หน้าหลัก / โรแมนติก / รักร้าวภรรยา / บทที่ 9 คนปากไม่ตรงกับใจ (3)

แชร์

บทที่ 9 คนปากไม่ตรงกับใจ (3)

ผู้เขียน: กวินทร์แก้ว
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15 20:08:06

เสียงของดาริกาถูกหยุดด้วยริมฝีปากบางที่ฉกลงมาจูบอีกครั้งราวกับต้องการหยุดไม่ให้เธอทำรายบรรยากาศที่กำลังอบอวลไปด้วยไอความร้อนของเรือนร่างที่แผ่ออกมาให้ยิ่งรู้สึกซาบซ่านและวาบหวิวหัวใจเมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของตัวเองที่ไม่ได้ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ตอบรับเสียทีเดียว ซึ่งทำให้คนตัวสูงพอใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“คืนนี้มีแค่เราในตอนนี้ ลืมทุกอย่างไปก่อนได้มั้ยตัวเล็ก”

เตชินผละริมฝีปากออกพร้อมกับไอความร้อนที่แผ่ออกมายามที่เขาหอบหายใจ ลืมตามองดวงตาหวานที่สั่นระริกด้วยความสับสนว้าวุ่นซึ่งสบกลับมาอย่างหวานละมุนใจของเขา

“พี่เต”

ดาริกาสบสายตาที่เคยคมดุซึ่งถูกสายตาอบอุ่นและโหยหาแทนที่จนหัวใจดวงน้อยหวั่นไหวเต้นแรงไม่เป็นส่ำราวกับมีคนมาตีกลองอยู่ด้านใน ช่างแตกต่างจากในคราแรกจนเธอทั้งรู้สึกดีและกลัวพร้อมกัน

“ลืมมันซะตัวเล็ก”

ชายหนุ่มพูดจบก็กดจูบอีกครั้ง สอดลิ้นอุ่นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กที่เริ่มจะประสามากขึ้นอย่างไม่เงอะงะอีกต่ไปยิ่งกระตุ้นความดิบในตัวเสือร้ายให้ตื่นขึ้นมากกว่าเดิม มือหนาเริ่มสัมผัสลากไล้จากเอวคอดไปที่สะโพกที่ได้สัดส่วนพอดีแล้วดันต้นขาด้านล่างของสาวเจ้าชันขึ้นแล้วลูบไล้ไปตามปลีน่องวนกลับมาที่ต้นขาอย่างเย้าหยอกก่อนจะกอบกุมความอ่อนนุ่มที่เปียกแฉะ

มือหนาเริ่มทำหน้าที่อย่างค่อยเป็นค่อยไปเพื่อไม่ให้สาวเจ้าตกใจกับครั้งแรกในคืนนี้ ดรียวนิ้วอุ่่นสอดลึกเขาหาเนื้ออ่อนนุ่มอุ่นที่ตอบรับเรียวนิ้วของเขาได้เป็นอย่างดีก่อนจะชักเข้าออกไปตามจังหวะและนุ่มนวลเมื่อรับแรงตอดรัดได้เป็นอย่างดี

ริมฝีปากร้อนผละออกจากริมฝีปากอิ่มไล่พรมจูบที่แก้มเนียนนุ่มก่อนจะไล่ลงมาที่ซอกคอแล้วขบเม้มเบาๆ จนคนตัวเล็กเผลอครางกระเส่าออกมาให้หัวใจคนตัวใหญ่กระชุ่มกระชวยมากขึ้น

ร่างกายอรชรของดาริกาอ่อนยวมเมื่อสัมผัสได้ถึงเรียวนิ้วอุ่นที่สอดลึกบดเคล้าความอ่อนไหวจนหญิงสาวต้องบิดร่างกายตอบโต้ไปตามจังหวะกระทั่งถึงจุดที่ทานทนไม่ไหว กระตุกเล็กน้อยก่อนจะปลดปล่อยความซาบซ่านออกมาในที่สุด

การตอบโต้จากหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มไม่รอช้าและไม่หยุดที่จะดำเนินต่อไป เรียวปากขมเม้มไปตามเนื้อนุ่มบริหน้าเนินเนื้ออกอวบ มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าสวนโค้งของเธอจนจำขึ้นใจได้ว่าส่วนไหนของเธอที่ทำให้ใจของเขาสั่นไหว ก่อนจะกดสะโพกเธอเอาไว้แล้วแทรกร่างกายของตัวเองเข้าหาเธอ มือเรียวบางยกขึ้นมาโอบกอดเขาตามสัญชาตญาณแต่ก็ถูกมือหนาคว้าข้อมือด้านขวาด้วยมือซ้ายก่อนจะสอดประสานเรียวนิ้วทั้งห้าเขาด้วยกันพร้อมกับดุนดันแกนกายเข้าสู่โพลงนุ่มที่อุ่นวาบออกแรงรัดจนเขาต้องขบกรามแน่นกับความปวดหนึบ จึงหยุดหารเคลื่อนไหวเพื่อให้เคยชินกับความรู้สึกในตอนนี้เพียงนาน

เขาเงยหน้าขึ้นมองคนใต้เรือนร่างที่ปรือตาขึ้นมามองด้วยสีหน้าเจ็บปวดกับสิ่งแปลกใหม่ในครั้งแรกก่อนจะเริ่มโอนอ่อนไปกับการเคลื่อนไหวของเขาที่แทรกความซาบซ่านให้แทนความรู้สึกเจ็บ

“อะ อือ…” เธอครางหวานมองเขายามที่คนตัวใหญ่เคลื่อนตัวขึ้นขยับสะโพกสอบกระทั้นเข้ามาอย่างช้าๆ เพื่อให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย ค่อยเป็นค่อยไป

“เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น…ตัวเล็ก” เขาก้มลงกระซิบเสียงพร่าขณะที่ขยับสะโพกกระทั้นอย่างเป็นจังหวะช้าๆ และเริ่มเร็วขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงความลื่นที่มากขึ้น ก่อนจะขบเม้นลำคอขาวเมื่อเธอเอียงศีรษะเล็กน้อย

“อะ อ่า…” เสียงหวานยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง มือเล็กที่ถูกมือหนาสอดประสานกำเข้าหาเรียวนิ้วทั้งห้าของเขา

ไอร้อนแผ่ประสานเข้าหากันเมื่อห้วงอารมณ์เริ่มทวีคูณ ใบหน้าของเตชินซุกไซร้เนินเนื้ออกไล่ลงมาที่สองเต้าซึ่งกำลังชูชันยอดสีหวานให้เขาลิ้มลองจนคนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับยอดสีหวานขณะที่กระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกเป็นจังหวะที่เร็วขึ้นแต่ยังคงความเร็วที่พอดีจนเธอยกมืออีกข้างที่เป็นอิสระขึ้นมาขยุ้มเส้นผมนุ่มของเขา หลับตาพริ้มรับสิ่งที่เขามอบมาให้อย่างเต็มใจ แม้ในคราแรกเธออาจตกใจแต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเมื่อเธอเองก็หักห้ามใจตัวเองไม่ได้กับสัมผัสของเขา

มือเรียวบางสอดเรียวนิ้วทั้งห้ากับเส้นผมนุ่มที่คลอเคลียพลางแอ่นหน้าอกรับเรียวลิ้นร้อนจนรู้สึกถึงความชุ่มที่ยอดปทุมถัน ยกเรียวขาเกี่ยวสะโพกสอบเมื่อเขากระแทกกระทั้นจนสุดแกนลึกเข้ามาจนเธอครางหวานไปทั่วห้องกับความเสียวซ่านที่ปะทุขึ้นจากการเสียดสีของร่องนุ่มและแกนกายที่ล้อมรอบด้วยเส้นเอ็นที่ปูดขึ้นมาพร้อมกับความคับแน่นที่เร่มมากขึ้น

เรือนร่างทั้งสองแนบชิดจนไร้ช่องลมผ่าน แผ่ไอร้อนให้แก่กันและกัน สอดประสานรวมเป็นหนึ่งยามเมื่อขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบราวกับส่งสัญญาณให้เขาสอดใส่มันลึกขึ้นมากกว่านี้จนตัวเธอสั่นไหวขึ้นลงยามที่เขามอบให้ตามที่ต้องการ

“อะ อ่า…พี่เต อ่าส์!” เธอคราวหวานเรียกชื่อเขา

“อือ…” เขาครางตอบรับทั้งที่ริมฝีปากคลอเคลียอยู่แถวลำคอขาว

ชายหนุ่มขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าออกเร็วขึ้นจนหญิงสาวสั่นไหวขึ้นลงตามแรงของเขาจนผมเผ้ายุ่งเหยิง เม็ดเหงื่อผุดขึ้นประปรายก่อนจะดันตัวเองขึ้นเล็กน้อยสอดใส่กระแทกกระทั้นแกนกายจนสุดลำท่อนเอ็น เธอแอ่นหน้าอกกดสะโพกตอดรัดเขาจนปวดหนึบหากแต่เพียงไม่นานความเสียวซ่านก็กดทับความเจ็บปวดนั้นแทนเมื่อเขาผ่อนแรงแล้วกระแทกเข้ามาแล้วถอยออกเพื่อกระแทกกระทั้นกลับเข้าไปอีกครั้งก่อนจะสอดแขนเข้าที่แผ่นหลังเธอให้ลุกขึ้นนั่งทับลงมาทั้งที่แกนกายยังคงสอดใส่

“อ่ะ!” ความเสียดสีที่เสียวมากขึ้นทำให้เธอครางแล้วลืมตามองเขาเมื่อท่วงท่าเปลี่ยน

“ขยับสะโพกตามมือพี่” เขากระซิบบอกแล้วข้บติ่งหูของเธอ

ดาริกาซึ่งกลายมาเป็นคนที่นั่งคร่อมเตชินซึ่งนั่งเหยียดขาโอบกอดเธอไว้ด้วยสองแขนแล้วออกแรงดันให้เธอบดสะโพกลงมาตามจังหวะที่เขาส่งไปให้ ก่อนจะค่อยๆ ไล่จูบผิวเนียนนุ่มที่ลำคอของเธอ มือหนาเลื่อนมาวางลงบนก้นกลมกลึงแล้วออกแีงสอดเธอให้ร่อนสะโพกอย่างค่อยเป็นค่อยไปพร้อมกับที่เขายังคงคลอเคลียซอกคอและเนินหน้าอกไม่ยอมห่าง เธอร้อนสะโพกไปตามจังหวะของเขาพลางแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยเมื่อความเสียวซ่านแทนที่อีกครั้งแล้วยกมือขึ้นประกบสันกรามทั้งสองข้างของเขาให้เงยขึ้นก่อนจะประกบจูบเมื่อเธอทานทนกับความเสียวไม่ไหว

เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองเขายามที่ค่อยๆ ผละริมฝีปากออกพร้อมกับไอความร้อนที่แผ่ออกมา ดวงตาหวานที่ปรือขึ้นมองสบเข้ากับดวงตาที่ยากจะเดาออกของเขาที่มองมา ในขณะที่กลางกายของคนทั้งสองยังคนสอดเสียดรวมเป็นหนึ่ง

“พี่เต…” เธอเอื้อนเอ่ยชื่อเขาราวกับว่าคนตรงหน้าคือความฝัน

หากแต่มันคือความจริง!

“ครับ” เขาขานรับเสียงนุ่มก่อนจะเป็นฝ่ายรั้งท้ายทอยของเธอแล้วประกบปากจูบอีกครั้ง

ร่างใหญ่ดันร่างเล็กให้นอนแล้วอีกครั้งทั้งที่ปากและกลางกายไม่คิดแยกออก เขาเริ่มกระแทกกระทั้นเร็วขึ้นเมื่อห้วงอารมณ์เริ่มทวีแรงขึ้น แขนเรียวทั้งสองของเธอโอบกอดเขาเอาไว้แน่นพร้อมกับเสียงหวานครางออกมาเมื่อถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ ยิ่งซาบซ่านมากขึ้นเมื่อเขาซุกไซร้และขบเม้มผิวเนียน มือเรียวยกขึ้นขยุ้มเส้นผมคลายความเสียวซ่านที่แผ่ไปทั่วเรือนร่างจนหวิวไปทั่วท้อง

ทั้งเธอและเขาปลดปล่อยความอึดอัดออกมาผ่านเสียงครางหวานเมื่อรู้สึกถึงความคับแน่นที่มากขึ้น รู้สึกถึงแกนกายที่ขยายตัวขึ้นจนจุกแน่นที่ท้องน้อยของเธอ

รู้สึกถึงแรกกระแทกของปลายหยักบานที่สัมผัสโดนบางอย่างจนจุกและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักร้าวภรรยา    บทพิเศษ 2 พรหมลิขิต

    บทพิเศษ 2พรหมลิขิตเจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์เตโซนั่งมองทิวทัศน์ของเมืองเจนีวาที่หาดทรายเทียมอย่างสบายใจสำหรับวันพักผ่อน หลังจากจบเรื่องของเตชินและดาริกาได้สามเดือน ชายหนุ่มก็ตัดสินใจจองตั๋วมาเที่ยวพักผ่อนที่สวิตเซอร์แลนด์เพียงคนเดียว ทั้งยังเป็นการพักฟื้นจากการที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อหลายเดือนก่อนถึงแม้ภายนอกจะดีขึ้นแต่การถูกยิงทะลุหน้าอกก็ไม่ใช่บาดแผลที่จะหายได้ง่ายๆ เขาจึงเลือกที่จะมาพักผ่อนยังประเทศที่มีเสน่ห์อย่างลงตัวระหว่างบ้านเมืองและธรรมชาติที่สวยงาม จากสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลักๆ ทั้งหมดสิบเอ็ดเมือง เขาเดินทางท่องเที่ยวไปแล้วห้าเมืองตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา และเจนีวาก็คือเมืองที่หกในวันแรกของสัปดาห์ที่สองชายหนุ่มทอดสายตามองความสบายใจที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะทอดสายตามองออกไปยังทะเลสาบเจนีวาก่อนจะดึงสายตาไปยังกลุ่มคนมากมายซึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มล้อมรอบบุคคลที่กำลังเล่นเปียโนให้กับผู้คนที่มาพักผ่อนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองแล้วค่อยๆ เผลอรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเปียโนแสนไพเราะ เขายังคงมองนักดนตรีเปียโนบรรเลงอย่างไม่คิดหันไปมองสิ่งอื่น ไม่ต่างจากหญิงสาวคนไทยที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าถัดไปท

  • รักร้าวภรรยา    บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (2)

    ทว่าก็ต้องชะงักพลางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยเมื่อสามีกำลังยืนนิ่งถือที่ตรวจครรภ์ยื่นไปตรงหน้าเตโซที่กำลังจะลงไปชั้นล่างเตรียมตัวทานมื้อเช้าก่อนออกไปทำงานที่บริษัท เมื่อในวันนี้ที่ปรึกษาอย่างเตโซจะต้องเข้าร่วมประชุมด้วยสำหรับการต้อนรับลูกค้ารายใหม่ “ดา...ดาท้องคนที่สามแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจเมื่อชำเลืองสายตาเลยไปมองน้องสะใภ้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามน้องชายออกจากห้องมา “พี่โซ เอ่อ ค่ะ ดาท้องคนที่สามแล้วค่ะ” เธออึกอักตอบออกไปเพราะยังปรับอารมณ์ไม่ทันกับสถานการณ์ตรงหน้า “กี่เดือนแล้วล่ะ แล้วไปหาหมอหรือยัง เพิ่งตรวจเหรอ” คนเป็นพี่สามียิงคำถามออกมาไม่หยุดจนคนท้องตอบไม่ทันได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งกลับมา “เอ่อ...” เธอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดออกไปเช่นไรดี “ห้าล้าน รับขวัญหลาคนที่สาม” คนที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังจะเป็นคุณพ่อลุกสามกลับไม่สนใจบทสนทนาของภรรยาสาวกับพี่ชาย นอกจากข้อเรียกร้องเมื่อตนมีหลานให้กับพี่ชายที่ตัวเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการมีลูกคนที่สาม แต่เงินไม่ใช่ประเด็นสำหรับเขากับการที่มาบอกพี่ชาย แต่

  • รักร้าวภรรยา    บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (1)

    บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก มือหนาปัดเส้นผมที่ตกลงมาปกข้างแก้มของภรรยาสาวที่ยังคงนอนหลับใหลในห้วงนิทราไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหลังบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เพิ่งจบลง ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวลด้วยความหลงใหล ทว่าเป็นการปลุกให้ดาริกาตื่นจากภวังค์หวานเมื่อริมฝีปากไม่ได้หยุดแค่ที่แก้ม หนำซ้ำมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด “พี่เต ดาง่วงและเหนื่อยจะแย่แล้วนะคะ” สาวเจ้าพึมพำพลางปรือตาขึ้นมามองสามีหนุ่ม “แต่เมียตัวหอม พี่ทนไม่ไหว” เตชินกระซิบเสียงพร่า เคลื่อนหน้าจากใบหูมายังลำคอขาวลออก่อนจะซุกไซ้ลำคอที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากเครื่องหมายที่แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งเกิดจากฝีปากร้ายของเขาที่ตีตราเอาไว้ “พี่เตขา เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ ให้ดาได้พักบ้างนะ นะคะ น้า” ดาริกายกมือดันสามีหนุ่มให้ผละออกห่างก่อนจะพูดอ้อมพร้อมสายตาหวานราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้านาย “งั้นนอนกอดก็แล้วกัน แต่คืนนี้พี่ไม่ปล่อยเหมือนตอนนี้แน่” เตชินแพ้เสียงหวานและสายตาออดอ้อ

  • รักร้าวภรรยา    บทส่งท้าย

    บทส่งท้าย เสียงคลื่นกระทบฝั่งพร้อมสายลมหอบใหญ่ที่พัดเข้าฝั่งปะทะผิวของเตชินที่นั่งอยู่บนหาดทรายสีขาวด้านข้างมีรองเท้าแตะสองคู่วางข้างกันหากแต่อีกหนึ่งคู่ไร้เจ้าของนั่งอยู่ข้างกายชายหนุ่ม เพียงไม่นานเสียงหวานใสเจ้าของรองเท้าแตะดังขึ้นจากด้านหลังของเขา เสียงเท้าก้าวเดินมาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาคลี่ยิ้มกว้างอย่างรู้ทันก่อนจะหันไปหอมแก้มหญิงสาวเมื่อเธอนั่งลงแล้วโน้มตัวสวมกอดจากด้านหลังพลางเกยคางลงบนบ่าของเขา“คิดถึงพี่เต” ดาริกาคลี่ยิ้มกว้างพูดออกไปเมื่อถูกเตชินขโมยหอมแก้ม“พี่คิดถึงมากกว่า มา มานั่งนี่” เตชินพูดพลางเอี้ยวตัวดึงแขนดาริกาให้เดินอ้อมมานั่งลงด้านหน้าระหว่างขาของชายหนุ่มก่อนจะสวมกอดเมื่อหญิงสาวเอนกายพิงลงมาอย่างทะนุถนอม“ขอบคุณนะคะพี่เต และดาก็ขอโทษที่ทิ้งพี่เตไปแบบนั้น” ดาริกาพูดขึ้นขณะที่นั่งช้อนตัวอยู่ข้างหน้าเตชินโดนที่ถูกเขาสวมกอดพลางใช้มือลูบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยตามอายุครรภ์สิบหกสัปดาห์“พี่ไม่เคยโกรธดาเลย มีแต่จะรักและแคร์ดามากกว่า อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านไปสามปีกว่าแล้ว” เตชินกระชับกอดให้ดาริกาได้รู้สึกว่าเขาคิดอย่างที่พูดออกไปเพราะทั้งหมดชายหนุ่มก็มีส่

  • รักร้าวภรรยา    บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (3)

    มีแต่จะใส่อารมณ์ใส่เธอเช่นนี้เสมอเขาผิด ใช่เขาพลาด ใช่เธอหนีไป ก็สมควร แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ที่เขาจะปล่อยเธอให้หลุดมือไปอีกเป็นแน่ เพราะเขาจะแสดงออกมาให้เธอเห็นว่าสิ่งที่เขาทำความรู้สึกที่มีมันหมายความเช่นไร และความกลัวที่จะเสียเธอไปอีกทำให้เขารีบวิ่งไปกอดรัดหญิงสาวจากทางด้านหลังทันทีเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอให้หายไปไหนได้อีกแม้ว่าทั้งเตโซและดาริกาจะโกหกหรือคิดจะเอาคืนเขากับช่วงเวลาที่ผ่านมาจนน่าหงุดหงิดและไม่น่าให้อภัย แต่เขาจะยอมปล่อยผ่านแล้วลืมมันไป เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญสำหรับเขาที่ควรจะให้ความใส่ใจมากที่สุดก็คือดาริกา...“ไอ้พี่เต! ปล่อยนะ” ดาริกาขึ้นเสียงพลางดิ้นให้สุดแรงด้วยความตกใจเมื่อถูกเตชินวิ่งเข้ามากอดจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว“ถ้าจะเรียกไอ้ไม่ต้องมีพี่ก็ได้นะ...เดี๋ยวนี้โตขึ้นเยอะเลยนะ” เตชินรัดแขนที่โอบกอดเธอจากด้านหลังแน่ขึ้นเพื่อไม่ให้เธอหลุดออกได้ง่ายๆ พลางพูดทะเล้นใส่“พี่เตปล่อย” เมื่อเห็นว่าเขาไม่คิดจะปล่อยง่ายๆ จึงเสียงเข้มขึ้นพร้อมกับแรงที่พยายามสลัดตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขา“พี่ไม่ปล่อย...น้องดา น้องดา ดา!” เตชินปฏิเสธพลางเรียกชื่อของดาริกาเสี

  • รักร้าวภรรยา    บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (2)

    ทันทีที่ได้รับข้อความจากนักสืบว่าดาริกาขึ้นเครื่องแล้วเรียบร้อย เตชินก็แทบจะนั่งรอต่อไม่ไหวเพราะกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่หญิงสาวจะเดินทางมาถึงภูเก็ต และแน่นอนว่าชายหนุ่มเลือกที่จะนั่งรอจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเครื่องลง เขาก็เลือกที่ทำตัวตามปกติเพราะอยากดูว่าพี่ชายของตัวเองคิดจะทำเช่นไรต่อเมื่อสาวเจ้าเดินทางมาถึงเตชินก้าวเดินตรงเข้าไปหาดาริกาทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเดินจับจูงมือเด็กชายตัวน้อยออกมาจากเกทโดยที่ทุกคนทางฝั่งเตโซไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้วที่จะทำตามแผนไม่ให้เตชินได้เจอหน้าลูกก่อน มิหนำซ้ำยังทำให้ดาริกาตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เตชินก็พุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเธอทันทีที่เดินพ้นประตูขาเข้า“น้องดา”“พี่เต!”“เต น้องดา”เตโซร้องเรียกคนทั้งสองด้วยความตกใจและทำอะไรต่อไม่ถูกเมื่อน้องชายของเขาพรวดพราดเข้าไปหาโดยที่เขายังไม่ทันจะตั้งหลักทำตามแผนก่อนจะมองไปที่ดาริกาด้วยสายตาขอโทษกับความผิดพลาดเช่นนี้“แผนพี่จะทำยังไงต่อครับ” เตชินหันไปถามพี่ชายทั้งที่ยังจับแขนของดาริกาไม่ยอมปล่อยและเขาก็ไม่กล้ามองหน้าเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเงยหน้ามามองเขาอยู่ด้วยความกลัวและตอนนี้อยากจะคุยกับดาริกามา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status