บทที่ 3 บ้านคุณาปกร 1

สืบสานที่รักษาตัวยังไม่หายดี แต่ทางบ้านโดยเฉพาะแม่ของเขาก็ผลักดันให้ลูกชายคนโตกลับมามีบทบาทในบริษัทของครอบครัวอย่างรวดเร็ว และเร่งรีบเสียจนสืบสานวางตัวไม่ถูก บ้านของเขาแตกต่างจากตอนที่อยู่โรงพยาบาลอย่างสิ้นเชิงที่คิดเอาไว้แต่แรก

นี่นะเหรอคือครอบครัวของเขา…ทุกอย่างดูแปลกตา ไม่ว่าจะข้าวของเครื่องใช้ รวมไปถึงความสัมพันธ์ของคนในบ้าน โดยเฉพาะพ่อของเขาที่เหมือนจะโกรธเคืองเขามากมาย ไม่แม้แต่จะไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล กลับมาบ้านหากไม่พูดจากระแทกแดกดันสักสองสามประโยคเหมือนว่าจะท่านจะไม่สบายใจ

แล้วที่ทศวรรษว่าเขาอยู่กินกับอีกฝ่ายมาร่วมสิบปีนั้นค่อนข้างเห็นเค้าลางความจริงอยู่เนือง ๆ หากเขาอาศัยอยู่ที่นี่จริง ๆ อย่างน้อยมันต้องมีความเคยชินอะไรบางอย่างที่ทำจนเป็นนิสัยไม่ว่าจะเป็นข้าวของเครื่องใช้

สืบสานถนัดซ้ายเสื้อผ้า ข้าวของต่าง ๆ ที่ผุดมาในสมองของเขาจะต้องจัดอยู่ฟากซ้ายของตู้เป็นอันดับแรกสุดไม่ใช่ด้านขวา แต่การถนัดซ้ายไม่ได้เป็นมาแต่เกิด แต่เพราะตอนมหา’ ลัยเขาเกิดอุบัติเหตุจนแขนขวาต้องเข้าเฝือกอยู่นานเลยฝึกทำทุกอย่างด้วยแขนซ้าย สืบสานเป็นเหมือนลูกรักพระเจ้าที่เรียนเก่ง หัวดี เรียนรู้ได้ไว และเขียนหนังสือถนัดทั้งสองข้าง แต่เพราะความเคยชินเลยมักจะหยิบจับอะไรมือซ้ายมากกว่า

ช้อนส้อมที่วางบนโต๊ะอาหารก็เหมือนกัน หากเขาอยู่ที่นี่จริง ๆ แม่บ้านจะไม่รู้เลยเหรอว่าเขาถนัดซ้าย แต่สืบสานไม่คิดที่จะปริปากออกไป ยังไงครอบครัวก็คือครอบครัว

เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ

“ลูกสืบทานเยอะ ๆ หน่อยสิคะ” อาหารตรงหน้าช่างไม่คุ้นลิ้นเลย หรือว่าจะเป็นเพราะหลังเกิดจากอุบัติเหตุครานั้น สืบสานไม่ชอบหอมหัวใหญ่ แต่สปาเกตตีตรงหน้าช่างทรมานต่อมรับรสของเขาโดยแท้ Spaghetti Alla Genovese (สปาเกตตีซอสเนื้อที่ตุ๋นกับหัวหอมใหญ่จนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน) เขาเก็บความสงสัยที่มีทั้งหมดภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย

“ทานอีกนิดสิคะพี่สืบ” น้องสาวสองคนตรงหน้าก็เหมือนคนแปลกหน้าไม่ต่างกัน เพียงแต่ว่าเขาเว้นช่องว่างให้คนที่ชื่อทศวรรษมากกว่าสมาชิกที่อยู่ที่นี่ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่น้องร่วมอุทธรณ์แต่กลับไม่ค่อยผูกพันกันอย่างที่คิดไว้ ทานเสร็จก็กลับห้อง เป็นกิจวัตรประจำวันของสืบสานตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ มันช่างจืดชืดและไร้ชีวิตชีวา

สืบสานไม่เคยพูดว่าตัวเองชอบกินอะไร ไม่ชอบกินอะไร บางทีในส่วนลึกของหัวใจก็ยังหวังอยู่ลึก ๆ สายสัมพันธ์ของครอบครัวไม่น่าจะห่างเหินกันถึงเพียงนี้ ถึงขนาดที่ว่าลูกเต้าชอบไม่ชอบอะไรก็ไม่รู้ แล้วถ้าหากเขาพูดจะเป็นการหักหน้าแม่บังเกิดเกล้าที่ตั้งใจสั่งให้แม่ครัวทำแต่อาหารที่คิดว่าเขาชอบเต็มโต๊ะทุกวันแบบนี้หรือเปล่า? มีคำถามมากมายที่เขาได้แต่คิดแล้วก็สงสัย แต่ก็ไม่ได้ปริปากเอ่ยถามออกไป ได้แต่ปล่อยให้แต่ละวันผ่านไปอย่างนั้น

“ทำแบบนี้จะดีเหรอคะคุณแม่” น้องเล็กอย่างสานฝันเอ่ยแย้งผู้เป็นแม่ เธอไม่เห็นด้วยกับวิธีการนี้ตั้งแต่แรก พี่ชายแม้จะความจำเสื่อมอาจจะชั่วคราวหรือตลอดไปแต่ยังไงก็ได้ชื่อว่ามีครอบครัวแล้ว แถมยังตัดขาดจากครอบครัวคุณาปกรร่วมสิบกว่าปี

เหตุผลเพราะอะไร…ทุกคนที่นี่ล้วนรู้ดีอยู่แก่ใจ เพียงแต่เพราะพี่ชายหลงลืมความทรงจำบางส่วนไป แต่สานฝันทำไม่ได้ เธอแสดงละครไม่เก่ง แถมยังปั้นหน้าไม่ถูกเมื่อถูกสายตาคู่นั้นของพี่ชายจ้องมองมา เธอละอายใจและไม่อาจทำเป็นเพิกเฉยต่อหน้าอีกฝ่ายได้ และเธอก็คอยติดต่อกับพี่ชายตลอด แม้อายุจะห่างกันแต่สืบสานกลับเข้าใจน้องสาวอย่างเธอมากกว่าทอฝันที่เป็นพี่สาวคนรองแถมอายุยังห่างกันไม่มาก

“เงียบไปเลยใครขอความเห็นลูกกัน” คุณหญิงพรรณพิลัยเอ็ดเข้าให้ สานฝันหน้ามุ่ยก่อนจะยกผ้ามาซับมุมปากลุกออกไปทั้งที่กินไม่หมด

“สานฝัน สานฝัน!” พรรณพิลัยเรียกลูกคนเล็กที่เดินหายขึ้นไปชั้นสองของบ้านด้วยสีหน้าเอืมระอา

“ลูกคนนี้นี่ จริง ๆ เลย” ทอฝันเองที่เงียบแต่แรกเธอมองเห็นใบหน้าของพี่น้องทุกคนแม้จะราบเรียบไม่แสดงออกมาอย่างชัดเจน แต่แววตาบางครั้งก็ปกปิดความรู้สึกนึกคิดของเจ้าตัวเอาไว้ไม่ได้อยู่ดี

“คุณแม่คะ” ทอฝันเอ่ยเรียกแต่พรรณพิลัยตัดบทเสียก่อน

“แกก็อีกคน กว่าพี่แกจะกลับมาอยู่บ้านได้ไม่ใช่เรื่องง่าย แม่ทำทุกอย่างเพื่อลูกทุกคนจำไว้” ก่อนจะลุกเดินฉับ ๆ ขึ้นไปบนบ้านอีกคน ทอฝันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย และเห็นใจสงสารพี่ชายคนโตมากยิ่งขึ้น คราวนี้ไม่ใช่เพียงพี่ชายคนโตที่ต้องรับศึกหนัก อาจรวมไปถึงชีวิตของเธอและน้องสาวที่เหลือด้วย

สืบสานเป็นคนแบบไหนทอฝันรู้ดี และรู้ดีด้วยว่าพี่ชายของเธอไม่ได้นิยมชมชอบผู้หญิงมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ตอนเรียนม.ปลายไม่เคยชมผู้หญิงคนไหนให้ฟัง มีเแต่เพื่อนร่วมก๊วนผู้ชายห่าม ๆ จนอีกฝ่ายเข้ามหา’ ลัยความสดใสและมีชีวิตชีวาก็ฉายชัดออกมาเมื่อเอ่ยถึงใครอีกคน

คนคนนั้นก็คือ…คู่สมรสในตอนนี้

และการเกิดอุบัติเหตุของพี่ชายเธอในครานี้อาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ทอฝันก็ไม่อยากจะปักใจเชื่ออยู่ดีว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้จะไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไร หรือมีใครกำลังบงการอยู่เบื้องหลังกันแน่ มันบังเอิญและประจวบเหมาะมากเกินไป อีกทั้งตระกูลคุณาปกรเองก็กำลังระส่ำระสายขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์กันอยู่เนือง ๆ