บทส่งท้าย

ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ

“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล

“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็นวันพีชรัดเป้า แหวกก้น แถมยังมีที่รัดต้นขาที่ออกแบบเฉพาะเพื่อแขกคนสำคัญ ทศวรรษไม่ได้เป็นเพียงเจ้าสาว แต่เป็นทั้งเพื่อน ทั้งพาร์ทเนอร์ในการทำธุรกิจ ต่างคนต่างหมายมั่นปั้นมือที่จะเสกสรรปั้นแต่งให้เพื่อนรักได้เฉิดฉายที่สุด

มันไม่ใช่งานแต่งงานที่แสดงให้คนทั้งโลกได้รู้ได้เห็นเพียงอย่างเดียว แต่สำหรับคนในที่อยู่แทบทุกก้าวในจังหวะชีวิตของอีทศเพื่อนรักต่างรู้ดีแก่ใจ กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่ายเลย ยิ่งกว่าสะใภ้จ้าวในละครเสียอีก ผ่านเรื่องราวดรามามานานัปการ เป็นคนอื่นคงถอดใจที่บ้านผัวไม่ปลื้ม แต่ทศวรรษกลับไม่เคยถอดใจ เมื่อไม่ชอบขี้หน้าก็ส่งของขวัญแทนใจพร้อมกับคำขอโทษให้พ่อแม่และพี่น้องของสืบสานทุกปี และไม่เคยออกพูดในแง่ร้าย หรือเรื่องที่แม่ผัวทำกับเขาลับหลังสืบสาน ทศวรรษไม่อยากแตกหักกับทางฝั่งนั้น เพราะยังไงสืบสานก็เป็นลูกชายคนโต เป็นลูกชายสายตรงเพียงคนโตของท่านเจ้าสัว กิจการใหญ่โตขนาดนั้นยังไงก็ต้องให้ลูกชายช่วยดูแล จะช้าหรือเร็ววันนั้นต้องมาถึงสักวัน

หลังจากสืบสานกลับมาช่วยดูแลกิจการทางบ้านอย่างเต็มตัว ช่วง 3 ปีแรกพวกเขาทั้งคู่ต่างต้องปรับตัวขนานใหญ่ ไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องความสัมพันธ์ คนเราจะใช้ชีวิตคู่ไปด้วยกันมันไม่ใช่แค่ความรัก ความสุขอย่างเดียว ชีวิตคนเรามันมีหลายองค์ประกอบ บทบาทหน้าที่แตกต่างกันออกไป หากไม่มีความเชื่อใจต่อให้อยู่ด้วยกันในทุกวันก็ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งอีกฝ่ายให้อยู่กับตัวได้ ทศวรรษเองก็ทุ่มเทให้กับบริษัทใหม่ที่เขานั่งเก้าอี้บริหารเต็มตัว เมื่อก่อนจะตัดสินใจอะไรก็ต้องรอสืบสานแต่ทว่าตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ทศวรรษไม่ได้เอาตัวเองไปผูกกับชีวิตของใครต่อใครอีก เขาค่อย ๆ ก้าวเดินบนเส้นทางสายใหม่ด้วยความมั่นใจ และไม่กลัวความผิดพลาดหรือล้มเหลวใดใด คนเราหกล้มผิดพลาดไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ในชีวิตมันต้องมีหลายครั้งที่จังหวะชีวิตไม่เป็นใจ ไม่เป็นไปตามที่หวัง แต่เขากลับกลัวว่าจะหมดไฟและหมดใจกับการลงมือทำอะไรมากกว่า

ทำแล้วไม่สำเร็จดีกว่าไม่ลงมือทำ ได้แต่รอและเอาแต่ฝันไปเรื่อย ๆ แบบนั้นน่ากลัวกว่า และตลอดเวลาที่ผ่านมาก็เป็นเครื่องพิสูจน์ความมุมานะและความฝันอันแรงกล้าจนในตลาดเหล้าขาวมีชื่อของพิสุทธิ์รำพึงติดอยู่ในนั้น และพวกเขาก็ตัดสินใจที่จะตั้งต้นชีวิตคู่กันใหม่ อยู่ในครรลองตามแบบฉบับที่ถูกใจคนทั้งสองและผู้ใหญ่ทั้งสองบ้าน

“ไปที่ที่หนึ่งกับทศหน่อยสิครับ” สืบสานเลิกคิ้วมองคนรักที่ออดอ้อนเอาคางมาถูไถกับหน้าอกของเขา แถมยังกะพริบตาปริบ ๆ จ้องมองมาเพื่อรอคำตอบ สีหน้าอย่างนี้เขาจะปฏิเสธลงได้ยังไงกันล่ะ สืบสานที่กำลังนอนหงายมือทั้งสองข้างหนุนแทนหมอน

“ไปไหนเอ่ย”

“พรุ่งนี้เองก็รู้เองแหละครับ” พอเห็นสีหน้าอมยิ้มของเจ้าตัว สืบสานก็ไม่ขัดแถมยังปล่อยให้อีกฝ่ายทำหน้าที่สารถีอย่างที่ต้องการ พอมาถึงสืบสานก็รู้ได้ทันทีว่าทศวรรษชวนเขามาที่นี่ทำไม มันเป็นวัดแห่งหนึ่งที่อยู่แถบชานเมือง บรรยากาศร่มเย็น อีกทั้งไม่รู้ว่าสืบสานคิดเองไปหรือเปล่าว่าลมที่นี่เยือกเย็นแปลก ๆ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ล้อมรอบด้วยป่าเขา แถมตามทางที่เข้ามาแทบไม่มีบ้านคนเหมือนตั้งอยู่บนพื้นที่รกร้าง หรือไม่ก็ถางป่าเพื่อสร้างวัดอะไรทำนองนั้น ดูจากข้าวของท้ายรถที่ทศวรรษเตรียมมาแล้วสืบสานก็โคลงศีรษะด้วยความแปลกใจ

เป็นชุดสังฆทานสองชุด แบบครบองค์ประกอบปัจจัย 4 ไหนจะพระพุทธรูปขนาด 5 นิ้ว ชุดผ้าไตร ชุดปฏิบัติธรรม ชุดธูปพุทธบูชา พานใสขอบทอง หนังสือสวดมนต์ สืบสานกวาดตามองข้าวของที่อัดแน่นอยู่เต็มหลังรถ สักพักเด็กวัดก็มาช่วยกันขนเข้าไปในโบสถ์

“เราชวนพี่มาถวายสังฆทาน?” สืบสานเอ่ยถาม

“ก็ไม่เชิงหรอกครับ เดี๋ยวเข้าไปก็จะรู้เอง” อีกอย่างก่อนจะมาทศวรรษได้ขอช่องทางติดต่อจากต้นตาลพอทักหาแอดมินที่ดูแลก็ได้รับคำตอบและข้าวของที่ต้องเตรียม ตอนแรกเขาตั้งใจจะนิมนต์หลวงพ่อให้มาร่วมในพิธีบรรพชาอุปสมบทของเขาและสืบสานที่จะจัดร่วมกันในอีกสองเดือนข้างหน้าที่จังหวัดจันทบุรี บ้านเกิดของทศวรรษ ตามสำนวนที่ว่า “บวชก่อนเบียด” แม้ว่าจะเบียดกันจนบานแล้วก็เถอะ สืบสานเกาหางคิ้วพลางมองตามแผ่นหลังคนรักด้วยความไม่เข้าใจ ทั้ง ๆ ที่วัดแถวคอนโดก็มีมาก อีกอย่างกว่าพวกเขาจะเวลาว่างตรงกันอย่างนี้ก็หาได้ยาก เขาอยากจะนอนกอดพลอดรักกับทศวรรษที่คอนโดมากกว่าจะตะลอนออกไปไหนมาไหนแบบนี้

“ตามมาเร็วสิครับ” ทศวรรษเร่ง สืบสานเลยต้องเดินตามอย่างช่วยไม่ได้

พอเข้ามาในโบสถ์พลันสบตากับหลวงพ่อที่จับจ้องใบหน้าของเขาอย่างไม่วางตา แม้ว่าจะเป็นพระเป็นเจ้า เป็นผู้ทรงศีล แต่ความรู้สึกของสืบสานกลับตะขิดตะขวงใจก่อนจะก้มกราบทำความเคารพอย่างนอบน้อม ทศวรรษเองก็ก้มกราบด้วยเช่นกัน

“นิมนต์ครับหลวงพ่อ” หลวงพ่อเพียงพยักหน้าให้น้อย ๆ ก่อนจะกวาดตามองข้าวของที่เรียงรายตรงหน้า หลวงพ่อคลี่ผ้าจีวรผืนเล็กก่อนเด็กวัดจะบอกให้ทศวรรษและสืบสานวางสิ่งของแต่ละชุดลงไปบนจีวรนั้น เด็กวัดก็รับข้าวของต่ออีกที จากนั้นก็ฟังเสียงสวดเสียยืดยาว ทศวรรษเองก็พนมมือก้มหน้าฟังอย่างเลื่อมใส แต่สืบสานกลับแตกต่างออกไป แม้ว่าภายนอกจะดูนิ่งสงบ แต่ภายในใจกลับมีแต่ความรู้สึกไม่ยินยอมเอาแต่จดจ้องแผ่นหลังบางนั้นอย่างไม่วางตา เหมือนกับว่าหากเขากะพริบตา ทศวรรษตรงหน้าจะอันตรธานหายไป หลังสวดเสร็จทั้งสองก็เดินเคียงคู่กันไปยังใต้ต้นโพธิ์ต้นใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านขยายจนเกิดร่มเงาไปทั่วบริเวณ บริเวณแห่งนี้จึงร่มเย็นสบาย แต่ความคิดของสืบสานที่บริเวณแห่งนี้กลับหนาวสะท้านจนขนลุกไปทั่วทั้งร่างมากกว่า

“ทำไมต้องถ่อมาไกลถึงที่นี่ด้วย?” สืบสานเอ่ยถาม

“ไม่รู้สิครับ อาจเป็นครั้งนั้นเรื่องหุ่นเลยเกิดความรู้สึกเลื่อมใสหลวงพ่อท่าน”

“แล้วหุ่นนั้น…” ทศวรรษนิ่วหน้าเมื่อฝ่ามือนั้นกลับบีบแรงขึ้นเหมือนสืบสานเองก็ไม่รู้ตัว

“ทำลายไปแล้วครับ หลวงพ่อท่านทำพิธีให้”

“ทศเชื่อเรื่องพวกนั้นด้วยเหรอ” ทศวรรษยิ้มขำ

“ถ้ามันทำให้พี่รักทศไปตลอดกาลทำไมทศจะไม่เชื่อล่ะ” ทศวรรษเฉไฉ ทั้ง ๆ ที่หุ่นนั้นอาจทำให้พวกเขาทั้งสองต้องพลัดพรากจากกันแท้ ๆ แต่อีกฝ่ายกลับเบี่ยงเบนประเด็นไป แถมยังไม่ติดใจเอาความกับแม่ของเขาอีก จิตใจของทศวรรษยิ่งใหญ่และสูงส่งกว่าผู้ดีที่สืบสานเคยเจอมาเสียอีก เพราะเนื้อแท้อีกฝ่ายเป็นแบบนี้เขาถึงต้องเล่นยาแรงเพื่อให้พ่อแม่และของเขาทำลายทิฐิกำแพงในใจนั้นให้แตกละเอียดเพื่อที่จะได้มองเห็นจิตใจที่งดงามของทศวรรษ แม้ว่าจะเคยถูกมองว่าวิปริตผิดเพศ ถูกดูถูกต่าง ๆ นานาเพราะฐานะทางบ้านไม่เหมาะสมและคู่ควรกับลูกชายท่านเจ้าสัวทุกประการ แต่ทศวรรษก็พิสูจน์ตัวเองแล้วว่า…ต่อให้เขาจะเป็นผู้ชาย เพศเดียวกับสืบสาน แต่เขาก็รักอีกฝ่ายด้วยใจจริง ไม่ได้หวังมาปอกลอกเอาทรัพย์สินแต่อย่างใด และหนังสือคำร้องหย่าฉบับนั้นทำให้ท่านเจ้าสัววางใจในตัวทศวรรษมากขึ้น จึงยอมถอยกันคนละก้าวเพื่อก้าวใหม่ไปข้างหน้าพร้อมกัน

“ต่อให้ไม่มีของพวกนั้นพี่ก็รักทศ รักมาก รักมาตลอด และจะรักทศวรรษคนนี้ตลอดกาล”

“นี่มันในวัดนะครับ” ทศวรรษทำปากยู่ แต่ก็อมยิ้มที่มุมปาก สองมือที่จับกันนั้นกระชับแน่นขึ้นไปอีกแกว่งมือน้อย ๆ ไปตามจังหวะฝ่าเท้าที่ก้าวเดิน

“ไม่เคยได้ยินเหรอครับ ทำบุญร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขัน” ทศวรรษดึงตัวสืบสานให้นั่งยอง ๆ ข้าง ๆ กันก่อนจะกอบกุมมือกรวดน้ำลงดินพร้อมกับเอกสารเอสี่ที่มีคำอธิษฐานอยู่ในนั้น

 

“ด้วยบุญกุศลข้าพเจ้าชื่อ….ได้กระทำโดยความสะอาด

ทั้งกาย

วาจาใจด้วยสิ่งของในครั้งนี้

ข้าพเจ้าขออุทิศส่วนบุญกุศลทั้งหลายไปยัง

พ่อ

แม่ (บุพการี) ที่ล่วงลับไปแล้ว

และมเหสิกขา

เทพบุตร

เทวดา

ผู้รักษาบ้านเมือง

เหมือง

ฝาย

ทุกแห่งทุกที่อันรักษาสถานที่นี้เป็นประธาน

และรักษายังบนอากาศ

อันหมายถึงอากาศเทวดา

พระยาอินทร์

พระยาพรหม

พระยายมราช

ทั้งหลาย

ตลอดจนเจ้ากรรมนายเวรของข้าพเจ้าที่มีมาในอดีตชาติ

วึ่งเกิดมาจากชาตินี้เป็นคนก็ดี (ระบุชื่อ….) ถ้ามีเป็นสัตว์ก็ดี

เปรตวิสัย

สัมภเวสีที่ไหนหรือเป็นโรคา

พยาธิ (ระบุโรคที่เป็น…) ที่เกิดกับข้าพเจ้า (ชื่อ) …ก็ดี

ขอให้มารับส่วนบุญกุศลของข้าพเจ้าในครั้งนี้ด้วย

เมื่อมารับเอาแล้ว

ขอให้อนุโมทนาร่วมกัน

และขอให้มีความสุข

ความสบาย

ด้วยกันทุกฝ่าย

กรรมใดที่ล่วงเกินกันไว้ในอดีตชาติ

ก็ขอให้อโหสิกรรมต่อกัน

ขอให้กรรมเหล่านั้นจงยุติกันในชาตินี้

แล้วด้วยบุญกุศลของข้าพเจ้า (ชื่อ) …ได้ทำในครั้งนี้

ขอให้นายหนังสือทั้ง

๓๒

องค์

จงจดเอาลาย

หมายเอาชื่อของข้าพเจ้าใส่ไว้ใน

สุวรรณบัตรเงิน

สุวรรณบัตรทองคำ

อย่าให้ได้ผิดพลาดหรือสูญหาย

ฉายะ

อิวะ

ขอให้บุญกุศลของข้าพเจ้าที่ได้กระทำในครั้งนี้เป็นดังร่ม

และเงาติดตามตัวข้าพเจ้าไป

ทุกภพ

ทุกชาติ

นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

คำว่า “จน” คำว่า “ไม่มี” คำว่า “ไม่สำเร็จ” จงอย่าได้เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า

นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป

และขอให้บุญนี้

จงเป็นเหตุปัจจัยช่วยให้ข้าพเจ้า (ชื่อ) … ประสบความสำเร็จ

สุขภาพแข็งแรงเจริญรุ่งเรืองด้วยโชคลาภ

และเงินทอง

หน้าที่การงานโดยเร็ว

และเป็นเหตุให้ถึงซึ่งนิพพานเป็นที่สุดด้วยเทอญ

ฯ

ด้วยคำอธิษฐานของข้าพเจ้าในครั้งนี้

ข้าพเจ้า (ชื่อ) …

ขอให้พระแม่ธรณี

และโลกทั้ง

๓

รับรู้

รับทราบไว้ด้วยเทอญ

ฯ