LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ออกสำรวจโลกใบใหม่ -------------------------------------------------------------------------- สองพี่น้องกินอาหารฟรีที่เจ้าหน้าที่ส่งมาให้ผ่านช่องส่งของ เป็นอาหารกล่องสำเร็จรูปคล้าย ๆ ที่มีอยู่ในร้านสะดวกซื้อ ซึ่งเมนูอาหารจะเปลี่ยนไปทุกวัน เจ็ดวันเจ็ดเมนู วนอยู่อย่างนั้นซ้ำ ๆ “พี่ไซ ออกไปข้างนอกกัน” แมวน้อยพูดพร้อมกับดึงแขนพี่หมาใหญ่ เธออยากออกไปท่องโลกกว้างเต็มที่ ทว่าตั้งแต่ที่ไซแอนท์ได้ทานข้าวจนอิ่มเขาก็มัวแต่นั่งอ่านหนังสือคู่มือเล่มใหญ่ ที่เจ้าหน้าที่คอนโดมอบไว้ให้ “เราต้องอ่านคู่มือนี้ก่อน ถึงจะออกไปข้างนอกได้นะ” “โห่ เล่มใหญ่ขนาดนี้อ่านวันเดียวก็ไม่จบ...” “อ่านไม่จบก็ไม่ต้องออกไป” ฟุบ! ร่างเล็กของสาวขี้เกียจ ถูกดึงลงมานั่งอยู่บนเบาะนั่งข้างพี่หมาใหญ่ เพราะเขาตั้งใจจะให้เธออ่าน หรือฟังข้อความในหนังสือไปพร้อมกัน... “ไม่ว่าจะสายพันธุ์ไหน ทุกสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในที่แห่งนี้จะมีลักษณะเหมือน ๆ กัน นั่นคือเหมือนกับมนุษย์ และนั่นจึงมีความจำเป็นที่สัตว์ทุกตัวจะต้องเรียนรู้วิธีการใช้ชีวิตอย่างคน หากว่าต้องการจะเป็นพลเมืองของดาวสัตว์อย่างสมบูรณ์” “ลุงตัวเมื่อกี้เขาต้องเป็นหมาเหมือนพี่ไซแน่...” เธอเอนหัวไปซบไหล่พี่หมาตาปรือ ๆ ทำท่าจะหลับในตอนที่ไซแอนท์อ่านคู่มือให้ฟัง “ข้างนอกต้องมีสัตว์มากมายหลายสายพันธุ์แน่ ๆ น่าเป็นห่วงจัง” “ไม่ต้องห่วงส้มหรอก ส้มเอาตัวลอดได้สบาย” “พี่เป็นห่วงตัวอื่นต่างหาก เจอแมวดื้อเข้าไปคงพากันวุ่นวายยกคอนโด” “พี่ไซ” “ห้ามดื้อ…ต้องเชื่อฟังพี่ถ้าเกิดว่าอยากจะอยู่ด้วยกัน เข้าใจหรือเปล่า?” “รอหมดอายุไข แล้วไปเกิดเป็นคนไม่ง่ายกว่าเหรอ แบบนั้นก็ไม่ต้องทำงานหาแต้มบุญด้วย” “ถ้าเป็นแบบนั้นเราจะจำกันไม่ได้ แล้วก็อาจจะไม่ได้เจอกันอีก ส้มอาจจะไปเกิดเป็นลูกคนยากคนจน มีชีวิตที่ลำบากในโลกมนุษย์ อยากเป็นแบบนั้นเหรอ?” “...” แมวดื้อเงียบคิดไป ก่อนจะเอนไปซบพี่หมาใหญ่และพูดในสิ่งที่เธอต้องการ “...ส้มอยากอยู่กับพี่ไซ” ผมก็เหมือนกัน ถึงเธอจะดื้อแต่ก็ไม่อยากให้เธอไปเผชิญโลกอยู่ลำพัง อย่างน้อยอยู่ด้วยกันผมยังปกป้องเธอได้ “...ถ้าส้มไม่อยากทำงาน ก็อยู่แต่ที่ห้อง พี่จะเป็นคนไปทำงานหาแต้มบุญเอง” “...” “พี่มีเวลาหาแต้มบุญอีกประมาณห้าร้อยวัน ก่อนที่ส้มจะหมดอายุไข น่าจะพอมีเงินเหลือซื้อบ้านในหมู่บ้านสัตว์ 1,000แต้ม ได้ด้วย” “ทาวน์โฮม2ชั้นเหรอ เล็กจัง” เธอพูดบ่นเมื่อมองโบรชัวร์บ้าน “พี่จะเก็บแต้มไปซื้อคฤหาสน์ให้ส้ม แต่เราต้องย้ายออกจากที่คอนโดนี้ก่อน เข้าใจหรือเปล่า” “เข้าใจก็ได้” “เข้าใจค่ะ...ในคู่มือเขียนบอกให้ตัวเมียพูดแบบนี้ ส่วนตัวผู้ต้องพูดว่า ครับ อ่านแล้วก็ทำตาม หัดเป็นคนให้ได้เข้าใจไหม” “เข้าใจก็ได้ค่ะ” “อ่ะ เอาไปอ่าน” เขายื่นคู่มือให้แมวแสบอ่านต่อในหน้าที่สำคัญ เพราะในนั้นมีคู่มือสอนการใช้ชีวิต เปลี่ยนให้สัตว์กลายเป็นคน “พี่ไซจะไปไหน” “ไปอาบน้ำ” “อาบน้ำ หึย~” ส้มส้มทำท่าขนลุกขนพอง เพราะเธอไม่ชอบอาบน้ำเป็นที่สุด ต่างจากหมาใหญ่ที่ชอบเล่นน้ำเป็นชีวิตจิตใจ “พี่อาบน้ำเสร็จส้มก็ต้องไปอาบเหมือนกัน เข้าใจหรือเปล่า” หมาใหญ่เดินตรงไปที่ด้านหน้าช่องส่งของ ก่อนจะกดปุ่มแจ้งกับพนักงานถึงของที่ต้องการ ติ๊ด! “ขอผ้าเช็ดตัวหน่อยครับ” ‘ของจะถูกจัดส่งในอีก สาม สอง หนึ่ง’ ปุก! สิ้นเสียงนั้น ก็มีของที่สั่งถูกส่งมาทางช่องด้านหน้าที่ไซแอนท์ยืนรออยู่จริง ๆ เขาเริ่มรู้สึกว่านี่ไม่ใช่ชีวิตใหม่ที่แย่อะไร และคิดว่าการตายก็ไม่ได้น่าเศร้าอย่างที่เคยจินตนาการภาพในหัว สิ่งที่ยากคงจะเป็นการใช้ชีวิตอยู่ในร่างคนนี้มากกว่า ปึง! ส้มส้มหยุดท่าทางตั้งใจอ่านหนังสือไว้เพียงแค่นั้น เมื่อเห็นว่าพี่หมาใหญ่เดินเข้าห้องน้ำไป สิ่งที่เธอสนใจไม่ใช่การศึกษาวิธีการเป็นมนุษย์หรือนั่งอ่านคู่มือเล่มหนานี้ทั้งวัน แต่เป็นการออกไปสำรวจโลกกว้างด้วยตัวเองมากกว่า “เดี๋ยวส้มรีบกลับมานะพี่ไซ” แมวน้อยแสนซนพูดประโยคเมื่อครู่อย่างแผ่วเบา เพราะกลัวว่าพี่ชายของเธอที่อยู่ด้านในห้องน้ำจะได้ยิน แมวสาวเจ้าเล่ห์ยืนจ้องลูกบิดประตูทางออก ก่อนจะค่อย ๆ เปิดมัน และก้าวขาออกพ้นประตูห้องไป “ว้าวว” ภายนอกนั้นเป็นโถงทางเดินที่มีประตูห้องเรียงรายเต็มไปหมด หมายเลขหน้าห้องของเธอบอกให้รู้ว่าห้องของเธอคือ ‘หมายเลขสี่สิบห้า ในชั้นที่สิบเก้า’ เธอท่องจำสิ่งนั้นเพื่อไม่ให้ลืมจุดเริ่มต้นที่เธอต้องกลับมา “ชั้นที่สิบเก้า ห้องหมายเลขสี่สิบห้า...” “ชั้นที่สิบเก้า ห้องหมายเลขสี่สิบห้า...” “โอเค ส้มจำได้แล้ว...” แมวน้อยเริ่มเดินสำรวจในชั้นของเธอ จนเดินมาเจอเข้ากับลิฟต์ ลิฟต์ที่สามารถพาสัตว์ทุกตัวไปยังชั้นอื่น ๆ ของคอนโดได้ และนั่นก็เป็นสิ่งที่ดึงดูดเธอมากที่สุดในเวลานี้ “ลิฟต์เหรอ?” กึก! ติ๊ง! แมวน้อยก้าวขาเข้ามาด้านในลิฟต์เมื่อเห็นว่าประตูเปิดออก หลังจากที่เธอกดปุ่มด้านหน้า รอยยิ้มแสนดื้อปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอ มีปุ่มมากมายอยู่ที่ผนังของลิฟต์ ส่วนใหญ่แล้วเป็นเลขบอกชั้น แต่นิ้วเล็กก็ชี้ไปหยุดที่ชั้น ‘หมายเลข 0’ ซึ่งนั่นเป็นชั้นที่อยู่ล่างสุดของคอนโด เป็นศูนย์รวมของสัตว์หลายสายพันธุ์หลายชนิด เพราะที่นั่นเปรียบเสมือนห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ที่มีข้าวของเครื่องใช้มากมายให้เลือกช็อป มีร้านอาหาร โรงหนัง และพื้นที่สวนสาธารณะให้บริการแก่ทุกวิญญาณสัตว์ที่เข้าพัก ติ๊ง! ชั้นศูนย์ ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกในชั้นศูนย์ สิ่งแรกที่ส้มส้มมองเห็นคือเหล่าวิญญาณสัตว์มากมายหลายชีวิต ที่เดินผ่านหน้าเธอไปมา ทั้งสัตว์บก สัตว์น้ำ สัตว์ปีก แม้แต่สัตว์เลื้อยคลานเอง ก็รวมตัวกันอยู่ในที่แห่งนี้ “ว้าวว สัตว์เยอะจัง นั่นนกใช่ไหม ส้มชอบนก...” เธอพูดปากสั่นตาเป็นประกายเมื่อเห็นเข้ากับคนที่มีปีก สัตว์ที่เป็นของเล่นชิ้นโปรดของเธอ ในตอนที่ส้มส้มกำลังตื่นตาตื่นใจกับสิ่งแปลกใหม่ที่ชั้นศูนย์ ไซแอนท์ที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ และออกมาไม่พบน้องสาวตัวแสบ เขาก็รีบใส่เสื้อผ้าออกมาตามหาเธอทันที เพราะเขานั้นรู้ได้โดยสันชาตญาณ ว่าเธอไม่ได้แอบหลบอยู่ในมุมไหนของห้องเพื่อเล่นซ่อนแอบกับเขาแน่ แต่เธอคงวิ่งวุ่นอยู่ทั่วคอนโด... “ส้มส้ม!” “ให้มันได้อย่างนี้สิ...” “หายไปไหนเนี่ย?” ไซแอนท์วิ่งออกจากห้องมา มองซ้ายขวาก็เห็นเพียงแค่ประตูห้องที่มีหน้าตาคล้าย ๆ กัน เขาวิ่งมาหยุดอยู่ที่หน้าลิฟต์ตัวเดียวกันกับที่ส้มส้มกดเรียกให้ไปส่งเธอที่ชั้นล่าง ซึ่งปุ่มที่มีอยู่ภายในลิฟต์ก็มีมากกว่าสองร้อยปุ่ม ซึ่งเขาเดาไม่ออกเลยว่าเวลานี้น้องสาวของเขาไปเล่นซนอยู่ที่ชั้นไหนของคอนโด เพราะมันมีมากชั้นจนเลือกกดไม่ถูก “เจอตัวเมื่อไหร่ จะจับกัดให้เข็ด...” ไซแอนท์เริ่มกดหาตั้งแต่ชั้นที่อยู่ล่างสุด นั่นคือชั้นศูนย์ ชั้นเดียวกับที่เด็กแสบลงไป และเวลานี้เธอก็กำลังวิ่งเล่นสำรวจทั่วทุกมุมของชั้นล่างที่เปรียบเสมือนสวนสนุกของเด็ก ๆ ติ๊ง! ชั้นศูนย์ ภาพแรกที่ไซแอนท์เห็นเมื่อลิฟต์เปิดออก เป็นภาพที่ดูมีชีวิตชีวา นั่นอาจเพราะที่นี่มีวิญญาณสัตว์ในร่างคนมากมายเดินสวนกันไปมา ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เขาเป็นกังวลว่าน้องสาวตัวแสบจะไปสร้างเรื่องอยู่มุมไหนในที่กว้างใหญ่นี้ -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------สิบสี่วันต่อมา...“เย้!” เสียงเฮด้วยความดีใจของส้มส้มดังลั่นห้องที่พัก และสิ่งที่เธอดีใจก็เป็นเพราะหน้าที่การงานใหม่ของไซแอนท์เขาสอบผ่านการคัดเลือกเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ ที่เป็นตำแหน่งที่หาแต้มบุญได้มากถึงห้าสิบแต้มต่อวัน แถมสามารถเลือกวันหยุดได้ตามใจ“พี่เก่งหรือเปล่า”“แน่นอน พี่ไซของส้มเก่งที่สุด^^” เธอทั้งกอดทั้งหอมเพื่อแสดงความยินดีกับไซแอนท์ ซึ่งเธอก็เชื่อมั่นอยู่ลึก ๆ ว่าเขาจะทำสิ่งที่คาดหวังได้สำเร็จ“พี่ขอเวลาสักหกเจ็ดเดือนนะ พี่สัญญาว่าจะพาส้มย้ายออกไปอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่”“ส้มก็จะช่วยพี่ไซด้วยเหมือนกัน แบบนั้นเราสองคนคงได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น^^”“งั้นเรามาช่วยกันเก็บแต้มซื้อคฤหาสน์กันเนอะ^^”ทั้งคู่รู้สึกมีความสุขไม่ต่างกัน นั่นก็เพราะเป้าหมายของพวกเขาสำเร็จไปเกินครึ่ง หน้าที่การงานก็ดีขึ้นตามลำดับ แต้มบุญที่ได้รับก็มากขึ้นจนเป็นที่น่าพอใจและทั้งคู่ก็ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้ย้ายออกมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่อย่างที่ตั้งใจ แถมยังมี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตัดปัญหากวนใจ--------------------------------------------------------------------------หน้าประตูทางเข้าออกคอนโดพักวิญญาณสัตว์ ช่วงหกโมงเย็น ไซแอนท์มายืนรอที่หน้าประตูทางเข้าออกอย่างร้อนใจ เขารู้จากลุงหลงว่ามีที่แห่งหนึ่งที่อยู่นอกเหนือพื้นที่ของคอนโดแห่งนี้ซึ่งเขาก็คิดว่าหากหาส้มส้มอยู่นานแล้วไม่เจอ จะลองซื้อทัวร์รอบค่ำไปตามหาเธอที่นั่นดู ทว่ายังไม่ทันที่ไซแอนท์จะจ่ายอายุไขเพื่อซื้อทัวร์รอบสุดท้ายของวัน เขาก็เห็นว่าผู้ที่เขาตามหา เดินผ่านประตูเข้ามาด้านใน...“พี่ไซ...”“...” (ไอ้ลีโอ) มันยิ่งทำให้ไซแอนท์โมโหมากขึ้น เมื่อเห็นว่าส้มส้มเดินเข้ามาพร้อมกับลีโอ แมวหนุ่มที่เขาไม่ชอบหน้า“พี่ไซ ส้มขอโทษนะ โทรศัพท์ส้มมันโทรหาพี่ไซไม่ติดเลย ก็เลยไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี แต่ว่าส้ม...”“ขึ้นห้อง” ไซแอนท์พูดเสียงเย็นเยือก บ่งบอกถึงความไม่เป็นตัวเขา มือใหญ่ก็จับคว้าข้อมือเล็กด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว“ส้ม พรุ่งนี้จะไปทัวร์รอบค่ำกับพี่หรือเปล่า?”“ไม่! ฉันไม่อนุญาตให้ส้มไปไหนกับแกทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับเมียฉันอีก”“...”“พี่ไซ...”ส้มส้มถูกไซแอนท์ลากขึ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทัวร์ลับ พักใจ--------------------------------------------------------------------------หลังจากไซแอนท์เลิกงาน เขาก็ตรงกลับขึ้นมาที่ห้องพักทันที เพราะรู้ว่าส้มส้มกำลังนอนเสียใจอยู่ลำพัง กับการจากไปของคุณยายแมวดำ ซึ่งเมื่อไซแอนท์กลับขึ้นห้องมาก็เห็นภาพที่เขาคาดไว้จริง ๆ เธอนอนจมกองน้ำตาอยู่บนเตียงแบบนั้น...“ส้ม”“ฮึก ๆ พี่ไซ”“ยังไม่เลิกร้องไห้อีกเหรอครับ...”“ฮึก ส้มเสียใจ”“พี่เข้าใจครับ...แต่ว่าเราต้องดีใจกับคุณยายไม่ใช่เหรอ เธอได้ไปในที่ที่เธออยากไปแล้วนะ”“ฮึก...”“เอาเถอะ ถ้าส้มยังเสียใจอยู่ ก็หยุดส่งนิยายอยู่แต่ห้องไปก่อน ไม่ต้องออกไปทำงาน พักให้หายเศร้าก่อน ส่วนนิยายที่ต้องส่งลูกค้า เดี๋ยวพี่จะเป็นคนไปส่งให้เอง...”“พี่ไซ”“เอาตามนี้แหละ”“...” เธอเอนตัวไปกอดพี่หมาใหญ่ ก่อนจะบอกเขาถึงของขวัญที่เธอได้รับจากคุณยายแมวดำ “คุณยายให้แต้มส้มมาด้วย ให้มาเป็นพันแต้มเลยดูสิ”ไซแอนท์มองดูที่นาฬิกาข้อมือของส้มส้ม แล้วก็เห็นว่าเธอมีแต้มมากถึงสองพันหนึ่งร้อยเก้าสิบแต้ม ซึ่งเป็นจำนวนมากพอที่จะพาให้ทั้งคู่ออกไปจากที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์แ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตั้งรับไม่ทัน--------------------------------------------------------------------------ก๊อก ๆ!“คุณยาย ส้มมาแล้ว~” ส้มส้มเคาะประตูเรียกหาคุณยายแมวดำ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่ในดาวดวงนี้แก๊ก! “มาแล้วเหรอ ยายกำลังรอส้มอยู่เลย”คุณยายหลบทางให้ส้มส้มเดินเข้าห้องพักของเธอมา ซึ่งเธอเตรียมจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ไว้รอแมวส้ม ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ล้วนแล้วแต่เป็นของกินที่ส้มส้มบอกว่าชอบทั้งนั้น“ว้าว ทำไมวันนี้มีของกินเต็มโต๊ะเลยล่ะคะ?”“ยายอยากกินข้าวกับส้มก่อนไปน่ะ”“ไปไหนคะ?”เธอถามถึงที่หมายของคุณยายแมวดำ นั่นก็เพราะส้มส้มลืมไปว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เจอกับคุณยาย เธอลืมไปสนิทจึงไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อการจากลา“...นั่งเถอะ ยายสั่งแซลมอนของโปรดส้มมาให้ด้วย” เธอจำได้ในสิ่งที่ส้มส้มเคยบอก“ว้าว แซลมอนเป็นตัวเลย...”“...” คุณยายแมวดำมองภาพความสดใสของส้มส้ม แล้วก็รู้สึกใจหายที่จะต้องจากเธอไปในวันนี้เพราะช่วงห้าสิบวันที่ผ่านมา ความเหงาของเธอหายไปเป็นปลิดทิ้งตั้งแต่มีส้มส้มมาเล่านิยายให้เธอฟัง แต่ความตั้งใจเดิมก็ยังคง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รางวัลของคนเก่ง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ส้มส้มเพิ่งได้ยินความคิดของผู้ที่ตัดสินใจต่างออกไปจากเธอ ซึ่งมันเป็นความคิดที่เธอไม่เคยได้ยินจากใครมาก่อน เพราะส่วนใหญ่สัตว์ที่จับคู่ได้แล้ว ก็มีความคิดที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดกาลในโลกใบนี้ทั้งนั้นทว่าคุณยายแมวดำ กลับอยากให้ความรักนำทางคู่ของเธอมาพบเจอเธออีกครั้งในโลกใบเดิมที่พวกเขาจากมา แม้มีโอกาสที่จะหากันไม่เจอ แต่ทั้งคู่กลับมั่นใจในกฎแรงดึงดูดของความรักที่พวกเขามีต่อกัน“งั้นก็ แสดงว่าคุณยายเหลือเวลาอีก...”“สี่สิบแปดวันจ้ะ”“เฮ้อ คุณยายรอได้ไงคะ ตั้งเกือบหนึ่งพันวัน เป็นส้มคงอดทนรอไม่ไหว”“ก็เพราะยายไม่รู้วิธีที่จะตามไปหาเขาเร็วกว่าการรอให้สิ้นอายุไขยังไงล่ะ”“คงทรมานมากเลยสินะคะ” ส้มส้มทำหน้าเศร้าใจ เพราะเธอเข้าใจว่าการต้องสูญเสียใครสักคนและทำได้แต่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รักเดียวใจเดียว--------------------------------------------------------------------------“...” ซูซี่ใช้เวลารวบรวมความกล้าที่จะพูดสิ่งนั้นอยู่หลายวัน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องผิดหวัง ตั้งแต่พูดความตั้งใจของเธอยังไม่ทันจบด้วยซ้ำ“ต้องขอโทษคุณซูซี่ด้วยนะครับ”“อ้อ ไม่เป็นไรเลยค่ะ ฉัน...ฉันควรจะถามเรื่องนั้นก่อนด้วยซ้ำ แต่ดันพูดไม่รู้เรื่องเลย” เธอเป็นหมาขี้อาย มีท่าทางเรียบร้อยต่างไปจากส้มส้ม มันเป็นเรื่องยากที่เธอจะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยความพยายามที่มีอยู่น้อยนิด“เธอชื่อส้มส้มครับ คุณซูซี่น่าจะจำเธอได้...”“น้องสาวของคุณไซแอนท์?”“ครับ ตอนนั้นเราสองตัวยังเป็นพี่น้องกันอยู่ แต่ว่าตอนนี้ เราจับคู่กันแล้วล่ะครับ ถึงเธอดื้อไปหน่อย แต่ว่าเธอก็น่ารักมากเลยล่ะครับ ทำให้ชีวิตของผมไม่น่าเบื่อเลย”“คุณไซแอนท์คงชอบเธอมากเลยสินะคะ...”“ครับ เธอเป็นความสดใสให้กับชีวิตของผม” เขาพูดอวดแฟนให้สาวอื่นฟัง พร้อมกับอมยิ้มไปพราง “ต้องขอโทษคุณซูซี่จริง ๆ นะครับ”“…ไม่เป็นไรค่ะ แบบนี้ฉันคงตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อหรือว่ารอไปเกิดเป็นมนุษย์ดี” เธ







