LOGINดาริการู้สึกหวิวที่ท้องน้อยเวลาเดียวกับที่สมองของเธอว่างเปล่าเมื่อแรงกระแทกกระทั้นตามจังหวะที่เพิ่มแรงขึ้นและถี่ก่อนจะผ่อนลงถอดแกนกายออกเกือบสุดก่อนจะกระแทกเข้ามาอีกครั้ง และครานี้ที่เรือนร่างของเธอกระตุกเล็กน้อยเพื่อปลดปล่อยไปพร้อมกับเขาที่ปลดปล่อยธารน้ำขาวขุ่นจนรู้สึกถึงความอุ่นวาบไปทั่วบริเวณท้องน้อยมากกว่าเมื่อครู่
“อ่า…พี่เต” เธอครางหวานแล้วปรือตาขึ้นมาออดอ้อนเขาอย่างไม่รู้ตัว
“อีกรอบ…ได้ไหม” เขาเอื้อนเอ่ยเสียงหวานแล้วก้มลงหอมหน้าผากของเธอทั้งที่ยังไม่ดึงแกนกายออก
“อือ…” เธอครางรับเสียงแผ่ว
เมื่อได้รับการตอบรับจากดาริกาแทบจะทันทีที่เตชินดึงท่อนเอ็นออกจนเธอแอบสะดุ้งเมื่อปลายหัวเสียดโดยเม็ดเสียง แม้จะรู้สึกเมื่อยล้าอยู่น้อยๆ แต่ความวาบหวามผสมผสานปนเปไปกับความเสียวซ่านจึงยากที่จะหักห้ามใจ ชายหนุ่มจะบหญิงสาวตอนตะแคงแล้วซ้อนเขาทางด้านหลังทกันขาเธอให้อ้าออกก่อนจะจับท่อนเนื้อร้อนที่ยังคงตื่นตัวแข็งขึงถูไถกลับนุ่มลื่นก่อนจะสอดเข้าร่องนุ่มจนสุดลำท่อน มืออีกขาสอดผ่านช่องว่างที่ลำคอไปสอดประสานนิ้วทั้งห้าของเธอแล้วบีบรัดมือเธอตอบกลับก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเข้าออกอย่างช้าๆ มือหนาที่วางกดเอวคอกของเธอเอาไว้ ริมฝีปากไม่ปล่อยให้ว่าง ก้มใบหน้าไล่พรมจูบแผ่นหลังด้านบนของเธอแล้วกัดลงเบาๆ ที่บ่าจนเป็นรอบแดงไม่ต่างจากร่องรอยที่เขาขบเม้มที่ลำคอและเนินหน้าอก
“อือ…”
เธอครางหวานรับสัมผัสจากเขาก่อนจะเปล่งเสียงหวานยามที่เขากระแทกกระทั้นเข้ามาเมื่อห้วงอารมณ์ทวีคูณจากที่ค่อยเป็นค่อยไป จากที่สอดใส่เข้าออกอย่างช้าๆ เริ่มแรงขึ้นตามจังหวะพร้อมกับเสียงคำรามในลำคอของเขา เสียงหวานส่งสานรับประสานกับเขาไปต่างจากเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและทวีขึ้นเมื่อเขากระแทกกระทั้นเข้ามาไม่หยุด
“อีกนิดนะตัวเล็ก อือ…”
“อือ…อะ อ่าส์”
เตชินพึมพำพลางคลอเคลียท้ายทอยของดาริกาในขณะที่กระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออก มือหนาที่รั้งเรียวขาให้เธออ้าออกไม่ยอมปล่อยเพื่อสอดใส่ให้ลึกขึ้นก่อนจะผ่อนแรงลงหลังเสียงครางหวานดังขึ้นอีกครั้งเพื่อเบาแรงเน้นกระแทกอย่างช้าๆ มือที่รั้งขาของเธอถอดออกแล้วจับมือของเธอมารั้งเอาไว้แทนก่อนจใช้มือของตัวเองบีบเคล้นคลึงทรวงเต้าที่เด้งตามแรงกระแทกของเขาที่เริ่มส่งแรงอีกครั้ง
แผ่นหลังและหน้าท้องแกร่งเคลื่อนไหวเสียดสีกันไปมาเมื่อเขาผ่อนแรงลงและเริ่มแรงขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าพร้อมกับเสียงหวานที่ครางออกมาไม่สะดุ้งเมื่อความเสียดสีของท่อนเนื้อเอ็นรูดรึงอยู่ภายในและยิ่งเสียดสีเม็ดเสียวจนเธออ่อนระทวยไปทั่วเรือนร่าง จนต้องเม้มปากเข้าหากันหลับตาแน่นครางหวานเมื่อแรงกระแทกทวีคูณ มือเรียวบางที่สอดประสานกับมือหนากำเข้าหามือของเขาแน่น ความชื้นแฉะยิ่งกระตุ้นให้ความเสียวมากขึ้นอย่างไม่มีลดระดับ
“อะ อ่า…อ่าส์” เธอครางหวานอย่างต่อเนื่อ
“มีความสุขมั้ย” เขาถามเธอทั้งที่เห็นว่าเธอสุขสม
“อ่า…มี มีความสุขคะ อือ อ่าส์” เธอตอบกลับด้วยสมองที่เริ่มเบลอด้วยความเขินอาย
หากทว่าก็สร้างความพรั่นพรึงในใจเมื่อฉุกคิดขึ้นมาฉับพลันกับผลลัพธ์ที่จะตามมาไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม ก่อนความรู้สึกนั้นจะหายไปแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน หัวใจดวงน้อยสั่นไหวรุนแรง ทั่วท้องวาบหวามเมื่อรู้สึกถึงแรงกระแทกเข้ามาจนจุกและความคับแน่นที่ควรอึดอัดแต่กลับสร้างความเสียวซ่านผ่อนคลายแทนได้อย่างน่าทึ่ง
“ลืมทุกอย่างและเหลือเพียงแค่เราในตอนนี้…นะครับ” แม้จะรู้ว่าเธอคงไม่ทันคิดอะไรหากแต่เขาก็อยากพูดออกไปให้เธอรับรู้พร้อมกับกระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกไม่หยุด
“อะ อือ…ดาจะลืม อ่าส์” เธอตอบรับอย่างมึนงงก่อนจะครางหวานเมื่อความเสียดสีมากขึ้นจนเธอปล่อยกายปล่อยใจมากขึ้น
มือหนาเริ่มบีบคลึงทรวงอกที่เด้งรับมือพลางกระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกจากอดคิดไม่ได้ว่าสองกลีบนุ่มคงแดงระเรื่อเมื่อเขาอดไม่ได้ที่จะใส่เต็มแรงกับครั้งแรกของเธอ หากไม่ใช่เพราะสอดใส่ด้วยความลำบากเมื่อเป็นครั้งแรกของเธอจนคับแน่นซึ่งทำให้เขาปวดร้าวไปพักหนึ่งในคราแรงจนต้องปลุกเร้าให้เธอปลดปล่อยน้ำใสออกมาล่อลื่น เขาคงผ่อนแรงกว่านี้เล็กน้อยแต่การให้ความเสียวจากเธอก็ยากที่จะทำให้คำอ่อนโยนในครั้งแรก
ความวาบหวามมีมากเกินไปที่จะอ่อนโยนหากแต่ก็ทะนุถนอมเธอในเวลาเดียวกันถึงจะรู้อยู่ลึกๆ ว่าตัวเองคงทำให้เธอระบมในพรุ่งนี้เป็นแน่
เตชินขยับสะโพกกระแทกกระทั้นอีกสองสามทีก่อนจะผ่อนแรงลงถอยแกนกายออกเกือบสุดก่อนจะดุนดันเข้าไปใหม่จนมิดลำท่อนและทำต่ออีกสองสามทีก่อนจะกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดและแรงพอจะทำให้หญิงสาวรู้สึกจุกจนรู้สึกมวนท้องน้อยยามที่สัมผัสอุ่นพรวดพุ่งอยู่ด้านในเป็นครั้งที่สุด แม้เขาจะถึงฝั่งฝันก่อนเธอในครั้งนี้แต่ก็ใช่ว่าเขาจะยอมถอดถอนออก สอดแขนอุ้มให้เธอโก้งโค้งขึ้นหันหน้าเข้าหาหัวเตียงก่อนจะเริ่มขยับสะโพกต่อทันที มือเรียวบางกำหมอนจนปลอกหมอนยับยู่ยี่ ใบหน้าฟุบลงกับหมอนก่อนจะผลิกขึ้นเล็กน้อยคางเสียงหวานออกมา
“อ่าส์…พี่เต”
เตชินจับสะโพกของดาริกาเอาไว้แล้วกระแทกกระทั้นแกนกายเข้าออกเร็วขึ้นหลังเล้าโลมเธออย่างค่อยเป็นค่อยไปด้วยการถอดแกนกานเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าไปจนสุดจนเธอกระตุกเล็กน้อย ชายหนุ่มไม่อยากเสร็จสมเพียงคนเดียวเป็นครั้งที่สองจึงสอดใส่กระแทกกระทั้นจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นอีกครั้ง หยาดน้ำใสไหลหล่อลื่นกว่าเดิมจนเขาต้องคำรามออกมากับความปวดหนึบและเสียวซ่านยามที่เธอตอดรัดตุบๆ จนยากที่จะผ่อนแรงได้อีก
“อ่า…แน่น แน่นมาก”
ชายหนุ่มคำรามเสียงต่ำหากแต่แรงไม่ผ่อนลงแม้แต่นิด ยังคงขยับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าออกเร็วขึ้น…แรงขึ้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยคำรามออกมาพร้อมเพียงกับหญิงสาวที่ครางหวานเมื่อถูกแกนกายที่รูดรึงอยู่ภายในร่องนุ่มอุ่น สัมผัสได้ถึงเส้นเอ็นที่เสียดสีและปลายหัวที่กระแทกเข้ามาจนสุดให้ความจุกปะปนไปกับความเสียวซ่าน
สาวเจ้าเริ่มมึนเบลอคล้ายสมองขาวโพลน หูเริ่มอื้อตาลายมากขึ้นเมื่อเขากระหน่ำกระแทกเข้ามาก่อนจะผ่อนแรงลงฉับพลันเป็นเนิบนาบค่อยกระแทกเข้าออกสองสามทีก่อนจะถอดจนเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าไปใหม่อีกครั้งพร้อมหับร่างบอบบางกระตุก ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ท้องน้อยของเธอหวิวขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นวาบอีกครั้ง…และอีกครั้ง
เสียงหวานครางลั่นก่อนจะเงียบลงหอบพร้อมกับไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากเรียวปากอิ่ม เตชินหลังจากกระแทกกลับเข้าไปเพื่อปลดปล่อยธารน้ำอุ่นอีกครั้งเมื่อพาตัวเองและเธอถึงฝั่งฝันพร้อมกันจนสำเร็จและสุขสมไปด้วยกันก่อนจะถอดถอยแกนกายอย่่างช้าๆ และหยอกเย้าให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยด้วยการดันปลายหัวหยักเสียดสีกับเม็ดเสียว
“พักก่อน…หายเหนื่อยแล้วค่อยต่อนะ” เตชินพลิกตัวดาริกาให้นอนหงายพลางพูดก่อนจะก้มลงประกบริมฝีปากจูบเธอไม่ให้ปฏิเสธจนสาวเจ้าครางในลำคอ
“อือ…” เธอได้แต่โอนอ่อนไปกับน้ำเสียงและสัมผัสจากริมฝีปากและมือหนาที่สำรวจทั่วเรือนร่างเธออีกครั้ง
หากทว่าคำว่าพักของเขาแทบไม่มีความหมายเมื่อบทเรียนรักบนเตียงเริ่มขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็วเมื่อเขาถอนจูบ สอนเธอได้เคยชินกับความแปลกใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า สุขสมถึงฝั่งฝันไม่รู้กี่คราในค่ำคืนที่ยาวไกลของคืนนี้ที่ไม่รู้จะสิ้นสุดลงเมื่อไร
หรือหากเขาไม่ยอมพอเธอก็คงไม่ยอมพอเช่นกัน
บทพิเศษ 2พรหมลิขิตเจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์เตโซนั่งมองทิวทัศน์ของเมืองเจนีวาที่หาดทรายเทียมอย่างสบายใจสำหรับวันพักผ่อน หลังจากจบเรื่องของเตชินและดาริกาได้สามเดือน ชายหนุ่มก็ตัดสินใจจองตั๋วมาเที่ยวพักผ่อนที่สวิตเซอร์แลนด์เพียงคนเดียว ทั้งยังเป็นการพักฟื้นจากการที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อหลายเดือนก่อนถึงแม้ภายนอกจะดีขึ้นแต่การถูกยิงทะลุหน้าอกก็ไม่ใช่บาดแผลที่จะหายได้ง่ายๆ เขาจึงเลือกที่จะมาพักผ่อนยังประเทศที่มีเสน่ห์อย่างลงตัวระหว่างบ้านเมืองและธรรมชาติที่สวยงาม จากสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลักๆ ทั้งหมดสิบเอ็ดเมือง เขาเดินทางท่องเที่ยวไปแล้วห้าเมืองตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา และเจนีวาก็คือเมืองที่หกในวันแรกของสัปดาห์ที่สองชายหนุ่มทอดสายตามองความสบายใจที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะทอดสายตามองออกไปยังทะเลสาบเจนีวาก่อนจะดึงสายตาไปยังกลุ่มคนมากมายซึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มล้อมรอบบุคคลที่กำลังเล่นเปียโนให้กับผู้คนที่มาพักผ่อนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองแล้วค่อยๆ เผลอรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเปียโนแสนไพเราะ เขายังคงมองนักดนตรีเปียโนบรรเลงอย่างไม่คิดหันไปมองสิ่งอื่น ไม่ต่างจากหญิงสาวคนไทยที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าถัดไปท
ทว่าก็ต้องชะงักพลางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยเมื่อสามีกำลังยืนนิ่งถือที่ตรวจครรภ์ยื่นไปตรงหน้าเตโซที่กำลังจะลงไปชั้นล่างเตรียมตัวทานมื้อเช้าก่อนออกไปทำงานที่บริษัท เมื่อในวันนี้ที่ปรึกษาอย่างเตโซจะต้องเข้าร่วมประชุมด้วยสำหรับการต้อนรับลูกค้ารายใหม่ “ดา...ดาท้องคนที่สามแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจเมื่อชำเลืองสายตาเลยไปมองน้องสะใภ้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามน้องชายออกจากห้องมา “พี่โซ เอ่อ ค่ะ ดาท้องคนที่สามแล้วค่ะ” เธออึกอักตอบออกไปเพราะยังปรับอารมณ์ไม่ทันกับสถานการณ์ตรงหน้า “กี่เดือนแล้วล่ะ แล้วไปหาหมอหรือยัง เพิ่งตรวจเหรอ” คนเป็นพี่สามียิงคำถามออกมาไม่หยุดจนคนท้องตอบไม่ทันได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งกลับมา “เอ่อ...” เธอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดออกไปเช่นไรดี “ห้าล้าน รับขวัญหลาคนที่สาม” คนที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังจะเป็นคุณพ่อลุกสามกลับไม่สนใจบทสนทนาของภรรยาสาวกับพี่ชาย นอกจากข้อเรียกร้องเมื่อตนมีหลานให้กับพี่ชายที่ตัวเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการมีลูกคนที่สาม แต่เงินไม่ใช่ประเด็นสำหรับเขากับการที่มาบอกพี่ชาย แต่
บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก มือหนาปัดเส้นผมที่ตกลงมาปกข้างแก้มของภรรยาสาวที่ยังคงนอนหลับใหลในห้วงนิทราไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหลังบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เพิ่งจบลง ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวลด้วยความหลงใหล ทว่าเป็นการปลุกให้ดาริกาตื่นจากภวังค์หวานเมื่อริมฝีปากไม่ได้หยุดแค่ที่แก้ม หนำซ้ำมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด “พี่เต ดาง่วงและเหนื่อยจะแย่แล้วนะคะ” สาวเจ้าพึมพำพลางปรือตาขึ้นมามองสามีหนุ่ม “แต่เมียตัวหอม พี่ทนไม่ไหว” เตชินกระซิบเสียงพร่า เคลื่อนหน้าจากใบหูมายังลำคอขาวลออก่อนจะซุกไซ้ลำคอที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากเครื่องหมายที่แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งเกิดจากฝีปากร้ายของเขาที่ตีตราเอาไว้ “พี่เตขา เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ ให้ดาได้พักบ้างนะ นะคะ น้า” ดาริกายกมือดันสามีหนุ่มให้ผละออกห่างก่อนจะพูดอ้อมพร้อมสายตาหวานราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้านาย “งั้นนอนกอดก็แล้วกัน แต่คืนนี้พี่ไม่ปล่อยเหมือนตอนนี้แน่” เตชินแพ้เสียงหวานและสายตาออดอ้อ
บทส่งท้าย เสียงคลื่นกระทบฝั่งพร้อมสายลมหอบใหญ่ที่พัดเข้าฝั่งปะทะผิวของเตชินที่นั่งอยู่บนหาดทรายสีขาวด้านข้างมีรองเท้าแตะสองคู่วางข้างกันหากแต่อีกหนึ่งคู่ไร้เจ้าของนั่งอยู่ข้างกายชายหนุ่ม เพียงไม่นานเสียงหวานใสเจ้าของรองเท้าแตะดังขึ้นจากด้านหลังของเขา เสียงเท้าก้าวเดินมาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาคลี่ยิ้มกว้างอย่างรู้ทันก่อนจะหันไปหอมแก้มหญิงสาวเมื่อเธอนั่งลงแล้วโน้มตัวสวมกอดจากด้านหลังพลางเกยคางลงบนบ่าของเขา“คิดถึงพี่เต” ดาริกาคลี่ยิ้มกว้างพูดออกไปเมื่อถูกเตชินขโมยหอมแก้ม“พี่คิดถึงมากกว่า มา มานั่งนี่” เตชินพูดพลางเอี้ยวตัวดึงแขนดาริกาให้เดินอ้อมมานั่งลงด้านหน้าระหว่างขาของชายหนุ่มก่อนจะสวมกอดเมื่อหญิงสาวเอนกายพิงลงมาอย่างทะนุถนอม“ขอบคุณนะคะพี่เต และดาก็ขอโทษที่ทิ้งพี่เตไปแบบนั้น” ดาริกาพูดขึ้นขณะที่นั่งช้อนตัวอยู่ข้างหน้าเตชินโดนที่ถูกเขาสวมกอดพลางใช้มือลูบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยตามอายุครรภ์สิบหกสัปดาห์“พี่ไม่เคยโกรธดาเลย มีแต่จะรักและแคร์ดามากกว่า อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านไปสามปีกว่าแล้ว” เตชินกระชับกอดให้ดาริกาได้รู้สึกว่าเขาคิดอย่างที่พูดออกไปเพราะทั้งหมดชายหนุ่มก็มีส่
มีแต่จะใส่อารมณ์ใส่เธอเช่นนี้เสมอเขาผิด ใช่เขาพลาด ใช่เธอหนีไป ก็สมควร แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ที่เขาจะปล่อยเธอให้หลุดมือไปอีกเป็นแน่ เพราะเขาจะแสดงออกมาให้เธอเห็นว่าสิ่งที่เขาทำความรู้สึกที่มีมันหมายความเช่นไร และความกลัวที่จะเสียเธอไปอีกทำให้เขารีบวิ่งไปกอดรัดหญิงสาวจากทางด้านหลังทันทีเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอให้หายไปไหนได้อีกแม้ว่าทั้งเตโซและดาริกาจะโกหกหรือคิดจะเอาคืนเขากับช่วงเวลาที่ผ่านมาจนน่าหงุดหงิดและไม่น่าให้อภัย แต่เขาจะยอมปล่อยผ่านแล้วลืมมันไป เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญสำหรับเขาที่ควรจะให้ความใส่ใจมากที่สุดก็คือดาริกา...“ไอ้พี่เต! ปล่อยนะ” ดาริกาขึ้นเสียงพลางดิ้นให้สุดแรงด้วยความตกใจเมื่อถูกเตชินวิ่งเข้ามากอดจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว“ถ้าจะเรียกไอ้ไม่ต้องมีพี่ก็ได้นะ...เดี๋ยวนี้โตขึ้นเยอะเลยนะ” เตชินรัดแขนที่โอบกอดเธอจากด้านหลังแน่ขึ้นเพื่อไม่ให้เธอหลุดออกได้ง่ายๆ พลางพูดทะเล้นใส่“พี่เตปล่อย” เมื่อเห็นว่าเขาไม่คิดจะปล่อยง่ายๆ จึงเสียงเข้มขึ้นพร้อมกับแรงที่พยายามสลัดตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขา“พี่ไม่ปล่อย...น้องดา น้องดา ดา!” เตชินปฏิเสธพลางเรียกชื่อของดาริกาเสี
ทันทีที่ได้รับข้อความจากนักสืบว่าดาริกาขึ้นเครื่องแล้วเรียบร้อย เตชินก็แทบจะนั่งรอต่อไม่ไหวเพราะกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่หญิงสาวจะเดินทางมาถึงภูเก็ต และแน่นอนว่าชายหนุ่มเลือกที่จะนั่งรอจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเครื่องลง เขาก็เลือกที่ทำตัวตามปกติเพราะอยากดูว่าพี่ชายของตัวเองคิดจะทำเช่นไรต่อเมื่อสาวเจ้าเดินทางมาถึงเตชินก้าวเดินตรงเข้าไปหาดาริกาทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเดินจับจูงมือเด็กชายตัวน้อยออกมาจากเกทโดยที่ทุกคนทางฝั่งเตโซไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้วที่จะทำตามแผนไม่ให้เตชินได้เจอหน้าลูกก่อน มิหนำซ้ำยังทำให้ดาริกาตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เตชินก็พุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเธอทันทีที่เดินพ้นประตูขาเข้า“น้องดา”“พี่เต!”“เต น้องดา”เตโซร้องเรียกคนทั้งสองด้วยความตกใจและทำอะไรต่อไม่ถูกเมื่อน้องชายของเขาพรวดพราดเข้าไปหาโดยที่เขายังไม่ทันจะตั้งหลักทำตามแผนก่อนจะมองไปที่ดาริกาด้วยสายตาขอโทษกับความผิดพลาดเช่นนี้“แผนพี่จะทำยังไงต่อครับ” เตชินหันไปถามพี่ชายทั้งที่ยังจับแขนของดาริกาไม่ยอมปล่อยและเขาก็ไม่กล้ามองหน้าเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเงยหน้ามามองเขาอยู่ด้วยความกลัวและตอนนี้อยากจะคุยกับดาริกามา







