MasukShare
บทที่ 8 วางแผนบุกถ้ำเสือ 2
Terakhir Diperbarui:
2026-02-05 14:23:12มะเดี่ยว : “เอาล่ะ ๆ กูว่าเรื่องอุบัติเหตุต้องมีคนจัดฉากแน่”
ทศวรรษ : “…” พอเห็นสีหน้าว่างเปล่า ไม่ก็บ้าน่า…มะเดี่ยวเพื่อนสาวก็แหวใส่ทันที
มะเดี่ยว : “เอ้าอีทศ เฮิร์ทจนเซลล์หยักในสมองหายหมด”
ทศวรรษ : “ยังไง?”
มะเดี่ยว : “อี่พี่สืบเป็นคนรอบคอบจะตาย เรื่องรถรา ไหนจะเรื่องการขับรถเป็นคนใจเย็น มีสติสตังในหมู่พวกเรามากสุดละ อยู่ดี ๆ ก็เกิดอุบัติเหตุตอนอีทศไปคุยงานกับผู้บ่าวเหงียนชาวเวียดนามคนนั้น เหตุการณ์ยังกะละครหลังข่าว”
ปลายฟ้า : “ละครหลังข่าวที่ไหน กูว่ามหากาพย์แดนภารตะต่างหาก วิ่งไล่กันประหนึ่งหนังอินเดีย”
ทศวรรษ : “นั่นลูกเขาทั้งคนนะเว้ย” ทศวรรษไม่อยากจะเชื่อ หากมีอะไรผิดพลาดบางทีสืบสานอาจถึงตายหรือไม่ก็อาจจะพิการตลอดชีวิตได้ ดูได้จากสภาพรถหลังจากอุบัติเหตุที่ยับเยินจนต้องขายทิ้งเป็นเศษซาก
มะเดี่ยว : “คนรวยคิดเหมือนอย่างเรา ๆ ที่ไหน แม่กูคิดเพียงว่าส่งกูให้จบ หวังให้กูเลี้ยงตัวเองได้พอละ เรื่องหลานแกคงปลง เพราะดูสภาพกูสิคะ แค่เห็นจิ๋มกูก็สยอง แต่ถ้าเจอคโบยยาวใหญ่เหมือนงวงช้างกูสู้ตาย แต่มึงดูอย่างลูกคนรวย บางทีอาจเพราะลงทุนไปมากเลยตั้งความหวังไว้สูงมากตาม”
ปลายฟ้า : “อีกอย่างอีพี่สืบพอมาเจอมึงก็แข็งข้อกับทางบ้านทันที แถมมึงยังเป็นเกย์ เป็นผู้ชายขายน้ำตามที่พวกเขาคิด แค้นนี้สิบปีไม่สาย”
ทศวรรษ : “มึงดูหนังจีนมากไปปะ”
ต้นตาล : “มีมึงคนเดียวแหละที่โลกสวยอีทศ” ต้นตาลว่าพลางสาววิกในมือไปด้วย
มะเดี่ยว : “อีคุณหญิงแม่คงเกลียดมึงที่ทำให้ลูกเขาเป็นเกย์”
ทศวรรษ : “เกย์นะไม่ใช่โควิด อีกอย่างตอนแรกทั้งม.ก็ไม่มีใครรู้ว่าพี่สืบเป็นเกย์ ตอนจับฉลากได้พี่แกเป็นพี่เทคฯ กูยังกลัวว่าเขาจะรังเกียจกะเทยภูธรอย่างกู…ที่ไหนได้กูเสร็จอีพี่สืบค่ะ ไม่ใช่อีพี่สืบเสร็จกู” เพื่อนสาวที่เหลือพลางปิดปากอย่างไม่เชื่อหู บ้างก็เบะปากอย่างหมั่นไส้กับคำพูดคำจาของเพื่อนสาวที่ได้ของดีไปครอบครอง…วาสนากีมันละเนาะ
มะเดี่ยว: “เห็นมะ เรื่องนี้ต้องมีเงี่ยนงำค่ะอีทศ อีพี่สืบได้กลับสู่อ้อมอกแม่ แถมยังเกลียดมึงเข้าไส้ ยังกะละครน้ำเน่า”
ทศวรรษ : “แล้วกูควรทำยังไง”
มะเดี่ยว : “สืบสิคะ รถที่ชน ภาพวงจรปิด ผลการตรวจ”
ทศวรรษ : “สืบจากใคร?” ทุกคนบุ้ยหน้าไปทางเดียวทางอีพี่หมีต้นตาลที่นั่งแคะเล็บต่อยาวเฟื้อย หนวดครึ้มอยู่ตรงปลายโซฟา
ปลายฟ้า : “พ่อมันเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ทำคดีนี้” พอได้ยินเสียงเม้ามอยที่เงียบลง แถมทุกคนยังมองตัวเองเป็นตาเดียว
ต้นตาล : “ไม่เอา พ่อกูเอากูตาย”
ปลายฟ้า : “ทำบุญกับเพื่อนเกย์ด้วยกัน ชาติหน้าได้เกิดเป็นสาวจี๋จะได้ไม่ต้องแอ๊บแบบนี้ค่ะอีต้น” พอเห็นสภาพหน้าตาของอีทศเพื่อนรักที่ผัวหาเรื่องหย่าก็ใจอ่อนยวบทันที ทั้งสองคนรักกันมานานและมั่นคงขนาดไหนทุกคนในที่นี้ต่างรู้ดี รักกันตั้งแต่สมัยมหา’ ลัย ใครจะไปเชื่อว่าคุณชายอย่างอีพี่สืบจะตกหลุมรักอีทศ กะเทยภูธรที่ภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนในกรุงฯ…สภาพปีหนึ่งตอนนั้นอย่างมอม
ฐานะทางบ้านต่างกันขนาดนั้น ใครก็ว่าคบไม่รอด บ้างก็ว่าพ่อเทพบุตรอยากลองของแปลก อีกอย่างอีพี่สืบเองก็เป็นผัวแห่งชาติของพวกเก้ง เกย์ กะเทย เบ้าหน้าดี สกุลรุนชาติไม่ต้องถามถึง แต่อีทศดันส้มหล่นได้ของดีไปครอบครองแต่เพียงผู้เดียว โดนรุ่นพี่ทั้งในและนอกคณะเขม่น ไป ๆ มา ๆ จากที่ไม่ชอบหน้ากลายมาเป็นองครักษ์พิทักษ์อีทศและผัว นั่งหน้าสลอนอยู่นี่กันหมด
ต้นตาล : “อีดอก ขอให้บุญใหญ่ครั้งนี้ที่ลูกได้ทำส่งผลในชาตินี้ด้วยเถิด”
ปลายฟ้า : “มาค่ะอีทศมาวางแผนสืบหาข้อเท็จจริงกันเถอะ!”
ทศวรรษที่หายหน้าไปสองสามวันกลับมาที่ห้องทำงานสืบสานอีกครั้ง แต่ทว่าการมาในครั้งนี้กลับแตกต่างจากทุกครั้ง ทุกครั้งอีกฝ่ายจะมาตัวเปล่า แต่วันนี้กลับหิ้วของกินพะรุงพะรังมาในห้องทำงานเขา สืบสานย่นหัวคิ้วเข้ากัน อีกอย่างเขาไม่ชอบกินอะไรในห้องทำงานเพราะกลิ่นมันจะตลบอบอวลรบกวนโสตประสาทเวลาเขานั่งทำงานอยู่อย่างนี้
แต่ทศวรรษไม่สนแววตาที่อีกฝ่ายมองมา เขาเท้าแขนอย่างอารมณ์ดีบนโต๊ะทำงาน
“ใกล้เที่ยงแล้ว ผมซื้อของอร่อยมาฝากคุณเยอะแยะเลย”
“ผมจะออกไปทานข้างนอก”
“ผมถามคุณเลขาหน้าห้องมาแล้ว วันนี้คุณไม่มีประชุมอะไรในตอนบ่าย อีกทั้ง…ตอนเที่ยงคุณก็ไม่ได้กินอะไรมาหลายวัน”
“มีอะไรที่คุณไม่รู้บ้าง”
“เพราะเป็นคุณไง ผมเลยอยากรู้ทุกเรื่อง”
“เฮอะ” มือที่ปิดแฟ้มลงพร้อมกับเงยหน้าขึ้นจ้องมองผู้ชายตรงหน้า แม้ว่าใบหน้าจะแต้มยิ้มแต่มันก็บดบังดวงหน้าที่อ่อนล้าไม่ได้ ไม่ว่าจะใต้ตา หรือสีหน้าที่ขาวซีด แต่ช่างเถอะ…
“ผมไม่หิว”
“เหรอ…” ทศวรรษลากเสียงยาวก่อนจะหันไปจัดแจงหยิบอาหารเหล่านั้นออกมาวางบนโต๊ะรับแขก
“ไม่หิวก็ต้องกิน ตอนนี้เที่ยงแล้ว จริงสิ…หรือว่าคุณกำลังอ้อนให้ผมป้อนอยู่กันแน่” ดวงตาที่ยิ้มโค้งรวมไปถึงมุมปากที่ยกยิ้ม…น่าหยิกให้หลุดติดมือมาจริง ๆ สืบสานคิดในใจก่อนจะนั่งลงตรงข้ามโดยสีหน้าไม่สบอารมณ์
“ผมไม่ใส่ยาอะไรลงไปหรอกน่า” เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะหยิบจับอะไรเข้าปาก ทศวรรษก็ตักข้าวผัดปูร้านที่สืบสานชอบเข้าปาก ตักจนพูนช้อนจนสืบสานจ้องไม่วางตา ทศวรรษยิ้มน้อย ๆ
“ข้าวผัดปูร้านเฮียฮง ไม่ใส่หอมใหญ่ เนื้อปูแน่นเต็มคำ”
“นี่ข้าวหมกไก่ร้านประภาพร ขนมครก ขนมถ้วย ส่วนทองหยิบทองหยอดและข้าวผัดกุ้งนี่ของผม” ทศวรรษร่ายชื่อของคาวหวานเสร็จก็ตักข้าวผัดกุ้งของตัวเองเข้าปากไม่สนใจคนตรงหน้าอีก
Bab terbaru
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Anda juga akan menyukai
แค่ FWB ทำไมต้องรัก
ริตต้า6192.5K Dibacaบัญชารักคุณหลวง
jalix-ren 1.1K Dibacaไม่อยากเป็นแค่พี่น้อง
น้ำหมึกใสใส1.2K DibacaThe bonding wings เสน่หาพันธะปีศาจ (Mpreg)
Glita2.4K Dibacaหายใจเข้าพุทธ หายใจออกเธอ
ตื่นจากนิรันดร์975 Dibacaผมก็แค่พี่เลี้ยงเด็ก ที่ดันได้พ่อเค้าเป็นสามี [PWP]
ระมุณณ์ มิโกะ855 Dibacaพี่ติวเตอร์ครับ...ช่วยสอนผมหน่อยนะครับ[PWP]
ระมุณณ์ มิโกะ1.0K Dibacaคนของข้าคือจอมมารไร้ใจ
นักเขียนบ้านนา1.3K Dibaca
