EP.6

อัคคี...

"ไอ้เห รุ่นน้องมึงเขาคบกับแฟนนานยังวะ" อยู่ ๆ ผมก็ถามในสิ่งที่ผมอยากรู้ขึ้นมา

"คนไหนวะ น้ำแข็งเหรอ" มันหันมาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งให้ผมก่อนจะหันไปขับรถต่อ ไอ้เหมันต์กับเพื่อน ๆ คนอื่นไม่รู้ว่าผมกับน้ำแข็งเคยเป็นอะไรกันมาก่อน เรื่องนี้มีแค่ผมกับน้ำแข็งเท่านั้นที่รู้

"เออคนนั้นแหละ"

"ก็คบกันนานแล้วนะ ตั้งแต่ประถมมั้งถ้าจำไม่ผิด" เหี้ย! นี่หมายความว่าตลอดเวลาที่ยัยนั่นคบกับผม ยัยนั่นก็มีแฟนอยู่แล้วเหรอวะ โห... นี่ผมโดนสวมเขามาตลอดเลยเหรอ ผมคิดว่าผมเป็นแรกของเธอเสียอีก

"มึงเป็นเหี้ยไรทำหน้าแบบนั้น" คนข้าง ๆ หันมาเลิกคิ้วใส่ก่อนจะหนี่ตามองผมอย่างจับผิด

"เปล๊า แล้วมึงรู้ได้ไงว่ายัยนั่น เอ้ยรุ่นน้องมึงคบกับแฟนมาตั้งแต่ประถมแล้วอะ ไหนมึงบอกว่าเพิ่งรู้จักน้องเขาตอนเข้ามหาลัยไงวะ" ผมปรับสีหน้าให้เป็นปกติอีกครั้งก่อนจะถามมันต่อ

"น้องเขาเล่าให้กูฟัง อีกอย่างเขาอยู่บ้านข้างกันตอนที่อยู่ต่างจังหวัดอะนะ หมายถึงก่อนที่น้ำแข็งจะย้านมาอยู่ที่กรุงเทพอะเคยอยู่บ้านข้างแฟนมาก่อน"

"เหรอ..." ผมพยักหน้าเบา ๆ ให้กับคำตอบของมัน

งั้นงานนี้ก็ยากนะสิถ้าสองคนนั้นคบกันตั้งแต่ประถมก็คงยากที่จะเลิกกัน ตอนที่ผมคิดว่าจะทวงยัยนั่นคืนเพราะผมมั่นใจว่าผมคือรักแรกของเธอและผมมาก่อน แต่ที่ไหนได้ยัยนั่นหลอกผม แต่ช่างแม่งดิวะคบได้ก็เลิกได้ ถ้าเลิกกันยากนักผมจะฉุดแม่งเลย

.

.

.

น้ำแข็ง...

หลังจากที่ฉันกับยัยแฟนเดินทางมาถึงคอนโด ยัยแฟนก็ไปอาบน้ำส่วนฉันก็นั่งดูทีวีตรงโซฟาแก้เซ็ง

สายเรียกเข้า >>> พี่เหมันต์ เจ้าของ ร.พ.

แต่นั่งเขี่ยโทรศัพท์มือถือไปได้สักพัก เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นกับชื่อของคนที่โทรเข้ามาก็ทำให้ฉันแปลกใจ ปกติพี่เขาจะไม่โทรมานอกจากมีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับทุนการศึกษาหรือว่างานสำคัญในโรงพยาบาล หรือว่าจะมีอะไร?

"สวัสดีค่ะ พี่เหมันต์" ฉันกรอกเสียงลงทักทายคนปลายสายทันทีที่กดรับ

[อื้มน้ำแข็งเหรอ ถึงคอนโดยังเรา]

"ถึงแล้วค่ะ ว่าแต่พี่เหมันต์โทรมามีอะไรหรือเปล่าค่ะ"

[พอดีพรุ่งนี้งานวันเกิดพี่อะ ฉลองที่ผับXX เราไปให้ได้นะเดี๋ยวพี่ลางานให้]

"ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ" ฉันกดวางสายจากพี่เหมันต์ก่อนจะต่อสายถึงพี่เอิร์ธ ผู้ปกครองของฉันเพื่อขออนุญาตไปงานวันเกิด เมื่อปีที่แล้วฉันก็ได้ร่วมงานวันเกิดของพี่เขา แต่ปีที่แล้วเป็นการเซอร์ไพรส์ในโรงพยาบาลจากบรรดาแม่ ๆ พยาบาลและคุณหมอ ไม่ได้จัดเป็นงานส่วนตัวเหมือนวันนี้

"ฮัลโหลค่ะ พี่เอิร์ธ"

[ว่าไงน้ำแข็ง] เสียงทุ้มละมุนของพี่ชายสุดหล่อทักกลับทันทีที่กดรับสายฉัน

"คือว่าพรุ่งนี้รุ่นพี่ที่มอเขาชวนน้ำแข็งไปงานวันเกิดค่ะ คนที่เป็นลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลที่เขาให้ทุนน้ำแข็งอะพี่ พี่ให้น้ำแข็งไปมั้ย"

[อ่อไปสิ ว่าแต่ไปยังไงล่ะ]

"ไปแท็กซี่ค่ะ ยัยแฟนคงจะไม่ได้ไปส่งเพราะเข้ากะดึก"

[ถ้าแฟนไม่ว่างไปส่งเดี๋ยวพี่ไปส่งเราเอง พรุ่งนี้พี่ว่าจะไม่เข้าบริษัทน่ะ โอเคมั้ย]

"โอเคค่ะ งั้นพรุ่งนี้เช้าเดี๋ยวน้ำแข็งกลับบ้านนะคะ แล้วเจอกันค่ะ ฝันดีนะคะพี่เอิร์ธ "

[ฝันดีจ้า] ปลายสายเอ่ยบอกก่อนจะกดวางสายไป เป็นเวลาเดียวกันที่เพื่อนรักเดินเข้ามาก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างฉันแล้วพูดแซวขึ้น

"แหม มีบอกฝันดงฝันดี ถ้าไม่ติดว่าพี่เอิร์ธเขาเป็นผู้ปกครองแกและดูแลแกในฐานะน้องสาวนะ ฉันคงคิดว่าแกกะพี่เขาเป็นแฟนกันแล้วแหละ"

"นี่เพื่อนรัก ฉันกับพี่เอิร์ธเป็นพี่น้องกันที่สำคัญจะไม่มีอะไรเกินเลยเด็ดขาดโอเคเนอะ" ฉันพูดพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมกับเลิกคิ้วใส่เพื่อนรัก

"โอเคจ้า พี่น้องก็พี่น้อง ว่าแต่แกเหอะเมื่อไหร่จะมีแฟนสักที" เข้าเรื่องนี้อีกล่ะ

"ฉันไม่คุยกับแกแล้วไปอาบน้ำดีกว่า จิ๊"

"พูดเรื่องนี้ทีไรเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะแกอะ"

"ไม่คุยด้วยแล้ว"