Masukข้าวที่เก็บไว้ในยุ้งฉางมีแต่จะราคาตกต่ำ ไหนจะต้องคอยรักษาความชื้นเชื้อรา
หากเก็บไว้ในแพ็กเกจจิงสวย ๆ อย่างสาเกที่อยู่ในตู้แช่ตอนนี้มูลค่าของมันคงจะเพิ่มขึ้นแถมยังดันเป็นของดีประจำจังหวัด หรือตำบลได้อีกด้วย เหมาไถจีนยังดันราคาขวดเป็นหมื่นได้ เติบโตได้ดีในตลาดหลักทรัพย์แดนมังกร เหล้าขาวไทยเองก็ทำได้เช่นกัน! และทศวรรษก็อยากจะเห็นภูมิปัญญาไทยยืนอยู่ตรงจุดนั้นเช่นกัน ไม่ต้องยิ่งใหญ่แบบเหมาไถ แต่เป็นภูมิปัญญาไทยที่ไม่ตายและถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา
สืบสานเห็นไฟแห่งความหวังลุกโชนในแววตาคู่นั้น เขาเลยสั่งมาหนึ่งขวด การเสิร์ฟมาพร้อมกับขวดแก้วสีใสคล้ายแจกันขนาดเล็ก พร้อมแก้วเล็ก ๆ สองใบ ก่อนจะเริ่มอธิบายให้กับลูกเจี๊ยบตรงหน้าที่รอคอยฟังเขาอย่างใจจดใจจ่อ และที่สืบสานจัดทริปนี้ก็เพื่อคนตรงหน้าโดยเฉพาะ และเขาก็พร้อมจะถ่ายทอดความรู้ที่ได้รับมาให้อีกฝ่ายจดหมดทุกประโยคเช่นกัน
สาเกมีหลายประเภทแบ่งตามการผลิต
นามะซาเก (สาเกดิบ) [1]
สาเกชนิดไม่ผ่านการอบด้วยความร้อน
แม้ว่าคุณภาพของสาเกจะเปลี่ยนแปลงได้ง่ายแต่ก็มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์และความสดใหม่พบได้ในสาเกที่ไม่ผ่านการฆ่าเชื้อเท่านั้นนามาโชโซชู (Namachozo-shu)
ตามกฎหมายของญี่ปุ่นสามารถระบุได้ว่าเป็น (สาเกที่เก็บไว้โดยไม่ใช้ความร้อนหลังการผลิต) แต่จะได้รับความร้อนเมื่อออกจากสถานที่ผลิต Namachozo-shu บีบรสชาติเป็น Nama-shu แต่การรักษาความร้อนในระหว่างกระบวนการผลิตช่วยแก้ปัญหาการเปลี่ยนแปลงทางชีวเคมีในองค์ประกอบและการสูญเสียไฟระหว่างการจำหน่าย
ผลิตภัณฑ์หลักคือผลิตภัณฑ์ที่เสิร์ฟแบบแช่เย็นNamazume-shu
สาเกประเภทนี้เก็บไว้หลังจากได้รับความร้อนแล้ว
และงดกระบวนการให้ความร้อนครั้งที่สองก่อนจัดส่งเนื่องจากยีสต์หยุดการหมักก่อนการเก็บรักษาคุณภาพของสาเกจึงลดลงได้กล่าวได้ว่าค่อนข้างคงที่Genshu
สาเกในตลาดโดยทั่วไปมีการเติมน้ำ
แต่ Genshu (สาเกที่ไม่เจือปน) ไม่มีการเติมน้ำและปริมาณแอลกอฮอล์สูงกว่า 18 ถึง 20 เนื่องจาก ABV สูง Genshu อาจดื่มยากบ้างเล็กน้อยแต่รสชาติทรงพลังและเป็นเอกลักษณ์ทำให้ผู้ดื่มบางคนติดใจเหล้าขาวบ้านเราก็คงคล้ายกับอันนี้นี่แหละทศวรรษพยักหน้าสืบสานบรรยายได้ดีเหมือนวิทยากรมาเองโอริซาเก
เป็นตะกอนสีขาวที่ละเอียดเกินกว่าจะกรองออกได้หลังจากกดโมโรมิ (สาเกบด) แล้ว orizake นี้เป็นสาเกชนิดหนึ่งที่ทิ้ง ori ไว้และบรรจุขวดทำให้สาเกดูขาว
แม้ว่าจะดูคล้ายกับนิโกริซาเกแต่ความแตกต่างที่สำคัญคือตะกอนของโอริซาเกนั้นละเอียดกว่ามันเข้มข้นและหวานด้วยรสชาติที่นุ่มนวลซึ่งช่วยกระจายรสของข้าวทศวรรษไม่รู้ตัวเลยว่าเวลานั่งฟังแบบนี้ตัวเองทำหน้าแบบไหน ไหนจะแววตาที่จ้องมองสาเกในขวดแก้วตรงหน้ามันเหมือนเด็กที่เฝ้ารอผู้ใหญ่อนุญาตให้กินถึงกินได้ สืบสานกระแอมไอก่อนจะจิบเบียร์เพื่อดับกระหายแล้วเล่าต่อ
“หมดยังอะ มีเยอะขนาดนั้นเชียว”
“ประวัติยาวนานตั้ง 2000 ปี ผมว่าผมเล่ากระชับแล้วนะ”
“ยาวนานขนาดนั้นเชียว” สืบสานพยักหน้า เขากวาดดูรายละเอียดทริปที่เมื่อก่อนได้วางแผนเอาไว้ดูก็รู้ว่าการเดินทางครั้งนี้มาเพื่อจุดประกายเรื่องธุรกิจของคนตรงหน้า
“ยังเหลืออีก 2 ประเภท”
Nigori-shu
คล้ายกับ Orizake Nigori-shu คือสาเกสีขาวขุ่นที่ผ่านการรองด้วยผ้าเนื้อหยาบเท่านั้น
โดดเด่นด้วยรสชาติที่เข้มข้นและเนื่องจากมีตะกอนจำนวนมากจึงสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมกลมกล่อมดั้งเดิมของข้าวและรสชาติที่กลมกล่อมยิ่งขึ้นมีสองประเภทประเภทหนึ่งเรียกว่า Kassei nigori-shu เนื่องจากยีสต์และเอนไซม์ยังมีชีวิตอยู่และไม่ได้ผ่านความร้อนหรือฆ่าเชื้อในระหว่างการขนส่งมีฟองและมีรสชาติที่สดชื่นอีกแบบหนึ่งเรียกว่าอุสุนิโกริหรือซาสะนิโกริแม้ว่าจะไม่มีมาตรฐานเฉพาะสำหรับประเภทนี้แต่ก็มักจะขุ่นน้อยกว่าและกล่าวว่าดื่มง่ายกว่าเหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นมากกว่าTaruzake
ทารุซาเกะคือสาเกที่ใส่ในถังเพื่อให้มีกลิ่นหอมของเนื้อไม้
และเสิร์ฟในถังหรือในภาชนะอื่นเช่นขวดกลิ่นหอมตามธรรมชาติของสาเกที่ผสมผสานกับกลิ่นหอมของไม้ที่ใช้ในถังเช่นซีดาร์และไซปรัสเข้ากันได้เป็นอย่างดีเพื่อสร้างกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์และสดชื่นกล่าวกันว่าเหล้าสาเกจะกลมกล่อมและน่ารับประทานขึ้นเมื่ออยู่ในถังภาพตรงหน้าทำให้วิทยากรจำเป็นอย่างสืบสานต้องคอยประคองสติตัวเองอยู่ตลอดเวลา ภาพที่อีกฝ่ายเท้าคางฟังเขาด้วยสีหน้าปลาบปลื้มระคนหลงใหลนั้นทำเอาสืบสานรู้สึกประหม่าจนต้องกระแอมไอหลายครั้งพร้อมกับกำปั้นที่คอยยกขึ้นมาปิดบังมุมปากที่กำลังยกยิ้มเพราะความเขินอาย สายตาของทศวรรษที่จ้องเขาอย่างไม่วางตาทำเอาสืบสานรู้สึกประหม่าและสูญเสียความเป็นตัวเอง พอวิทยากรจำเป็นเงียบเสียงลงทศวรรษก็เอ่ยถาม
“แล้วสาเกที่อยู่บนโต๊ะเป็นประเภทไหนครับ” ทศวรรษยกขวดขึ้นมาดอมดม พลางย่นคิ้วด้วยความประหลาดใจ
“มีกลิ่นหอมเหมือนผลไม้ด้วย”
“สาเกญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ผลไม้ เบา เต็มตัว และประเภทผู้ใหญ่ ส่วนที่อยู่ในมือคุณเป็นแบบผลไม้ จะมีกลิ่นผลไม้และดอกไม้หอมหวาน ความข้นอยู่ในระดับปานกลางและสมดุลกับความเป็นกรดที่ให้รสชาติสดชื่น คุณลองชิมดู” สืบสานเป็นฝ่ายเอื้อมมือไปหยิบขวดสาเกแล้วรินใส่แก้วเล็ก ๆ ผลักแก้วไปทางฝั่งทศวรรษ
ทศวรรษยกขึ้นมาดอมดมเล็กน้อยก่อนจะจิบด้วยความระแวดระวัง เพราะว่าเหล้าขาวของไทยรสชาติค่อนข้างบาดคอและร้อนแรงสำหรับคนคออ่อนอย่างทศวรรษ หากไม่ระวังอาจสำลักได้ อีกทั้งปริมาณแอลกอฮอล์สูงมาถึง 28-40 % แต่สาเกในแก้วของเขากลับรสชาติแตกต่างกันออกไป ทศวรรษตาเป็นประกายก่อนจะยกหมดจอก และอยากจะลองให้ครบทั้ง 4 ประเภทเสียวันนี้เลย
“ค่อย ๆ ดื่มเถอะคุณ ยังเหลือเวลาอีกหลายวัน”
“…ก็จริง” แต่บรรยากาศในค่ำคืนนี้ก็ชวนให้นั่งดื่มย้อมใจซะเหลือเกิน หากจิบข้าง ๆ บ่อออนเซนคงจะดีไม่น้อย
“ผมอยากลองประเภท…ผู้ใหญ่” สืบสานชะงัก ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ แล้วสั่งให้เจ้าตัวเพิ่มอีกหนึ่งขวดตามคำขอ การมาครั้งนี้ของเขาก็ไม่ได้สูญเปล่าเสียทีเดียว เงื่อนตายที่ผูกเอาไว้ก่อนหน้าพอเห็นช่องทางให้คลี่คลายลงบ้าง ดูได้จากบรรยากาศระหว่างเราในตอนนี้
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็







