนศรีษะเล็กกระแทกเข้ากับโซฟา หญิงสาวขยับมือที่ถูกมัดไว้ด้วยเข็มขัด มันรัดแน่นจนเป็นรอยแดง

ดวงหน้างามกลับมาเปื้อนน้ำตาอีกครั้ง ร่างกายรู้สึกปวดราวไปทั้งร่าง ท้องน้อยก็หน่วงจนเจียนตาย พร้อมกับหอบหายใจแรงขึ้น ทุกแรงตอกอัดทำให้เธอสั่นสะท้าน

แยมบิดเร้าร่างกายไปมาด้วยความทรมาน ทว่าสำหรับเขาเหมือนยังถึงจุดหมายที่ปรารถนา

ร่างสูงโน้มตัวลงมาอีกครั้ง ฝั่งใบหน้าลงบนอกอวบอิ่มขณะที่เอวสอบยังคงกระแทกกระทั้นเข้าไปไม่หยุด ลิ้นหนาตวัดเลียยอดถัน อีกมือก็บีบเคล้นจนเป็นรอย สลับกัดไปมาทิ้งร่องรอยไว้มากมาย

ใบหน้าคมคายขยับขึ้นมาฝั่งลงบนลำคอ เสียงครางของเขาดังอยู่ใกล้ใบหู หญิงสาวส่งเสียงร้องราวกับทนไม่ไหว ในปากของเธอถูกชั้นในยัดปิดไว้

“ทนหน่อยน่ะ ฉันยังไม่…”เขาพึมพำด้วยเสียงแหบพร่า น้ำเสียงเหมือนกำลังทรมาน แต่ไม่สามารถกลั้นไว้ได้

สะโพกหนาเริ่มกระแทกเข้ามารุนแรงขึ้นพร้อมกับโอบร่างเธอไวแน่น เสียงเนื้อหนังกระทบกันจนเป็นเสียงลามก แต่ละครั้งที่เขาตอกอัดเข้ามาเธอก็จุกจนร้องไม่ออก

หยาดเหงื่อเริ่มผุดตามแผ่นหลังของเขา กล้ามเนื้อทุกส่วนแข็งแรงยังคงต้องการความปรารถนา

ข้างในกายสาสทรมาน แต่ไม่สามารถหยุดเขาได้ รับรู้ได้ถึงความแสบร้อนข้างในเหมือนมันกำลังจะฉีกขาด

“อ๊าสส”

เสียงครางหนาหูเปล่งออกมาสุดเสียง พร้อมกับตอกอัดท่อนแข็งขืดครั้งสุดท้ายเข้ามาจนสุดพร้อมกับสิ่งอุ่นร้อนไหลทะลักอยู่ข้างใน

ศรัณย์ขยับตัวออก เม็ดเหงื่อผุดออกมาเต็มกรอบหน้าของเขา ทรงผมหล่นลงมาปรกตาจนเสยกลับขึ้นไป มือแกร่งกดลงมาบนท้องน้อย จนหญิงสาวส่งเสียงร้อง เขาอัดสะโพกอีกสองสามครั้งแล้วดึงแก่นกายออกมา

เสียงหญิงหอบหายใจอย่างหนัก ราวกับว่ามันได้สิ้นสุดแล้ว นัยน์ตาคมมองช่องคับแคบที่เปื้อนเลือดปะปนกับน้ำขาวขุ่น หัวเห็ดแดงก่ำยังคงชูชันอยู่เช่นเดิม

แยมส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับเสียงอู้อี้ในลำคอ ทว่าเขาคว้าแขนเล็กขึ้นมาและพลิกร่างเธอคว่ำไปกับโซฟา ประคองบั้นท้ายงอนงามขึ้นมาเหมือนหมา ราวกับว่าเขาจะทรมานเธอจนกว่าเขาจะพอใจ

ท่อนเอ็นกระแทกเข้าไปอีกรอบจนสุด พร้อมกับมือหนาบีบเคล้นยอดอกสีชมพู มืออีกข้างรั่งผมของเธอไว้เต็มมือ ก่อนจะเริ่มจะหวะรักอีกครั้ง

การกระทำของเขาโหดร้ายอย่างกับเธอเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขา ทุกจังหวะที่มอบให้เธอยังคงฝั่งลึกเข้าไปถึงด้านใน ฝันคมฝั่งลงบนไหล่เล็กราวกับจะกลืนกินตัวเธอเข้าไปด้วย

แยมส่งเสียงร้อน เธอรับรู้ได้ถึงความเจ็บตรงไหล่ซ้าย ร่างกายชาไปหมด จนแทบจะสับสนขณะที่เบื้องล่างยังคงถูกทารุณ

แท่งร้อนที่อัดกระแทกเข้ามาแต่ละครั้งยังคงทำให้เธอจุกไปทั้วท้องน้อย ความเจ็บปวดและทรมานยังไม่ทันหาย เขากลับกระแทกกระทั้นเข้ามาไม่ยั้ง

ภายในห้องโถงเงียบสงัดมาก จนได้ยินเสียงลามกอีกครั้งเต็มสองหู เรี่ยวแรงของเขามากมายจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ หากว่าเขาไม่รั้งท้ายทอยไว้ เธอคงทรุดลงไปลงไปกับโซฟา

ร่างสูงเคลื่อนไหวไม่หยุด จังหวะที่หนักแน่นและต่อเนื่องทำให้ร่างเธอสั่นสะท้านอยู่ใต้ตัวเขา เธอส่งเสียงร้องจนแทบขาดใจ แต่เขากลับยิ่งเร่งเร้ามากขึ้น

แววตาคมราวกับหมาป่าเต็มไปด้วยความหิวกระหาย ยิ่งนานเท่าไหร่ก็ป่าเถื่อนมากขึ้น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักข้ามเส้น   บทที่ 21/2

    “ผมถ่ายให้ครับ”แม่ของแยมชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มแล้วส่งโทรศัพท์ให้เขาอย่างไม่คิดมากแยมยืนนิ่ง ตัวเกร็งเล็กน้อยเหมือนทำตัวไม่ถูก เพราะชุดว่ายน้ำและเพราะสายตาของเขาที่มองมาอย่างอ่านไม่ออก ศรัณย์รับมือถือด้วยสีหน้าเรียบสนิท ไม่มีแม้รอยยิ้ม เขากดถ่ายรัว ๆ แทบไม่ให้เวลาเธอเปลี่ยนท่าเพียงไม่กี่วินาที เขาก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้แม่เธอเหมือนไม่คิดอะไรแยมรับมาดูด้วยความเกรงใจ พร้อมพึมพำเบา ๆ ว่า “ขอบคุณค่ะ…”แต่พอเห็นรูปในเครื่อง เธอก็แข็งค้างไปทันที ไม่ใช่ภาพสวย ๆ บนเรือ ไม่ใช่ภาพเธอกับวิวทะเล แต่เป็นภาพข้อเท้าเธอทั้งดุ้น ซ้ำยังถ่ายมุมเดิมติดพื้นเรือเต็ม ๆแยมเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างอึ้ง ๆในขณะที่ศรัณย์เพียงยักคิ้วใส่เธอ เหมือนคนที่รู้ตัวดีว่าแกล้ง และตั้งใจแกล้ง นี่มัน ก่อกวนกันชัด ๆ ไม่ต้องเดาเลยว่าเจตนาอะไร!“เป็นไงลูก พี่เขาถ่ายให้สวยไหม”แม่เอ่ยถาม เมื่อเห็นเธอยืนนิ่งอยู่บนเรือ “สวยค่ะ สวยมากเลย”แยมตอบด้วยน้ำเสียงประชดประชัน แล้วเก็บโทรศัพท์กลับไป ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อชูชีพขึ้นมาสวมชายหนุ่มเองก็กำลังสวมชุดชูชีพอยู่ท้ายเรือ เขาใส่คล้องแคล้ว

  • รักข้ามเส้น   บทที่ 21/1

    ทว่าภาพที่เห็นกลับทำให้เธอใบหน้าร้อนผ่าวจนอาการหน้าชาเมื่อครู่หายวับไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเปลื้องผ้าจนร่างเปลือยเปล่า แวกว่ายอยู่ในสระน้ำตรงระเบียงห้อง แม้ว่าระเบียงห้องของเขาจะไม่เปิดไฟ แต่แสงสะท้อนออกมาจาห้องเธอทำให้เห็นภาพชัดเจน“ซ่า”ร่างสูงโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำพร้อมกับเสยผมที่เปียกชุ่มกลับขึ้นไป แผงอกกำยำมีหยาดน้ำไหลผ่านทั่วทั้งตัว กล้ามอกเป็นมัดชัดเจนราวกับถูกแกะสลักด้วยปลายมีด เส้นเลือดที่ท่อนแขนปูนขึ้นตามจังหวะ ไล่จากลำคอแกร่งลงไปถึงเอวสอบ ทุกจังหวะที่เขาขยับ หน้าท้องหกลูกนั้นก็ขยับตามเหมือนจะยั่วสายตาให้ละไปไหนไม่ถูกสายตาคมคายตวัดมองเสียงเปิดประตู สาวน้อยยื่นนิ่งราวกับรูปปั้น พร้อมดวงตากลมโตเบิกกว้าง ผิวแก้มของเธอร้อนผ่าวอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นว่าเขามองอยู่ก็รีบหันหลังไป“ถ้าอยากอาบด้วยกัน ก็แค่ถอดชุดแล้วกระโดดลงมา”“ไอ้บ้า”แยมสบถออกมาเล็กน้อย ก่อนจะรีบกลับเข้าห้องไปแล้วปิดประตูเสียงดังแยมลงมาชั้นล่างในช่วงเที่ยง แต่ในบ้านเงียบมาก เหมือนว่าแม่กับพ่อจะออกไปข้างนอก เธอเข้าไปในห้องครัวหาน้ำดื่ม ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถดังอยู่ข้างนอกคุณแ

  • รักข้ามเส้น   บทที่ 20/2

    เหมือนต่างฝ่ายต่างไม่เข้าใจว่า ทำไมความเงียบถึงหนักแน่นขนาดนั้น เขาเปิดประตู ลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาอีกฝั่ง ก่อนเปิดประตูให้เธอโดยไม่พูดอะไรเธอทำท่าจะเถียง แต่พอเห็นเขาแค่ยืนพิงประตูรถ สูบบุหรี่อีกมวนด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก็ได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ แล้วก้าวลงมาเอง“ขอบใจ”แยมพูดด้วยน้ำเสียงขอไปที ก่อนจะรีบเดินเข้าวิลล่าไป วิลล่าสองชั้นตั้งเด่นอยู่ริมทะเลราวกับถูกวางไว้อย่างตั้งใจให้รับลมและแสงตะวันทุกทิศทาง ตัวอาคารเป็นโทนขาวครีมสะอาดตา ผสมกระจกบานใหญ่ หากเป็นช่วงกลางวันคงเห็นแสงสะท้อนจากน้ำทะเล“มาแล้วเหรอ”คุณแม่เดินเข้าในห้องโถง เห็นลูกสาวยืนมองการตกแต่งภายในวิลล่า เธอลากกระเป๋ามาด้วยหนึ่งใบไม่ใหญ่มาก“จะกินข้าวเลยไหม”คุณแม่พูดพลางมองซ้ายมองขวา เพราะเห็นว่ามาด้วยกันสองคน แต่เห็นแยมเข้ามาคนเดียว“แยมขอเอาของไปเก็บก่อน”ชั้นล่างเป็นโถงโล่ง เพดานสูงโปร่ง กลิ่นลมทะเลพัดเข้ามาผ่านประตูกระจกบานยาวที่เปิดออกสู่ลานพักผ่อนด้านหน้า พื้นปูด้วยไม้สีอบอุ่นตัดกับผนังสีอ่อน ให้ความรู้สึกสงบเหมือนรีสอร์ตส่วนตัว มีโซฟาหนังสีทขาววางติดหน้าต่าง มองเห็นวิวทะเลแบบไร้สิ่

  • รักข้ามเส้น   บทที่ 20/1

    วันศุกร์ช่วงเย็นแยมกลับมาที่ห้องคนเดียว เพื่อจัดกระเป๋าอีกครั้ง ดูให้แน่ใจว่าได้ลืมเอาอะไรใส่กระเป๋า ประมาณหกโมงนัดเจอแม่ที่บ้านใหญ่และไปพร้อมกัน หลายวันก่อนที่ศรัณย์อาสาเลี้ยงอาหารพวกเธอ หลังจากวันนั้นก็แทบจะไม่เห็นเขาแม้แต่เงา สาวน้อยยังรู้สึกแปลกใจอยู่ไม่หายที่เขาจะไปด้วย แทบจะนึกบรรยากาศแสนอึดอัดบนโต๊ะอาหารออก และท่าทางไม่แยแสของเขาแยมเปลี่ยนจากชุดเดรสกระโปรงสีแดงลายดอกไม้สีขาว สวมทับด้วยคาร์ดิแกนสีดำ เธอปล่อยผมยาวมีติดกิ๊ฟเล็กน้อยไม่ให้ผมปลิวลงมาปรกหน้า แล้วลากกระเป๋าลากใบเล็กออกไปจากห้องเธอล็อคประตูห้องให้เรียบร้อย แต่กลับแอบมองห้องตรงข้ามที่ปิดประตูสนิด เขาไม่ไปหรอกเหรอ หรืออาจจะไปแล้ว แยมหันกลับมาแล้วทำสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเบะปากแล้วรีบลงลิฟต์ไป ถ้าหากว่าเขาไม่ไปจริงๆก็ดีนะสิรางบางเดินออกมาหน้าคอนโด ชุดเดรสของเธอกระโปรงไม่ยาวมาก ชายผ้าลอยอยู่เหนือเข่า เธอตั้งท่าจะเรียกรถผ่านแอป จึงหยิบมือถือจึ้นมาไถหน้าจอแยมตื่นตระหนก จู่ๆก็โดดดีดหน้าผากอย่างไม่ทันตั้งตัว นัยน์ตาคู่งามเบิกกว้างด้วยความตกใจ “รีบขึ้นรถ”สาวน้อยกำลังงุงงง ทว่าร่างสูงประม

  • รักข้ามเส้น   บทที่ 19/2

    “ดึกแล้วน่ะ ทำไมไม่สั่งมาล่ะ”“ออกไปดีกว่า ไปกินที่ร้านกัน”พีชลากแยมออกมาจากห้อง ทั้งสองเดินควงแขนกันในโถงทางเดิน จนมาถึงล็อบบีของคอนโด “พี่…สวัสดีค่ะ”พีชรีบยกมือไหว้เมื่อเห็นเป็นพี่ชายของเพื่อน ศรัณย์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ทว่าสายตากลับเหลือบมองคนที่เดินมาที่หลัง เธอใส่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาว มัดผมไม่สูงมากและปล่อยมา ดูไม่ค่อยเรียบร้อยแต่กลับมีเสน่ห์ ผิดกับเพื่อนของเธอที่ใส่เสื้อครอปสั้นจนเห็นหน้าท้องแบนราว แต่เขากลับไม่สนใจสักนิด“จะไปไหนกันเหรอ”“ไปหาอะไรกัน จะไปด้วยกันไหมค่ะ”ระหว่างนั่งรถ แยมแอบหยิกพีชที่ต้นแขนเบาๆ ด้วยความโกรธ ก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปกระซิบใกล้หู “แกชวนเขามาทำไม”“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะชวนจริง แค่พูดไปตามมารยาท ใครจะคิดว่าเขาจะอาสาเลี้ยงข้าว”พีชกระซิบตอบอย่างไม่มีทางเลือก ใครจะคิดว่าเขาจะตามมาศรัณย์ทำหน้าที่เป็นคนขับ เขาขับรถนุ่มนวลไม่เร่งรีบและความเร็วระดับปกติ รถคันหรูสีขาวจอดลงหน้าภัตตาคารระดับมิชลินสามดาว มีพนักออกมาต้อนรับดิบดี และพวกเธอก็ได้นั่งห้องวีไอพี โดยที่ไม่ต้องออกเงินเอง พนักงานนำ

  • รักข้ามเส้น   บทที่ 19/1

    บรรยากาศในรถเงียบสงัด ขณะที่พีชยังคงยิ้มแย้มอยู่โดยไม่คิดอะไรมาก รถคันหรูสีขาวแล่นไปด้วยความเร็ว แยมคิดว่าอีกเดี๋ยว เขาคงจะทิ้งพวกเธอไว้หน้ามหาลัย ไกลออกไปแปดร้อยเมตร ทว่าไม่ใช่อย่างที่เธอคิด เขาเลี้ยวเข้าไปส่งถึงหน้าคณะเสียด้วยซ้ำ เหมือนว่าเขาจะลำเอียงชัดเจน ทีกับเธอให้เดินลงไปเอง แถมยังจอดไกลไปอีก “ขอบคุณค่ะ”พีชเอ่ยขอบคุณก่อนลงจากรถ ส่วนแยมก็เดินลงไปเงียบๆ ขณะที่ดวงตาคมเข้มแอบมองเธอผ่านกระจก “ทำหน้าเหมือนตูดลิงเชียว นั้นพีชายแกน่ะ”เมื่อรถคันสีขาวเลี้ยวออกไป พีชจึงบ่นเพื่อนข้างกาย “ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆสักหน่อย”แยมเองก็ตอบกลับอย่างเบื่อหน่าย เหมือนว่าเธอจะบอกเพื่อนไปหลายครั้งแล้ว ทั้งสองมาทานข้าวเช้าที่โรงอาหาร ระหว่างรอเลโอ “พี่ชายแกอายุเท่าไร” “ไม่รู้” “หล่อขนาดนั้น มีแฟนต้องสวยแน่ๆ” “ไม่รู้สิ” “ไม่รู้ก็ไม่รู้” “นี่ เมื่อคืนก่อนแกคงไม่ไปค้างกับเพื่อนของเลโอใช่ไหม” “เปล่า เขาแค่ไปส่งฉันที่บ้าน เผลอบอกที่อยู่ผิดน่ะ”แยมอ้างไปเรื่อย เธอไม่กล้าเล่าความจริงออกมา กลัวเพื่อ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status