โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg)

โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg)

last updateLast Updated : 2026-03-09
By:  Kayra/จาลีUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
3Chapters
0views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"เกลียดเธอชิบหาย" "เพราะเคยรักเธอ จนชิบหายเหมือนกัน" “คาร์ลปล่อยพ่อผมไปได้ไหม ผมขอร้อง” "จะขอร้องก็มาขอร้องต่อหน้า มุดหัวอยู่ทำไม" “ถ้าผมไป คุณจะปล่อยพ่อผมไหม” "ไม่ปล่อย" "ร้องไห้หรอ ดี! ร้องให้ตายไปเลย" “หรือถ้าอยากให้พ่อเธอรอดก็กลับมาสิ” “คุณพูดอะไร” “กลับมาเป็นโออิรันให้เสี่ยคราม” "กลับมาเป็นกะหรี่ ให้ผัวเก่า” “เธอกล้าแบกหน้าบางๆ ของเธอมาทำแบบนั้นไหม” "โยริ"

View More

Chapter 1

CH 1 โออิรัน

Mi Alfa alguna vez me llegó al alma cuando yo ya no creía en el amor. Bajo sus promesas sinceras, nos volvimos compañeros. En nuestro aniversario, vi en su piel las marcas de los besos de una amante. Creyó que lo disimulaba bien, pero no sabía que yo estaba a punto de desaparecer de su mundo para siempre.

—¿Esta cosa en serio puede esconder el olor de una pareja?

Contemplé el antiguo dije de piedra preciosa en mi palma. En la penumbra de la tienda de antigüedades, resplandecía con una luz roja y oscura. El encargado era un hombre lobo viejo y encorvado, con la mirada nublada pero llena de astucia.

—Ayuda a suprimirlo por tres meses —dijo el anciano—. Tiempo suficiente para que desaparezcas.

Me aseguré el dije en un lugar oculto. El ardor, ese que me conectaba con Derek Blackwood, se desvaneció.

—Trato hecho.

Al salir de la tienda, revisé mi celular. Había comprado varios boletos de avión para salir dentro de dos semanas. Vuelos a Fesmington, Arcanum y Drobia, todos con horarios y destinos diferentes. Incluso si Derek usaba su autoridad de Alfa para rastrearme, solo terminaría perdido en un laberinto.

Caminé de regreso a casa mientras los recuerdos me inundaban como la marea. Hace tres años, en el Desafío de la Gloria, Derek peleó contra un oso furioso para defender mi honor.

Terminó gravemente herido para protegerme y se desplomó en mis brazos con una sonrisa débil.

—Nadie te insultará frente a mí.

Hace dos años, le puso mi nombre a su empresa de tecnología: Kath Tech. En la fiesta de lanzamiento, anunció frente a toda la élite de la manada:

—En este mundo, solo una Katherine merece toda mi gloria.

Cuando era joven, mis padres tenían un matrimonio sin amor. Así que, cuando descubrí que ambos eran infieles, juré que nunca elegiría pareja. Sin embargo, Derek me cortejó durante mucho tiempo y jamás desistió tras mis incontables rechazos. Su sinceridad terminó por conquistarme.

En la noche de luna llena, cuando acepté la marca de pareja, lo miré a los ojos y le dije despacito:

—Mi lealtad es solo tuya. Cualquier traición acaba con todo.

Me besó la frente y juró:

—Mi alma de lobo promete ante la Diosa de la Luna que serás la única para mí en esta vida.

Qué ironía. Esta noche era nuestro aniversario de unión. Derek llegó a casa sosteniendo una exquisita caja de regalo, con cara de arrepentimiento.

—Perdón, amor. El proyecto en el extranjero tuvo algunos problemas. Se me hizo tarde.

Me acerqué mientras él abría la caja. Adentro había una hermosa placa grabada con nuestros nombres, con el patrón de la Marca Lunar incrustado, simbolizando el vínculo de pareja.

—Es una edición limitada. Moví muchísimos contactos para...

Antes de que terminara, lo percibí. Ese aroma dulce, único de las Omegas, emanaba de su cuello desabotonado. Mi mirada cayó en un costado de su cuello. Era una marca de mordida tenue. Una marca temporal, pero un reclamo de posesión a fin de cuentas.

Derek no se dio cuenta. Siguió explicando:

—Salió algo en la empresa, por eso tardé más de lo esperado. No estás enojada, ¿verdad?

—No. —Tomé la caja de regalo y sonreí—. Yo también te preparé un regalo.

Me dirigí a la recámara y saqué del fondo de mi cajón una caja de madera tallada con runas. Adentro estaba el acuerdo de disolución de vínculo de pareja que ya había firmado. El pergamino brillaba tenuemente con la luz de la luna, la señal de que el juramento estaba surtiendo efecto.

—Este es mi regalo de aniversario. —Le entregué la caja de madera a Derek—. Pero te pido un pequeño favor.

—¿Qué favor? —La tomó con curiosidad.

—No la abras hasta dentro de dos semanas. —Lo miré con seriedad—. Es nuestro séptimo aniversario. Tiene que ser especial.

Derek hizo una pausa y luego se rio.

—¿A qué estás jugando?

—Prométemelo. —Me puse de puntitas y le besé la mandíbula—. Tienes que esperar dos semanas para abrirla, ¿sí?

—Está bien. —Me revolvió el pelo con cariño—. Lo prometo.

Sostuvo la caja de madera en su palma. Su poder de Alfa surgió, estableciendo un candado temporal en la superficie de la caja. Las runas doradas cobraron vida, entrelazándose con la magia que yo ya había puesto.

—Ahora nadie puede abrirla —dijo con solemnidad—. En dos semanas, se desbloqueará automáticamente.

Respondí con un murmuro.

Derek guardó con cuidado la caja de madera en la caja fuerte de su estudio, como si guardara el tesoro más precioso del mundo. Se dio la vuelta y fue al baño. El agua corría y su tarareo se mezclaba con el sonido. Era la canción de nuestra ceremonia de unión.

Me quedé de pie en la sala, con la mano sobre el dije de piedra preciosa que ocultaba mi aroma. Se sentía helado. Esperaba que, en dos semanas, esta sorpresa atormentara a Derek para siempre.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
3 Chapters
CH 1 โออิรัน
"โยริอย่า!!!!"ฉึบ!Rrrrrrrr"เฮือก!"[เสี่ยโกดังเราโดนไฟไหม้อีกแล้วครับ]"อืม"[รอบที่สามของเดือนแล้วนะเสี่ย ครั้งนี้ของเราเสียหายเยอะมาก แถมเจ้าตัวมันยังมากร่างดูผลงานถึงที่ด้วย แบบนี้มันเย้ยกันชัดๆเลยนะครับ]"ดูไว้ เดี๋ยวกูกำลังไป" ฟ้าคราม หรือ เสี่ยคราม ถูกปลุกให้ตื่นจากฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขามาสองปีเต็ม ด้วยเสียงโทรศัพท์จากผู้จัดการสนามแข่งรถที่โทรมาเร่งให้เขาออกไปดูโกดังสินค้าที่เกิดเหตุ ครามถึงต้องรีบร้อนออกไปด้วยความเบื่อหน่าย เพราะเดือนนี้เขาโดนลอบเผาโกดังทำให้ข้าวของเสียหายมาหลายรอบแล้ว และทุกครั้งมันก็มาจากแค่คนๆเดียว"อ้าว มาแล้วหรอไอ้ลูกหมา""ต้องการอะไร" ครามยืนเท้าสะเอวมองหน้าฝั่งตรงข้ามอย่างเบื่อหน่าย"แกก็น่าจะรู้ดีหนิ คาร์ลร็อล์ฟ" ก่อนที่คู่กรณีจะพูดพร้อมกับเท้าไม้เท้าลงบนพื้นโกดังของสนามแข่งรถ แล้วยิ้มเหยียดๆส่งมาให้จนร่างสูงต้องขบกรามแน่น เส้นเลือดข้างขมับขึ้นปูดด้วยความโกรธที่เริ่มพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมอุทานในใจว่า ไอ้แก่!แต่ยิ่งเห็นครามโกรธชายชราตรงหน้ากลับยิ่งชอบใจ ยิ่งอยากท้าทายคนเด็กกว่าด้วยการเดินเข้ามาหาครามระยะประชิด แล้วใช้มือสกปรกของมันแตะลงตรงหน้า
last updateLast Updated : 2026-03-09
Read more
CH 2 ย้อนอดีต
โยริพาร์ท"รีบไป" เจค คนที่ผมคุ้นหน้าคุ้นตาดีพูดขึ้นอย่างเย็นชา ก่อนที่จะเดินนำผมไปยังเครื่องบินส่วนตัวเพื่อไปหาพ่อปึก! "ขอโทษครับ" อยู่ๆเจคก็หยุดเดินกะทันหันจนทำให้หัวผมเผลอไปชนเข้ากับหลังเขา จนได้รับสายตารำคาญจากเจคกลับมาสายตาเขา...ดูเกลียดผมมากเลยแต่ก็คงไม่แปลก เขารักเจ้านายเขามากหนินะ"เอาโทรศัพท์มา""ของผมหรอ""อืม""ทำไม...""อย่าถามมาก คุณจะรีบไปดูใจพ่อไม่ใช่หรือไง" สุดท้ายผมก็ต้องยอมทำตามที่เขาบอก แต่เจคก็ยังมองผมอย่างหงุดหงิดไม่เลิก ก่อนที่เขาจะชี้มือไปทางลูกน้องคนที่ยกกระเป๋าผมอยู่"ถือกระเป๋าตัวเอง นั่นไม่ใช่ลูกน้องพ่อคุณ" ผมได้แต่พยักหน้าแล้วก็ยื่นมือไปรับกระเป๋าจากบอดี้การ์ดคนนั้นมาจริงๆกระเป๋ามันก็ไม่ได้ใหญ่หรือหนักเพราะผมรีบและเก็บมาแค่ของที่จำเป็น ทำไมเจคต้องดุผมด้วย ในเมื่อเมื่อก่อน..."ขึ้นเครื่องไปก็ยกกระเป๋าเองด้วย ไม่มีใครมายกให้คุณหรอกนะ""ผมเข้าใจแล้ว"สุดท้ายผมก็มานั่งอยู่บนเครื่องเพื่อจะบินไปดูใจปาปาอย่างกังวลใจ ก่อนมาผมคุยกับมามาแล้วว่าถ้าทุกอย่างเรียบร้อยค่อยให้มามาตามมาทีหลัง ก็ได้แต่หวังว่าคาร์ลคงไม่ทำอย่างที่พูดเมื่อวาน และจะยอมปล่อยพ่อผมแต่โดยดี
last updateLast Updated : 2026-03-09
Read more
CH 3 สมัยจีบกันใหม่ ๆ
Rrrrrrrr"ครับ"[ถึงรึยัง]"ถึงแล้ว กำลังเข้าไปครับ"หลังวางสายจากคราม โยริก็เดินเข้าไปในอู่รถแห่งหนึ่งพร้อมกล่องข้าวเบนโตะที่ให้แม่บ้านทำมาให้ระหว่างทางที่เดินไปคนในอู่ก็ต่างส่งยิ้มให้กับคนตัวเล็กอย่างคุ้นเคย เพราะนี่ก็เข้าวันที่สามแล้วที่โยริเอาข้าวเอาขนมมาส่งให้กับพ่อหนุ่มนักแข่งเป็นการรับผิดชอบชึ่งในวันแรกที่ครามโทรให้มาหาที่อู่รถ คนตัวเล็กก็เข้าใจว่าครามคงเอารถมาซ่อมที่อู่เฉยๆแล้วเรียกให้เขาเข้ามาดูด้วยกันว่าค่าซ่อมมันเท่าไหร่ แต่ความจริงกลับไม่ใช่เพราะร่างสูงลงทุนทำสีเองเนื่องจากเป็นอู่ของเพื่อนเจ้าตัว โยริที่เห็นว่าครามต้องลำบากเพราะตัวเองแบบนั้นคนตัวเล็กจึงได้อาสาไปว่าจะมาส่งข้าวจนกว่าจะทำสีรถเสร็จ เลยทำให้ได้มาแจกความน่ารักที่อู่แบบนี้ทุกวัน"คุณเจค" โยริพูดพร้อมกับโค้งหัวให้กับผู้ใหญ่เล็กน้อยเป็นการทักทายเพื่อนสนิทและผู้ช่วยของคราม ก่อนจะยื่นถุงขนมถุงใหญ่ไปให้กับเจค"ถุงกลางให้คุณเจคครับ แล้วก็ถุงใหญ่ให้พี่ๆที่อู่ครับ""ขอบคุณมากครับ" เจคพูดพร้อมส่งยิ้มเอ็นดูไปให้"แล้ว...""คุณคาร์ลอยู่ข้างในเข้าไปได้เลยครับ" เมื่อเห็นดังนั้นคนตัวเล็กจึงเดินเข้ามาหาครามข้างในแต่ก็กลับไม
last updateLast Updated : 2026-03-09
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status