บทที่ 24 บางอารมณ์ฉันก็เป็นตัวโกง

สืบสานกลับมาจากออนเซนรวมที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้ ส่วนอีกคนให้ตายยังไงก็ไม่ยอมออกไปแช่บ่อรวม เพราะว่าบ่อรวมทุกคนจะต้องแก้ผ้าไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นสวมติดร่างกาย และออนเซนบางแห่งหากมีรอยสักที่ไม่สามารถปกปิดได้ก็ห้ามลงแช่เด็ดขาด อีกอย่างคนไทยเองก็ไม่มีวัฒนธรรมที่เปลือยล่อนจ้อนแช่อ่างร่วมกันกับใครแบบนี้ แต่สืบสานกลับคิดอีกแง่ ไหน ๆ ก็มาแล้วต้องลองสักครั้ง และที่สำคัญไม่มีใครต่างก็จ้องมองร่างกายของใครจนต้องรู้สึกอับอาย

พอก้าวเข้ามาในห้องพักก็ต้องชะงักกับภาพที่เห็น ทศวรรษที่สวมชุดยูกาตะ ปลายผมเปียกเล็กน้อย นั่งอยู่บนเบาะซึ่งโต๊ะญี่ปุ่นตัวนี้จัดวางไว้ติดกับกระจกบานใหญ่ ซึ่งเป็นลำธารขนาดไม่ใหญ่มากที่สองฟากฝั่งใบไม้กำลังเปลี่ยนสี หากเป็นตอนกลางวันคงเป็นทิวทัศน์ที่สวยงามเหมือนภาพวาดเป็นแน่ เสียงน้ำไหลเอื่อย ๆ ชวนให้ผ่อนคลาย แต่บรรยากาศระหว่างคนทั้งคู่กลับมาอึดอัดอีกครั้ง ทศวรรษจงใจลากฟูกที่นอนของตัวเองออกมาวางใกล้ ๆ กับโต๊ะญี่ปุ่นตัวนี้ซึ่งหากปิดประตูเลื่อนก็กั้นเป็นอีกห้องได้ มุมนั่งเล่นนี้ไม่เหมาะกับการนอนพักผ่อนเพราะว่าติดกับกำแพงกระจกใส ซึ่งเรียวกังของญี่ปุ่นส่วนใหญ่ทำมาจากไม้ทั้งหลัง ปกติก็เย็นเยียบอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงแบบนี้ยิ่งหนาวไปใหญ่ อีกทั้งโรงแรมยังล้อมรอบไปด้วยภูเขาและป่าไม้แบบนี้แล้วปกติหน้าร้อนก็ไม่ได้ร้อนตับแตกเหมือนในตัวเมือง

“คุณจะนอนตรงนี้?” สืบสานเกาหัวคิ้วและอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้ ทศวรรษเวลาพยศดื้อดึงขนาดไหนเขารู้ดี และรู้ดียิ่งกว่าใคร

“…อือ”

“คุณจะไม่สบายเอานะ”

“ผมสบายดี” น้ำเสียงของทศวรรษที่ยานครางบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังเมาได้ที่

สืบสานลากฟูกที่นอนกลับเข้าไปวางข้างฟูกที่นอนข้างเขาตามเดิม เพราะว่าห้องชนิดนี้ได้จัดกั้นเป็นสัดเป็นส่วน เมื่อเปิดประตูเข้าห้องมาจะพบตู้เก็บผ้าห่มที่นอน มีประตูกั้นหนึ่งชั้นซึ่งจะวางตู้เย็นไว้ตรงนี้ไว้ข้างประตูบานเลื่อน ส่วนที่สองเป็นห้องนั่งเล่นและห้องนอนในตัว สามารถปูฟูกที่นอนตรงไหนก็ได้ตามที่สะดวก ภายในห้องมีที่วางกระเป๋าเดินทาง กระจกบานใหญ่และตู้ไว้แขวนชุดยูกาตะที่ทางโรงแรมจัดไว้ให้ มีโต๊ะญี่ปุ่นเล็ก ๆ วางไว้กึ่งกลาง มีประตูเลื่อนอีกชั้นซึ่งกั้นห้องนั่งเล่นกับจุดชมวิวซึ่งพ่วงด้วยออนเซนภายในห้องและห้องน้ำเอาไว้ด้วยกัน แม้จะไม่กว้างมาก แต่การปูที่นอนตรงนี้ก็ไม่ได้ขัดขวางทางเดินแต่อย่างใด อีกอย่างทศวรรษดื่มสาเกไปมากมายขนาดนี้กลางดึกย่อมอยากเข้าห้องน้ำบ่อยอยู่แล้ว แต่เขาไม่อยากอธิบายอะไรตอนนี้

พอปูที่นอนเสร็จสืบสานก็คว้าจอกเหล้าที่กำลังจ่อที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายก่อนจะวางลงไม่เบานัก

“คุณดื่มเยอะเกินไปแล้ว”

“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก คุณอย่าห่วงเลย” แม้ประโยคจะยานครางแต่ทศวรรษที่ตอบคำถามโดยไม่มองหน้าเขาตรง ๆ นั้นทำสืบสานอดที่จะฉุนไม่ได้ ก่อนหน้าบรรยากาศระหว่างเรายังดีอยู่แท้ ๆ ก่อนจะจับข้อมือบางนั้นฉุดให้ลุกขึ้นเพื่อพาไปนอน

“ปล่อย บอกให้ปล่อย” ทศวรรษพยายามแกะมือที่เหมือนคีบเหล็กนั้นแต่ก็ไม่เป็นผล กอปรกับสมองที่มึนเมา ร่างกายจึงซวนเซซบกับอกกว้างทันที ทศวรรษยืนแน่นิ่งให้อีกฝ่ายได้โอบกอดเขาอยู่อย่างนั้น

“คุณใจร้ายมาก” ก่อนจะเริ่มสะอื้นทุบหน้าอกสืบสานเป็นพัลวัน แต่แรงน้อยนิดเพียงแค่นั้นเหมือนแมวขาวที่ข่วนเขาเบา ๆ มากกว่า สืบสานรวบมือสองข้างนั้นด้วยฝ่ามือเดียว

“อย่าดื้อ ถึงเวลานอนก็ต้องนอน”

“ทำไมผมต้องเชื่อคุณ” ตาแดง ๆ ที่แหงนหน้าจ้องมอง จมูกที่เชิดรั้นทำเอาสืบสานอดใจแทบไม่ไหวอยากจะก้มลงไปจูบปลอบประโลมเสียเดี๋ยวนี้ อยากจะโอบกอด ขอโทษเรื่องราวที่ผ่านมา แต่ก็อยากจะจัดการเรื่องราวทางบ้านให้เสร็จสิ้น อยากให้พ่อแม่ของเขายอมรับในตัวทศวรรษด้วยความรู้สึกของพวกท่านเอง ไม่ใช่ลูกอย่างเขาเป็นคนยัดเยียด อยากให้พวกท่านทั้งสองเห็นว่าทศวรรษของเขาแสนดีและน่ารักขนาดไหน สืบสานเบือนหน้าหนีไปอีกทาง

“คุณเมามากแล้ว” สืบสานพยายามประคองคนเมาเข้าไปนอน แต่ทศวรรษก็พยศอย่างต่อเนื่อง ชุดยูกาตะเสียดสีกันจนหลุดลุ่ย

“ปล่อยทศนะ ปล่อย” ทศวรรษเริ่มงอแง และกระเง้ากระงอดสืบสานด้วยความลืมตัว เหมือนเมื่อก่อนที่พวกเขามักจะทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

“จะหย่ากันแล้วแท้ ๆ คุณจะสนใจผมทำไม” ทศวรรษพรั่งพรูทุกอย่างที่อยู่ในใจออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก่อนจะเงยหน้าจ้องมองด้านข้างของสืบสาน ขอบตาร้อนผ่าว เม็ดน้ำตาไหลจากหางตาออกมาเหมือนไร้ก้นบึ้ง ไม่มีทีท่าว่าจะแห้งเหือด

“…เคยมีคนปรามาสความรักของเราว่ายังไงก็จะต้องมีวันนี้ เมื่อก่อนผมไม่เคยเชื่อเลย แต่แล้ว…” ทศวรรษสะอื้นฮักก่อนจะขยุ้มคอเสื้อของอีกฝ่ายจนยับย่น

“ก็มีวันนี้จริง ๆ” ทศวรรษปล่อยโฮร้องไห้อย่างไม่อาย ใครอยากจะหัวเราะเขาก็ช่าง

“คุณเคยพูดว่า…ตอนนั้นคุณคงตาบอดที่แต่งงานกับคนอย่างผม มันก็จริง” สองมือที่ขยุ้มยูกาตะจนยับย่นเริ่มปล่อยมือและนั่งลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง

“…คุณพูดถูก” ทศวรรษก้มหน้าปล่อยให้หยาดน้ำตาหยดลงบนหน้าขาของตัวเองจนบริเวณนั้นเปียกชุ่ม ก่อนจะปาดน้ำตาบนหน้าลวก ๆ แล้วจ้องตากับสืบสานที่ทอดมองอยู่ก่อนแล้ว

“แต่คุณรู้หรือเปล่า มีคนเคยพูดกับผมว่า หากผมเลือกเขา ผมก็คงไม่ต้องอยู่ในสภาพแบบนี้!!” ตอนแช่อ่างเสร็จสืบสานก็เช็กโทรศัพท์มือถือ แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนเสพข่าวบันเทิง แต่การบริหารธุรกิจก็ต้องอาศัยปัจจัยภายนอกอย่างข่าวต่าง ๆ ด้วยเช่นกัน และเรื่องเด่นประเด็นฮอตก็ไม่พ้นคนตรงหน้า ที่มีสำนักข่าวกอสสิปพาดหัว โพสต์รูปผู้ชายอีกคนในอ้อมอกของไอ้โตที่อีกฝ่ายโพสต์ในไอจีว่า…ของหาย อยากได้คืน คนก็แซวใหญ่ว่าผู้ชายในอ้อมอกฉายาเพลย์บอยอย่างโตปืนใหญ่นั้นได้ขโมยหัวใจของชายหนุ่มไป พร้อมกับคลิปที่ไอ้โตอุ้มทศวรรษลงมาจากเวทีด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่ม เคมีระหว่างคนทั้งสองนั้นดีมาก สืบสานที่เหมือนถูกราดน้ำมันลงบนโทสะที่กำลังกดทับลงไปด้วยซีเมนต์ก็ระเบิดออกมาทันที