FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 13 ผ่าจ้าน 2
Última atualização:
2026-02-27 14:28:43“อีทศกว่าจะมาพวกกูลุ้นจนเยี่ยวเหนียวหมดละเนี่ย” ต้นตาลแหวเสียงดังเมื่อเห็นเพื่อนรักลงจากรถ แถมยังมาพร้อมกับ….สานฝันน้องสาวของสืบสาน มะเดี่ยวที่กำลังจะร่วมผสมโรงชะงักหุบปากทันควัน ไม่รู้ว่าเรื่องนี้มีคนอื่นรู้เห็นด้วยอีกหรือเปล่า
“เอ้า” ปลายฟ้าที่ได้แต่ร้องเอ้าพลางหันหน้าไปส่งซิกให้อีกสองคนที่เหลือ สองคนที่เหลือต่างยักไหล่ บ้างแบมือสองข้างเป็นเชิงว่าพวกกูก็ไม่รู้อีห่า มาพร้อมกันมึงจะหันมาถามเพื่อ?
“เอ่อ…สวัสดีค่ะ” สานฝันยกมือไหว้บรรดาสามสาวที่ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ
“ไปไงมาไงอีทศ” ต้นตาลถามพลางมองน้องสาวของสืบสานด้วยสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด
“ช่างเถอะค่อยว่ากัน ทำเรื่องนี้ก่อน” ทศวรรษบอกปัดทุกคนสายตาจดจ้องไปยังห่อผ้าในกระเป๋าของทศวรรษก่อนจะพากันกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในวัดอย่างรวดเร็ว
“ดีที่กูนิมนต์หลวงพ่อไว้ล่วงหน้า” ต้นตาลว่าพลางเดินนำไปยังบริเวณศาลาเล็ก ๆ ข้างวัด “รอทำวัตรเช้าเสร็จ” เป็นอันรู้กัน ทุกคนเงียบไม่มีใครปริปากถามอะไร แต่ในใจกลับกลัดกลุ้มร้อนรุ่มไม่ต่างกัน โดยเฉพาะทศวรรษเขากระชับกระเป๋าที่สะพายอยู่ให้แน่นขึ้น กว่าจะประคองสติให้ขับรถมาถึงที่นี่ได้ก็เกือบแย่ ไหนจะสานฝันที่เบรกแตกร้องไห้มาตลอดทาง ฝ่ามือทั้งสองข้างเย็นเฉียบได้แต่ถูเช็ดกับหน้าขาอยู่อย่างนั้น สักพักเด็กวัดก็ตามมาเรียก
“พี่ทศ” หลังจากเดินออกมาจากกุฏิแล้วสานฝันเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ทศวรรษเองก็เช่นกัน เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องราวมากมายที่คิดว่าเป็นเรื่องเล่าขาน บ้างก็ว่างมงายจะมีอยู่จริงอย่างเรื่องไสยศาสตร์ทำของอะไรพวกนี้ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว…
ย้อนไปครึ่งชั่วโมงก่อนหน้า
“ถ้าจะให้ดีต้องพาตัวโยมเจ้าของชื่อที่ติดอยู่ในหุ่นมาด้วย” หลวงพ่อพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ กวาดสายตามองปราดเดียวก็เอ่ยออกมาลอย ๆ แต่สายตากับจดจ้องอยู่ที่ดวงหน้าของหญิงสาวคนเดียวในที่แห่งนี้
“ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นบุญกรรมที่ทำร่วมกันมา แต่จงหยัดยืนในสิ่งที่ถูกต้อง ชอบธรรม แม้ว่าจะไม่ถูกใจแต่อยู่บนพื้นฐานในสิ่งที่ถูกต้อง” ก่อนจะเว้นจังหวะเบนสายตามายังเด็กหนุ่มตรงหน้า สีหน้าและใต้ตาที่ดำคล้ำมองแต่ไกลก็เห็นใบหน้าอมทุกข์นี้ เด็กหนุ่มวัยนี้ไม่ควรมีสภาพซังกะตายแบบนี้ แววตาไร้ชีวิตชีวาอย่างเห็นได้ชัด
“ตั้งอยู่ดับไปเป็นอนิจจัง ไม่มีสิ่งไหนจะเป็นดั่งใจเราได้ทั้งหมด ปล่อยวาง จงมองในสิ่งที่มี อย่าไปไล่ตามหาสิ่งที่ตายจากไป” ทศวรรษก้มหน้าคำพูดเหล่านั้นไม่ได้เข้าหูเขาเลยแม้แต่น้อย จนต้นตาลต้องกระทุ้งสีข้าง
“อีทศ อีทศ”
“หะ หา”
“หลวงพ่อพูดกับมึง” ทศวรรษเงยหน้าขึ้นพร้อมกับพนมมือ
“หุ่นนี้อาตมาจะรับไว้” ก่อนจะบริกรรมคาถา ทศวรรษเหมือนคนที่มีแต่กายหยาบขาดจิตวิญญาณมารู้ตัวอีกที “กำคา” หญ้าแห้งที่มัดรวมเป็นกำก็ฟาดมาตรงกลางกระหม่อมอย่างแรง เขาสะดุ้งโหยงตัวสั่นเสื้อผ้าชุ่มไปด้วยน้ำมนต์ที่พรมลงมา
“หลวงพ่อคะ” ต้นตาลที่กำลังจะถามถึงความเป็นมาของหุ่นที่ว่า หลวงพ่อก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน
“ผ่าจ้าน” ในกุฏิตกอยู่ในความเงียบ บ้างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ส่วนทศวรรษได้แต่นิ่งเงียบไม่ปริปากพูดอะไร เพราะตั้งแต่ได้เห็นหุ่นสองตัวที่ถูกมัดหันหลังติดกันเขาก็พอจะรู้แล้วว่าคนทำมีจุดประสงค์อะไร
“ผ่าจ้านคืออะไรคะ” ยังคงเป็นต้นตาลที่เอ่ยถาม ดูเหมือนว่าเพื่อนสาวของเขาจะสนิทสนมกับพระอาจารย์ตรงหน้าเป็นพิเศษ ทศวรรษเคยรู้มาบ้างว่าต้นตาลเป็นสายมู แต่ไม่คิดว่าจะเป็นสายมูตัวแม่จนมีพระอาจารย์ที่เคารพนับถือแบบนี้
“เป็นพิธีทางเหนือล้านนา แตกต่างกันไปแล้วแต่ท้องที่ มีผ่าจ้านคนเป็น กับ ผ่าจ้านคนตาย”
“อย่าบอกว่า…” ต้นตาลอ้าปากค้าง หลวงพ่อพยักหน้าน้อย ๆ
“เป็นพิธีกรรมเพื่อทำให้คนสองคนที่รักกันนั้นหมางใจจนทำให้ต้องพลัดพรากจากกันไป”
“โอ้โห…” มะเดี่ยวอุทาน อยากจะร้องอีเหี้ยแต่ก็กลัวว่าบาปจะเล่นงาน มองไปรอบ ๆ กุฏิมีแต่รูปปั้นพระสงฆ์องค์เจ้าเต็มห้องไปหมด แล้วบรรยากาศในห้องก็เยือกเย็นแปลก ๆ
“แล้วจะมีวิธีการแก้ไขไหมคะ” ต้นตาลหน้ามุ่ยลงทันที อีทศเพื่อนรักก็เงียบเหมือนอมสากกะเบือเอาไว้ ส่วนเพื่อนอย่างเขาก็ร้อนใจแทบตายที่ได้ยินมันโทรมาถามความช่วยเหลือ อีทศหนออีทศ…ผัวดันมาความจำเสื่อม แถมแม่ผัวยังเกลียดขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเป็นวิบากกรรมแต่ชาติปางไหนของมัน
“เจ้าตัวเขายังไม่เดือดร้อน” หลวงพ่อท่านว่า ทุกคนเลยเบนสายตาจดจ้องที่ทศวรรษเป็นตาเดียว
“อีทศ อีทศ” มะเดี่ยวเขย่าไหล่อย่างแรงเพื่อเรียกสติ ตอนนี้ทศวรรษอยากจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก หลวงพ่อบริกรรมคาถาตัดสายสิญจน์ที่มัดหุ่นดินเหนียวนั้นก่อนจะแกะหุ่นสองตัวให้แยกออกจากกัน ชั่งใจเพียงครู่ก่อนจะโยนเข้าเตาถ่านดินเหนียวขนาดเล็ก เสียงฉ่าเหมือนเนื้อที่กำลังถูกนาบด้วยแท่งเหล็กร้อน ๆ สะเก็ดไฟสีแดงกระเด็นไปทั่วรอบทิศทางก่อนจะหายไปในอากาศ หุ่นสองตัวนั้นแม้แต่เศษขี้เถ้าก็ไม่หลงเหลือ ทุกคนต่างนั่งมองตาค้าง แม้แต่เด็กสาวหัวสมัยใหม่อย่างสานฝันเองก็ไม่กล้ากะพริบตาสักเสี้ยววินาทีเดียวกลัวว่าจะพลาดพิธีกรรมที่เธอไม่เคยเห็น มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อสมกับวลีที่ว่า “สิบปากกว่าไม่เท่าตาเห็นจริง ๆ”
Último capítulo
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Você também pode gostar
ย้อนเวลามาเปลี่ยนรัก(Mpreg)
Melmee1.4K visualizaçõesThe bonding wings เสน่หาพันธะปีศาจ (Mpreg)
Glita2.4K visualizaçõesเกิดใหม่เป็นนักรบหล่อล่ำ..แต่ดันมีผัว!!!
KraTak1.2K visualizaçõesอุบัติเหตุรักมาเฟียร้าย(ท้องได้)
otata2.6K visualizaçõesสยบรักแม่หนู(นาย)มาเฟีย(Mpreg)
Melmee675 visualizaçõesสะดุดรัก รุ่นพี่วิศวะ
Bosskerr465 visualizaçõesโออิรันในกรงสีคราม(Mpreg)
Kayra/จาลี15 visualizaçõesนะโมพุทธายะ
TheXang789251 visualizações
