บทที่ 25 ไม่ชัดเจนก็แค่ไป (1)

บทที่ 25

ไม่ชัดเจนก็แค่ไป

ในเช้าวันถัดมาดาริกาตื่นแต่เช้ามืดเพื่อมาจัดการเอกสารให้เรียบร้อยก่อนเดินทางในอีกไม่กี่วันหลังได้รับอีเมลจากมหาวิทยาลัยที่อังกฤษตอบกลับมาหลังเธอส่งเรื่องไปเมื่อสองเดือนก่อนด้วยความรู้สึกที่ไม่มั่นใจ แต่ในตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าจะไปเรียนต่อที่อังกฤษอย่างไม่ลังเลแล้ว สิ่งที่ได้สัมผัสเมื่อวานที่งานเลี้ยงทำให้เธอตัดสินใจได้ทันทีว่าเธอควรเดินออกไปจากจุดที่สับสนเพื่อทบทวนก่อนที่จะตัดสินใจพลาดไป

หญิงสาวยอมรับว่าคำพูดของศศินมีอิทธิพลกับความรู้สึกของเธออยู่มากเกินกว่าจะอยู่ต่อเพราะเธอรู้ตัวดีว่าหากยังอยู่ต่อไปเช่นนี้คงมีแต่แย่กับแย่ลงหากยังไม่รู้ใจตัวเองที่แท้จริงรวมไปถึงเตชินที่คงจะยังไม่รู้ใจตัวเองเช่นกัน

เธออยากได้เวลาและเขาเองก็อยากได้เวลา

ไม่ใช่เธอไม่เคยรู้สึกรักเขามากกว่าพี่ชายแต่แค่อยากให้แน่ใจกว่านี้และการตัดสินใจไปอังกฤษก็เพื่อต้องการทบทวนให้มั่นใจ หากยังมีความสับสนอยู่แบบนี้แล้วในอนาคตชีวิตคู่ของเธอกับเขาจะดีขึ้นจริงหรือหากใครคนใดคนหนึ่งไม่มั่นใจในความรู้สึกของตัวเอง ยังไม่รู้ใจตัวเองที่แท้จริง สำหรับสิ่งที่เตชินทำให้กับเธอใช่ว่าหญิงสาวอยากจะทำลายมันด้วยการทำร้ายจิตใจเขาหากวันหนึ่งเธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้รักเขาในฐานะผู้ชายแต่เป็นพี่ชาย ไม่เป็นการทำร้ายความรู้สึกและความสัมพันธ์อย่างนั้นหรือ

ฉะนั้นแล้วเมื่อหัวใจยังไม่ชัดเจนเธอก็ควรไปจัดการมันให้ชัดเจนเสียดีกว่าเกิดความรู้สึกแย่ๆ แทนจนมองหน้ากันไม่ติดจะทำเช่นไรกัน เธอแคร์เธอใส่ใจเขายิ่งกว่าใครทั้งนั้น...ใช่ ความรู้สึกนี้ที่เธอชัดเจน แต่มันหมายความว่าเธอแคร์เธอใส่ใจเขาในฐานะไหนกันแน่เล่า

พี่ชายหรือผู้ชายคนหนึ่งที่เธอรัก...

“น้องดา ทำอะไรอยู่เหรอ” เตโซซึ่งลงมาจากชั้นสองและได้ยินป้าแก้วตาบอกว่าดาริกาลงมาแต่เช้าแล้วเข้ามาในห้องหนังสือยังไม่ออกไป เขาจึงเดินตามเข้ามาทันทีเพื่ออยากรู้ว่าหญิงสาวเข้ามาทำอะไรแต่เช้ามืด

“ดากำลังเตรียมเอกสารต่างๆ สำหรับการเดินทางและเข้าเรียนคะ พอดีดาได้อีเมลตอบกลับจากทางยูที่อังกฤษแล้วคะ อีกสองวันดาจะเดินทางไปก่อนกำหนดนะคะเพราะอยากปรับตัวกับที่นั้นก่อน” ดาริกาให้คำตอบด้วยท่าทางไม่ยี่หระราวกับเป็นเรื่องปกติทั่วไปที่เตโซยินยอมเห้นด้วยทั้งที่มันตรงข้ามกัน

“ถ้าดาไปพี่จะบอกเต เมื่อคืนพี่คุยกับเตเรื่องดา รู้หรือเปล่าว่า...” เตโซรู้สึกไม่พอใจเมื่อหญิงสาวกำลังดื้อดึงจึงคิดจะขู่บังคับอย่างที่เขาไม่เคยคิดจะทำกับดาริกา ทว่าไม่ทันจะพูดจบประโยคก็ถูกดาริกาแทรกขึ้นมาเสียก่อน

“พี่โซคะ ดาขอร้องนะคะ ปล่อยดาไปเถอะค่ะ ถ้าขืนยังอยู่แบบนี้ก็ไม่รู้ว่าจะไปกันรอดหรือเปล่า ทำไมไม่ลองปล่อยให้ดาให้พี่เตได้ลองทบทวนตัวเองดูก่อนคะ มันอาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้นะคะ สองเดือนที่ผ่านมาการหลบหน้ากันก็บอกได้แล้วว่าระหว่างดากับพี่เตคงเป็นพี่น้องกันก็ได้ค่ะ” เธอเงยหน้าขึ้นไปมองเตโซด้วยสายตาสับสนแกมหงุดหงิดตัวเองที่ดันลบคำพูดของศศินออกไปไม่ได้จนตัวเองต้องเกิดความลังเลเช่นนี้

“น้องดา” เตโซมองหญิงสาวด้วยความสงสารแกมเห็นใจเมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด

“ดาไม่อยากทำร้ายพี่เตคะถ้าพี่เตรู้สึกกับดามากกว่าน้องสาวจริงๆ แต่ดากลับรู้สึกว่าเขาเป็นพี่ชาย ดาแคร์ดาใส่ใจพี่เตมาก มากจนไม่อยากทำร้ายพี่เตไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไร พี่โซก็รู้ว่าความรู้สึกมันบังคับฝืนใจกันไม่ได้ ถ้าดายังคิดอย่างที่ศินพูดโดยที่ไม่รู้หัวใจตัวเองจริงๆ แต่กลับเลือกที่จะอยู่อย่างสับสน มันเป็นการทำร้ายพี่เตคะถ้าพี่เตไม่ได้รู้สึกด้วย” ดาริกายังคงให้เหตุผลออกไป

“…” เตโซรับฟังอย่างเงียบๆ

“ถ้าดารู้ใจตัวเองจริงๆ มันคงไม่มีปัญหาถ้าดาจะเดินเข้าไปพูดกับพี่เตตรงๆ แต่นี่ดาไม่รู้เลย ดาสับสนไปหมด ดาหาคำตอบไม่ได้เสียทีทั้งที่ครุ่นคิดมาตลอดสองเดือนที่ผ่านมา ดายังไม่ได้คำตอบ การมีคำตอบที่ชัดเจนมันดีกว่าไม่ชัดเจนนะคะ ทั้งดาทั้งพี่เตจะได้ไม่ทำร้ายกันและกันทั้งที่เราสองคนดีด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก พี่เตทำเพื่อดาขนาดนั้นตอนเกิดเรื่องแต่ดาไม่เคยได้ทำอะไรให้พี่เตเลย” ดาริกาพูดทั้งน้ำตาออกมา

“พี่เข้าใจแล้ว การที่ดาจะไปไกลถึงอังกฤษเพราะอยากได้คำตอบหัวใจให้ชัดเจนเพื่อตอบแทนเตใช่ไหม” เตโซพูดขึ้นเมื่อดาริกาเงียบลง

“ค่ะ ถ้าพี่เตรักดาในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งไม่ใช่น้องสาว การที่ดามีคำตอบหัวใจที่ชัดเจนจะเป็นการตอบแทนความรักให้พี่เตให้สมกับที่พี่เตทำเพื่อดารักดา แต่ถ้าไม่ใช่มันก็ยังเป็นคำตอบให้ดาได้รู้ว่าควรทำเช่นไรเพื่อไม่ให้มันผิดพลาดจนต้องมาเสียใจกันอีก” ดาริกาตอบพลางอธิบายให้เตโซได้เข้าใจ

“โอเค พี่ยอมให้ดาไปก็ได้ แล้วดาจะบอกเรื่องนี้กับเตหรือเปล่า” เตโซยอมให้ในที่สุดเมื่อได้ฟังเหตุผลเพิ่มเติมจากดาริกาและได้รู้ว่าเธอใส่ใจน้องชายของเขามากแค่ไหน

“ไม่ค่ะ ดาแค่ไม่อยากต้องมาลังเลสับสนอีก” ดาริกาพูดออกไปตามตรงพลางยกมือเช็ดคราบน้ำตาก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของเตโซพลางมองไปที่ชายหนุ่มอีกครั้งด้วยอาการตกใจเล็กน้อย

“เตรักดาในฐานะผู้หญิงไม่ใช่น้องสาว จะไม่บอกเตจริงๆ เหรอดา” เตโซพูดพลางถามกลับไป 

“...ที่พี่โซพูดจริงเหรอคะ” ดาริกาไม่ตอบแต่ถามกลับ

“พี่จะโกหกไปเพื่ออะไร ดา เมื่อคืนพี่คุยกับเต ดาก็คิดเหมือนกับที่ดาคิดจนพี่ถามย้ำและบอกให้เตลองคิดดูอีกที สุดท้ายเตก็บอกกับพี่ว่ามันรักดา มันไม่ได้โกหก พี่มองแววตาของมันที่ดูมีความสุขที่ได้พูดออกมาว่ารักดา พี่บอกแบบนี้ดายังจะตัดสินใจแบบเดิมอยู่อีกหรือเปล่า” เตโซพูดออกไปแล้วถามอีกครั้ง

“ดา...ดายังจะไปอยู่คะ และดาก็จะไม่บอกพี่เต เพราะดาก็ยังไม่รู้ใจตัวเองอยู่ดีคะพี่โซ” ดาริกาอึกอักอยู่ครู่ก่อนจะให้คำตอบออกไป

ดาริกาคิดอีกครั้งกับคำพูดของเตโซ ไม่ใช่เธอไม่รู้สึกดีที่ได้ยินแต่เธอยังมีความรู้สึกว่ามันอาจจะไม่ใช่อยู่ลึกๆ จึงไม่อยากใช้คำพูดของเตโซมาทำให้เกิดความลังเลอีก จึงตัดสินใจยึดมั่นความตั้งใจเดิมเพื่อให้คำตอบที่ชัดเจนและเป็นคำตอบที่ถูกต้อง

ดีกว่าไปทำร้ายเตชิน

ยิ่งได้รู้ความรู้สึกของเตชินที่ชัดเจนแล้วดาริกาก็ยิ่งไม่อยากตัดสินใจพลาดจนกลายเป็นการทำร้ายชายหนุ่มหากวันใดวันหนึ่งหญิงสาวเกิดรู้ใจตัวเองว่าอาจไม่ได้มีใจรักเหมือนกับที่เขารู้สึกกับเธอขึ้นมากันเล่า