บทที่ 29 ยอมรับ และเข้าใจ 2

ต้นตาล : “มึงไม่ร้องไห้แล้วเหรออีทศ”

ทศวรรษ : “เก็บไว้ร้องเป็นเพื่อนมึงตอนโดนผัวทิ้งก็ไม่สาย” ต้นตาลแหวเสียงดังพร้อมกับขยำทิชชูเป็นก้อนขว้างใส่อีทศเพื่อนชั่วที่ตอนแรกบีบน้ำตาเรียกดรามา ตอนนี้เหมือนถูกฉีดเลือดไก่ สีหน้าเต็มไปด้วยความใคร่รู้เสียเต็มประดา

“เอ้าอีนี่ ปากเสีย” แล้วเสียงเฮฮาภายในรถก็ดังไปตลอดทางจนถึงบ้านเกิดของมะเดี่ยวโดยสวัสดิภาพ

ทางด้านบ้านคุณาปกร ที่จัดการเรื่องวุ่นวายภายในบริษัท ให้ปากคำกับตำรวจ พอจะมีเวลาว่างหายใจหายคอนั่งคุยกันพร้อมหน้าในวันหยุดแบบนี้ สืบสานเดินวนภายในบ้านเหมือนหนูติดจั่นอยู่ที่ห้องนั่งเล่น อาการเป็นแบบนี้มาสองสามวัน

“โทรไม่ติดเหรอลูก” พรรณพิลัยเป็นฝ่ายเอ่ยถามลูกชาย

“ครับ”

สานฝันแทรกขึ้นมา “พี่ทศไปอีสานค่ะ ไปหาข้าวใหม่ที่จะทำเหล้าขาว” สืบสานเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

“ทำไมพี่ไม่รู้”

“เอ้า สงสัยพี่ทศไม่ได้บล็อกเบอร์ฝัน” สานฝันเย้าแหย่พี่ชายที่ทำหน้ามุ่ย ไม่สบอารมณ์นั่งไม่ติดอยู่บนโซฟา สืบสานแก้ตัว

“ไม่ได้บล็อก แต่ไม่รับ”

“สงสัยมีสองเครื่อง” สานฝันว่า สืบสานเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ แม้เขาจะรู้ว่าเอกสารฉบับนั้นมาจากทศวรรษ แต่ก็ไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด รวมไปถึงเหตุการณ์ในวันนั้น สานฝันจึงเล่าให้ฟังอย่างละเอียดเรื่องที่พวกเขาสุมหัวทำกันมาก่อนหน้านี้

“ยัยฝัน กล้าใหญ่แล้วนะเรา” ท่านเจ้าสัวเอ็ด

“ฝัน ลูกใจกล้าเกินไปแล้ว บ้านนั้นก็ใช่ย่อย” คุณหญิงพรรณพิลัยเอ่ยเตือนลูกสาวด้วยความเป็นห่วง นายท่านเตโชเป็นหนึ่งในผู้ในอิทธิพลมืดที่อยู่หลังการเมืองของประเทศนี้เลยก็ว่าได้ เพียงแต่ไม่ค่อยออกสื่อ แม้ไม่ออกสื่อแต่ก็มักจะถูกเอ่ยถึงหลายครั้งในแวดวงการเมือง และธุรกิจมืด นายทุนเทาทั้งหลาย เหมือนกับว่าไม่เทาไม่ทำ ส่วนลูกชายแม้เบื้องหน้าจะมือขาวใสสะอาดแต่ก็ไม่รู้เบื้องหลังว่าสะอาดจริงหรือจกตากันแน่ แม้แต่สื่อยังไม่กล้าเล่นข่าวรวมไปถึงฝั่งตำรวจเองก็เหมือนจะเจอตอ ไม่กล้าสืบสาวราวเรื่องต่ออีกทั้งเรื่องการปั่นหุ้นในตอนนั้นเอกสารระบุชัดเจนว่า… “ให้คำปรึกษาในการลงทุน” เพียงเท่านั้น นับว่าเป็นผู้บริสุทธิ์คนหนึ่ง แต่ทุกคนในที่นี้ต่างรู้แก่ใจ ตลาดหุ้นในประเทศไทยไม่ต่างจากวงพนัน! เจ้าของนำบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์เพื่อระดมทุน บ้างหอบเงินใส่กระเป๋าหนีไปต่างประเทศโดยที่เม่าตัวเล็ก ๆ ทำได้เพียงเจ็บใจและหมดตัวครั้งแล้วครั้งเล่าเท่านั้น รวมไปถึง Insider วาฬใหญ่ที่รู้เรื่องราวภายในก่อนที่หุ้นจะพุ่ง ตามสโลแกน “ลุกช้าจ่ายรอบวง”

“แต่ก็คุ้มไม่ใช่เหรอคะ อีกอย่างฝันว่าเรื่องนี้คนชื่อโตอะไรนั่นก็ต้องรู้เห็นเป็นใจ ไม่งั้นข้อมูลสำคัญขนาดนั้นพวกหนูจะเอามาได้ยังไงคะ”

“เรื่องนี้มีใครรู้เรื่องอีกบ้าง” ท่านเจ้าสัวถามเสียงเข้ม สานฝันส่ายหน้า

“มีเพียงพี่ทศ เพื่อนพี่ทศ ไม่มีคนอื่นแล้วค่ะ”

“แน่ใจนะว่ามีแค่นี้” สืบสานเองก็ไม่เชื่อว่าคนเหล่านั้นจะมีฝีมือมากถึงขนาดแฮ็กข้อมูลสำคัญในแล็ปท็อปออกมาได้ สานฝันครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะโพล่งออกมา

“อ้อ…มีรุ่นน้องพวกพี่ต้นอีกคนหนึ่งชื่อซานจาค่ะ เห็นพี่ต้นบอกว่าเกี่ยวพันกับลูกชายคนรองของท่านเจ้าสัวเดรโก” ท่านเจ้าสัวสืบศักดิ์เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจอีกหน เรียกได้ว่างานนี้ครอบครัวนักธุรกิจระดับประเทศต่างเกี่ยวพันกันเป็นโยงใยเหมือนใยแมงมุม แต่ก็นับว่าเด็กที่ชื่อต้นตาลนั้นฉลาดพอตัว เพราะว่าท่านเจ้าสัวเดรโกที่ว่าเพิ่งเปิดโปงกระบวนการค้ามนุษย์ในเด็กที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า รวมไปถึงทุนการศึกษาทาสที่เด็กทุนต้องขายเรือนร่างชดใช้พอ ๆ กับหนี้ทางการศึกษาที่พวกเขาต้องแบกเอาไว้บนบ่า เรียกได้ว่าเป็นการเปิดโปงที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินกันเลยทีเดียว มิน่าเตโชถึงได้แสร้งหลับตาข้างหนึ่ง ทำเหมือนไม่รับรู้เรื่องดังกล่าว ท่านเจ้าสัวได้แต่คิดในใจไม่กล้าแม้จะปริปากความในใจออกไปแม้ครึ่งประโยค ท่านเจ้าสัวสั่งสอนลูกสาวอีกสองสามประโยคด้วยท่าทีจริงจัง

“วันหลังทำอะไรต้องปรึกษาผู้ใหญ่ให้มาก ถือซะว่าครั้งนี้เราโชคดีที่ไม่ได้สร้างความบาดหมางให้กับฝ่ายนั้น ในการทำธุรกิจบางครั้งต้องยอมหลับตาข้างหนึ่งเพื่อให้บริษัทอยู่รอด ไม่มีมิตรและศัตรูที่ถาวร”

“ค่ะ ฝันจะจำเอาไว้” สานฝันพูดพลางยิ้มเผล่ไม่ได้มีท่าทีสลดแต่อย่างใด กลับกันเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้เธอโตขึ้นมาก และวิกฤตของคุณาปกรในครั้งนี้ก็ทำให้ท่านเจ้าสัวและภรรยาอย่างพรรณพิลัยได้เห็นเนื้อแท้ของคน และเปิดใจให้กับเพศสภาพของลูกชายและลูกสาวอย่างเต็มใจเสียที